บททั้งหมดของ ชะตารักผูกใจ(ตกหลุมรักยัยแกล้งเฉิ่ม): บทที่ 31 - บทที่ 40

เวลาดึกมากแล้วหลังจากเกิดเรื่องราววุ่นวายอยู่เป็นนานตั้งแต่หน้าลิฟต์และในห้องหรูแห่งนี้อานนท์เพียงนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่นหลังจากอาบน้ำเสร็จสรรพจากห้องน้ำอีกห้องหนึ่งในขณะที่ใครบางคนยังคงไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง เธอยังคงขังตัวเองอยู่ในนั้นเพราะกลัวว่าเขาจะไล่ให้เธอออกไปชายหนุ่มเพียงนั่งพักผ่อนหย่อนใจหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันและยิ่งรู้สึกผ่อนคลายที่ได้เปิดศึกกับพ่อในวันนี้นานมาแล้วที่เขาไม่ได้ทะเลาะกับพ่อเหมือนเด็กแบบนี้อิงอิงเปรียบเสมือนเครื่องมือชั้นเยี่ยมจริงๆเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาจึงรู้สึกแปลกๆ ในใจอย่างประหลาดผู้หญิงคนนี้รักษาตัวรอดมาจากพ่อของเขาที่จ้องจะงาบอย่างนั้นได้นับว่าไม่ธรรมดา เธอเป็นหลานสาวของน้าที่เป็นเมียน้อยของพ่อเขา ต้องอยู่ต้องเจอกันอย่างนั้นเธอคงอึดอัดไม่เบา เอามาอยู่ด้วยแบบนี้ก็ดี จะได้คุมพฤติกรรมกันไป ไหนๆ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ดูก็รู้ว่าเธอชอบเขาอานนท์คิดอย่างนั้นพลางนั่งดูทีวีไปจิบชาไปอย่างอารมณ์ดี ไม่รู้ว่าทำไมส่วนอิงอิงนั้นเธอยังคงนั่งหลบอยู่ในห้องอาบน้ำอย่างอารมณ์ดีเช่นเดียวกัน ไม่คิดไม่ฝันว่าอาหมิงจะเรียกให้เธอเก็บ

“ยังไม่ได้ตั้งงบ” เขาตอบเธอ“ได้อย่างไร ตั้งงบเลยค่ะ” เธอสั่งเขาอานนท์ถึงกับขมวดคิ้วพันกันเมื่ออิงอิงเห็นแก่เงินอย่างชัดเจนถึงขนาดนั้น“อยากได้เท่าไหร่” เขาถามหยั่งเชิง“มากหน่อย” เธอตอบชัดเจนไม่เสียเวลามารยา“เอาแบบตั้งตัวได้เลยยิ่งดี หึหึ”อานนท์ถึงกับหรี่ตามอง“หากให้มากไปแล้วรวยขึ้นมาคงรีบถีบหัวส่งกันเลย”เขาพูดจาได้ชัดเจนตรงประเด็นเช่นเดียวกันนึกหวั่นใจบางเบาโดยไม่รู้ตัว“ไม่เลยๆ ไม่ต้องห่วง ด้วยเกียรติของชาตินักรบ คนเดียวที่ฉันจะไม่ทิ้งไปก็คือคุณ”อิงอิงทำท่าทางขึงขังเข้มข้นทั้งยังพูดจาฉะฉานตามคำสัตย์ที่มีมาตั้งแต่ชาตินู้นอานนท์ได้ฟังประโยคโบราณอย่างนั้น น้ำเสียงอย่างนั้น และท่าทางขึงขังอย่างนั้น เขาถึงกับใจกระตุกอุ่นวาบขึ้นมามารยาของคนตรงหน้าเขาในเวลานี้นั้นเขากำลังยอมรับว่าช่างร้ายกาจ!เวลาในการประชุมกันภายในห้องเล็กนั้นผ่านพ้นไปด้วยความรวดเร็วโดยใช้เวลาเพียงสามชั่วโมงก่อนที่ทีมงานทั้งหมดจะใช้เวลาเดินทางอีกเพียงสองชั่วโมงก็มาถึงสถานที่ต่างจังหวัดที่เป็นเป้าหมายตามโปรเจคอานนท์ยอมรับว่าแดเนียล ลี ค่อนข้างมืออาชีพโดยแดเนียล ลี นั้นมีไอเดียที่น่าสนใจและครอบคลุมชัดเจน พร้อม

หญิงสาวควบม้าให้วิ่งไปทั่วทั้งทุ่งโล่งกว้างใหญ่แห่งนี้อย่างร่าเริง เธอสามารถบังคับม้าได้ดังใจด้วยเพราะว่ารู้ใจม้าว่ามันต้องการสิ่งใด เจ้าม้าตัวนี้มันคงถูกจับขังเอาไว้ในพื้นที่จำกัดเขตแดนนานจนเกินไป อิงอิงตะปบสีข้างของมันแค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นมันก็พุ่งทะยานไปคล้ายกับอาชาศึกฮึกเหิมพาเอาอิงอิงถึงกับคึกคักฮึกเหิมไม่แตกต่าง เธอบังคับมันให้เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาม้ามันก็แค่วิ่งตะบึงไปข้างหน้าทุกคนในที่นี้พากันมองอิงอิงอย่างตกตะลึงจนตาค้าง และเพียงไม่นานทั้งกล้องทั้งไฟทั้งแสงทั้งทีมงานจึงพากันกรูเข้ามาวางอุปกรณ์ตั้งกล้องกันฉับๆ จับภาพอิงอิงกันเป็นการใหญ่ เมื่อพรีเซ็นเตอร์พร้อม สถานที่พร้อม จะช้าอยู่ไย งานใครงานมันทำตามหน้าที่กันอย่างสามัคคี เมื่ออิงอิงมองเห็นกล้องที่เป็นเป้าหมายก่อนหน้าอยู่ไกลๆ ทั้งยังมีบรรดาทีมงานที่พร้อมแล้วอย่างนั้น เธอจึงดึงบังเหียนม้าให้หยุดวิ่งจนขาหน้าสองข้างของม้ายกขึ้นสูง พร้อมเสียงของม้าที่เปล่งออกมาดังจนคำราม ฝุ่นดินตลบโขมงคล้ายมีเอฟเฟคสวยงามราวเนรมิต ช่างภาพมีหรือจะพลาด รีบบันทึกภาพกันอย่างเมามัน อิงอิงผู้รู้งานจึง

เธอเลือกที่จะพุ่งชนแล้วสละชีวิตของตนตายอนาถเพื่อทดแทนบุญคุณเธอโง่มากที่ไม่ยอมกลับไปหาเขาอิงอิงถึงกับต้องหลุบตาลงเพื่อหลบสายตาคมเข้มที่กำลังจ้องมอง เธอรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังหลอกเขาอานนท์ที่ยังคงก้มมองอิงอิงเห็นอาการอย่างนั้นของเธอยิ่งเพิ่มระดับความขุ่นมัวอย่างไม่รู้ตัว เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังโกหก เธอพร้อมจะไปจากเขา เธอพร้อมจะหายไปตลอดกาลเขาไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร ทำไมเขาถึงเป็นอย่างนี้ กับความรู้สึกนี้ กับความฝันเมื่อครู่นี้ มันคืออะไร“คุณไม่มีสิทธิ์มาหลอกผม อิงอิง” เขาพูดเสียงเข้มจ้องมองเธอนิ่งๆ ถึงจะยังงุนงงไม่เข้าใจอะไร แต่เขาต้องพูดออกไปอิงอิงยิ่งก้มหน้าหลุบตา “ฉันจะพยายาม จริงๆ นะ”“ผมไม่เชื่อ” อานนท์เริ่มคำราม เธอกำลังทำเขาโมโห กับความฝันบ้าๆ นั่น กับเธอคนนี้ เขาหยุดไม่ได้ที่เป็นแบบนี้อิงอิงถึงกับต้องเม้มริมฝีปากกลั้นหายใจ เธอพยายามเหลือบสายตาขึ้นมองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเธอเห็นสายตามืดดำที่ก้มมองลงมาเธอถึงกับต้องหลุบตาลงอย่างไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีเธอผิดไปแล้ว ฮือ...“ไปนอน...” อานนท์ยังคงเข้มข้นในน้ำเสียงอิงอิงรีบเดินไปนั่งลงบนเตียงตามคำ“นอน...” เขาคำร

เธอถึงกับรู้สึกเสียวสยิวขึ้นมา เธอจึงหลับตาพริ้มสูดลมหายใจเข้าปากอย่างรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ อานนท์ยังคงทำให้เธออย่างใจเย็นจนอิงอิงต้องแยกเรียวขาออกอย่างเสียวซ่านเพื่อรับฝ่ามือร้อนๆ ที่กำลังเลื่อนวนเคล้นคลึงและปลายนิ้วที่กำลังล้วงลึกเน้นๆ เข้าไป ในเวลาต่อมาจากเนื้อนูนที่แห้งผากกลับเริ่มมีน้ำล่อลื่นบางอย่างออกมาพร้อมความเสียวที่เพิ่มมากขึ้น “อืม...อาหมิง...” หญิงสาวครางออกมาพร้อมเรียกขานชื่อของเขาเหมือนที่เคยทำตั้งแต่ชาติปางก่อนอานนท์ถอนริมฝีปากออกจากเนื้อนูนกลางหน้าอกของอิงอิงก่อนถามเสียงเบา “พร้อมหรือยัง...”อิงอิงที่กำลังหลับตาอยู่ค่อยปรือตาหวานเยิ้มมองสบตอบก่อนจะเผยอริมฝีปากที่ขบเม้มกันอยู่ออกแล้วตอบคำเบาๆ“อืม...”ชายหนุ่มจึงก้มหน้าลงจูบหญิงสาวใต้ร่างอีกครั้งอย่างดูดดื่มมากยิ่งขึ้นพร้อมทั้งเอื้อมมือถอดกางเกงของตนให้หลุดออกไปก่อนจะเคลื่อนกลางลำตัวของเขาเข้าหากลางลำตัวของเธอ เขาจับแยกต้นขาของเธอให้แยกออกอีกหน่อยก่อนจะค่อยๆ แทรกลำท่อนแข็งแกร่งของเขาเข้าใส่ช่องกลีบนุ่มนิ่มของเธออิงอิงถึงกับต้องจิกเล็บกับต้นแขนของอานนท์เมื่อรับรู้ได้ถึงลำท่อนของเขาที่ทั้งแข็งทั้งร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้