Semua Bab Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด): Bab 31 - Bab 40

ในเช้าของวันถัดมาพิมพ์ตื่นขึ้นมาด้วยความเมื่อยล้าพร้อมกับทั้งเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยรักที่เวียร์มอบให้ แม้มันจะไม่ได้เด่นชัดมากนักเพียงเอารองพื้นกลบก็คงไม่มีใครสังเกตแล้วแต่ถ้าหากลงน้ำเมื่อไหร่เป็นเรื่องแน่ๆ เธอรีบอาบน้ำแต่งตัวพร้อมกับลงไปตามนัดของเพื่อนสนิทอย่างนนท์ เธอนัดเพื่อนเอาไว้พร้อมกับนัดสายขิมกับลูกๆในเวลาเดียวกันโดยปล่อยให้เวียร์นอนซมอย่างเหนื่อยล้าอยู่บนเตียงโดยที่เธอไม่คิดจะปลุกเขาเลยสักนิด" พิมพ์...ทางนี้ " นนท์หรืออานนท์เพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กของพิมพ์กวักมือเรียกให้ไปหา และพิมพ์ก็รีบวิ่งเข้าไปพร้อมกับสวมกอดทันทีด้วยความคิดถึง" คิดถึงแกจังเลย " พิมพ์ออดอ้อนราวกับเด็กสาว ส่วนนนท์ก็มีจริตจะกร้านไม่น้อยแม้จะแต่งตัวเป็นผู้ชายที่ดูภูมิฐานแต่ทว่าเขากลับชอบผู้ชายหล่อๆเท่านั้น ส่วนชะนีอย่างเพื่อนสาวเขาไม่ได้คิดเป็นอื่นไกลเลย และเรื่องนี้พิพิมพ์ก็รู้ดี" คิดถึงเหมือนกันย่ะชะนี สวนขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ว่าแต่ไหนล่ะผู้ชายที่เคยบอกไว้ " อานนท์มองซ้ายขวาทันทีแม้ว่าตัวเขาจะอยู่ไกลแต่เขาเป็นเพื่อนสนิทของพิมพ์เพราะฉะนั้นทุกความเป็นไปของเพื่อนเขาย่อมรู้ดีแต่มันเป็นเพียงแค่ข่

เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ พิพิมพ์ที่อาบน้ำเสร็จแล้วจะลงมาหาอานนท์ที่ชายหาดแต่พอลงมาแล้วกลับไม่เจอ เห็นแต่พี่ๆน้องๆของเขากำลังนั่งสังสรรค์กันอย่างสนุกสนานเธอจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปถามทันทีด้วยความร้อนใจ " อ้าว คุณพิมพ์ลงมาเร็วจังเลยนะครับ อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะปาร์ตี้ตอนเย็นกัน " เวกัสพี่ใหญ่ของบ้านเป็นคนถามขึ้นมาอย่างเนียนๆ จนน้องๆนึกหมั่นไส้ คนที่รู้สึกผิดมากที่สุดกลับเป็นคนที่เล่นละครตบตาได้เนียนที่สุด " พิมพ์มาตามหานนท์น่ะค่ะ เป็นห่วง เห็นนนท์ไหมคะ " พิมพ์ถามขึ้นมาเสียดื้อๆแต่คำว่าเป็นห่วงของเธอทำเอาเวียร์ที่นั่งมองอยู่ทำสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันที เขากระแทกแก้วลงโต๊ะอย่างแรงจนมันแทบแตก " เป็นห่วงกันดีจังเลยนะห่างกันแค่นี้ทำจะเป็นจะตาย " เวียร์พูดออกมาด้วยความหงุดหงิด มีอย่างที่ไหนเขาอยู่ตรงหน้าแท้ๆกลับไม่พูดถึงเขาสักคำเป็นห่วงแต่ไอ้หน้าจืดนั่น พิมพ์ที่ฟังถ้อยคำเสียดสีนั้นเธอไม่ชอบเอาเสียเลยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เธอไม่ตอบโต้จึงทำให้บรรยากาศดูอึดอัดขึ้นมาทันทีจนเป็นไวซ์ชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์พูดขึ้นมาเพื่อให้สถานการณ์คลี่คลาย" เอ่อ...ผมว่าเราลองเดินหากันก่อนไหมครับถ้าไม่เจอเด

พิมพ์ถึงกับดิ้นจนสุดแรงเมื่อเขาคิดจะทำอะไรบ้าๆกับเธอตรงนี้จริงๆ" ชู่ว....อย่าเสียงดังสิอยากให้คนอื่นเข้ามาเห็นพวกเราที่นี่หรือไง " พิมพ์ถึงกับเงียบลงในทันทีพร้อมกับบรรยากาศในตอนนี้ที่มันมืดสลัวจนแทบจะมืดสนิทแล้ว" คุณจะบ้าไปแล้วหรือไงคนโรคจิต จะมาทำอะไรตรงนี้ล่ะ ถ้าคนผ่านไปผ่านมาเห็นจะว่ายังไง "" ก็ไม่ว่ายังไง ไม่มีใครมาเห็นหรอกน่า มืดขนาดนี้แล้ว เธอมองดูสิเธอบ่นฉันจนพระอาทิตย์ตกดินไปแล้วจนพระจันทร์ขึ้นมาแทนแล้ว "นี่เขาหลอกด่าเธออีกแล้วนะจะหาว่าเธอขี้บ่นหรือไง" ยังไงก็ช่างตรงนี้ไม่ได้ค่ะ พิมพ์อาย "" ขอนิดเดียวนะ แค่กินนมก่อนปาร์ตี้ก็ได้ " เวียร์ส่งสายตาออดอ้อนไปให้กับเธอเมื่อชุดที่เธอใส่ในตอนนี้เป็นเพียงแค่เดรสตัวเดียวสีขาวพลิ้วๆอีกทั้งยังเป็นสายเดี่ยวที่ไม่ต้องเดาว่าถ้าถอดมันจะง่ายได้ขนาดไหน" ไม่ค่ะ ไม่ได้เด็ดขาด " เวียร์ทำสายตาผิดหวังแต่ถึงอย่างนั้นคนแบบเขาเรื่องแบบนี้เขาไม่มีทางย่อท้อหรอก" ไม่ได้ก็จะเอาอยากกินนม "" นี่คุณ...อย่ามางอแงเป็นเด็กๆนะคะ คุณโตแล้วนะ ปล่อยได้แล้วค่ะป่านนี้ทุกคนตามหาเราไปทั่วแล้ว "" ไม่ปล่อยจนกว่าจะได้กินนม " เวียร์ยังคงไม่ยอมขย

เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญของการประมูลเริ่มขึ้น เจ้าของที่ดินทำเลทองพ่วงด้วยตำแหน่งบุคคลสำคัญของงานในวันนี้ได้ขึ้นเวทีพร้อมกับประกาศบริษัทที่จะได้รับทำโครงการนี้ไป" ผมขอประกาศอย่างเป็นทางการบริษัทที่จะได้เป็นตัวแทนในการทำโครงการระดับ 5 พันล้านของที่ดินทำเลทองที่สืบทอดกันมาของตระกูลเรานั่นคือบริษัทในเครือโรงแรมวรเชษณ์กิจสุวรรณ์กรุ๊ปภายใต้การบริหารของคุณวิชยุต์ วรเชษณ์กิจสุวรรณ์ครับ " เมื่อประกาศผลออกมาอย่างเป็นทางการก็มีเสียงปรบมือดังสนั่นจากผู้คนที่เข้ามาในงานเลี้ยงแห่งนี้ ทุกคนต่างแสดงความยินดีกับเจ้าของโครงการคนใหม่ ที่สามารถฝ่าฟันจากหลายๆบริษัทขึ้นมาเป็นที่หนึ่งได้ เวียร์หันมามองดูผู้หญิงข้างๆเขาเพียงเล็กน้อยจากนั้นก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างพอใจ ส่วนพิมพ์ก็ยิ้มให้เขาเช่นกันยิ้มที่แสดงความยินดีจริงๆ ในใจของเธอรู้สึกผิดมาโดยตลอดวันนี้เหมือนทุกอย่างมันได้ปลดล็อคไปแล้วจริงๆ วิชยุต์ขึ้นไปกล่าวเล็กๆน้อยๆบนเวที นั่นจึงเป็นจังหวะที่ทำให้เอกทัศน์ได้เข้ามาประชิดตัวพิพิมพ์ เขากระชากแขนเธออย่างแรงพร้อมกับดึงแขนให้ออกไปข้างนอกพร้อมกันกับเขา" นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมันออกมาเป็นแบบนี้จะห

พิมพ์วิ่งออกมาไกลมากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้พร้อมกับกำลังรอรถแท็กซี่อย่างใจจดใจจ่อ เธอตัดสินใจหนีออกมาในช่วงที่ทุกคนกำลังชุลมุนกันกับการจัดการกับคุณเอก เธอค่อยๆถอยห่างออกมาจากกลุ่มก้อนนั้นและบอดี้การ์ดของเขาก็ไม่สนใจเธอเลยสักคนเพราะมัวแต่จดจ้องศัตรูของผู้เป็นนาย ทำให้เธอใช้จังหวะที่บอดี้การ์ดของเขาพาทุกคนออกไปจากห้องจัดเลี้ยงก็เลยหนีออกมาได้ ดีที่บอดี้การ์ดชุดที่พาทุกคนออกมาไม่ใช่บอดี้การ์ดของวิชยุตม์แต่เป็นบอดี้การ์ดของวงศกร ไม่มีใครรู้จักเธอเธอจึงเดินออกมาเสียดื้อๆแบบนั้นอย่างเนียนๆ ในตอนนี้เธออยู่บนรถแท็กซี่เพื่อที่จะหาคอนโดเช่าสักคืนแล้วพรุ่งนี้เช้าเธอต้องหนีไปให้ไกลที่สุด" แม่คะ พิมพ์ขอโทษนะคะที่ไม่สามารถดูแลแม่ได้อีก พิมพ์มันลูกอกตัญญูพิมพ์ทำได้เท่านี้จริงๆ พิมพ์เชื่อนะว่าคุณเวียร์เขาต้องทำตามได้อย่างที่เขาพูดแน่นอน ขอโทษนะคะคุณเวียร์ที่ผ่านมาพิมพ์ทำผิดกับคุณมากจริงๆ " ร่างเล็กได้แต่นั่งร้องไห้บนรถโดยสารแท็กซี่ เธอได้ทิ้งจดหมายฉบับนึงเอาไว้ที่ห้องของเขาแล้วพร้อมกับวางเงินก้อนหนึ่งที่เธอหามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงเพื่อให้เขาเอาไปให้แม่ของเธอ เธอเชื่อว่าเขาเป็นคนใจร้าย