All Chapters of หมอหมีขยี้รัก: Chapter 1 - Chapter 10

“หืดหาด...อื้อ...” ร่างบางหายใจหอบสะท้าน อยู่บนเตียงในโรงแรมหรู ที่มีเลานจ์บนดาดฟ้าที่สามารถมองวิวได้แบบร้อยสามสิบองศา หลังจากที่รู้ว่าคุณยาสุดที่รักของเธอจะจับเธอแต่งงานกับผู้ชายที่คิดจะปล้ำเธอ ด้วยความเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ และไม่ยอมให้ใครบังคับเอาได้ง่าย เธอจึงเลือกประชดชีวิต ด้วยการมีอะไรกับชายแปลกหน้าเสีย หมออคิระ หรืออคีราห์ หมอหนุ่มลูกเสี้ยวไทยญี่ปุ่นและมีเชื้ออังกฤษจากคุณตา เพราะได้แต่งงานกับคุณยายชาวญี่ปุ่น ทำให้เขายีนส์เด่นค่อนไปทางยุโรปเสียมากกว่า ทำให้อคิระ เป็นชายหนุ่มที่หน้าตาเหล่าและดูนานาชาติมากๆ รูปร่างสมบูรณ์แบบเพราะด้วยการดูแลรูปร่างเป็นอย่างดี กลายเป็นคุณหมอร่างหมีที่ทุกคนต่างตั้งฉายาให้ โดยเฉพาะซิกแพคเรียงตัวอย่างสวยงามนั้น ไม่ว่าสาวที่ไหนเห็นก็อยากจะลูบและคลำมัน แต่ที่ดีกว่าหน้าตาเห็นจะเป็นลีลารักบนเตียงของเขา ที่เร่าร้อนอย่าบอกใคร ชายหนุ่มมาสังสรรค์กับเพื่อน แต่ระหว่างทางกลับนั้นกลับโดนผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่ง ลากเข้าห้อง “เอ้ย...อุ๊บ...!!” ชายหนุ่มที่โดนลากเข้าห้องพักส่วนของโรงแรมไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แล้วก็โดนหญิงสาวปร

“อร๊าย...คะ...อุ๊บ...!” หญิงสาวจะถามว่าหิวมาจากไหน แต่ว่าไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรออกมา เขาก็ขึ้นโยกเธออีกครั้ง จากที่ขยับเบา ก็เร่งแรงขึ้นอย่างเร่าร้อน ร่างบางของเธอไม่สามารถต่อต้านได้ เรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดหายไปสิ้น ความวาบหวามรัญจวนใจกัดกิน จดเธออ่อนระทดระทวย นี่เธอคนหื่นกามเข้าแล้วไง ไม่น่าเลย...หื้อ...เมื่อไหร่จะพอเสียที... ครั้งแรกของเธอ เป็นการมีวันไนท์แสตนที่เร่าร้อน และยาวนาน ขึ้นกินเธอไม่รู้จักเบื่อ กินแล้วกินอีก เนิ่นานกว่าจะยอมผละออกจากร่างของเธอ “พะ...พอแล้ว ไม่ไหวแล้ว” ดาหลาครางเสียงสั่นเครือเรียวขางามสั่นระริก แทบไม่เหลือเรี่ยวแรงให้ทรงตัวได้ ใบหน้าคมอันแสนงดงามของหมออคิระ ยกขึ้นละจากสองเนินนมอวบ แล้วขึ้นฉกจูบที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง คราวนี้ทั้งยาวนานและเร่าร้อนไม่ต่างจากครั้งแรก ริมฝีปากหนาบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะริมฝีปากเธอมันอวบอิ่มน่ากินไม่รู้จักเบื่อ หญิงสาวที่อยากต่อต้าน แต่งร่างกายก็รู้เห็นเป็นใจ โอนอ่อนไปกับเขาทุกที ใจไม่อยากตอบรับรสจูบ แต่ริมฝีปากและลิ้นก็อ้ารับการสัมผัสจากลิ้นอุ่นหนาของเขา ไม่ต้องร

ดาหลาไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปโรงพยาบาลทำไม แต่เขาเป็นหมอคงเห็นว่าอาการเธอผิดปกติ แต่ไปก็ไม่เสียหาย เธอยังรู้สึกมึนๆ อึนๆ คลื่นไส้น่าจะแพ้ยาคุม หลังจากแต่งตัวเสร็จเธอก็คว้ากระเป๋ารีบลงบันไดมา คนที่รออยู่ด้านล่างก็อมยิ้มทันที เธอนี่หลอกง่ายชะมัดเลย ไม่คิดว่าแค่เร่งเร้าให้เธอดูตื่นเต้นก็คล้อยตามแล้ว ลูกกวางน้อยชัดๆ มิน่าเล่าถึงได้ไม่เคย เขารู้สึกปีติยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีครั้งแรกกับเธอ แต่ก็อยากมีหลายๆ ครั้งด้วย “ปะคุณ เดี๋ยวขากลับฉันแวะเอารถ” เธอยังคงจอดรถทิ้งไว้ที่โรงแรม และเดี๋ยวจะแวะกลับไปเอารถตอนขากลับ แต่ไม่รู้จะเสร็จกี่โมง คงไม่นานมากหรอก ชายหนุ่มอมยิ้ม ไปเปิดประตูให้เขาอย่างสบายใจ เขาหลอกล่อเธอสำเร็จ ไม่ผิดเขาหลอกล่อจริงๆ อคิระเดินหน้าบานไปเปิดประตูรถหรูของตัวเอง อีกฝั่งแล้วขับรถแล่นออกไปอย่างรวดเร็ว คุณหญิงบุษยามองตามหลานสาวและเพื่อนตามไป นึกแปลกใจเพื่อนคนนี้ไม่เคยเห็นหน้า แต่เมื่อเข้ามาพูดกันไม่กี่คำก็รีบวิ่งแจ้นออกไปเสียแล้ว หรือตากรจะมีคู่แข่ง ไม่ได้เสียแล้วต้องสั่งให้ตากรมาเฝ้ายายดาหลาไม่ให้มีเหลือบไรเข้ามาตอม เดี๋

วันนี้อากาศภายนอกท้องฟ้าช่างเป็นใจนัก ฝนที่ตกหนักฤดูร้อนเรียกได้ว่าพายุโหมกระหน่ำเลยทีเดียว สองร่างที่นอนคุดคู้ขดกอดกันกลมก็ยังไม่อยากตื่นขึ้น เพราะเมื่อคืนได้ออกกำลังกายก่อนนอน อีกคนก็เพิ่งจะดีขึ้นก็โดนซ้ำที่จุดเดิม อีกคนก็เข้าเวรยังไม่ได้หลับได้เต็มตื่น ก็ขึ้นขย่มต่างคนก็ต่างเพลีย สายแล้วจึงไม่ยอมลุกเสียที ฟอด...! เสียงหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ของหมอหนุ่ม ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหาย เขาตื่นตัวได้สักพักแล้วจึงลืมตาเมื่อได้ยินเสียงฝนตกด้านนอก ก็พาให้กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น คนที่หนาวเพราะอากาศที่เย็นจัดจากฝนที่เทลงมาบวกกับแอร์ที่เปิดในอุณหภูมิที่ค่อนข้างต่ำทำให้เธอซุกเข้าหาเขาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว หนาว... เสียงครางแผ่วเบานั้น เรียกให้คนที่อยากให้ความอบอุ่นกับเธอได้มากขึ้นกอดรัดแน่นขึ้นอีก ทั้งยังดึงผ้าห่มผืนหนาที่ร่วงหลุดไปด้านล่างให้คลุมปิดชิดถึงลำคอของใครบางคน ยามที่ได้มองเธอตอนหลับนี่มันช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้ อยากมาเป็นหมอประจำตัวเธอจัง จะได้ตรวจร่างกายเธอทุกวันทุกคืน “หนาวหอยหรือเปล่าครับ เดี๋ยวผมทำให

ดาหลาขับรถไปจอดที่หน้าบ้านเรือนไทย หลังใหญ่ที่มีป้ายด้านหน้าใหญ่โตราวกับป้ายประกาศอะไรสักอย่าง “ป้านวลแน่ใจนะคะ นี่บ้านคุณตา” ดาหลาไม่เคยมาที่นี่ ครั้งสุดท้ายน่าจะเป็นตอนที่ยังเด็กมากๆ หลังจากแม่เสียชีวิตก็ไม่เคยได้มาอีกเลย “ใช่ค่ะ” “โอ้โห เรามีคุณตาคุณยายเป็นเศรษฐีบ้านนอกเหรอเนี่ย...ไม่น่าทนอยู่บ้านเฮงซวยนั่นเลยให้ตายสิ” หญิงสาวรำพันเบาๆ รู้อย่างนี้มาอยู่กับคุณตาคุณยายตั้งนานแล้ว “อ่าวยาย นั่นใครมากันล่ะ ขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน แกไปดูสิ” กำนันก้านกำลังชื่นชมความงามของไก่ชนในสุ่ม ก็เรียกยายให้ไปดูว่าใครมา คุณนายชะม้อยเป็นภรรยาของกำนันก้าน เดินออกมาดูคุณยายหยีตามองแต่ก็ยังไม่ชัดว่าใคร จนเมื่อหญิงสาวที่แต่งตัวสวยเดินเข้ามาใกล้ “ตา...ตา...แกมาดูใครมา” คุณนายชะม้อยตื่นเต้นตกใจ เพราะหญิงสาวที่มานั้นเหมือนลูกสาวราวกับพิมพ์เดียวกัน “ใครกันอีกละยาย” กำนันก้านโดนเร่งเร้าเรียกเข้าก็ต้องวางมือจากไอ้โต้งในสุ่ม เมื่อเดินมาก็แทบน้ำตาไหล เพราะว่าคนที่มายืนตรงหน้า ราวกับลูกสาวสุดที่รักไม่มีผิด “สวัสดีค่ะ คุณ