บทที่ 4 ตรวจร่างกาย

ดาหลาไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปโรงพยาบาลทำไม แต่เขาเป็นหมอคงเห็นว่าอาการเธอผิดปกติ แต่ไปก็ไม่เสียหาย เธอยังรู้สึกมึนๆ อึนๆ คลื่นไส้น่าจะแพ้ยาคุม

            หลังจากแต่งตัวเสร็จเธอก็คว้ากระเป๋ารีบลงบันไดมา คนที่รออยู่ด้านล่างก็อมยิ้มทันที เธอนี่หลอกง่ายชะมัดเลย ไม่คิดว่าแค่เร่งเร้าให้เธอดูตื่นเต้นก็คล้อยตามแล้ว ลูกกวางน้อยชัดๆ มิน่าเล่าถึงได้ไม่เคย เขารู้สึกปีติยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีครั้งแรกกับเธอ แต่ก็อยากมีหลายๆ ครั้งด้วย

            “ปะคุณ เดี๋ยวขากลับฉันแวะเอารถ” เธอยังคงจอดรถทิ้งไว้ที่โรงแรม และเดี๋ยวจะแวะกลับไปเอารถตอนขากลับ แต่ไม่รู้จะเสร็จกี่โมง คงไม่นานมากหรอก

            ชายหนุ่มอมยิ้ม ไปเปิดประตูให้เขาอย่างสบายใจ เขาหลอกล่อเธอสำเร็จ ไม่ผิดเขาหลอกล่อจริงๆ

            อคิระเดินหน้าบานไปเปิดประตูรถหรูของตัวเอง อีกฝั่งแล้วขับรถแล่นออกไปอย่างรวดเร็ว

            คุณหญิงบุษยามองตามหลานสาวและเพื่อนตามไป นึกแปลกใจเพื่อนคนนี้ไม่เคยเห็นหน้า แต่เมื่อเข้ามาพูดกันไม่กี่คำก็รีบวิ่งแจ้นออกไปเสียแล้ว หรือตากรจะมีคู่แข่ง ไม่ได้เสียแล้วต้องสั่งให้ตากรมาเฝ้ายายดาหลาไม่ให้มีเหลือบไรเข้ามาตอม เดี๋ยวถึงฤกษ์แต่งปลายปี ก็จะได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน

            ชายหนุ่มเหลือบมองเธอตลอดทาง เท้าแขนเอามือปิดปากอมยิ้มอย่างมีความสุข เขาจะพาเธอไปกักตัวดูอาการสักคืน เผื่อเธอมีอาการหนักขึ้น

            หึ...หึ!

            แค่คิดก็รู้สึกดีไม่น้อยแล้ว

            เขาเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่คอนโดหรูของตัวเอง เขาเลือกที่นี่เพราะสะดวกแล้วก็เดินทางไปโรงพยาบาลเพียงสิบห้านาทีก็ถึง แถมยังมีรถไฟฟ้าใกล้ต่างหาก แม้ราคาจะแพงหูฉี่แต่เขาก็ไม่เคยเกี่ยง เพราะมาพร้อมกับการบริการที่ครบครัน และระบบรักษาความปลอดภัยที่ทันสมัย

            “ดะ...เดี๋ยวที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลนี่นา แล้วมาทำไม” ดาหลาที่มองไปรอบๆ ก็ไม่ใช่โรงพยาบาล ที่นี่มันคอนโดหรู แล้วฝั่งตรงข้ามก็คอนโด อีกฝั่งก็ห้างสรรพสินค้า...เธอมองหน้าเขาอย่างสงสัย

            “คอนโดผม” ชายหนุ่มตอบพร้อมกับปลดเข็ดขัดของตัวเอง แล้วก็รีบลงไปเปิดประตูให้คนที่ยังนั่งอึ้งอยู่ในรถ ไม่ขยับเขยื้อนกายสักที

            เขาก้มลงปลดเข็มขัดริมฝีปากเฉียดแก้มเธอไปเบาๆ อย่างตั้งใจ เมื่อปลดเสร็จก็หันมาชนริมฝีปากอย่างต้องการขายอ้อยให้เธอชิม...

            “อ๊ะ...” ดาหลาตกใจ หดคอหนีแต่ก็ติดกับพนักพิงด้านหลังทำให้โดนเขาขโมยจูบไปอีกจึ๊ก...

            หัวใจของหญิงสาวสั่นไหวระริก นะ...นะ...นี่...เขาทำไมถึงได้...เธอไม่เข้าใจนักก็เป็นวันไนท์ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมเขาถึงยังต้องการจะคลอเคลียร์เธออีก

            “จะพาฉันไปไหน” เธอถามเขาเสียงติดสั่นเล็กๆ เพราะการกระทำที่ชวนให้ใจหวิวของเขา

            “ห้องผม” เขาพูดพร้อมจับจูงเธอขึ้นไปบนห้อง

            “ไปทำไม...ไม่นะฉันไม่ไป” หญิงสาวพยายามสะบัดมือให้หลุดออกจากการเกาะกุมของเขา แต่มือเขาเหนียวเหลือเกิน

“ไม่เอาแล้วเหรอบัตรประชาชน” ชายหนุ่มงัดไม้ตาย ที่จะหลอกล่อหญิงสาวขึ้นห้อง หากเธออายุต่ำกว่าสิบแปดเขาคงติดคุกหัวโตไปแล้ว

ดาหลานึกในใจ เออก็จริง เขาบอกว่าบัตรประชาชนอยู่บนห้อง ก็ต้องกลับมาเอาที่ห้องสิ จะให้ไปเอาที่ไหนล่ะ ยัยดาหลาเอ้ย...คิดอะไรของเธออีกแล้ว ลามกจริงๆ

หญิงสาวหน้าแดงก่ำ เพราะว่าตัวเองคิดไปไกลเรื่องระหว่างตัวเองและเขา

ชายหนุ่มหันมองหน้าของเธอ ก็เห็นว่าใบหน้าเธอแดงผิดปกติราวกับคนเป็นไข้ จึงนึกเป็นห่วงเอาหลังมืออิงกับหน้าผาก เพื่อวัดไข้

“คุณปวดหัวหรือเปล่า ทำไมหน้าแดง” เขาถามอย่างสงสัยอาการทางกายเธอมันฟ้องว่าเหมือนกับเป็นไข้ ใบหน้าที่ซีดเซียวนี้อีก

            “นิดหน่อย...”เธอเอาหน้าผากหลบเขา ไม่อยากให้โดนตัวเองมากนัก เขาทำไมดูเอาใจใส่เธอเกินคนไข้ไปได้ คงไม่ได้คิดจะจริงจังกับเธอหรอกนะ

            “ถึงห้องแล้ว มาเข้ามาก่อนเดี๋ยวผมตรวจร่างกายให้”

            “อะไรนะ ตรวจร่างกาย ในห้องนี่นะ” ดาหลาคิดเป็นอื่นไม่ได้เลย ยิ่งเขาแกะกระดุมที่แขนเสื้อออกถลกขึ้นไป ปลดกระดุมที่คอด้านบนลงสองเม็ดเผยให้เห็นกล้าเนื้อหน้าอก ที่อัดแน่นขึ้นเป็นริ้วกล้ามอย่างชัดเจน เธอมองเขาอย่างรู้สึกลำคอแห้งผากโดยฉับพลัน ความร้อนวูบในกายปะทุขึ้นทันที เพราะว่าหุ่นกล้ามพ่อคุณนั่นมันน่าสัมผัสเหลือเกิน

            “ไปนอนรอที่เตียงในห้อง”

            “ห๊ะ!!!”

            “ผมให้ไปนอนรอในห้อง เดี๋ยวตรวจร่างกายให้” ชายหนุ่มถอดเสื้อออกเพราะเพิ่งกลับมาจากโรงพยายาล เขาต้องเปลี่ยนชุดเสียก่อน เพราะไม่รู้จะสิ่งสกปรกเชื้อโรคติดกายอยู่หรือไม่ ที่ประจำที่เขาจะถอดชุดก็คือตรงหน้าห้องซักล้าง ซึ่งติดกับหน้าประตู

            หญิงสาวที่คิดไปไกล ก็ยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อน เขาบอกให้เธอไปนอนรอที่ห้อง หมายความว่า...ไม่หรอกนะ ฉันไม่ยอมเป็นครั้งที่สองหรอก

            ชายหนุ่มเดินออกจากห้องซักล้าง ก็ล้างมือให้สะอาดแต่เมื่อหันกลับมาเธอก็ยังยืนนิ่งไม่ไหวติง

            “ไปสิ...เร็วผมหยิบอุปกรณ์ก่อน”

            ดาหลาอยากจะเป็นลม นี่เขาจะไปหยิบอุปกรณ์อะไร คงไม่ใช่พวกเซ็กซ์ทรอย หรือถุงยางหรอกนะ...ม่ายยยยย

            ดาหลาเตรียมหันหน้าจะออกจากห้อง แต่ทว่าชายหนุ่มเห็นเสียก่อนจึงรั้งไว้

            “จะไปไหน...”

            “กลับบ้านสิ ฉันไม่อยู่ให้คุณปล้ำฉันรอบที่สองหรอก”

            “ห๊ะ!!!--__--” เขาทำหน้าเหวอเล็กน้อย

            “ก็คุณให้ฉันไปนอนที่เตียง...แล้ว...” ดาหลาไม่อยากจะพูดเรื่องน่าอายออกไป ก็เขานี่มันน่านักเชียวหลอกเธอมาถึงห้อง

            “ก็นอนที่เตียงผมหยิบอุปกรณ์มาตรวจคุณนี่ไง ให้ยืนตรวจเหรอ” ชายหนุ่มหยิบอุปกรณ์การตรวจชีพจรกับวัดความดัน ที่เขามีติดห้องไว้ยามฉุกเฉิน และพวกยารักษาอาการทั่วไปต่างๆ

            “อ่อ...งั้นเหรอ” ดาหลายิ้มเก้อให้เขา เดินตามการจับจูงของเขาไปในห้องอย่างง่ายดาย

            “นอนลง เตียงผมสะอาดไม่ต้องห่วง” เขากลัวเธอจะรังเกียจที่ไปนอนเตียงของเขา จึงการันตีความสะอาดเพราะส่งซักแทบทุกอาทิตย์

            “ค่ะ” ดาหลานอนลงที่หมอนนุ่มๆ ในห้องของเขา มันนุ่นสบายดีจริงๆ อาการของคนอ่อนเพลียอยากจะหลับเสียตลอดเวลาก็พริ้มตาลงทันที

            ชายหนุ่มใช้สเต็ทโตสโคปวัดการทำงานของปอดและหัวใจ ตอนวัดเขาก็วัดไปแต่สายตานั้นมองแต่เนินนมที่ดูดกินเมื่อคืนก่อนอย่างไม่วางตา

            อืม...หิว...

            เขาต้องข่มใจไม่ให้ไก่ตื่น เพราคืนนี้อยากเต็มตื่นกับไก่เหลือเกิน

            ใจเย็นไอ้หมอ...!

            เขาบอกตัวเองในใจ แต่เจ้าน้องชายตัวดีเหมือนมันได้กลิ่นน้องสาวของเธอ ชูคอเผยอขึ้นมาทีทันทีจนอยากจะตบมันให้หัวทิ่มนัก

            อ่าห์...เสร็จแล้ว...

            น้ำเสียงที่บอกเสร็จแล้วของเขา พาลให้หญิงสาวที่พริ้มตาแทบจะหลับบนเตียงเขาสะดุ้งจะขนลุกขนชัน

            สะ...เสร็จงั้นเหรอ...ทำไมต้องคราง

            “เดี๋ยวคุณกินยาแล้วนอนพักในห้องนี่สักครู่ ผมไปอาบน้ำก่อน” ชายหนุ่มไปหยิบยาแก้ไข้ในกล่องเก็บยามาให้เธอ เธอยังมีไข้ต่ำๆ ความดันสูงเล็กน้อยไม่รู้ว่าเพราะแปลกที่หรือเปล่า เดี๋ยวรอให้เธอผ่อนคลายค่อยมาวัดอีกที

            ตอนนี้เป็นเขาที่ไม่ใคร่จะสบายดี อยากจะกระโจนขึ้นเตียงไปร่วมหลับนอนกับเธออีกครั้ง

            อีกสักครั้งจะได้ไหมนะ...

          ชายหนุ่มคิดไม่ตกหลังเอายาและน้ำให้เธอกิน ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เขาก็ลอบมองเธอผ่านกระจกในห้องน้ำที่มันขุ่นแค่ช่วงตัวแต่บริเวณสายตานั้นใจนเห็นออกมาด้านนอก นึกชอบใจตัวเอง ที่ออกแบบห้องน้ำให้เห็นร่างอวดหุ่นแบบนี้ ช่างเซ็กซี่และเย้ายวนใจดีจริงๆ

            ดาหลาที่รู้สึกมึนๆ งงๆ กับเขา แต่ก็รับยามากินโดยดี เธอกินเสร็จก็นอนลงที่เดิม ไม่รู้ทำไมถึงได้เชื่อฟังเขานัก แต่ว่าร่างกายเหมือนโดนยานอนหลับ

            นี่มันเตียงสูบวิญญาณหรือเปล่า

ทำไมนอนแล้วไม่อยากลุก....!

ชายหนุ่มเดินออกจากห้องน้ำ ที่รอบกายมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวอย่างหมิ่นเหม่ เขาเดินไปฟากที่เธอนอนอยู่ก็พบว่าลมหายใจเธอสม่ำเสมอ เขาจึงหยิบรีโมทแอร์ลดอุณภูมิลงอีกเพื่อให้เธอหลับสบาย แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเธอถึงอก มองด้วยแววตามีเลศนัย

“นอนกับผมอีกสักคืนนะ”

เขาเช็ดผมให้แห้งแล้วก็ทาครีมบำรุงพร้อมกับปะพรมน้ำหอมให้เย้ายวนกายเล็กน้อย ใส่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวสั้นแล้วก็แทรกขึ้นเตียงไปนอนกับเธอ

เข้าเวรมาทั้งคืนก็อยากพักบ้าง ยิ่งได้หมอนข้างที่เพิ่งไปหลอกมากอดด้วย ยิ่งทำให้อยากหลับมากเป็นพิเศษ แม้ว่าน้องชายตัวเองจะตื่นอยู่ก็ตาม

จู๊บ!

“ฝันดีครับ ตื่นมาค่อยสานต่อ” เขากระซิบเบาๆที่ริมใบหูเล็กแทบรอคอยให้เธอตื่นไม่ไหวเลยทีเดียว มือหนาซุกเข้ากอบกุมสองเต้าอิ่มของเธอไว้เพื่อความอบอุ่น ใบหน้าซุกตรงซอกคอขาวนวลเนียน จนอยากทำคริสมาร์คไว้ทั่วไปทั้งลำคอ

“อื้ม...คุณทำผมคลั่งดาหลา”