Semua Bab สัมพันธ์ลับ วิศวะร้าย: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่11ทิชาเอื้อมมือไปจับอย่างตื่นเต้น มันแข็งมากจนไม่น่าเชื่อว่ามีอวัยวะใดในร่างกายจะแข็งมากขนาดนี้ เส้นเลือดที่นูนขึ้นมาทำให้คิดว่าหมอนี่เอาน้องไปเล่นเวทด้วยรึไง“ขอนะ”หญิงสาวเอ่ย แบล็คยกมือขึ้นปิดหน้าที่ร้อนแดง รู้เลยว่าตอนที่เขาพูดคำนี้ในห้องอาบน้ำ คนฟังจะเขินขนาดไหน เขามองดูทิชาอ้าริมฝีปากสีชมพูสวยกว้าง ครอบลงบนปลายยอดอวบใหญ่ของเขา ดูดเบา ๆ แล้วจึงเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นและตวัดลิ้นเล็กบนปลายร้อน มันเสียวจนชายหนุ่มสูดปาก ท่าทางตอนเต้นไก่ย่างดูเงอะงะแท้ ๆ แต่พอทำเรื่องลามกล่ะคล่องเชียวนะ ไม่กล้าถามเลยว่าผ่านผู้ชายมากี่คน ขืนรู้มีหวังอาละวาดบ้านพังแน่กู“เธอครับ พอก่อน”แบล็คแตะแก้มเบา ๆ บอก ทิชากลับไปเอนนอน หญิงสาวส่งสายตาตื่นเต้นออกนอกหน้าจนแบล็คคิดว่าทำไมยัยนี่มันเซ็กซี่จังวะ…เป็นธรรมชาติจนน่ารักจนใจเจ็บ ร่างสูงใหญ่ดึงคนด้านล่างขึ้นทาบทับ กอดจูบปลุกอารมณ์พอประมาณก่อนโอบกุมท่อนลำไปจ่อรอ“ได้ใช่ไหม”“เบา ๆ นะ”“อืม”“เธอเก่งอยู่แล้ว”แบล็คอมยิ้มและพ่นหัวเราะนิดหนึ่ง เขาจูบแก้มนุ่ม ๆ ก่อนกดร่างลงไปจนทิชาสะดุ้ง สองมือบางบีบกล้ามเนื้อที่ต้นแขนใหญ่ก่อนลากขึ้นโอบใบหน้าชายหนุ่ม ดวงตาดำขลั

ตอนที่13ตลอดระยะเวลาที่อยู่ในบาร์มีชายหนุ่มวนเวียนเข้ามาขอชนแก้วทำความรู้จักกับทิชาไม่ขาดสายทั้งยังชวนไปดื่มด้วยกันที่โต๊ะเป็นระยะทิชาพยายามปฏิเสธอย่างสุภาพและบอกว่ามากับเพื่อนสาวไม่สะดวกที่จะไปนั่งด้วย หญิงสาวพยายามหลีกเลี่ยงเท่าที่จะทำได้ ยิ่งเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาคมกริบราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของใครบางคนมันทำให้ร่างเล็กแอบเสียวสันหลังกลายๆ ทว่ายังดีที่มีวินและช้างต้องเข้าไปช่วยกันท่าเป็นระยะๆแบล็คที่ไม่ชอบสถานที่คนเยอะๆ ได้แต่นั่งกอดอกมองใครบางคนพลางคิดด่าในใจว่าไล่ผู้ชายที่มาจีบไม่เป็นรึไงวะ แม่งอ่อยไปทั่ว“อ้าว! พี่แบล็คนี่น้า”เสียงแหลม ทักขึ้นร่างบางในเดรสเกาะอกสีแดงสั้นของสาวปี สาม แคท ผู้ซึ่งตามจีบแบล็คอย่างออกนอกหน้ามานาน นั่งลงเคียงข้างและกอดแขนใหญ่ของชายหนุ่มทันที แบล็คไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ปัดป้องแต่ก็ไม่ได้สนใจ แคทมองตามสายตาคม ก่อนจะเห็นเด็กปีหนึ่งที่ตัวเองไม่ชอบหน้า ก็หน้าหงิกทันที“อย่าบอกนะคะว่าพี่แบล็คมากับพวกนั้น”“กับวินแล้วก็ช้างด้วย” แบล็คตอบแบบขอไปที ก่อนจะกลับไปจ้องร่างเล็กเหมือนเดิม“อ๋อ แล้วไป แล้วนี่…จะไปต่อที่ไหนหรือเปล่าคะ”“กลับบ้านนอน”แคทยื่นหน้าไปกระซ

ตอนที่15[“ไงวะมึง”]“ไอ้เหี้ยนั่นใคร!!”[“เหี้ยไหน”]“ไอ้เวรแต่งชุดกากีนั่นไง!”[“อ๋อ…เขาชื่อพี่เจได เป็นนักพัฒนาสังคมที่เจอกันที่โรงเรียน”]“แล้วทำไมต้องนั่งเบียดทิชาวะ”[“สงสัยแค่นั้นเหรอ ไม่ได้อยากรู้ว่าพี่เขาเป็นใครเหรอ”]“ไอ้สัด! อย่ากวนส้นตีนกู”แบล็คหัวร้อนจนวินต้องเดินมาแตะบ่าให้ใจเย็นลง ช้างชินแล้วที่เพื่อนเป็นคนอารมย์ร้อนจึงค่อยๆ เล่าให้ฟัง[“พอดีพี่เขาแนะนำเรื่องทุน นึกว่าพี่เขาเป็นข้าราชการกิ๊กก๊อกเพราะเห็นไปลงหน้างานที่โรงเรียนเล็กๆ แต่ที่ไหนได้ จบปริญญาเอกทุนกพ.จากออสเตรเลียเลยต้องกลับมาใช้ทุนรับราชการ”]“หน้าแม่งยังเด็กอยู่นี่หว่า”[“กูดูชื่อที่ห้องทำงานแล้วลองกูเกิ้ลดู นามสกุลพี่แกเป็นครอบครัวที่ทำธุรกิจโรงแรมว่ะ สอดคล้องกับเบนซ์สปอร์ตป้ายแดงที่ขับมานาฬิกาโรเล็กซ์เดย์โทนาฝังเพชรเรือนละล้านสี่ที่เห็นน่าจะเป็นของแท้ เข็มขัดเฟอรากาโมเส้นละหมื่นแปด รองเท้าหลุยส์วิตตองคู่ละหกหมื่น ผ้าเช็ดหน้าแอร์เมสผืนละเจ็ดพัน”]“นี่มึงเป็นสายแฟชั่นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”[“น้องแนนบอก กูแค่จำมา น้องโมบอกว่าชุดข้าราชการแม่งน่าจะสั่งตัดเพราะสลิมฟิตไม่เหมือนเสื้อสำเร็จรูปทั่วไป ใส่เสื้อสีกากีแม

ตอนที่17แบล็คย้ายจากปลายถันหวาน ๆ ข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง เขาโลมเลียราวกับเป็นขนมหวาน ดูดดุนถูกเรียวลิ้นตวัดเลียอย่างหิวกระหาย มือใหญ่ลากลงมาปลดเข็มขัดและรูดซิปลง ล้วงท่อนลำที่ตั้งตรงตระหง่านออกมา มันยาวเป็นลำตรงทว่ายังไม่แข็งมากนัก ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกไปก่อน เอื้อมมือไปเปิดช่องเก็บของด้านหน้าและหยิบกล่องถุงยางออกมา“สวมให้หน่อยยัยแว่น”ทิชาหอบหายใจด้วยร่างสะท้าน เธอก้มลงมองแท่งเอ็นร้อนที่ยาวใหญ่ผ่านเนินอกของเธอ ก่อนจะรับถุงยางมาจากแบล็คก่อนค่อย ๆ ช่วยสวมลงไป มันน่าตื่นเต้นมากที่ได้สัมผัสอะไรที่ร้อนและแข็งได้ขนาดนี้ แล้วร่างบางก็เลื้อยตัวลงไปนั่งกับพื้นรถใต้พวงมาลัย ริมฝีปากประดับกลอสสีชมพูสวยอ้าออกแลบลิ้นโลมเลียปลายยอดที่มีกระเปาะถุงยางว่างเปล่าคลุมอยู่ ครอบริมฝีปากอมและดูดส่วนปลายจนแบล็คสะท้าน“ซี้ด…ดูดแบบนี้ดี”มือใหญ่ลูบศีรษะที่มีเส้นผมสวย แบล็คเสียวจนเผลอขยี้เป็นครั้งคราวแต่ก็พยายามจะไม่กดศีรษะทิชาลงไปให้หญิงสาวสำลัก ใบหน้างามที่มีของร้อนเต็มปากแดงจัด ทิชากลืนลึกขึ้นไปเรื่อย ๆ พลางคลึงถุงเนื้อนุ่มที่เริ่มหดเกร็ง ทั้งที่เป็นฝ่ายปรนเปรอริมฝีปากให้แต่น้องสาวของเธอกลับเสียวและร้อน

ตอนที่19หลังเลิกเรียน ทิชากลับพร้อมแบล็คและกระเป๋าเดินทางใบกะทัดรัดที่เตรียมข้าวของมาแล้ว วันแรกของการเป็นมือซ้ายแทนหมอนี่ไม่ได้มีอะไรมากมาย สองคนแวะซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหาร ทิชาคิดว่าซื้อในซูเปอร์ฯ นี่สิ้นเปลืองชะมัดเดินตลาดไม่เป็นหรือไง“เอาอะไรบ้าง”ทิชาเดินเข็นรถให้ อีกฝ่ายพาไปตามซอกซอยต่าง ๆ และหยิบของใส่“ทำกับข้าวเป็นใช่มั้ย”“ก็พอทำเป็นบ้าง แต่จะกินได้หรือเปล่าอันนี้ไม่แน่ใจ”“เฮ้ออ หดหู่ว่ะ มีเมียไม่ได้เรื่อง เดี๋ยวฉันทำเองเธอคอยช่วยก็พอ”“…!”แบล็คเดินซื้อวัตถุดิบอย่างชำนาญ แม้จะหมั่นไส้ที่โดนเรียกว่าเมียแต่ทิชายอมรับว่าหมอนี่ท่าทางจะทำกับข้าวเก่งจริง ๆ และเธอแพ้ทางผู้ชายทำกับข้าวเก่งเสียด้วย มันดูเซ็กซี่ดี“ยัยแว่น กินของหวานหรือเปล่า”“หืม? ก็กินได้ปกติ”“เดี๋ยวฉันอบเค้กให้ กินเค้กได้มั้ย”“ได้สิ”“ไม่กลัวอ้วนแบบนี้ดี อายุแค่นี้อยากกินอะไรก็กินไปเถอะ ไม่รู้พวกผู้หญิงกลัวอ้วนอะไรนักหนา”ว่าแล้วก็เดินนำไปทางแผนกเบเกอรี หยิบข้าวหยิบของทำให้ทิชาทึ่งยิ่งขึ้นไปอีก ผู้ชายอบเค้ก…โคตรเซ็กซี่เลย ถ้าไม่ใช่ตาบ้านี่เธอหลงรักไปแล้วแน่ จนกระทั่งไปถึงแผนกแอลกอฮอล์ แบล็คหย