Alle Kapitel von Mayor Ishmael (SPG): Kapitel 111 – Kapitel 120

Jae-young “Dong, tawagan mo pala sina Gener at Zosimo. Mauna na sila kasi sa kotse mo naman tayo sasakay diba?" “Pinauwi ko na sila wife, kanina pagdating namin nila Bruno at Maru galing sa presinto," “Ah okay bakit hindi mo naman sinabi," naisagot ko na lamang sa kaniya. Habang naglalakad kami palabas ng munsipyo. Nakita ko ang ilang staff panay tingin nila sa amin. Alam naman ng lahat na mag-asawa na kami ni Dodong Ishmael. Pero syempre hindi talaga nawawala itong mga marites pa rin sa 2026. Alam ko naman marami talagang nabigla sa kasal. Iba nga unang dala sa 'kin dito ng asawa ko, narinig ko akala nila si Eztela ang pakakasalan ni Mayor. Kasi bagay raw ang ganda raw kasi ni Eztela. Totoo rin naman. Opinyon nila iyon hindi dapat ikapikon. Kahit ako nagandahn din sa babaeng iyon. Sexy pa at matangkad. Kaya ng beauty queen. Pero gano'n talaga ang buhay maraming sorpresa. Hindi ko rin naman inaakala na pagpunta ko ng Maynila. Magkakaroon ako ng asawa at hindi lang bata-bata

Jae-young “Kinabahan ako sa iyo Dong Seven,” humahangos na sumilip sa pinto si Loleng. With reaksyon pa pinadyak niya pareho paa.So natakasan na naman siya ng bata batuta na ito. Saan kaya sila nagtambay na dalawa."Ehem! May bata na naman bang hindi nagpaalam, Loleng? Ano kaya ang mabuti gawin para hindi na tatakas? Sa tingin mo Loleng anong maganda? May ma-suggest ka ba?" “M-mommy s-sorry na po. Hindi ako nagpaalam kay Ate Loleng, basta lang po ako lumabas ng k'warto,” wika ni Seven. Nauna ng sumagot kay Loleng wala pa nga na-suggest nag-a-alaga sa kaniya. Lihim akong natatawa kasi iiyak pa yata ang anak ko."Naisip ko wala muna movie bukas?""Eh, mommy," napanguso siya kasi pinakita ko sa kaniya seryoso ako. “Nag-Cr kasi ako Ma'am Jae. Nasa k'warto kami nanood ng favorite n'yang cartoon movie. Sabi ko saglit lang ‘wag lalabas sabay na kami. Kaya tumakbo na ako palabas ng k'warto niya. Pasensya na po Sir Ishmael, Ma'am Jae. Kasi hindi ko na mapigilan naiihi na ako hehehe," saad

Jae-young Parang mayroon kuhit nang kuhit sa braso ko pero gusto ko pa matulog. Ngunit wala yata balak tumigil paulit-ulit niyon ginagawa minsan nga inaalog pa ang balikat ko. Nayayamot na yata malakas ang boses kaya doon ko lang pinansin. "Mommy....!!" “Mommy, gising na po may bisita po tayo,” si Seven pala iyon. Sobrang lalim ng tulog ko hindi ko lamang namalayan sumampa na pala sa kama itong anak ko. “Mommy, gising na po kanina pa rin tawag nang tawag si Daddy,” ulit nito. Unti kong idinilat ang aking mata. Pagkatapos tumingin sa wall clock mukhang kanina pa nga ako tulog. Kasi antok na antok naman ako. Alas-diyes na ng umaga. “Baby, sino pala ang bisita?” tanong ko hinaplos ko ang pisngi niya. Nang hindi siya sumagot tinaasan ko siya ng kilay. Sino ba dumating at tahimik siya. Kasi kung mga biyenan ko ang pupunta rito. Dapat tatawag mga iyon. At tiyak din masaya itong si Seven kung si mommy Brenda ang dumating. “Anak sino ang dumating?” Napayuko si Seven. “Oh, eh bak

Jea-young "Hi, pasensya ka na tanghali ako nagising," masigla ang boses na sabi ko kay Jelay. Hindi ko pinansin ang pera tinutukoy niya. Kaya lang tila alam n'yang umiiwas ako dahil inangat n'ya ang hawak para pansinin ko. Napansin ko naman ang bag n'yang dala na tila lagayan ng laptop. Tinitigan ko iyon sa kamay niya biglang bumigat ang pakiramdam ko dahil babayaran na nga niya si Ishmael, shitty wala akong habol dahil anak n'ya si Seven. Bukas na ang bag. Dumampot siya ng ilang bundle pinakita sa akin. Nakita ko naman lahat ay lilibohin. “Ito ang pera," wika niya binalik sa loob ang kinuha niyang naka bundle at pagkatapos ay basta lang niya iyon binaba sa sahig. "Pakisabi sa asawa mo may sobra pa iyan. Ten million at mayroon labis na one hundred thousand. Siguro naman p'wede na kami umuwi ng anak ko. Anak ko Jae,” pinagdiinan n'yang sabi. Parang bumagsak ang mundo ko saglit. Lalo na ng maramdaman ko humawak ng mahigpit si Seven sa kamay ko. “Mommy,” wika n'ya naiiyak

Jae-young Nagising ako na nakahiga sa sofa sa gitna ng grand sala ng Villa namin. Nakabibinging katahimikan ang sumalubong sa akin, kaya inilibot ko ang aking mata sa buong living room para hanapin kung ako lang ba ang naroon. Nanlaki ang aking mata ng masilayan ko sila, nakapalibot ang mga tauhan ng Villa. Maliban si Kuya Gener at Kuya Zosimo na nasa kabilang sofa nakaupo. Pero lahat ng mga kasamahan sa bahay nakapalibot sila sa akin. Teka lang bakit naman ganito mga mukha nila daig pa may lamay hitsura nila ngayon. Namumugto pa ang mata ng Manang Salvacion at Loleng. Kumunot ang noo ko ng naisip ko bakit naman ganito sila, kasi hindi pa pumasok sa isip ko ang nangyari kahapon kaya clueless pa ako ngayon. Mabilis akong bumangon nataranta pa nilapitan ako ni Loleng. “Ma'am Jae. Dahan-dahan lang po,” saad niya pagkatapos tinulungan na rin ako umayos ng upo. “Salamat Loleng. Grabe naman baby pa ba ako?” biro kong gano'n sa kaniya. “Magkaka-baby po,” wika niya hindi ko na-g