All Chapters of เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นตัวประกอบตกอับในยุค80: Chapter 21 - Chapter 30

กล้องหลายตัวตั้งอยู่ในมุมที่แตกต่างกันเพื่อถ่ายทำฉากที่ต้องใช้ความสามารถในการแสดงอย่างสูงของผู้เป็นนางเอกหลี่หมิงเหว่ยที่เขียนบทก็มายืนให้กำลังใจสหายรัก รวมถึงพระเอกของเรื่องอย่างจางเหล่ยที่กำลังรอเข้าฉากต่อไปกับเธอและลอบมองอาจารย์เขียนบทอย่างไม่ชอบใจนัก ผู้กำกับให้นางเอกสาวที่ยืนอยู่หน้าป้ายวิญญาณของมารดาในฉากด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล“เจียงหมิ่น ฉากนี้ผมจะให้คนบอกบทอยู่หลังฉากนะ บทพูดมันยาวมา และเป็นฉากที่ใช้อารมณ์อย่างต่อเนื่อง” ผู้กำกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเจียงหมิ่นหันไปมองผู้กำกับแล้วยิ้มอย่างอ่อนน้อม“ไม่เป็นไรหรอกค่ะผู้กำกับ ฉันท่องบทมาแล้ว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจคำพูดของเธอทำให้ทีมงานทุกคนในกองถ่ายถึงกับฮือฮา พวกเขาไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้าพูดอวดอ้างความสามารถแบบนี้ เพราะหากทำไม่ได้ต้องขายหน้าต่อหน้าคนหลายคน แล้วจะต้องถ่ายทำใหม่หลายรอบ หากเธอยืนยันจะท่องบทยาวๆ แบบนี้เอง“อาหมิ่น เธอไหวเหรอ” หลี่หมิงเหว่ยถามขึ้นมาตรงๆ เพราะไม่มีใครกล้าทักท้วงเพราะตอนนี้เธอเป็นนางเอกหน้าใหม่ที่สถานีกำลังปลุกปั้น“ฉันทำได้ รอดูเลย” เธอพูดแล้วยิ้มให้เขา ทำให้จางเหล่ยหวงแหนรอยยิ

การแสดงของจางเหล่ยและเจียงหมิ่นในละครเรื่อง ท่านประธานปลอมตัว ดูเป็นธรรมชาติและเข้ากันได้อย่างน่าอัศจรรย์ ไม่มีใครในกองถ่ายรู้เลยว่าเบื้องหลังสายตาและท่าทางที่แสดงออกถึงความรักนั้นเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริง พวกเขาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกของตัวละครออกมาได้อย่างไร้ที่ติหลังจากเลิกกอง เจียงหมิ่นเดินกลับมาที่ห้องพักสวัสดิการของสถานีด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า เธอไขกุญแจห้องแล้วก้าวเข้าไปด้านใน แต่ยังไม่ทันจะปิดประตูให้สนิทดี ร่างสูงของจางเหล่ยก็แทรกตัวตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว“อาหนิว คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้ามีใครมาเห็นเข้าจะทำยังไง” เจียงหมิ่นตกใจจางเหล่ยไม่ได้ตอบอะไร เขายืนพิงประตูแล้วมองนางเอกคู่ขวัญด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยังคั่งค้าง“วันนี้ฉากจูบที่เราใช้มุมกล้องน่ะ ทำให้ผมอยากจูบคุณจริงๆ นะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า“พูดอะไรแบบนั้น” ใบหน้าของเจียงหมิ่นแดงก่ำ เธอพยายามหันหน้าหนีจางเหล่ยเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ แล้วค่อยๆ ใช้มือประคองใบหน้าของเธอให้เงยขึ้นสบตาเขา“ผมพูดจริงๆ นะอาหมิ่น...” เขาก้มหน้าลงมาใกล้ แล้วประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเธออย่างดูดดื่มเจียงหมิ

หลังจากการแถลงข่าวและมีการเผยแพร่ข่าวออกไปทั้งทางหนังสือพิมพ์ วิทยุ และโทรทัศน์ เสียงกระซิบกระซาบและคำชื่นชมในตัวของนางเอกหน้าใหม่ก็ดังไปทั่วทั้งสถานีโทรทัศน์เจียงหมิ่นกลายเป็นที่พูดถึงของทุกคน ทั้งในเรื่องของความสามารถในการแสดงที่เป็นธรรมชาติและโดดเด่น จนทำให้ละครเรื่องท่านประธานปลอมตัวกลายเป็นละครยอดนิยมอันดับหนึ่งของปี และในฐานะนักเขียนนิยายร่วม ที่มีความสามารถในนามปากกาเจียงหลี่ ก็ทำให้เธอเป็นที่ยอมรับในวงกว้างอย่างรวดเร็ว“ฉันว่านะ เธอเหมาะกับการเป็นนักแสดงหญิงอันดับหนึ่งของสถานีไปเราจริงๆ” “นั่นสิ ทั้งสวย ทั้งเก่ง และมีพรสวรรค์ในการเขียนอีก”“จริง แถมยังมีสปิริตสูงอีกด้วยนะ ตอนที่คิ้วแตกก็ยังแสดงต่อจนจบฉาก”เสียงของพนักงานในสถานีคนหนึ่งพูดกับเพื่อนร่วมงาน ทำให้ฟางจื่อหลินที่นั่งรอผู้ดูแลของเธออยู่บริเวณนั้นถึงกับกำหมัดแน่น“จื่อหลิน ไปกันเถอะ วันนี้ต้องไปซ้อมเดินแบบ เธอจะได้สวมชุดปิดงาน งานนี้ต้องดึงกระแสเธอขึ้นมาได้อีกแน่”“ฉันไม่ซ้อม แค่เดินเฉยๆ จะซ้อมอะไรนักหนา ฉันจะกลับไปพัก” เธอพูดอย่างคนที่ไม่พอใจ ผู้ดูแลพยายามจะรั้งไว้แต่ก็สู้ความเอาแต่ใจของอีกฝ่ายไม่ได้ในห้องพักส่วนตั

ความสำเร็จของนวนิยายเรื่อง ท่านประธานปลอมตัว และชีวิตรันทดของเหยาเหยา สร้างชื่อเสียงให้กับหลี่หมิงเหว่ยในฐานะนักเขียนบทมือทองอย่างรวดเร็ว ทำให้เขากลายเป็นที่สนใจของคนในวงการบันเทิง รวมถึงฟางจื่อหลินที่มองเห็นโอกาสที่จะใช้เขาเป็นสะพานในการกลับมาโด่งดังอีกครั้งฟางจื่อหลินเดินเข้ามาหาหลี่หมิงเหว่ยที่กำลังนั่งพักอยู่ในกองถ่ายด้วยรอยยิ้มที่ยั่วยวน เธอเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ แล้วใช้มือแตะที่แขนของเขาอย่างแผ่วเบาเพื่อหว่านเสน่ห์“อาจารย์หลี่คะ ฉันไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะเขียนนิยายได้เก่งขนาดนี้ ฉันอ่านนิยายทั้งสองเรื่องแล้ว ชอบมากเลยค่ะ”หลี่หมิงเหว่ยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เขาพยายามรักษาระยะห่างอย่างสุภาพ“ขอบคุณครับ” เขาตอบสั้นๆ แล้วหันไปมองทีมงานคนอื่น ท่าทีของหลี่หมิงเหว่ยยิ่งทำให้ฟางจื่อหลินรู้สึกท้าทายมากขึ้น เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้เขาอีก“ฉันได้ยินมาว่า คุณสนิทกับเจียงหมิ่นมากเลยนะคะ”“เราเป็นเพื่อนรักกันครับ” หลี่หมิงเหว่ยตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูห่างเหิน เรื่องที่เธอปล่อยข่าวลือนั้นแม้จะเป็นความลับที่รู้กันไม่กี่คน แต่เขาก็ระวังตัวกับผู้หญิงคนนี้“แล้วถ้าฉันอยากเป็นเพื่อนกับอาจารย์หลี่ ต้องทำอย่างไร

ฟางจื่อหลินนำหลักฐานทั้งหมดใส่ไว้ในซอง แล้วเขียนจดหมายสนเท่ห์ส่งไปให้ต้าเซา นักข่าวจอมแฉของหนังสือพิมพ์ไป๋เจิ้น โดยไม่เปิดเผยชื่อผู้ส่งใจความสำคัญคือหลักฐานที่จะเปิดโปงเจียงหมิ่น ว่าเธอเป็นคนดังแล้วลืมตัว ละเลยครอบครัวและพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมา หวังว่าต้าเซาจะสามารถนำหลักฐานไปตีแผ่ให้คนทั้งประเทศได้รับรู้ถึงธาตุแท้ของเธอหลังจากส่งจดหมายยิ้มอย่างมีความสุข เธอรู้สึกเหมือนว่าความแค้นที่อัดอั้นอยู่ในใจกำลังจะได้รับการชำระแล้วจริงๆและเมื่อต้าเซาได้รับจดหมาย ด้วยความเป็นนักข่าวที่ชอบใส่ใจเรื่องราวของคนในวงการบันเทิง แค่เห็นลายมือเขาก็เกิดความสงสัยว่าจะเชื่อมโยงกับข่าวการคบหาของเจียงหมิ่นกับหลี่หมิงเหว่ยก่อนหน้านี้ จึงนำมาเทียบลายมือกับจดหมายที่เคยได้รับ“แหล่งข่าวคือฟางจื่อหลินอีกแล้วสินะ” เขาพึมพำ แต่ยังไม่ปักใจเชื่อว่าข้อมูลนั้นเป็นจริงคราวก่อนเจียงหมิ่นโต้กลับด้วยการแถลงข่าว หนังสือพิมพ์ไป๋เจิ้นที่เป็นเล่มแรกที่พาดหัวข่าวจึงได้รับผลกระทบถึงการลงข่าวที่ไม่มีมูล ครั้งนี้เขาจึงไม่อยากพลาด จึงต้องสืบหาข้อมูลให้แน่ชัดเสียงเคาะประตูดังขึ้นที่ห้องพักของครอบครัวเจียง ซูหย่าที่กำลังนั่งดูโทรทัศ