All Chapters of Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด): Chapter 41 - Chapter 50

5 เดือนต่อมา ตอนนี้พิมพ์ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวลำพังแต่ใครจะรู้ว่าเธออยู่แค่ชานเมืองนี่เองสำหรับเธอที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยมากที่สุดจึงเลือกอยู่ที่นี่ แต่ทุกอย่างที่เป็นเธอเปลี่ยนทั้งหมดทั้งชื่อนามสกุลบัญชีธนาคารทุกอย่าง ตอนนี้เธอเป็นคนใหม่ใช้ชื่อว่าลูกนกหรือเรียกสั้นๆว่านกอาจมาย่อมาจากคำว่านกต่อด้วยซ้ำ คนแถวนี้เป็นกันเองมากและรู้จักเธอแทบจะทุกคน ความโชคดีในความโชคร้ายของเธอก็คือผู้คนที่นี่เป็นกันเองแถมยังเข้าใจที่เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ละวันจะมีคนคอยแวะเวียนเอาอาหารมาฝากเจ้าตัวน้อยในท้องเธอมากมาย" หนูนกวันนี้ป้าเอาน้ำเต้าหู้มาฝากลูก ท้องโตขึ้นมากแล้วนะ แล้วนี่ไปอัลตร้าซาวด์หรือยัง พวกป้าๆก็ตื่นเต้นแทบแย่อยากจะอุ้มหลานไวๆแล้ว " คุณป้าที่อยู่ข้างบ้านและใจดีกับเธอเสมอมาเอ่ยถามเมื่อเช้านี้แกไปตลาดและได้ซื้อน้ำเต้าหู้มาฝากเธอ 1 ถุงและมักจะมีคุณป้าจากบ้านอื่นๆแวะเวียนเอาของแบบนี้มาให้เธอบ่อยๆ" ขอบคุณนะคะป้า วันนี้เดี๋ยวนกจะไปตามที่คุณหมอนัดค่ะคงจะรู้กันวันนี้ นกเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันค่ะทำใจไม่อัลตร้าซาวด์ตั้งนานแต่รอบนี้อดใจไม่ไหวจริงๆค่ะ " รัชนกหรือลูกนกชื่อใหม่ข

เวียร์นอนเอนตัวพิงเก้าอี้อยู่ภายในห้องพักเหมือนทุกครั้ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ขวดเหล้าเปล่ากระจัดกระจายเต็มพื้นห้อง สายตาแดงก่ำจากการดื่มหนักมาหลายวัน เขายังคร่ำครวญถึงพิพิมพ์ และสภาพจิตใจที่พังทลายจนใครเห็นก็แทบสงสาร แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นใจยังมีอีกคนที่รอจังหวะจะพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสของตัวเองเสมอ ปัทมาเลขาหน้าห้องของเขาที่วันนี้บุกมาถึงคอนโด ยิ้มเยาะในลำคอ รู้ดีว่าเวลานี้เป็นโอกาสทอง เธอใช้คีย์การ์ดที่มีอยู่แล้วเพราะเวียร์เคยให้ไว้ด้วยความที่เธอเป็นเลขาเปิดเข้ามาอย่างถือวิสาสะ ในเมื่อเขาไม่ยอมไปทำงานเลยเอาแต่ส่งน้องชายไปทำแทนเธอจึงรอไม่ไหวบุกมาถึงคอนโดของเขา และวันนี้เธอจะต้องทำให้เขาเป็นของเธอทั้งตัวและหัวใจ " คืนนี้คงไม่มีใครมาหยุดฉันได้ คราวนี้ล่ะถ้าฉันได้เป็นสะใภ้วรเชษณ์กิจสุวรรณ์เมื่อไหร่ฉันจะจัดการแกเป็นคนแรกนังพิมพ์ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าแต่งตัวเซ็กซี่ขนาดนี้แล้วเสือตัวพ่ออย่างคุณเวียร์ยังจะทนไหวอยู่อีกหรือเปล่า " ปัทมาพึมพำเธองัดมาขนาดนี้คืนนี้ต้องได้แล้วล่ะ ร่างอวบอัดยิ้มกริ่มแล้วก้าวเข้าไปใกล้เวียร์เรื่อยๆจนมาถึงตัวเขาที่นั่งอยู่ที่โซฟาอย่างคนหมดสภาพ เวียร

เวียร์ยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวเมื่อเห็นว่าเมียตัวน้อยของเขามีลูกให้กับเขาแล้ว เขามั่นใจมากว่าเขานี่แหละพ่อในท้องของลูกเธอเพราะเธอมีเขาแค่คนเดียวตลอดมา ปัทมาที่คุ้มดีคุ้มร้ายเมื่อเห็นว่าเวียร์ดีใจจนออกนอกหน้าก็เกิดโมโหขึ้นมา " คุณรู้ได้ยังไงคะว่านังผู้หญิงสำส่อนนี่จะมีคุณแค่คนเดียวจริงๆ " เวียร์ที่ได้ยินเสียงของปัทมาก็ดึงสติของตัวเองกลับคืนมาได้ ตอนนี้เขาต้องช่วยเหลือเมียตัวน้อยและลูกของเขาก่อน " พอเถอะนะปัท ปล่อยตัวเมียกับลูกของผมออกมาเดี๋ยวนี้ " พิมพ์ได้แต่มองตาของวิชยุตม์ ตอนนี้เธอฝากความหวังของการมีชีวิตรอดไว้ที่เขาแล้ว เพราะเธอไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้แล้วจริงๆ เธอถูกมัดติดไว้กับเก้าอี้ทั้งมือและเท้าของเธอรวมไปถึงผ้าที่มัดปากของเธอไว้ด้วยมันจึงทำให้เธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย แม้แต่การร้องขอให้เขาช่วยเธอยังทำไม่ได้ได้แต่ส่งความวิงวอนไปทางสายตาเท่านั้น เธอคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าเขาจะมาช่วยเธอจริงๆ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอเป็นคนหนีเขาไปเอง " เมียกับลูกหรอ พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำเลยนะคะ แล้วปัทล่ะ ปัทรอคุณมาตั้งกี่ปีทำดีกับคุณมาตั้งกี่ครั้ง กำจัดนังผู้หญิงพวกนั้น

แสงยามเย็นลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของคาเฟ่ริมทะเล ทำให้พื้นไม้และโต๊ะเก้าอี้เต็มไปด้วยเงาและแสงทอง เวียร์พาเธอกลับมาพักผ่อนที่ทะเลอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งปรับความเข้าใจและผ่านเรื่องราวร้ายๆมาด้วยกัน พิพิมพ์นั่งจ้องออกไปนอกหน้าต่าง มือกุมนมร้อนอุ่น ๆ พร้อมกับลูบหน้าท้องนูนของตัวเองไปมา ความคิดของเธอวนเวียนไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทั้งเรื่องราวที่เต็มไปด้วยแผนการ ความผิดพลาด การต่อสู้ และความรักที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว วิชยุตม์ยืนอยู่ข้างหลัง มองเธอด้วยสายตาอบอุ่น เขาพาเธอมาพักผ่อนริมทะเลอีกครั้งในสถานที่ที่เขาเคยพาเธอมาก่อนหน้านี้ แต่ก่อนหน้านี้มันกลับมีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักเขาอยากแก้ไขมัน หากว่าเธอคลอดลูกออกมาแล้วกว่าจะได้มาเที่ยวด้วยกันก็คงอีกนาน เขาจึงเลือกที่จะพาเธอมาพักผ่อนอีกทั้งพักใจจากเรื่องร้ายๆที่เขาและเธอเคยเจอมาก่อนหน้านี้ เขาค่อยๆเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับโอบกอดเธอเอาไว้หลวมๆ ในคาเฟ่แห่งนี้เขาได้สั่งให้พนักงานกันคนออกไปจนหมดเพื่อทำบางสิ่งบางอย่างที่เตรียมการมาอย่างดีในหลายวันมานี้" พิมพ์ครับ ผมว่ามันถึงเวลาแล้วนะที่ผมจะทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง ผมรักคุณ ร

เวียร์ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้พิมพ์พร้อมกับผลักเธอลงบนเตียงอย่างช้าๆโดยที่มีอ้อมแขนของเขาคอยประคองเอาไว้ สายตาทั้งสองคู่สบประสานกันอย่างหวานซึ้งในค่ำคืนเข้าหอที่สุดแสนโรแมนติกนี้ ห้องหอรอรักนี้เขาได้ให้คนรังสรรค์ให้เป็นพิเศษเพราะห้องนี้อยู่ในเครือโรงแรมของตระกูลเขา ทุกอย่างดูเวอร์วังอลังการไปหมดซึ่งพิมพ์ไม่ได้ต้องการแบบนี้แต่เป็นเขาที่ต้องการทำให้เธอ ทั้งห้องเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงที่พิมพ์ชอบ พอมาอยู่ด้วยกันกับชุดแต่งงานสีขาวของเธอมันทำให้ตอนนี้เธอดูเซ็กซี่ขึ้นอีกเป็นร้อยเท่า" คิดชื่อลูกไว้หรือยังครับ " เวียร์ถามไปอย่างนั้นในขณะที่ตอนนี้ตัวเขาและเธอล้มทับกันอยู่บนเตียง พิมพ์ได้แต่อมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข" จะเสกคาถาร่ายมนต์ให้มีวันนี้ให้ได้เลยหรอคะ "" แน่นอนสิครับ " หลังจากจบประโยคนั้นวิชยุตม์ก็ก้มลงประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน ด้วยความที่เขาและเธอไม่เคยจะอ่อนโยนกันเลยสักครั้ง เมื่อไรก็ตามที่อารมณ์สวาทเข้าครอบงำเขาจะกลายเป็นหมาป่าล่าเหยื่อส่วนเธอก็จะเป็นนางฟ้าตัวน้อยๆที่รอรับแรงกระแทกจากหมาป่าดิบเถื่อนแบบเขา มือหนาค่อยๆปลดซิปที่อยู่ด้านหลังของเธอ เขารูดลงม