โลมารีบกดรับสาย “ฮัลโหลครับ” “โลมา อีกสักพักมิ้นจะเข้าโรงพยาบาล ไปดูเคสผ่าตัดสมองเมื่อคืน โลมาจะมาด้วยไหมคะ” “ทุกอย่างปกติไม่ใช่เหรอมิ้น ผมเช็กทุกชั่วโมงกับคุณหมอที่เข้าเวร” “ก็ใช่ค่ะ แต่คุณพ่อสั่งกำชับมา มิ้นก็เลยจะเข้าไปดูด้วยตัวเอง ถ้าโลมาไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงวันนี้ก็วันหยุดของคุณ” “โอเคงั้นเดี๋ยวผมทานข้าวเสร็จแล้วจะรีบไป” “ค่ะ งั้นเจอกันที่โรงพยาบาล นะคะ” “ครับ” เขาวางสายแล้วมองสบตาแก้มหอม “มีอะไรด่วนรึเปล่าคะ ถ้าด่วนคุณไปได้นะคะ” พูดกับเขาด้วยความเข้าใจ ไม่ได้ประชดอะไร “ไม่เป็นไร คุณทานข้าวเถอะ ไม่ได้ด่วนอะไร” “ค่ะ แล้วจะกลับกี่โมงคะ” แก้มหอมคิดว่าเธอควรจะถามบ้าง เพราะเขาบอกว่าเธอเป็นแฟน ก็ควรมีสิทธิ์ถาม “ไม่ดึกหรอก แต่ถ้าคุณง่วงก็นอนก่อนได้เลย กลับมาถ้าผมไม่ไหวจะปลุกเอง” “ไม่ไหวอะไรของคุณ ก็เพิ่ง…” “หึ! ติดใจไง” “พอเลยค่ะ ทานข้าวได้แล้ว” ตาดุใส่คนตัวโต แล้วก็ตักอาหารใส่จานให้เขา “ทานเยอะๆ ค่ะ ต้องไปทำงานอีก เดี๋ยวจะหิว” “โอเคครับ” “ถ้าดึกมาก คุณง่วงก็อย่าขับรถกลับนะคะ นอนที่โรงพยาบาลก็ได้ ค่อยหลับตอนเช้า” “เป็นห่วง.,,” “ห่วงสิคะ ก็คุณเล่นขับรถทั้งที่ไม
Última actualización : 2026-01-11
INICIAR SESIÓN
