All Chapters of Mayor Ishmael (SPG): Chapter 131 - Chapter 140

Ishmael pov part 01 Kanina pa ako kabado pagdating pa lang namin ni Jae pagkakita sa Tatay ni Misis na suplado sa 'kin. Ayaw ko lang ipahalata na kinakabahan ako mas madali pa nga mangampanya o magpatakbo ng kumpanya kaysa rito kaharap biyenan ko. Fvck ako si Ishmael Martinez mayor ng isang maliit pero progressive na city ng Samar. Bata pa pero successful sa career na pinasok ko. Hindi ito pagyayabang ha? Sabi niyon ng asawa ko. May isa pa sinabi ng asawa ko, ang guwapo ko raw sabi rin niya iyon. Of course misis ko na nagsabi kaya may tiwala ako. Pero ngayon? Fvcking shitt! Mas kabado pa ako kaysa noong manumpa ako sa harapan ng maraming tao nang manalo ako bilang mayor. Sino bang hindi, nasa province kami ng asawa ko pamilya n'ya ang kaharap ko sobrang seryoso pa kasi ng biyenan ko. Ewan ko kung anong pinaghuhugutan ni Tatay Alejandro, masama pa ang tingin sa akin kanina nang pagdating namin. “Mayor. Mukhang hindi ka gusto ng biyenan mo,” bulong pa ni Locerio kaya nag-init an

Jea-young Pagkatapos ng sorpresa kay Tatay. Balik si Tatay sa pagkanta sa videoke. May dumating din kasi dalawang kaibigan niya sa kabilang kanto. Pinakilala ni Tatay si Ishmael. "Mabuti at umuwi ka Jae, iyan pa naman ang bukambibig ng Tatay mo sana raw umuwi ka," aniya nakatingin siya kay Ishmael kasi nakikipagkamay ang asawa ko sa kaniya. "Opo naka plan ba po talaga uuwi kami si Tatay lang po talaga ay nerbiyoso," tugon ko pagkatapos ay tumingin ako sa Tatay. "Iiwan ko po muna ang asawa koay tatapusin lang kami ni Aling Petra. Tatay ha? H'wag mo pahirapan ang asawa ko," saad ko pa natawa si Tatay. "May gagawin din siya anak kaya tama lang—" "Kasasabi ko lang po iyan na naman po kayo Tatay," kunwari may tampo ang boses ko. "Wife, it's okay, don't worry about me." "Narinig mo ang sinabi ng asawa mo? Ikaw lang talaga anak nag-iisip inaaway ko ang asawa mo." "Kanina po halata naman po," laban ko pagkatapos ay humarap na ako kay Dodong Ishmael. Si Tatay hindi na ako pinans

Jea-young Isang linggo ang lumipas mula nang galing kami ng Mindanao. Ngayon ay lumayas ulit kami patungo naman kami ngayon sa Maynila dahil wedding anniversary raw ng lolo at lola ni Ishmael. Hindi raw pwede na hindi kami magpunta at nakagawian na nila iyon buong angkan. “Dong, mabait ba sila?” tanong ko nang makarating kami sa Manila airport. “Mabait ako diba?” tanong niya kinairap ko. Of course asawa ko saya kaya talaga bias ko siya. Alangan sabihin ko hindi siya mabait mag-asawa kami. “Siraulo,” bubulong-bulong ko ngumiti lang siya. As usual kasama namin si Kuya Bruno at Kuya Locerio. Hindi pa naka balik si Kuya Maru, kasi kalalabas lang daw sa hospital ang Nanay nito nag-paalam sa asawa ko. Kasama rin namin ang dalawang kong bodyguard pero pinauuwi ko sila sa kanila. Since tagarito sila two days din kami mananatili rito kaya sabi ko p'wede sila dumalaw sa family nila. Umuwi kami muna sa mansyon nila Ishmael. Nakaalis na raw sina Mommy at Daddy Mattheus. Kasi hapon ang

Jelay Pov "Mommy Jae, Daddy Ishmael," Napatda ako umiiyak si Seven habang nakadapa sa kama. "Seven, anak?" masuyo kong sabi. Tumayo ito kaya ngumiti ako. “Ibalik mo ako sa mommy ko!” iyak nang iyak si Seven. Kasi bago lang kami dumating sa bahay nila Rico. Naiinis pa ako kasi akala ko tanggap ng magulang n'ya na may anak ako kasi sinabi ko naman sa kanila, maliban kung sino ang ama ni Seven. Pero si Rico alam niya. Nakita ko ang dis-gusto sa mata nila pagdating namin sa mansyon nila. “Dito na tayo titira anak,” saad ko kay Seven. Umupo pa ako sa gilid ng kama. Gusto ko s'yang yakapin pero natatakot akong itulak n'ya. “I hate you! Nawalan ng malay si Mommy Jae, hindi mo siya binalikan sa halip nagmadali kayo umalis ng boyfriend mo!" Nanlaki ang aking mata. "S-Seven...." "Gusto ko po sa Mommy Jae at Daddy Ishmael. Ibalik mo ako roon. Ayaw ko rin dito, nakita ko ayaw nila sa akin." Napahawak ako sa dibdib ko. Ang sakit marinig ang salitang 'I hate you' galing sa anak

Jae-young Pabalik na kami ngayon ng Samar. Ewan ko ba kanina pa ako hindi makali. Kinakabahan ako na ewan hindi ko maintindihan ang sarili ko. Nahalata yata ng asawa ko kasi hinawakan n'ya ang kamay ko tipid akong ngumiti sa kaniya dahil kumunot ang noo tila pinag-aaralan niya ang reaksyon ko. “Kanina ko pa napansin ang lalim ng buntonghininga mo, wife?” pagkatapos ay pinagmasdan na niya ako. Kahit ako hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. “Excited lang ako umuwi,” saad ko na lang sa kaniya pero nakataas kilay niya parang hindi siya makapaniwala sa aking sinasabi. "Totoo naman iyon hubby," laban ko pero kinabig niya ako para isandal niya ako sa dibdib niya. Paglapag namin sinalubong kami nila Kuya Bruno at Zosimo. Ganito palagi ang buhay kapag nasa labas. May escort may security may mga matang nakamasid sa 'min. Ngunit ngayon hindi ako makakali. Ayaw ko na nga isipin kalmado lang asawa ko ako lang ganito. Habang bumabyahe kami papunta sa Villa mas lalong lumalakas ang ka