All Chapters of Mayor Ishmael (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

Ishmael pov Akala ko tapos na ang kaba ko kanina sa meeting ng mag-update si Locerio na naroon iyong Jonas sa grocery store at nilapitan ang misis ko. Ngayon kabado ako dahil wala yata naalala ang asawa ko na dalawang buwan na kaming kasal. Ngayon ang araw kung kailan kami ikinasal. Tumikhim ako lumingon siya ngunit saglit lang dahil sa unahan lang ulit ang atensyon niya. Ang gago naulinigan ko humagikhik sina Maru at Bruno. “Ayusin mo ang pagmamaneho Maru, tatamaan ka sa ‘kin!” pagbabanta ko. “Sir Ishmael. Ito si Bruno ang may kasalanan kasi may binulong sa ‘kin.” Nagsalubong ang kilay ko. “Ano?” seryoso kong tanong sa kanila. “Hindi ka raw pinapansin ni Ma'am Jae, expired na po yata ang karisma mo kasi nga raw kaya panay mo raw tikhim ngunit dedma ka naman ni madam.” “Manahimik kayong dalawa,” saad ko pero bago manahimik malakas silang tumawa. Damn it! Napipikon na nga ako dahil hindi naalala ni misis ang anniversary ng kasal namin, sasali pa ang dalawang ugok na ito para ini

Jae-young “Wifey,” naulinigan ko tinawag ako ni Dodong Ishmael nang nasa harapan ako ng salamin nagsusuklay. Nagbihis pa kasi kami mag-asawa. “Ang ganda mo, wifey,” bulong n'ya nakarating na pala sa likuran ko't niyakap niya ako. “Ikaw rin ang pogi mo mayor,” nakangiti na tugon ko sa kaniya at nagpatuloy sa pagsusuklay. Huminto siya at tumingin sa akin sa salamin, seryoso ang mukha pero may ngiting pilit tinatago. “Hindi ako mayor tonight,” bulong niya napairap ako dahil humalik pa siya sa pisngi ko. “Oh? Kung gano'n ay sino ka pala?” nakataas ang kilay na saad ko sa kanya. “Ako ang g’wapo mong asawa,” tugon n'ya sabay kindat sa akin. Uminit ang pisngi ko. Ito na naman s'ya paano naman ako hindi kikilgin at maiinlove sa kaniya napaka sweet at galing magpalipad ng matamis na salita. “Alis ka muna r'yan baka hindi ako matapos hindi tayo makaalis,” wika ko siniko ko pa siya mahina lang tumawa. Nang hindi kumilos, inalis ko ang palad niyang nakayakap sa baywang ko. “Ano aalis

Jae-young "Uhmm," napaungol ako ng kagat-kagatin ni Dodong Ishmael ang ibaba labi ko pagkatapos kukuyumusin ng mapag-angkin na halik. Napaungol siya ng hagurin ko ang batok niya. Saglit siyang tumigil sinilip ako. "Kabado ako kung iba ang kasama mong ka uminom. Dapat iinom ka lang wifey, kung tayong dalawa lang ang magkasama. Baka mapaaway ako." Sobra naman 'yan. Akala naman niya gagawin ko iyon siya lang lang naman pinayagan ko ayain akong i-date siya kahit na asawa ko na siya. "Ishmael!" bulalas ko. Yawa oi. Bigla kasi akong natauhan ng itulak niya ako pahiga sa kama at agad siyang nag-alis ng saplot habang mayroon pilyong ngisi nakaguhit sa kaniyang labi. Nanlaki ang aking mata ng n*******d na siya ng polo niya. “D-dodong M-mayor," napalunok ako ng nasa botones na ng pants niya ang kamay niya tanda na iyon ang aalisin na saplot niya. "Nawala na alak sa katawan, mmm?" tudyo niya. Nag-iwas ako ng tingin nang bumaba ang zipper sa pants niya nakita ko ang suot n'yang boxer. "Wife

Jae-young Para akong nawalan ng ulirat ng buo n'yang pinasok sa akin ang kaniyang nag-uumigting n'yang pagkalalaki. Parang natakot naman si Dodong Ishmael ng makita n'ya akong nasaktan. Mabilis siyang tumigil, pero nasa loob ko pa ang alaga niya. Agad n'yang tinuyo ang luha kong nalaglag sa pisngi ko. "O-okay ka lang, wifey?" nauutal n'yang tanong hindi alam saan ako hahawakan pero panay n'yang halik sa noo ko. Hindi ako sumagot. Niyakap niya ako. "S-sorry," saad niya. Oo masakit naman talaga sa una n'yang pagpasok dahil para akong hiniwa talaga. Pero itong asawa ko talaga gusto kong matawa sa hitsura niya ngayon. Kasi tumigil siya puno ng pag-aalala sa mukha niya. “I'm sorry, wife. I forgot this was your first, binigla kita. Sorry, ang gago ko hindi ko mapigilan agad na maangkin ka,” aniya nasa boses niya ang puno ng pagsisi dahil nasaktan n'ya ako. “Hugutin ko na lang, wifey? You are hurt, kaya ko pa naman magpigil pa, wifey,” malambing n'yang sabi humalik din siya sa mata ko na

Jae-young Nang patungo ako sa kama dahil tapos na akong magbihis. Parang temang itong asawa ko nakasunod ng tingin sa ‘kin. “Dong! May sasabihin ka?” nakatayo siya sa harapan ng study table kung saan nakalagay ang pagkain. “Nothing, wife. Hindi lang ako makapaniwala na mahal mo ako,” sagot n'ya na kinataas ng kilay ko. “Saan ka pupunta?” tanong niya ng patungo ako sa pinto. “Sisilipin si Seven,” “Umupo ka rito wala ka pang almusal at tanghalian. Okay ang anak natin. Alam na n'yang may sakit ka, mamaya baka pumunta iyon dito sabi ko kasi tulog ka pa ‘wag muna gambalain para makapahinga ng maayos ang mommy niya." “Naligo na ba iyon?” “Yeah, halika ka na para makainom ka ng gamot,” tila pakiusap pa niya. Sinunod ko ang utos niya sa totoo naman talaga na may lagnat pa ako. Medyo rin masakit pa ang katawan ko. Pero ayaw ko naman dibdibin ang lagnat ko dapat daanan ko lang para gumaling agad. “Sandali nga. Hindi ka pala pumasok?” “Dito na lang ako magta-trabaho may sak