All Chapters of ภพรักชั่วนิรันดร์: Chapter 41 - Chapter 50

93 Chapters

บทที่ 41

“ท่านย่าขอรับของขวัญอยู่นี่แล้ว ท่านจะเปิดเลยหรือไม่ ข้าเองก็อยากรู้ว่าคุณหนูเจ็ดจะมอบอะไรให้ท่าน”หม่าเซียวก้าวออกมา ในมือยังมีกล่องของขวัญที่หยวนหรูนำมา ก่อนจะมอบให้พ่อบ้านตระกูลหม่าเป็นคนจัดการ เช่นกันกับของขวัญชิ้นอื่นๆ ที่คนตระกูลต่างๆ นำมามอบให้เป็นการอวยพรผู้อาวุโสหม่าเซียวยื่นกล่องให้หยวนหรู “คุณหนูเจ็ดเป็นคนนำมามอบให้ท่านย่า เช่นนั้นก็เปิดเถิด” รอยยิ้มสนิทสนมของเขา ทำให้ทุกคนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นยังหอฟางจื่อถึงตอนนี้พวกเขาเชื่อไปแล้วกว่าครึ่ง เกี่ยวกับข่าวลือที่ว่าคุณหนูเจ็ดตระกูลหยวนปรากฏตัวครั้งแรก ทั้งยังมีคนเห็นอยู่กับคุณชายเฟิงและคุณชายหม่า ในห้องบนชั้นสองของหอฟางจื่อที่ราคาสูงลิบหยวนหรูลอบถลึงตาใส่เขาไปคราหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็รับกล่องมาถือไว้ เดินไปใกล้ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหม่า จากนั้นเปิดกล่องออก“หรูเอ๋อร์ไม่ค่อยรู้เรื่องราวนัก แต่เคยได้ยินท่านย่าบอกว่าคำอวยพรใดก็มิสู้อวยพรให้อายุยืนร้อยปี ดังนั้นหรูเอ๋อร์จึงไปที่ร้านเครื่องประดับตระกูลจิน สั่งให้ช่างแกะสลักเต่ามังกรมาเป็นของขวัญเจ้าค่ะ ท่านย่าเคยเล่าเกี่ยวกับตำนานของเต่าซึ่งเป็นสัตว์มงคลที่มีความเกี่ยวพันกับเทพเ
last updateLast Updated : 2026-01-22
Read more

บทที่ 42

หลี่ซื่อตัวแข็งทื่อ นางคาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าหยวนหรูจะมีท่าทีเช่นนี้ เมื่อก่อนหากกล่าวถึงปานแดงอัปมงคลนั้น หยวนหรูมักจะร้องห่มร้องไห้กระทั่งไม่มีหน้าออกไปพบผู้คน กระนั้นวันนี้นางกลับลอยหน้าลอยตายิ้มแย้มถากถางนางกลับ“ข้าถูกกักขังมาหลายปี มาบัดนี้ยังมีสิ่งใดต้องกลัว กลัวอดตาย? ตลอดมามิใช่ให้ข้ากินอาหารแค่วันละมื้อหรอกหรือ เรื่องอดอาหารข้าไหนเลยต้องกลัว”“กลัวพวกท่านไล่ออกจากจวน? สำหรับข้านั่นคืออิสรภาพ” หยวนหรูเดินวนรอบตัวหลี่ซื่อ ขณะที่กล่าวประโยคเหล่านั้น“หรือกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อกิจการตระกูลหยวน? ทั้งหมดนั้นแต่แรกก็ไม่ใช่ของข้า เหตุใดข้าต้องกังวลเล่า มีหรือไม่มีในมือ เปลี่ยนสิ่งใดในชีวิตข้าบ้าง ตรงกันข้ามกับพวกท่าน”หม่าฮูหยินเห็นทั้งสองคนยังไม่ก้าวออกไปจากห้องก็ถอยกลับมามอง “ไม่ออกไปกันหรือ”“เจ้าค่ะท่านป้า” หยวนหรูรีบเปลี่ยนสีหน้า นางยิ้มกว้างก่อนเดินตามหม่าฮูหยินออกจากห้อง ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองหลี่ซื่อที่ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง พูดไม่ออก ทำอะไรไม่ถูกเพราะตื่นตระหนกระคนสับสน“นะ...นาง...นี่มันอะไร เด็กคนนี้...ใช่หยวนหรูจริงๆ หรือ”กวานหยกเหนือศีรษะหยวนหรูเป็นของเก่า ฮูหยินผู้เฒ่าต
last updateLast Updated : 2026-01-22
Read more

บทที่ 43

หลังร่วมพูดคุยสนทนาพร้อมกับมื้ออาหาร เหล่าผู้อาวุโสต่างก็แยกไปนั่งสนทนายังห้องโถง ฮูหยินผู้เฒ่าทั้งสองกลับเข้าไปพักผ่อนด้านใน ส่วนเหล่าคุณชาย คุณหนู รวมไปถึงทายาทของตระกูลต่างๆ ก็แยกตัวออกมานั่งเล่นทั้งในสวน และห้องพักที่จัดเอาไว้ให้ ทั้งนี้ก็เพราะหลังจากนี้อีกไม่กี่ชั่วยาม จะมีการละเล่นหรือการแสดงต่างๆ ที่ทางเจ้าบ้านจัดหาเอาไว้หยวนหรูที่จงใจเดินรั้งท้ายหันไปสบตากับซุนเอ๋อร์ “พี่ซุนเอ๋อร์ท่านตามไปดูแลท่านย่า”“คุณหนูเล่าเจ้าคะ”“ขอแอบไปพักเงียบๆ คนเดียวในสวนดีกว่า ไม่ขอตามคุณชายคุณหนูเหล่านั้นไปเป็นเป้าโจมตี” เห็นทั้งหยวนอิงและหยวนอวี่ สนิทสนมคุ้นเคยกับเหล่าคุณชายและคุณหนูจากสี่ตระกูล นางรู้สึกเหนื่อยและขี้เกียจรับมือ ขอแอบหลบไปนั่งเล่นเงียบๆ ดีกว่าเมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็น หยวนหรูจึงหลบออกมาเงียบๆ เดินตรงเข้าไปยังธารน้ำตกจำลอง และเพราะมีแนวไผ่ปลูกเรียงรายเป็นแนว จึงเหมาะที่จะเข้าไปซ่อนตัวยิ่งเงยหน้าขึ้นมองธารน้ำตกจำลองที่ทำด้วยหิน ด้านบนเหมาะให้นางหลบซ่อนตัวยิ่งนักภายใต้ร่มไม้และเสียงธารน้ำตก หยวนหรูเอนกายลงพิงหิน ร่างกายผ่อนคลายจนรู้สึกง่วงงุน กระทั่งตัวนางเองผล็อยหลับไปจ
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

บทที่ 44

เฟิงเสวียนคุนหรี่ดวงตามองนาง “เจ้าไม่รู้หรือ” สายตาพิจารณาของเขาทำให้นางชะงัก “ดูเหมือนตระกูลหยวนเองก็ครึกครื้นไม่น้อยกระมัง”“ท่านกล่าวชมเกินไปแล้ว ตระกูลเฟิงเองก็มิใช่ครึกครื้นกว่าเป็นเท่าตัวหรือ หาไม่ดูสภาพท่านวันนั้น ข้าไหนเลยกล้าเอาตระกูลหยวนไปเปรียบ”เฟิงเสวียนคุนไม่เพียงไม่โกรธ เขาหัวเราะออกมาเสียงเบา ดวงตาคมฉายแววขบขันใบหน้าหล่อเหลาน่ามองขึ้นจนหยวนหรูรีบมองไปทางอื่น...อันตรายยิ่ง เหตุใดนางเพิ่งตระหนักว่ายิ่งได้พบกัน นางก็ยิ่งละสายตาไปจากใบหน้าหล่อเหลานี้ได้ยากเย็นทุกที“ดูเหมือนเจ้าจะเดาได้ไม่ยากว่าเหตุใดข้าถูกลอบสังหาร”“นั่นเรียกว่า ‘ลอบสังหาร’ หรือ”“ก็จริง”ทั้งสองต่างคนต่างก็นั่งเงียบมองตรงไปยังสวนกว้างขวางของเรือนรับรองตระกูลหม่า เสียงพูดคุยดังแว่วเข้ามาจากทั่วทิศทาง บ้างคุ้นเคยบ้างไม่รู้จักหยวนหรูมองไปยังต้นเสียง ใบหน้าฉายแววยุ่งยากใจเล็กน้อย นางขยับตัวก่อนลุกขึ้นยืนแล้วย่อตัวยื่นมือส่งให้เฟิงเสวียนคุน“ขึ้นมา หาไม่คงมีคนผ่านมาเห็น”เฟิงเสวียนคุนเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้นาง มือใหญ่ยื่นออกไปข้างหน้า ปล่อยให้เด็กสาวช่วยฉุดเขาขึ้นไปยังธารน้ำตกจำลอง ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเจ็บปว
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

บทที่ 45

“ไม่ใช่เขาแต่เป็นตระกูลหม่าไม่ใช่หรือไร”“หากท่านลุงหยวนไม่ยินยอม ตระกูลหม่าก็ไม่อาจบังคับ”หยวนหรูเพียงมีสีหน้าเรียบเฉย หลังจากได้ฟังประโยคนั้น เฟิงเสวียนคุนผายมือไปข้างหน้า นางจึงก้าวเดินออกไปก่อน ทั้งสองเดินเคียงกันไปตามทางเดินภายในสวน“กวานหยกเหมาะกับเจ้ามาก ท่านย่าดูเหมือนจะเอ็นดูเจ้าจริงๆ”เห็นเขาเปลี่ยนเรื่องได้อย่างรวดเร็ว หยวนหรูพลันขมวดคิ้ว กระนั้นยังคงเล่นไปตามบทที่เขาหยิบยื่นให้ทันทีโดยไม่ถาม ไม่ลืมที่จะเงี่ยหูฟังสิ่งรอบกาย“ข้ายังสงสัยว่าท่านย่าอาจมองเห็นตัวนางในอดีตกระมัง เพราะวันนี้ข้าสวมเสื้อผ้าคล้ายกับนาง”“ก็อาจใช่ หายากที่จะมีสตรีแต่งกายด้วยชุดของบุรุษ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่เด็กซึ่งยังไม่ปักปิ่นจะกล้าสวมชุดเช่นนี้มาร่วมงานเลี้ยง”“วันนั้นที่หอฟางจื่อยังไม่ได้กล่าวคำขอบคุณท่านกับคุณชายหม่า”“เรื่องเล็กน้อยไม่สำคัญให้กล่าวถึง วันหน้าเจ้าเลี้ยงอาหารดีๆ ข้ากับอาเซียวสักมื้อก็นับว่าใช้ได้แล้ว”“อาหารดีๆ ไม่ได้หมายความว่าต้องราคาแพงเสมอไปถูกต้องหรือไม่ ข้าบอกตามตรง ข้านั้นไม่ได้มีเงินมากมายถึงขั้นสามารถพาท่านไปเลี้ยงที่หอฟางจื่อ”“พูดเช่นนี้ยังสมเป็นคนตระกูลหยวนอีกหรือ” เฟิง
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

บทที่ 46

เมื่อจิบไปเล็กน้อยแขนเสื้อข้างหนึ่งก็ถูกยกขึ้นสูง กระทั่งสามารถบดบังจอกสุรา เมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครเห็นนางก็รินสุราที่เหลือลงไปยังแขนเสื้ออย่างแนบเนียน“สุราดี” นางกล่าวพร้อมหันไปยิ้มให้หยวนอวี่ “ขอบคุณพี่สี่ที่อุตส่าห์หาสุราหมักรสเลิศเช่นนี้มาให้ข้าลิ้มลอง ท่านช่างเป็นพี่ชายที่ประเสริฐจริงๆ”“เจ้า...” หยวนอวี่ตกตะลึงจนพูดไม่ออก เขามองกาสุราจากนั้นยกมันขึ้น กลิ่นหยางเหมยเข้มข้นยังคงลอยอวล หันไปมองใบหน้าของหยวนหรู นางยังคงมองเขาด้วยรอยยิ้ม ไม่มีอาการผิดปกติสักนิด“เจ้า...เหตุใดไม่เป็นไร”หยวนหรูเลิกคิ้ว “ข้าต้องเป็นอะไรหรือ” นางสังเกตเห็นแล้วว่าบิดาหันมาสนใจแล้วจริงๆกระนั้นแม้จิบไปเพียงเล็กน้อยร่างกายกลับเริ่มร้อนวูบวาบ อาการหายใจไม่ออกทำให้ใบหน้าของนางแดงก่ำ ลำคอ ปาก จมูก และตาเริ่มรู้สึกคันยุบยิบ พร้อมๆ กันนั้นนางก็รู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนหรือว่าเขากล้าคิดสังหารนางต่อหน้าคนมากมายจริงๆ อา...หยวนอวี่ วางยานางในจวนตระกูลหมออันดับหนึ่ง โง่งมอะไรเช่นนี้!!!“พี่สี่ท่านเกลียดข้าถึงขั้นกล้าวางยาข้าหรือ สุรานี่...” ร่างเล็กค่อยๆ ฟุบลงไปกับโต๊ะ ลมหายใจติดขัด กระทั่งใบหน้าหรือก็แดงก่ำทุกคน
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 47

อาการของหยวนหรูร้ายแรงกว่าที่นางคาด ครั้งนี้นางยอมรับว่าตัวเองโง่งมและเดินหมากผิดเอง เนื่องจากมั่นใจว่าคนขี้ขลาดอย่างหยวนอวี่ ไม่มีทางกล้าวางยาพิษนางอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ อย่างมากเขาก็คงอยากมอมสุรานางเท่านั้นกระนั้นจิบสุราดังกล่าวเพียงเล็กน้อย ลำคอของนางกลับร้อนผ่าว ทั้งเนื้อตัวรู้สึกไม่สบาย บวกกับลำคอรู้สึกตีบตัน หัวใจเต้นเร็วแรง รู้สึกเหมือนไม่อาจหายใจได้ดังเช่นเวลาปกติ ลิ้นหรือก็รู้สึกบวม จนไม่อาจเปล่งคำพูดได้อย่างใจคิดหม่าเซี่ยใบหน้าเคร่งเครียด หลังตรวจอาการของนางกระทั่งมั่นใจว่านางปลอดภัย เขาก็นั่งจ้องเด็กสาวนิ่ง รู้สึกคล้ายกำลังย้อนกลับไปในวันนั้น วันที่เขาไปไม่ทันช่วยชีวิตหยวนจิ่ง“เจ้ายังเด็กอาจยังไม่รู้ว่าร่างกายตัวเองมีอาการต่อต้านอาหารชนิดบ้าง จากนี้ต้องระวังให้มาก”หยวนหรูพยายามลืมตามองเขา แต่ร่างกายกลับอ่อนเพลียยิ่ง อีกทั้งดวงตาของนางก็รู้สึกหนักอึ้ง ขอบตาร้อนผะผ่าว “ท่านหมอ ร่างกายข้าตะ...ต่อต้านหรือ” นางงุนงงอยู่บ้างซุนเอ๋อร์และสาวใช้อีกสองคนเขามาช่วยเป็นลูกมือของหม่าเซี่ย พวกนางยืนมองอยู่ข้างเตียงนิ่ง แต่หยวนหรูกลับไม่ได้หันไปมอง“สุรานั่นคือสุราหยางเหมย หยวนจิ่ง...”
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 48

หยวนหรูคาดไม่ถึงกับการกระทำอันปุบปับนั้น นางรีบกำมือซ่อนรอยด้านที่เกิดจากการจับกระบี่ แม้มองเห็นยังไม่ชัดแต่นางมั่นใจว่าเฟิงเสวียนคุนต้องดูออกเขาดูเหมือนยังไม่ได้สังเกต ดังนั้นจึงก้มลงสูดดมกลิ่นสุราหมักหยางเหมย ซึ่งยังคงหลงเหลืออยู่บนแขนเสื้อของนาง“ท่านรู้?”เฟิงเสวียนคุนเพียงยิ้ม “เจ้าใจร้อนเกินไป แม้ที่นี่คือจวนตระกูลหม่า แต่หากอาการร้ายแรงกว่าที่คาดจะทำเช่นไร”“หากรู้ว่าร่างกายต่อต้านสิ่งใดมาก่อน คิดว่าข้ายังจะโง่งมใช้แผนนี้หรือ”“ก็มิใช่ใช้แผนโง่งมไปแล้วหรอกหรือ หรือคิดว่าคุณชายสี่ไม่กล้าวางยาพิษเจ้าจริงๆ?”หยวนหรูมองเขาด้วยดวงตาพิจารณา “คุณชายเฟิง”“ว่าอย่างไร”“ข้าคิดว่าท่านอาจเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับตัวข้า ที่สำคัญไปกว่านั้นท่านเองก็ได้ยินพี่รองกับพี่สี่กล่าวถึงตัวข้าแล้ว หากข้าบอกว่าข่าวลือนั่นคือความจริง ท่านกับคุณชายหม่ายังจะพาตัวเองมาเข้าใกล้ข้าเช่นนี้หรือไม่” นางถามเขาไปตามตรง“เหตุใดคิดว่าข้ากับอาเซียวพาตัวมาเข้าใกล้เจ้า ที่อาเซียวทำอาจเพราะอยากช่วย ส่วนที่ข้าทำอาจทำไป อาจเพราะกำลังคิดตอบแทนที่เจ้าช่วยชีวิตข้าก็เป็นได้”“เหตุใดไม่พูดว่าคุณชายหม่าอาจเห็นเป็นเรื่องสนุก ส
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 49

หยวนหรูถูกพยุงออกมาขึ้นรถม้าโดยมีเจ้าบ้านออกมาส่ง เวลานี้เพิ่งล่วงเข้ายามซวี[1] แต่งานเลี้ยงกลับเลิกราไปได้ครู่ใหญ่ เด็กสาวได้แต่กล่าวขออภัยที่เกิดเรื่องเช่นนี้ นางรู้สึกผิดจริงๆ ไม่ได้เพียงแค่กล่าวออกไปตระกูลหม่าต่างแสดงความเห็นอกเห็นใจนาง มากกว่าจะกล่าวโทษและนั่นก็ยิ่งทำให้หยวนหรูละอายใจ นางหันไปยิ้มให้หม่าเซียว ซึ่งเขาเองก็โบกไม้โบกมือบอกนางว่าอย่าคิดมากมองไปเบื้องหลังหม่าเซียว เฟิงเสวียนคุนเองก็สิ่งยิ้มมาให้ แต่ที่น่าประหลาดใจคือข้างกายเขามีเฟิงสวินผู้เป็นพี่ชายอยู่ด้วย ที่น่าสนใจกว่าคือเจียงหงเองก็ยังไม่กลับกวาดสายตาไปโดยรอบนางลอบถอนหายใจออกมาเสียงเบา โจวเช่อน่าจะคุ้มกันคนตระกูลหยวนกลับไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้พบกับเจียงหงเมื่อกล่าวลากันเสร็จแล้วรถม้าตระกูลหยวนก็จากไป ภายในรถม้าฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลหยวนใช้ผ้านวมหนานุ่มพันตัวหยวนหรู ให้นางนอนลงไปบนตักของตน“ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่ รีบบอกย่าเร็วเข้า”หยวนหรูยิ้มประจบ “หรูเอ๋อร์ไม่เป็นอะไรแล้วเจ้าค่ะท่านย่า ครั้งนี้ทำให้ท่านย่าเป็นห่วง ไหนจะก่อเรื่องใหญ่ขึ้นอีก หรูเอ๋อร์คงถูกท่านพ่อกักบริเวณเป็นแน่”“เขากล้าหรือ! ข้ายังไม่ได้จ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บทที่ 50

บางคนรอเพียงเพื่ออยากเห็นเขาถูกต้อนจนมุม ไม่ก็แค่ไม่มีอะไรให้ทำจึงอยู่เพื่อดูชมราวกับเห็นเป็นละครฉากหนึ่งถึงอย่างนั้นนอกจากบิดาแล้ว มีเพียงคนเดียวที่เขาหันไปสบตา นางก็คือเฟิงฮูหยิน หรือก็คืออิ่นซื่อ“เอาละเจ้าเองก็เหนื่อยมามากแล้ว กลับไปพักผ่อนเถิด” เฟิงจิ้นจั๋วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แวบหนึ่งดวงตาคล้ายปรากฏแววสงสารเห็นใจ แต่มันกลับหายไปอย่างรวดเร็วเฟิงเสวียนคุนแม้มองเห็นแต่กลับไม่ได้คาดหวัง เขาเพียงค้อมคำนับจากนั้นเดินออกไปจากห้องโถง เดินกลับเรือนพักไปโดยไม่ได้สนทนากับพี่น้องหรือบรรดาอนุคนอื่นๆ ของบิดาทุกคนต่างก็แยกย้ายกันกลับเรือนอย่างผิดหวัง กระนั้นเฟิงจิ้นจั๋วกลับเดินไปยังห้องหนังสือ“ท่านพี่” อิ่นซื่อคิดจะเดินตามไป“ข้าอยากอยู่ลำพัง เจ้ากลับไปพักเถิด”“เจ้าค่ะ” อิ่นซื่อรับคำอย่างว่าง่าย นางสบตาเจียงหงจากนั้นก็หมุนตัวเดินกลับเรือนไป มั่นใจแล้วว่าวันนี้เฟิงจิ้นจั๋วคงนอนที่ห้องหนังสือ ไม่ได้ไปนอนค้างเรือนใดของอนุตกดึกคืนนั้นนางใส่ยาสลบลงไปในกำยาน สาวใช้ทุกคนหมดสติไม่รู้สึกตัว กระทั่งไม่รู้เลยว่าผู้เป็นนายเหินกายออกไปจากจวน ด้านหลังยังมีเงาของเจียงหงตามคุ้มครองไปติดๆกระทั่งเงา
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
PREV
1
...
34567
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status