Lahat ng Kabanata ng อยู่ใต้โลกันตร์: Kabanata 31 - Kabanata 40

“รู้ตัวก็ดีแล้ว รบกวนช่วยพาคนของพี่ออกไปได้แล้วค่ะ”แพรพิชชากระแทกเสียงใส่โลกันตร์ก่อนจะหันไปบอกทิวาโลกันตร์กลับออกมาด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว เธอใจแข็งขึ้นเพราะการกระทำเลว ๆของเขาในหัวสมองของเขามีเรื่องให้ดีกันมากมายทั้งเรื่องลูกและแพรพิชชา และเรื่องของวิเวียน โลกันตร์ต้องการที่จะหย่ากับวิเวียนหากแต่หญิงสาวไม่ยอมซึ่งชายหนุ่มไม่เข้าใจว่าเหตุใดเธอจึงไม่ยอมหย่า หนำซ้ำยังใช้วิดีโอมาเป็นข้อต่อรองกับเขา แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้นอกจากวางแผนให้รัดกุมเพื่อสู้กับเธอเป็นอีกครั้งที่โลกันตร์ทำหน้าหนาเข้ามายังคฤหาสน์แก้วไพลิน แต่ครั้งนี้ชายหนุ่มต้องเผชิญกับชายผู้เป็นเจ้าของบ้านทั้งสาม“มึงกล้ามากนะที่เข้ามาตอนที่กูอยู่”พีชเอ่ยขึ้น แต่เป็นพีที่ถึงตัวโลกันตร์ก่อน ชายหนุ่มถูกฝ่าเท้าของพีกระแทกเข้าบริเวณหน้าท้อง เป็นเหตุให้โลกันตร์จ้ำเบ้าอยู่ที่พื้น“กูก็พอจะรู้นะว่ามึงแอบเข้ามาที่นี่ตอนที่กูไม่อยู่ แต่ครั้งนี้ทำไม่ใจกล้า ไม่ขี้ขลาดเหมือนครั้งก่อน ๆ”โลกันตร์ไม่ได้โต้ตอบหรือปะทะฝีปากใด ๆ ชายหนุ่มยันกายยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเอ่ยประโยคบางอย่างออกจากปาก“ผมตั้งใจจะมาพบทุกคนเพื่อขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้น”

เช้าวันต่อมาโลกันตร์ตื่นเช้าต้อนรับวันใหม่ที่สดใสกว่าเดิม เขาเดินทางมาที่สำนักงานเขตพ่วงด้วยทิวาที่เขาพามาเพื่อเป็นพยานตามที่เขาได้นัดวิเวียนเอาไว้ แต่ยังไร้วี่แววของหญิงสาว เขาหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมากดต่อสายหาวิเวียนเพราะเกรงว่าเธอจะผิดนัด“ทำไมไม่รับสาย?”“คุณกันตร์ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ รถอาจจะติด เธอเลยมาช้า”ทิวาบอกโลกันตร์ที่ดูกระวนกระวายใจเป็นพิเศษ เขารอไม่ได้ที่จะหย่ากับวิเวียน“นัดไว้ 9 โมงเช้าแล้วทำไมไม่รู้จักเผื่อเวลาเดินทางบ้าง”โลกันตร์บ่นอุบ สายตาเหลือบเห็นทิวาที่ดูเงียบขรึมผิดปกติ“พี่ทิวามีอะไรหรือเปล่าครับ?”เขาเอ่ยถามเมื่อทิวามีท่าทีแปลกไป“คุณกันตร์รักคุณแพรจริง ๆ เหรอครับ? หรือว่าแค่เล่น ๆ เหมือนครั้งก่อน”ทิวาไม่ลังเลที่จะถามออกไปตรง ๆ “ผมไม่รู้ตัวว่า ตกหลุมรักแพรพิชชาตั้งแต่ตอนไหน มารู้ตัวอีกทีผมก็รักเธอเข้าให้แล้ว”โลกันตร์พูดความในใจ“แล้วคุณกันตร์จะทำยังไงต่อไปครับ?”คนที่ถูกถามคิดหนัก เมื่อนึกถึงชายทั้งสามแห่งบ้านแก้วไพลิน ทุกคนต้องไม่ยอมเป็นแน่ ยังไม่ทันที่โลกันตร์จะได้ตอบคำถามของทิวา เสียงวิเวียนก็แทรกเข้ามาก่อน“รีบมาเชียวนะคะกันตร์”“คุณต่างหากที่มาช้

“พาคนสวนคนใหม่ไปตัดหน้าหน่อย ตัดให้เตียนอย่าเหลือแม้แต่ใบเดียว”เขาเอ่ยสั่งเมื่อนายพลมาถึง“อ้อ ให้เสร็จภายในวันนี้ด้วย”โลกันตร์เดินตามออกมาหยิบอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการตัดหญ้า เขาถอดสูทราคาแพงพาดไว้ที่ม้านั่งเขาทอดสายตามองสนามหน้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เนื้อที่ของคฤหาสน์แก้วไพลินไม่ใช่น้อย ๆ แต่เจ้าสัวบดินทร์กลับมีคำสั่งเด็ดขาดว่าต้องเสร็จภายในวันนี้โลกันตร์เริ่มลงมืออย่างเก้ ๆกัง ๆ เขาไม่เคยต้องมาทำงานพวกนี้ ถนัดก็แค่จับปากกาเซ็นเอกสาร งานพวกนี้จึงยากสำหรับเขานักสองชั่วโมงผ่านไป ไม่มีแม้น้ำสักแก้วสำหรับชายหนุ่ม แดดเวลากลางวันทำเอาโลกันตร์แทบเป็นลมเป็นแล้ง คอแห้งเนื่องจากร่างกายขาดน้ำ ชายหนุ่มรู้สึกถึงความเย็นที่มาสัมผัสแก้มมาก“น้องแพร...” โลกันตร์ยิ้มออกเมื่อคนตรงหน้าคือหญิงสาวที่เขาต้องการพบ“เห็นมุกบอกว่า พี่กันตร์ตัดหญ้ามาสองชั่วโมงยังไม่ได้พักเลย มานั่งพักดื่มน้ำก่อนสิคะ”โลกันตร์เดินตามร่างอวบที่เดินนำเขาไปยังศาลาไม้“ทำไมถึงไม่พักบ้างคะ?”ชายหนุ่มรับแก้วน้ำจากมือหญิงสาวมากระดกอย่างหิวกระหาย แพรพิชชานำผ้าผืนบางเช็ดเหงื่อไคลที่ไหลตามกรอบใบหน้าหล่อ“พี่ต้องทำให้เสร็จภายในวั

แพรพิชชาค่อย ๆ ขยับผ้า เปลือกตาของเธอลืมขึ้นอย่างช้า ๆ ปะทะกับโลกันตร์ที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า“แต่งงานกับพี่นะครับ”แพรพิชชามองไปรอบ ๆ เมื่อสิ้นคำพูดของโลกันตร์ รอบกายของเธอตอนนี้มีทั้งพ่อ พี่ชายอย่างพีชและพี เพื่อนสนิทอย่างม่านมุก คุณปู่ไพศาล และทิวา ทุกคนต่างส่งสายตาให้เธอตอบตกลง“ตกลงค่ะ”แพรพิชชาสบตากับผู้เป็นพ่อ สายตาที่ยินดีคู่นั้นทำให้เธอตอบตกลงโดยไม่ลังเลเสียงเฮของทุกคนดังขึ้นพร้อม ๆ กัน ทุกคนต่างดีใจในการตอบตกลงของเธอโดยเฉพาะโลกันตร์ที่กระโดดกอดเธออย่างลืมตัว“พี่ขอโทษ เจ็บไหม”แพรพิชชาส่ายหัวก่อนที่ชายหนุ่มจะดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอีกครั้งครั้งที่สามที่โลกันตร์เดินทางมาที่สำนักงานเขต แต่เป็นครั้งแรกที่เขาเต็มใจมาที่นี่เป็นอย่างมาก ชายหนุ่มยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูซึ่งพยานก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล ยังคงเป็นทิวาที่แทบจะอยู่ในทุกช่วงชีวิตของโลกันตร์“ยินดีด้วยนะครับ”นายทะเบียนวัยกลางคนกล่าวแสดงความยินดีให้แก่ทั้งสอง โลกันตร์คะยั้นคะยอให้เธอเปลี่ยนมาใช้นามสกุลขเขาหลังจากจดทะเบียนสมรสเขาต้องการให้เธอย้ายไปอยู่ที่บ้านเพชรจรัสโดยให้เหตุผลว่าจะได้ดูแลเธอได้สะดวก แน่นอนที่พ่อ และพี่ชายข

“แต่คุณก็อย่าลืมว่า เรื่องนี้คุณก็มีส่วนผิด ถ้าคุณไม่ได้เป็นคนถ่ายคลิป ไม่มีทางที่คลิปนั้นจะถูกเผยแพร่ไม่ว่าโดยใครก็ตาม”โลกันตร์คิดตามที่วิเวียนบอก คนที่ผิดที่สุดคือเขาจริง ๆกริ๊ง กริ๊งเสียงโทรศัพท์ของแพรพิชชาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอสะดุ้งเล็กน้อยรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พบว่าเสียงปลายสายเป็นกัสจัง เพื่อนสนิทของเธอนั่งเอง“กัสจัง!”แพรพิชชาคลี่ยิ้มดีใจ ในที่สุดกัสจังก็ติดต่อเธอมาแล้ว และรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยเมื่อจู่ ๆ กัสจังที่หายหน้าหายตาไปนานนับหลายเดือนต่อสายมาหาเธอ“ฮัลโหล... กัสจัง แกหายหน้าหายตาไปตั้งนาน ทำไมวันนี้ถึงโทรหาฉันได้ แล้วนี่แกเป็นยังไง สบายดีไหม?”แพรพิชชาถามไถ่อย่างเป็นห่วง(ฉันสบายดี ว่าแต่แกเถอะ)“ฉันสบายดีมากกกกก คิดถึงแกมากด้วย”แพรพิชชาเอ่ยตามความรู้สึก(แกคงยังไม่รู้เรื่องสินะ?)แพรพิชชางุนงงว่าเรื่องอันใด“เรื่องอะไรเหรอ?”(เดี๋ยวฉันส่งให้แกดู ขอวางก่อนนะ)กัสจังวางสายไป แพรพิชชารออย่างใจจดใจจ่อ-ติ๊ง-เสียงแอปพลิเคชันส่งข้อความดังขึ้น แพรพิชชาเปิดเข้าไปดูอย่างรวดเร็ว“นี่มัน...”แพรพิชชามือไม้สั่นกับสิ่งที่ได้เห็น โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือร่วงหล่นไปตา