All Chapters of ขอเริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับคนเดิม: Chapter 11 - Chapter 20

หลังกลับจากออกค่ายกรวิชใช้เวลาอีกหลายวันคิดทบทวนเรื่องราวระหว่างเขากับของขวัญ ตอนนี้ภายในใจสับสนไปหมดใจหนึ่งอยากเริ่มต้นใหม่กับเธอ อีกใจก็กลัวจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมกลัวว่าสุดท้ายละครบทนี้จะมีตอนจบเหมือนเดิมคิดอะไรของมึงวะไอ้กรอยากจะกลับไปคบกับเธอทั้งที่ไม่รู้ว่าเธอมีแฟนหรือยัง "ไอ้กรพรุ่งนี้วันหยุดเข้าเมืองกันมั้ย อยากไปหาของอร่อยๆกินว่ะ"เสียงณภัทรดังมาแต่ไกลทำลายความคิดฟุ้งซ่านของกรวิช"ไม่ไปขี้เกียจ""ไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ ไม่มีมึงกูก็ไม่มีใครแล้วเนี่ย""เออๆๆ ไปก็ไป มึงหนิวุ่นวายได้ทุกเรื่อง"กรวิชบ่นณภัทรวันต่อมา"ฮัลโหลค่ะพี่รัณใกล้ถึงแล้วหรอคะ ขวัญรอยัยอรแป๊บเดียวพี่รัณรอที่ร้านก่อนเลยนะคะ"เมื่อวางสายจากศรัณของขวัญหันไปเร่งเพื่อนรักที่มัวแต่เลือกชุดอยู่จนไม่ได้ออกจากบ้านสักทีวันนี้ทั้งสองสาวมีนัดทานข้าวกับศรัณรุ่นพี่ที่มาประชุมที่จังหวัดใกล้ๆกันก่อนกลับจึงถือโอกาสแวะมาทานข้าวกับทั้งคู่ก่อน"ยัยขวัญแกเข้าไปกับพี่รัณก่อนนะชั้นแวะไปซื้อของแป๊บเดียวเดี๋ยวตามเข้าไป”“โอเคอย่าให้นานนักล่ะ""จ้า คุณแม่""สองสาวยังแกล้งกันเก่งเหมือนเดิมเลยนะ"ศรัณเดินลงจากรถมาหาสองสาว"พี่รัณสวัสดีค่ะ เ

ของขวัญตั้งใจแน่วแน่ว่าวันหยุดยาวสี่วันที่จะมาถึงนี้เธอจะไปพักที่รีสอร์ตของกรวิชเพื่อปฏิบัติภารกิจตามรักคืนใจ“ยัยขวัญวันหยุดยาวแกขอหยุดไปไหนจะกลับบ้านหรอ”เอมอรถามเพื่อนรักด้วยความแปลกใจเพราะตั้งแต่ของขวัญย้ายมาทำงานที่นี่เธอไม่เคยหยุดยาวขนาดนี้นอกจากตอนลาพักกลับบ้าน“เปล่ามีธุระต้องทำนิดหน่อย”“หรอ นึกว่าถ้าไม่กลับบ้านจะชวนไปเที่ยวสักหน่อยที่แท้ก็มีธุระนี่เอง”“คราวหน้านะ ครั้งนี้มีธุระจริงๆ”“จ้า สำหรับแกฉันรอได้เสมอแหละ”ไม่ใช่ว่าของขวัญอยากปิดบังเรื่องนี้กับเอมอรแต่เพราะไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายให้เพื่อนรักฟังยังไงและไม่รู้ว่าภารกิจในครั้งนี้จะสำเร็จไหมจึงยังปิดเรื่องนี้เป็นความลับไว้ก่อนและแล้ววันที่ของขวัญรอคอยก็มาถึงก่อนหน้านี้เธอจองห้องพักไว้ล่วงหน้าแล้ว ซึ่งเป็นห้องเดียวกันกับที่อีริคและมีนามาพักคราวก่อนแน่นอนว่าเป็นมีนาที่แนะนำห้องพักนี้ให้เธอหลังจากแต่งตัวเรียบร้อยของขวัญยืนตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองอยู่หน้ากระจก เธอยืนมองหน้าตัวเองในกระจกอยู่พักหนึ่งก่อนสูดหายใจลึกเข้าลึกเต็มปอดและบอกตัวเองให้สู้ๆ“ไอ้ริคไหนเพื่อนที่มึงบอกให้กูพาไปเที่ยววันนี้อยู่ไหนวะ รอตั้งนานยังไม่เห็

“หึ ยิ่งโตยิ่งร่าน”“ร่านแต่กับกรคนเดียว”ของขวัญดูดกินแท่งร้อนขนาดใหญ่ของเขาจนกรวิชเสียวแทบทนไม่ไหวจับเธอพลิกลงมานอนราบกับเตียง จูบไล้ทั่วใบหน้าและซอกคอขาวกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวเธอทำเขาแทบคลั่ง กรวิชลากลิ้นสากลงมาจนถึงหน้าอกอิ่มและจัดการดูดกินหน้าอกงามอย่างหนำใจของขวัญระบายความเสียวด้วยเสียงร้องครางดังลั่นห้องและดึงทึ้งเส้นผมเขา“หึ ร้องดังขนาดนี้ไม่กลัวคนอื่นได้ยินหรอ”“ขวัญเสียว อ๊า”“ร่านขนาดนี้ระวังจะโดนเอาทั้งคืน”“ก็เอาสิคะไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”“หึ”กรวิชหัวเราะในลำคออย่างพอใจก่อนจะลากไล้ลิ้นลงมาถึงกุหลาบงาม เขาทั้งดูดทั้งเลียจนของขวัญบิดกายเร่าและแอ่นสะโพกให้เขาดูดกินอย่างสะดวกเมื่อดูดกินน้ำหวานจากกลางกายเธอจนอิ่มแล้วกรวิชจึงลุกขึ้นจับแก่นกายใหญ่ของตัวเองถูไถกับกุหลาบงามและยัดเข้าไปทีเดียวจนสุดลำ“โอ้ว แน่นชิบ ทำไมมันฟิตแน่นขนาดนี้”“อ๊า ขวัญไม่เคยทำกับใครนอกจากกรคนเดียว”“อูย แน่นจนปวดหนึบไปหมดแล้ว”กรวิชแช่แก่นกายใหญ่ไว้ในตัวเธอสักพักเพื่อให้ร่างกายของทั้งคู่ได้ปรับตัวเขาก้มลงจูบแลกลิ้นกับเธออย่างดูดดื่มพร้อมกับขยับสะโพกเข้าออกเป็นจังหวะ ของขวัญเสียวมากจนเผลอใช้เล็บจิกหลังของ

“ชอบมั้ยคะ”“ซี๊ด ชอบ โอ่ว ขวัญพอแล้วเดี๋ยวเสร็จก่อน”กรวิชจับของขวัญลุกขึ้นและเริ่มกลืนกินเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า รสรักของกรวิชในค่ำคืนนี้มีทั้งเร่าร้อน ดุดัน หนักหน่วงและอ่อนโยน ไม่ว่ากรวิชจะบอกให้ทำอะไรของขวัญยอมทำตามทุกอย่างการกลับมาพบกันครั้งนี้ทั้งคู่ต่างเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทั้งร่างกายและจิตใจ เซ็กส์ในครั้งนี้แตกต่างไปจากที่พวกเขาเคยมีในอดีต ตอนนั้นทั้งคู่ยังเรียนอยู่จะทำอะไรก็ยังไม่ค่อยกล้า และทุกครั้งที่มีอะไรกันกรวิชจะป้องกันตลอดเพราะไม่อยากให้ของขวัญเสื่อมเสียชื่อเสียงหากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา แต่การกลับมามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันครั้งนี้กรวิชไม่คิดจะป้องกันเลยแม้แต่น้อย แม้จะยังไม่รู้ปลายทางว่าจะลงเอยด้วยการได้อยู่ด้วยกันหรือไม่ นั่นเป็นเพราะความโหยหา ความคิดถึงตลอดหลายปีที่ผ่านมาและเขาเองก็ไม่คิดจะปล่อยเธอให้จากไปอีกแต่ก็ยังอยากให้เธอคิดให้ดีก่อนว่าจะสามารถอยู่กับเขาได้มั้ย“ตั้งแต่เลิกกันกรเคยมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นมั้ย”ของขวัญถามกรวิชขณะที่เธอกำลังนอนซบอกเขาอยู่หลังเสร็จสิ้นภารกิจรักกันไปหลายรอบแล้ว“ถามทำไม”“แค่อยากรู้”“รู้แล้วได้อะไร ถ้าบอกว่าเคยจะโกรธหรอ บอกก่อนเลยนะว่าไม่ง้อ”

เมื่อขึ้นมาถึงห้องนอนเขาพบว่าของขวัญนอนหลับไปแล้วคงเป็นเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนพอหัวถึงหมอนจึงหลับทันที กรวิชค่อยๆซุกเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอและนอนมองหน้าเธอด้วยความคิดถึง มือลูบไล้ทั่วใบหน้าสวยและพรมจูบไปทั่วใบหน้าของเธอ “ฝันดีนะที่รัก”กรวิชกระซิบข้างหูคนรักเก่าและล้มตัวลงนอนข้างกายเธอ โอบกอดเธอไว้และหลับตานอนไปกับเธอ“อื้อ”ของขวัญบิดขี้เกียจหลังจากนอนเต็มอิ่มแล้ว“กรทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ”ของขวัญหันมองข้างกายเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นที่รินรดศีรษะตัวเองเธอพลิกตัวไปนอนมองใบหน้าหล่อของเขาพลางใช้นิ้วจิ้มจมูกเขาเบาๆ“อื้อ”กรวิชย่นจมูกและจับข้อมือเธอไว้และดึงเธอลงไปนอนกอดซบอกตัวเอง“กรตื่นได้แล้วเที่ยงแล้ว”ของขวัญตีอกเขาเบาๆให้ตื่น“เที่ยงแล้วทำไม ยังนอนไม่อิ่มเลย”“โอเคงั้นกรก็นอนไปขวัญจะลุกแล้ว”“จะไปไหนมานี่เลย”กรวิชผลักเธอลงไปนอนราบกับเตียงและก้มลงประกบริมฝีปากจูบเธออย่างดูดดื่ม“อื้อ นี่มันกลางวันนะคะ”ของขวัญประท้วงเขาหลังกรวิชถอนริมฝีปากออกจากปากเธอ“พูดเหมือนไม่เคยทำมาก่อน ที่สำคัญวันนั้นใครเป็นคนเข้าหาใครก่อน”คำพูดพร้อมกับสีหน้าที่ไม่สนอะไรของเขายิ่งทำให้ของขวัญรู้สึกเขินอายขึ้น