All Chapters of ภพรักชั่วนิรันดร์: Chapter 21 - Chapter 30

93 Chapters

บทที่ 21

ที่สำคัญไปกว่านั้นนางเองก็กังวลเรื่องผู้สืบทอดกิจการตระกูลหยวน ไม่น้อยไปกว่าหยวนวั่น ทั้งนี้ทั้งนั้นอาจจะมากกว่า เนื่องจากตระหนักดีว่าบุตรชายของตนเป็นคนไม่เอาถ่านในบรรดาบุตรชายบุตรสาวของหยวนวั่นทั้งหมด ตอนนี้บุตรชายของนางนับเป็นบุตรชายคนโต ซึ่งสมควรรับช่วงโรงทอและร้านแพรพรรณถึงอย่างนั้นนางก็ยังต้องการเวลา เพราะคิดว่าบุตรชายยังไม่พร้อม เขาเพียงอายุย่างสิบแปดยังไม่เข้าพิธีสวมหมวกผ่านเข้าสู่วัยเป็นผู้ใหญ่ นางจึงไม่อยากบังคับให้บุตรชายต้องแบกรับความรับผิดชอบใหญ่หลวงถึงเพียงนั้นเพียงแต่...วันก่อนถูกหยวนหรูเล่นงาน อีกทั้งวันนี้ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหม่าถึงกับส่งขนมมาให้อีกฝ่าย ในใจของนางเต็มไปด้วยลางสังหรณ์สมุดบัญชีสองเล่มถูกวางลงบนโต๊ะ กระนั้นหยวนหรูกลับสนใจตะกร้าขนมมากกว่าสิ่งอื่นใด นางแบ่งขนมบางส่วนใส่จาน จากนั้นเลื่อนตะกร้าไปข้างหน้าโจวเช่อ“แบ่งไปให้พี่ซุนเอ๋อร์ นางเองก็ชอบกินขนมหวาน”“ขอบคุณอาจารย์ขอรับ แล้วเรื่อง...”“ไม่ต้องใจร้อน อีกสองสามวันข้าค่อยส่งกลับไป ปล่อยให้เขารอไปก่อน”“ขอรับ” โจวเช่อรับคำ “เช่นนั้นศิษย์...”“ไปเถิด วันนี้ข้าจะฝึกกระบี่ เจ้าไม่ต้องอยู่ก็ได้ ไปอยู่เป็นเพื
last updateLast Updated : 2026-01-18
Read more

บทที่ 22

หยวนหรูมองรายชื่อของคนจำนวนไม่น้อยบนกระดาษ ดวงตาของนางสาดประกายโหดเหี้ยมขึ้นมาวูบหนึ่ง กระนั้นไม่นานมันกลับหายวับไป เปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มสนุกสนานแทน“ฮ่าๆๆ” นางหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น “ดูเหมือนท่านพ่อของข้ากำลังเข้าตาจนแล้ว ถึงอย่างนั้นก็นับว่าเขาเป็นคนไม่เลว เพียงคิดส่งคนออกไปจากอู่โจว ไม่ได้เหี้ยมโหด (เหมือนนาง) จนถึงขั้นคิดสังหารผู้อื่น”“อาจารย์ เช่นนี้ท่านจะทำเช่นไรขอรับ” เขารู้สึกผิดคาดอยู่บ้าง เพราะเขาเองก็มีความคิดที่จะกำจัดคนเหล่านี้เพื่อตัดปัญหา ก่อนหน้านี้ยังก่นด่าว่าหยวนวั่นขี้ขลาดจนเกินไป“ทำตามที่เขาบอก ปล่อยให้เขาวิ่งวุ่นแก้ปัญหาที่เขาก่อขึ้นด้วยตัวเองเถิด เรื่องนี้อย่างไรข้าก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสีย”โจวเช่อขมวดคิ้วเพราะไม่ใคร่จะเห็นด้วย “แต่หากวันหนึ่งเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น ข่าวลือเหล่านั้นอาจสร้างปัญหาให้ท่านในอนาคต”“ข้ารู้” นางยิ้ม “แล้วอย่างไรเล่า ลงมือสังหารคนเหล่านั้นจนสิ้น ก็ใช่ว่าปัญหานี้จะไม่เกิด มือเปื้อนเลือดโดยที่ผลยังคงออกมาเช่นเดิม แล้วเช่นนี้จะเปลืองแรงไปทำไมกัน ลืมไปแล้วหรือว่าคนที่รับมือยากที่สุดไม่ใช่คนนอก”โจวเช่อเข้าใจประโยคนั้นอย่างแจ่มแจ้ง หยวนหรู
last updateLast Updated : 2026-01-18
Read more

บทที่ 23

โจวเช่ออมยิ้ม อาจารย์ของเขาแม้เป็นสตรี แต่ให้กลิ่นอายของความสง่างามไม่ต่างจากบุรุษผู้หนึ่ง เว้นแต่ใบหน้าอ่อนเยาว์ที่ไม่ว่าจะยิ้มหรือไม่ก็ล้วนน่ามอง“วันนี้ออกทางประตูใหญ่หรือ” นางเลิกคิ้วมองโจวเช่อ ก่อนลอบมองพ่อบ้านที่กำลังเดินอยู่ด้านหลัง“ขอรับ นายท่านอนุญาตให้ใช้รถม้าของจวนได้ ข้าน้อยจะเป็นคนคุ้มกันคุณหนูไปที่ร้านเครื่องประดับ จากนั้นจะแวะนำตัวอย่างที่ได้มาจากร้านแพรพรรณไปที่โรงทอ เสียเวลาไม่มากคุณหนูอาจลงไปเดินเล่นที่นั่นได้ครู่หนึ่ง”โจ่งแจ้งถึงเพียงนี้!!!ดูเหมือนหยวนวั่นจะตัดสินใจแล้วจริงๆ หาไม่วันนี้จะยอมให้นางออกไปนอกจวน ทั้งยังฉวยโอกาสให้นางไปเดินดูในโรงทออีกด้วยเช่นนี้แล้วหลี่ซื่อเล่า...หยวนหรูลอบเหลือบมองไปรอบๆ แต่กลับไร้เงาของผู้ใด ไม่ว่าหลี่ซื่อ อนุคนอื่นๆ หรือแม้กระทั่งพี่น้องต่างมารดาของนาง ทุกคนล้วนไม่ปรากฎตัว“นี่คงไม่ใช่ความเงียบก่อนพายุใหญ่จะพัดมากระมัง” หยวนหรูแค่นเสียงมุมหนึ่งของจวนตระกูลหยวน สาวใช้กำลังรายงานความเคลื่อนไหวต่างๆ ให้ผู้เป็นนายล่วงรู้ เช่นกันกับเรือนอนุหลังอื่นๆ ที่ไม่ต่างกันนัก พวกนางล้วนสงสัยระคนแตกตื่น ทันทีที่รู้ว่าตระกูลหม่าส่งเทียบเชิญทั้ง
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 24

“ได้ ท่านแม่ว่าอย่างไรลูกก็ว่าอย่างนั้น” แม้ในใจกังวลยิ่งนักเพราะเขาไม่เก่งเรื่องการคำนวณ ทั้งยังรู้สึกว่าทำการค้าช่างยุ่งยาก ถึงอย่างนั้นขอเพียงขัดขวางหยวนหรูได้ เขายังมีเวลาอีกมากให้ค่อยๆ เรียนรู้และจัดการทุกอย่างในภายหลัง“เช่นนั้นแม่จะไปค้นตำราเก่าของท่านพ่อของเจ้า เจ้าลองอ่านและศึกษาดู”“ท่านแม่ ข้าง่วงนอนพรุ่งนี้ค่อยอ่านก็แล้วกัน” พูดจบก็เดินออกไปจากห้องทั้งยังหาวไปตลอดทางหลี่ซื่อเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ ความรู้สึกหนักอึ้งนี้ นางไม่อาจปัดออกไปจากอกได้เลยจริงๆร้านเครื่องประดับและเครื่องกระเบื้องตระกูลจิน ตั้งอยู่ถนนอู่หลวน ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของเมืองอู่โจว ร้านขนาดใหญ่แบ่งเป็นสองตึกสองชั้นมีพื้นที่ติดกัน ด้านหนึ่งเป็นร้านเครื่องประดับ ส่วนอีกร้านเป็นร้านเครื่องกระเบื้องก้าวแรกที่เดินลงจากรถม้า หยวนหรูตระหนักได้ในทันทีถึงความหรูหราโอ่อ่า เพราะการตบแต่งหน้าร้านที่ดูดึงดูดให้ผู้คนรู้สึกสนใจ กระทั่งไม่อาจหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดินเข้าไปชมสินค้าภายในขณะที่กำลังเดินเข้าไปในร้านเครื่องประดับตระกูลจิน หยวนหรูสังเกตเห็นว่าโจวเช่อชะงัก ดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองตามสายตาอีกฝ่ายรถม้าที
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 25

นางถามด้วยความสนใจ เพราะจะอย่างไรนางก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงิน การมาของนางครั้งนี้ตระกูลหยวนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด ดังนั้นจะแพงเท่าไรของเพียงนางได้ประโยชน์ นางล้วนไม่เกี่ยงความจริงแล้วนางไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องประดับ แต่นางจะเปลี่ยนเป็นสร้างความประทับใจให้ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหม่าแทน!!!“แกะสลักหยกหรือขอรับ” โจวเช่อขมวดคิ้ว“ใช่”“แล้วเครื่องประดับของท่าน”“กำไลหยกนั่นก็แล้วกัน” นางชี้ไปส่งๆ กำไลหยกเรียบๆ ราคาไม่สูงมากจึงถูกนำไปใส่กล่อง “ไปที่โรงทอได้แล้ว”โจวเช่อถอนหายใจออกมาเสียงเบา เขายังนึกว่านางจะเลือกไปให้มากหน่อย เพราะลึกๆ แล้วเขาก็คิดว่านางสมควรได้รับของเหล่านี้ ทั้งยังจำเป็นต้องมีเผื่อในวันหน้า กระนั้นแกะสลักหยกเพียงชิ้นเดียว ราคาหรือก็ทำเอาเขาสะท้าน เช่นนี้เขาจะกล้าพูดอะไรอีกเล่าระหว่างทางไปโรงทอเป็นถนนแคบๆ สายหนึ่งซึ่งเป็นทางลัด เพราะรถม้าไม่อาจสวนทางดังนั้นเมื่อมีคันหนึ่งเข้า คันหนึ่งต้องยอมถอยหลบ“เกิดอะไรขึ้นหรือ” หยวนหรูเอ่ยถามทั้งยังเปิดม่านรถม้าขึ้นดู ด้านหน้าดูเหมือนจะมีรถม้าขาวทางอยู่“คุณหนูมีรถม้าสวนทางขอรับ”“เราเข้ามาไกลแล้วหรือ หากไม่ก็ถอยหลบก่อนเถิด” นางกล่าวเสียงเ
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 26

ระหว่างสนทนารถม้าก็จอดลงหน้าโรงทอ ในตอนที่ทั้งสองก้าวลงจากรถม้านั้น รถม้าของเฟิงสวินก็ผ่านมาพอดี คนรถชะลอรถม้าพร้อมกันนั้นม่านรถม้าก็ถูกเลิกขึ้น“อาเซียว เจ้ามาทำอะไรแถวนี้ น้องเล็กมิใช่ขึ้นเรือไปพักใหญ่แล้วหรือ” เฟิงสวินเอ่ยถามพร้อมกับกวาดสายตามองมายังหยวนหรูการแต่งกายที่หญิงก็ไม่ใช่ชายก็ไม่เชิง บวกกับเรือนผมที่เพียงรวบมัดขึ้นสูง บ่งบอกว่าเจ้าตัวหาได้ใส่ใจในความงามนัก อีกทั้งยังติดจะชอบความเรียบง่ายทะมัดทะแมง หากไม่นับว่าเลือกสีดำกับสีแดงที่ทำให้ดูโดดเด่นสะดุดตาไปหน่อยใบหน้าหล่อเหลาของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะดวงตาสาดประกายเย็นชาของนาง เขานึกไม่ออกว่าเคยพบและสร้างความขุ่นเคืองใจให้เด็กคนนี้ตั้งแต่เมื่อใด เพราะรับรู้ถึงความไม่เป็นมิตรผ่านดวงตาของนางทันที กระนั้นมาคิดๆ ดูนางอาจไม่พอใจที่เขาลอบพิจารณานางก็เป็นได้“พี่สวินข้าขอแนะนำให้รู้จัก นางคือคุณหนูเจ็ด บุตรสาวของท่านลุงหยวน”“คุณหนูเจ็ด? ท่านลุงหยวน?”เขาเพียงนึกถึงคุณหนูหยวนที่มีข่าวลือว่าขี้ขลาดไม่กล้าสบตาคนผู้นั้น ในใจคิดอยู่ว่าไม่สมควรเชื่อข่าวลือ เพราะคนตรงหน้านั้นจ้องเขาเขม็งตาไม่กะพริบเลยทีเดียว“คุณชายเฟิง” หยวนหรูเพียงค้
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 27

เมื่อกลับมาถึงจวนหยวนหรูเข้าไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่า รายงานตัวว่านางกลับมาแล้ว จากนั้นก็กลับเข้าเรือนหลังไปพักผ่อนโจวเช่อเข้าไปหาหยวนวั่นที่ห้องหนังสือ หลังจากพ่อบ้านแจ้งว่าเขากลับมาจากร้านแพรพรรณแล้ว “นายท่าน”“กลับมาแล้วหรือ หรูเอ๋อร์ไปที่โรงทอเป็นอย่างไรบ้าง”ไม่เรียกบุตรสาวมาถาม กลับให้โจวเช่อเป็นคนรายงานทุกฝีก้าว เรื่องนี้ทำให้ผู้คุ้มกันอย่างเขารู้สึกหนักใจอยู่บ้าง“คุณหนูไม่ได้กล่าวถึงเรื่องใดเป็นพิเศษขอรับ เพียงเดินรอบๆ แต่ก็ถามถึงเรื่องบุตรหลานของคนงานบ้าง เพราะที่นั่นเสียงดังจนเกินไป คนงานบางคนที่ดูแลแท่นย้อมผ้า บางครั้งก็ต้องวิ่งออกมาเพราะเสียงเด็กร้องไห้”หยวนวั่นมองโจวเช่อด้วยความสนใอกสนใจ “แล้วนางว่าอย่างไร”“เพียงถามถึงที่ว่างของตระกูลหยวนที่อยู่ไม่ไกลและไม่ใกล้โรงทอจนเกินไปขอรับ”“จากนั้นเล่า”“ไม่มีจากนั้นขอรับ เพราะนางบอกว่าออกไปจากจวนนาน เกรงว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะเป็นห่วงจึงกลับจวน”หยวนวั่นมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย “แค่ถามถึงเฉยๆ ไม่ได้พูดอะไรเลยหรือ”“ขอรับ”หยวนวั่นพยักหน้าช้าๆ “ที่ร้านเครื่องประดับวันนี้ นางมีของที่อยากได้หรือไม่ นางเลือกอะไรกลับมาบ้าง”“ที่เห็นก็มีหยกกับ
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

บทที่ 28

ยังไม่ทันที่หยวนหรูจะวางแผนเข้ามาขออนุญาตออกจากจวนดีๆ คนจากร้านเครื่องประดับตระกูลจินก็มาเก็บเงิน หลี่ซื่อซึ่งดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายภายในจวนเห็นยอดเงินที่นางต้องจ่าย ใบหน้าถึงกับเปลี่ยนสี โกรธจนสีหน้าดูไม่ได้“นี่มันอะไรกันท่านพ่อบ้าน!”“เรียนฮูหยิน นี่คือค่าเครื่องประดับของคุณหนูเจ็ด เรื่องนี้นายท่านเป็นคนอนุญาตเองขอรับ”“แต่...นี่มัน...นี่มันเครื่องประดับอะไรกันราคาถึงได้สูงเช่นนี้ ชุดปิ่นหยกของข้าราคายังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ!” นางอยากจะเป็นลมเสียให้รู้แล้วรู้รอด“ฮูหยิน คนของร้านเครื่องประดับรออยู่ขอรับ”ความหมายคือจะโกรธก็ต้องมีสติ เพราะห้องโถงยังมีคนนอกรออยู่ อีกทั้งเรื่องนี้ผู้เป็นหัวหน้าตระกูลอนุญาตแล้ว แม้ไม่อยากจ่ายก็ต้องยอมจ่ายออกไปหลี่ซื่อสูดลมหายใจเข้า นางค่อยๆ ล้วงเอาถุงเงินออกมาสองถุง เงินจำนวนนี้เทียบเท่ากับค่าใช้จ่ายในเรือนอนุหลังหนึ่งทั้งเดือน เช่นนี้จะให้นางใจเย็นอยู่ได้อย่างไร!!!คนของตระกูลจินเพิ่งกลับไปได้ไม่นาน หลี่ซื่อกำลังจะพ่นไฟใส่พ่อบ้านอยู่รอมร่อ สาวใช้ก็เข้ามารายงานว่าหยวนหรูขอเข้าพบ ดังนั้นหลี่ซื่อจึงได้แต่สูดหายใจเข้าเพื่อตั้งสติ“ดี มาก็ดีแล้ว”พ่อบ้านได้แต่
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 29

“เรียนฮูหยิน ก็ท่านอนุญาตให้คุณหนูเจ็ดออกไปไหว้พระที่วัดไป๋อวี่นอกเมืองพรุ่งนี้เช้าอย่างไรเล่าขอรับ”“ข้าหรือ...ข้าอนุญาตตอนไหน” นางชะงักใบหน้ายังคงงุนงงปนตกตะลึง“เมื่อครู่อย่างไรเล่าขอรับ”“แต่ข้ายังไม่ได้พูดอะไร”“ก็ฮูหยินบอกว่าจะไปไหนก็ไปไป๊” พ่อบ้านเลียนแบบประโยคเมื่อครู่ของหลี่ซื่อหลี่ซื่อโกรธจนใบหน้าเปลี่ยนสี “นางเด็กคนนี้...” กำลังจะกรีดร้องออกมาอย่างอัดอั้น พ่อบ้านก็ค้อมตัวลงกล่าวลา“เช่นนั้นข้าน้อยขอตัว พรุ่งนี้เช้าจะทำตามคำสั่งท่าน เตรียมรถม้าคันเล็กคุณหนูเจ็ด”หลี่ซื่อได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ โทสะของนางพุ่งขึ้นสูง วันนี้ไม่เพียงเล่นงานเด็กคนนั้นไม่ได้ แต่นางยังเสียรู้และไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่านางเสียรู้ตอนไหน น่าโมโหนักเมื่อไม่มีใครอยู่ในห้องโถง หลี่ซื่อที่อัดอั้นได้แต่กรีดร้องออกมาด้วยความโกรธ “สารเลว!!!”หลังออกมาจากห้องโถงพ่อบ้านรีบนำความไปรายงานหยวนวั่น รายละเอียดทุกอย่าง เรื่องทุกเรื่องที่เขาสังเกตเห็น กระทั่งเรื่องที่คุณหนูเจ็ดรีบปาดน้ำตาเปลี่ยนท่าที กระทั่งหมุนตัวออกไปจากห้องโถงอย่างผู้ชนะ“ที่เจ้าพูดถึง...เด็กคนนั้นคือหรูเอ๋อร์แน่หรือ”“ไม่ผิดแน่ขอรับ ข้าน้อยรู้สึกว่
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more

บทที่ 30

“ต้นทุนสูงมาก”“ก็ใช่ แต่นี่คือความคิดของข้าหลังจากได้เห็น ทุกอย่างในโรงทอตอนนี้ยังมองไม่เห็นถึงปัญหา แต่อีกไม่กี่ปีความต้องการของตลาดแพรพรรณกว้างขึ้น คิดจะขยายการค้าต้องเพิ่มปริมาณการผลิต โรงทอที่ไม่อาจขยายออกจะมีประโยชน์ใดเล่า สำคัญคือปริมาณต้องเพิ่ม คุณภาพก็ต้องดีด้วย หากทำได้นี่ย่อมเป็นผลดีระยะยาวดังที่ข้าบอก”“เดินดูรอบเดียว ไม่คิดว่าท่านจะคิดและมองอย่างละเอียดรอบคอบถึงเพียงนี้”“ข้าเป็นคนตระกูลหยวน เห็นสิ่งใดก็พูดตามที่คิด แต่หากจะให้เกิดขึ้นจริงนั้นคงเป็นไปไม่ได้” นางถอนหายใจ “เรื่องนี้เป็นเพียงความคิดของเด็กอายุสิบสี่ อีกทั้งต้นทุนสูงจนอาจกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน ท่านก็อย่าใส่ใจคำพูดของข้าเลย”ประโยคหลังเจือด้วยแววเย้ยหยันตัวเอง หยวนหรูหัวเราะเสียงเบา “พรุ่งนี้ข้าได้รับอนุญาตแล้ว ท่าน...จะไปกับข้าใช่หรือไม่”“ข้าต้องลองขออนุญาตนายท่าน แต่คิดว่าคงไม่เป็นปัญหา”“ข้าอยากให้ท่านไปกับข้าจริงๆ ท่านย่าเคยเล่าว่าท่านแม่ไปไหว้พระที่วัดไป๋อวี่บ่อยครั้ง ข้าไม่เคยพบหน้าท่านแม่ ดังนั้นจึงอยากไปยังสถานที่ที่ท่านแม่เคยไปสักครา” กล่าวจบหยวนหรูก็มองไปยังประตูเรือนหลัง เสียงฝีเท้าแผ่วเบาจากไปแล้วน
last updateLast Updated : 2026-01-20
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status