All Chapters of ชะตารักผูกใจ(ตกหลุมรักยัยแกล้งเฉิ่ม): Chapter 31 - Chapter 40

139 Chapters

เลขาผู้น่าสงสาร 1

เวลาดึกมากแล้วหลังจากเกิดเรื่องราววุ่นวายอยู่เป็นนานตั้งแต่หน้าลิฟต์และในห้องหรูแห่งนี้อานนท์เพียงนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่นหลังจากอาบน้ำเสร็จสรรพจากห้องน้ำอีกห้องหนึ่งในขณะที่ใครบางคนยังคงไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง เธอยังคงขังตัวเองอยู่ในนั้นเพราะกลัวว่าเขาจะไล่ให้เธอออกไปชายหนุ่มเพียงนั่งพักผ่อนหย่อนใจหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันและยิ่งรู้สึกผ่อนคลายที่ได้เปิดศึกกับพ่อในวันนี้นานมาแล้วที่เขาไม่ได้ทะเลาะกับพ่อเหมือนเด็กแบบนี้อิงอิงเปรียบเสมือนเครื่องมือชั้นเยี่ยมจริงๆเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาจึงรู้สึกแปลกๆ ในใจอย่างประหลาดผู้หญิงคนนี้รักษาตัวรอดมาจากพ่อของเขาที่จ้องจะงาบอย่างนั้นได้นับว่าไม่ธรรมดา เธอเป็นหลานสาวของน้าที่เป็นเมียน้อยของพ่อเขา ต้องอยู่ต้องเจอกันอย่างนั้นเธอคงอึดอัดไม่เบา เอามาอยู่ด้วยแบบนี้ก็ดี จะได้คุมพฤติกรรมกันไป ไหนๆ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ดูก็รู้ว่าเธอชอบเขาอานนท์คิดอย่างนั้นพลางนั่งดูทีวีไปจิบชาไปอย่างอารมณ์ดี ไม่รู้ว่าทำไมส่วนอิงอิงนั้นเธอยังคงนั่งหลบอยู่ในห้องอาบน้ำอย่างอารมณ์ดีเช่นเดียวกัน ไม่คิดไม่ฝันว่าอาหมิงจะเรียกให้เธอเก็บ
Read more

เลขาผู้น่าสงสาร 2

“วันนี้คุณแดเนียล ลี จะเข้ามา” อานนท์พูดกับอิงอิงทันทีที่เธอนำกาแฟมาวางเอาไว้ที่โต๊ะทำงานให้เขา“ค่ะ” อิงอิงตอบรับแค่นั้น อันที่จริงต้องเป็นเธอที่ควรจะรายงานเขาหรือเปล่า เหมือนหน้าที่สลับกันอยู่นะอานนท์ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่เพียงนั่งมองใบหน้าดำคล้ำเพราะอดนอนของใครบางคนอยู่นิ่งๆ อิงอิงยังคงมีปณิธานอันแน่วแน่ในการปล่อยให้ใครบางคนได้มอง เธอจึงยืนหน้ามึนอยู่อย่างนั้น“จะมองอีกนานไหมคะ จะได้นั่ง เมื่อยแล้ว”“...”อานนท์ถึงกับกะพริบตาปริบๆ แล้วพูดเสียงเรียบ “อยากนั่งก็เชิญ”“จริงนะ”“อืม...”“นั่งตรงนี้เลยนะ”เธอชี้ที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา“เชิญ”อิงอิงยิ้มจนตาหยีเมื่อได้นั่งลงตามคำเธอจะได้อยู่ใกล้ๆ กันกับเขามากยิ่งขึ้นอีกหน่อยทำเอาอานนท์ถึงกับต้องกลั้นยิ้มจนเริ่มปวดกราม หน้าตาของอิงอิงในเวลานี้ บอกได้คำเดียวว่าไม่น่ามอง ดวงตาดำคล้ำ ผมเผ้าไม่ได้จัดทรงเธอเพียงปล่อยสยายเอาไว้แบบง่ายๆ หลังจากสระแล้วเป่าจนแห้งใบหน้าแต่งมาแค่เพียงเล็กน้อย เธอรองพื้นตรงลำคอจนหนาเพื่อกลบเกลื่อนริ้วรอยสีกุหลาบที่เขาฝากเอาไว้เมื่อคืนวานก่อน เมื่ออานนท์คิดมาถึงตรงนี้ จึงเอ่ยเสียงเรียบ สีหน้านิ
Read more

รู้สึกแปลกๆ ในอก1

“ยังไม่ได้ตั้งงบ” เขาตอบเธอ“ได้อย่างไร ตั้งงบเลยค่ะ” เธอสั่งเขาอานนท์ถึงกับขมวดคิ้วพันกันเมื่ออิงอิงเห็นแก่เงินอย่างชัดเจนถึงขนาดนั้น“อยากได้เท่าไหร่” เขาถามหยั่งเชิง“มากหน่อย” เธอตอบชัดเจนไม่เสียเวลามารยา“เอาแบบตั้งตัวได้เลยยิ่งดี หึหึ”อานนท์ถึงกับหรี่ตามอง“หากให้มากไปแล้วรวยขึ้นมาคงรีบถีบหัวส่งกันเลย”เขาพูดจาได้ชัดเจนตรงประเด็นเช่นเดียวกันนึกหวั่นใจบางเบาโดยไม่รู้ตัว“ไม่เลยๆ ไม่ต้องห่วง ด้วยเกียรติของชาตินักรบ คนเดียวที่ฉันจะไม่ทิ้งไปก็คือคุณ”อิงอิงทำท่าทางขึงขังเข้มข้นทั้งยังพูดจาฉะฉานตามคำสัตย์ที่มีมาตั้งแต่ชาตินู้นอานนท์ได้ฟังประโยคโบราณอย่างนั้น น้ำเสียงอย่างนั้น และท่าทางขึงขังอย่างนั้น เขาถึงกับใจกระตุกอุ่นวาบขึ้นมามารยาของคนตรงหน้าเขาในเวลานี้นั้นเขากำลังยอมรับว่าช่างร้ายกาจ!เวลาในการประชุมกันภายในห้องเล็กนั้นผ่านพ้นไปด้วยความรวดเร็วโดยใช้เวลาเพียงสามชั่วโมงก่อนที่ทีมงานทั้งหมดจะใช้เวลาเดินทางอีกเพียงสองชั่วโมงก็มาถึงสถานที่ต่างจังหวัดที่เป็นเป้าหมายตามโปรเจคอานนท์ยอมรับว่าแดเนียล ลี ค่อนข้างมืออาชีพโดยแดเนียล ลี นั้นมีไอเดียที่น่าสนใจและครอบคลุมชัดเจน พร้อม
Read more

รู้สึกแปลกๆ ในอก2

ในยุคสมัยก่อนนั้นเธอมักจะเอาอยู่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นม้าพยศประเภทไหน จะพยศอย่างไร กราดเกรี้ยวปานใด เธอสามารถจัดการได้ทั้งหมด นับประสาอะไรกับม้าพยศในยุคนี้อิงอิงเดินเข้าไปหาม้าพยศตัวนั้นในทันทีแล้วยืนจ้องตามันอยู่นิ่งๆ อย่างต้องการประเมินเพียงครู่เธอจึงยกฝ่ามือขึ้นตั้งชันกางนิ้วออกเพื่อให้ม้าเห็นฝ่ามือของเธอแบบเต็มตาหญิงสาวทำสัญญาณมือบางอย่างเหมือนที่เคยทำเมื่อสมัยก่อนจนม้าตัวนี้เริ่มนิ่ง มองตามสัญญาณของเธอและเพียงไม่นานม้าก็ก้มหัวลงมาจากที่เงยหน้าเหวี่ยงซ้ายขวา อิงอิงจึงไม่รอช้าเธอรีบลดฝ่ามือของตนลงแล้วแตะเบาๆ ที่จมูกของมันตามด้วยลูบหนักๆ สลับกับลูบเบาๆ อีกสองสามทีก่อนจะตบหน้ามันเบาๆ เป็นจังหวะบางอย่าง ม้าตัวนี้ส่งเสียงผ่านจมูกฟึดฟัดอยู่สองทีอิงอิงจึงให้คนปลดเชือกที่ตรึงม้าออก“จะดีหรือคุณ?” เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดขัดขึ้น เขาเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลม้าตัวนี้ที่ทำเรื่องเช่ามันมาจากโรงเลี้ยงม้าเมื่อครู่นี้เองดูก็รู้ว่ามันกำลังพยศและไม่ยอมใครง่ายๆ“เชื่อเถอะน่า” อิงอิงตอบแค่นั้นเมื่อเชือกที่พันธนาการรัดแน่นถูกปลดออกเจ้าม้าตัวนี้ก็เหมือนจะอารมณ์ดีขึ้นมา อิงอิงจึงลูบหัวลูบปากมัน
Read more

รู้สึกแปลกๆ ในอก3

หญิงสาวควบม้าให้วิ่งไปทั่วทั้งทุ่งโล่งกว้างใหญ่แห่งนี้อย่างร่าเริง เธอสามารถบังคับม้าได้ดังใจด้วยเพราะว่ารู้ใจม้าว่ามันต้องการสิ่งใด เจ้าม้าตัวนี้มันคงถูกจับขังเอาไว้ในพื้นที่จำกัดเขตแดนนานจนเกินไป อิงอิงตะปบสีข้างของมันแค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นมันก็พุ่งทะยานไปคล้ายกับอาชาศึกฮึกเหิมพาเอาอิงอิงถึงกับคึกคักฮึกเหิมไม่แตกต่าง เธอบังคับมันให้เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาม้ามันก็แค่วิ่งตะบึงไปข้างหน้าทุกคนในที่นี้พากันมองอิงอิงอย่างตกตะลึงจนตาค้าง และเพียงไม่นานทั้งกล้องทั้งไฟทั้งแสงทั้งทีมงานจึงพากันกรูเข้ามาวางอุปกรณ์ตั้งกล้องกันฉับๆ จับภาพอิงอิงกันเป็นการใหญ่ เมื่อพรีเซ็นเตอร์พร้อม สถานที่พร้อม จะช้าอยู่ไย งานใครงานมันทำตามหน้าที่กันอย่างสามัคคี เมื่ออิงอิงมองเห็นกล้องที่เป็นเป้าหมายก่อนหน้าอยู่ไกลๆ ทั้งยังมีบรรดาทีมงานที่พร้อมแล้วอย่างนั้น เธอจึงดึงบังเหียนม้าให้หยุดวิ่งจนขาหน้าสองข้างของม้ายกขึ้นสูง พร้อมเสียงของม้าที่เปล่งออกมาดังจนคำราม ฝุ่นดินตลบโขมงคล้ายมีเอฟเฟคสวยงามราวเนรมิต ช่างภาพมีหรือจะพลาด รีบบันทึกภาพกันอย่างเมามัน อิงอิงผู้รู้งานจึง
Read more

ไม่เชื่อใจ 1

เขาถึงกับงุนงงกับภาพฝันที่ชัดเจนสมจริงและใจกระตุกปวดหนึบแปลกประหลาดนี่ เขานอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วขยับไปพิงอยู่กับหัวเตียงนอน หัวคิ้วขมวดแน่น ดวงตาเรียวคมหรี่มองอากาศอย่างไม่เข้าใจเขากวาดสายตามองไปทั่วทั้งห้องนอนของเขา ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม สภาพห้องยังคงเป็นสภาพเดิม บรรยากาศยังคงเป็นแบบเดิมๆ เขายังคงนอนอยู่บนเตียงนี่คนเดียวเหมือนทุกคืนที่ผ่านมาอานนท์ใช้เวลาปรับสายตาคู่คมอีกเพียงครู่ก่อนจะลุกออกจากเตียงนอนแล้วเดินออกมานอกห้องนอนเพียงหวังว่าจะนั่งดูทีวีเพื่อปรับอารมณ์จากฝันร้ายเมื่อครู่ เขาฝันถึงอิงอิง เขาฝันเห็นเธอ ความรู้สึกปวดหน่วงๆ อยู่ในอกที่เป็นมาตั้งแต่ช่วงบ่ายยิ่งเพิ่มขึ้นจนรุนแรง เขาไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่เขาไม่ชอบมันเลยจริงๆมันทรมานอย่างไม่มีเหตุผล...อานนท์เดินออกมาจนถึงห้องนั่งเล่นจึงได้เห็นอิงอิงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเล็กหน้าโซฟา เธอกำลังนั่งเขียนรายงานการประชุม ความรู้สึกโล่งใจแปลกประหลาดจึงเกิดขึ้นฉับพลัน ความรู้สึกปวดหน่วงจางหายไปเขากำลังโล่งใจที่มองเห็นเธอเธอยังอยู่ เธอไม่ไ
Read more

ไม่เชื่อใจ 2

เธอเลือกที่จะพุ่งชนแล้วสละชีวิตของตนตายอนาถเพื่อทดแทนบุญคุณเธอโง่มากที่ไม่ยอมกลับไปหาเขาอิงอิงถึงกับต้องหลุบตาลงเพื่อหลบสายตาคมเข้มที่กำลังจ้องมอง เธอรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังหลอกเขาอานนท์ที่ยังคงก้มมองอิงอิงเห็นอาการอย่างนั้นของเธอยิ่งเพิ่มระดับความขุ่นมัวอย่างไม่รู้ตัว เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังโกหก เธอพร้อมจะไปจากเขา เธอพร้อมจะหายไปตลอดกาลเขาไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ทำไมเขาถึงเป็นอย่างนี้ กับความรู้สึกนี้ กับความฝันเมื่อครู่นี้ มันคืออะไร“คุณไม่มีสิทธิ์มาหลอกผม อิงอิง” เขาพูดเสียงเข้มจ้องมองเธอนิ่งๆ ถึงจะยังงุนงงไม่เข้าใจอะไร แต่เขาต้องพูดออกไปอิงอิงยิ่งก้มหน้าหลุบตา “ฉันจะพยายาม จริงๆ นะ”“ผมไม่เชื่อ” อานนท์เริ่มคำราม เธอกำลังทำเขาโมโห กับความฝันบ้าๆ นั่น กับเธอคนนี้ เขาหยุดไม่ได้ที่เป็นแบบนี้อิงอิงถึงกับต้องเม้มริมฝีปากกลั้นหายใจ เธอพยายามเหลือบสายตาขึ้นมองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเธอเห็นสายตามืดดำที่ก้มมองลงมาเธอถึงกับต้องหลุบตาลงอย่างไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีเธอผิดไปแล้ว ฮือ...“ไปนอน...” อานนท์ยังคงเข้มข้นในน้ำเสียงอิงอิงรีบเดินไปนั่งลงบนเตียงตามคำ“นอน...” เขาคำร
Read more

ฝันหวาน

หญิงสาวถึงกับลืมตาเมื่อรู้สึกและรับรู้ได้ว่าทั้งหมดคืออะไรที่กำลังเต็มไม้เต็มมือของเธอเธอถึงกับตาโตตกใจเมื่อเงยหน้าขึ้นแล้วมองเห็นสายตามืดดำของใครบางคน“คุณอานนท์!”“อืม...” อานนท์ส่งเสียงในลำคอได้แค่นั้นอิงอิงรีบลุกขึ้นนั่งอย่างตกอกตกใจหนักกว่าเดิมอานนท์ถึงกับหรี่ตามอง จะตกใจอะไร เห็นได้ชัดว่าตั้งใจขนาดไหน ทั้งละเมอเรียกชื่อ ทั้งเสียงครวญคราง แล้วยังจะลูบๆ คลำๆ จนน้องชายของเขาตื่นผงาดขึ้นมา“มาต่อให้จบ”เขาคำรามเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่า“หือ...” อิงอิงร้องได้แค่นั้นเมื่อถูกฝ่ามืออุ่นร้อนของอานนท์ตะปบให้นอนราบลงบนเตียงอีกครั้ง“เมื่อกี้คืออะไร…ฉันทำอะไรลงไป...ไม่รู้ตัวเลย...” อิงอิงพูดเสียงเบาคล้ายทำนองเพลงตีหน้ามึนอานนท์ก้มหน้าคำรามในระยะประชิด“ไม่ต้องมาเนียน”“...”อิงอิงถึงกับเงียบไป“เบาๆ นะ” เธอบอกเขาอย่างนั้นด้วยความจำนนพร้อมรอยยิ้มแห้งผากอานนท์ยิ่งรู้สึกหมั่นไส้อิงอิงมากขึ้นทุกทีๆ เธอเป็นผู้หญิงอย่างไรกัน ชอบทำให้เขาเป็นอย่างนี้ได้ทุกครั้ง“ร้องออกมาให้เหมือนเมื่อครู่ล่ะ” เขาขู่อีกครั้งก่อนจะก้มหน้าลงต่ำอิงอิงถึงกับหน้าแดงเมื่อครู่ที่เธอฝันนั้นเธอร้องครางออกมาเลยหรือฮือ
Read more

คั่งค้าง...อีกแล้ว 1

เธอถึงกับรู้สึกเสียวสยิวขึ้นมา เธอจึงหลับตาพริ้มสูดลมหายใจเข้าปากอย่างรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ อานนท์ยังคงทำให้เธออย่างใจเย็นจนอิงอิงต้องแยกเรียวขาออกอย่างเสียวซ่านเพื่อรับฝ่ามือร้อนๆ ที่กำลังเลื่อนวนเคล้นคลึงและปลายนิ้วที่กำลังล้วงลึกเน้นๆ เข้าไป ในเวลาต่อมาจากเนื้อนูนที่แห้งผากกลับเริ่มมีน้ำล่อลื่นบางอย่างออกมาพร้อมความเสียวที่เพิ่มมากขึ้น “อืม...อาหมิง...” หญิงสาวครางออกมาพร้อมเรียกขานชื่อของเขาเหมือนที่เคยทำตั้งแต่ชาติปางก่อนอานนท์ถอนริมฝีปากออกจากเนื้อนูนกลางหน้าอกของอิงอิงก่อนถามเสียงเบา “พร้อมหรือยัง...”อิงอิงที่กำลังหลับตาอยู่ค่อยปรือตาหวานเยิ้มมองสบตอบก่อนจะเผยอริมฝีปากที่ขบเม้มกันอยู่ออกแล้วตอบคำเบาๆ“อืม...”ชายหนุ่มจึงก้มหน้าลงจูบหญิงสาวใต้ร่างอีกครั้งอย่างดูดดื่มมากยิ่งขึ้นพร้อมทั้งเอื้อมมือถอดกางเกงของตนให้หลุดออกไปก่อนจะเคลื่อนกลางลำตัวของเขาเข้าหากลางลำตัวของเธอ เขาจับแยกต้นขาของเธอให้แยกออกอีกหน่อยก่อนจะค่อยๆ แทรกลำท่อนแข็งแกร่งของเขาเข้าใส่ช่องกลีบนุ่มนิ่มของเธออิงอิงถึงกับต้องจิกเล็บกับต้นแขนของอานนท์เมื่อรับรู้ได้ถึงลำท่อนของเขาที่ทั้งแข็งทั้งร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้
Read more

คั่งค้าง...อีกแล้ว 2

เมื่ออารมณ์เดินทางมาได้ระดับหนึ่ง ความเสียวซ่านเริ่มเพิ่มมากขึ้น จังหวะเบาๆ จึงเริ่มหนักแน่น จากที่เชื่องช้าจึงเริ่มเร็วขึ้น จากที่ค่อยๆ เข้าออกจึงเริ่มกระแทกแดกดัน จากที่มีเพียงเสียงครางเรียกขานจึงเริ่มมีเสียงของเนื้อกระทบเนื้อช่วงกลางลำตัวเสียงนั้นค่อยๆ แรงขึ้นและดังขึ้น พร้อมๆ กับความเสียวที่เพิ่มมากขึ้น การสอดประสานจึงเริ่มแน่นขึ้น แรงกระแทกจึงเริ่มรุนแรงและกระชั้นถี่ยิ่งขึ้น เสียงร้องครวญครางจึงเริ่มดังขึ้น“อา...” อิงอิงหลุดครางออกมาอย่างดัง“อืม...” อานนท์ถึงกับหลุดครางตามมาอีกครั้งกริ๊งงงง กริ๊งงงง“...”เสียงนาฬิกาปลุกพลันดังบ่งบอกเวลาของเช้าวันใหม่และการที่ต้องลุกออกไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปทำงานคนสองคนที่กำลังเสียวสยิววาบหวิวเหลือเกินจึงคล้ายกับเดินทางมาแล้วเจอทางตันข้างหน้าเป็นหน้าผาสูงชันหากก้าวต่อไปคงตกผาตายเนื่องจากพวกเขามักจะต้องทำงานหนักหนากันทั้งวันและยังต้องนอนกันดึกๆ ดื่นๆ กันทุกคืน เวลาปลุกตื่นนอนจึงไม่เคยเผื่อเอาไว้สำหรับการกิจอื่นใด ดังนั้นแล้วหากมัวเสียเวลาไม่ยอมลุกจากที่นอนในทันทีการเข้างานอาจจะคลาดเคลื่อนเอาได้ซึ่งการเข้างานให้ตรงต่อเวลาห้ามสายแม้แต่วินาทีเ
Read more
PREV
123456
...
14
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status