All Chapters of Betrayed by the Billionaire, Wedded to the Tycoon: Chapter 151 - Chapter 160

Elizabeth's PovNapasarap ang inom namin. Habang si Arthur ay panay ang tingin sa gawi, tinaasan ko lang siya ng kilay; pagkatapos ay uminom na naman. "Bakit? You miss your wife?" I asked him back in a playful way. Akala ko ay hindi na niya iyon sasagutin, "Why? You didn't miss Alexander?" Oo nga pala. Hindi niya alam na palaging wala si Alexander sa buhay ko. Imagine: Alexander was present at Arthur and Eliza's anniversary but not at ours. Sino ba naman ang mag-iisip na pinapabayaan ako ng asawa ko, di ba?Naiintindihan ko si Alexander na magustuhan si Eliza. Maganda, mabait, matalino, at parang anghel naman talaga, pero si Eliza? Hindi ko siya maintindihan gayong alam naman niya kung ilan na ang anak ni Alexander sa labas. Actually, I wasn't a martyr wife. I would never have claimed that title because when I found out he had a twin and another son with another woman? I never cried. Unang beses kong umiya

Elizabeth’s Pov Hindi ko na siya kinibo o tiningnan sa mata. Everything was just so awkward. From how I feel towards him to…I confessed that I still didn’t move on from us. Gosh! Anong mukha ko ang ihaharap ko sa kanya? At bakit kailangan pa niyang sabihin iyon sa akin? Like, can’t he pretend to hear any of it, at least not? Paano ko siya haharapin ngayon? Nakakainis naman talaga ang lalaking iyon. Huminga ako nang malalim. Iniisip ko pa lang kung paano ko haharapin si Arthur ay nababaliw na ako, kaya sa huli ay nagmukmok na lang ako sa kwarto. Lalabas lang sa kwarto kapag alam kong wala siya dahil kapag nandiyan siya, awtomatiko akong bumabalik sa aking pinanggalingan. God, how do I survive this? Kagaya ngayon, wala siya at may nakahanda naman na pagkain sa lamesa, kaya malaya akong nakakakain nan

Elizabeth’s Pov“Baby,” mahinang tawag sa akin ni Art habang hinahawakan ang aking kamay. Kakatapos niya lang punasan ang aking katawan gamit ang maligamgam na tubig. Nasa kwarto kami. Umakyat siya sa may bintana kung saan ay hindi siya nahuli ng mga kasama ko sa bahay.“You didn’t tell me you’re sick pala,” ramdam ko ang pag-aalala sa kanyang boses habang humihigpit ang pagkakahawak niya sa aking kamay. Ngumiti lang ako. Wala na ata akong lakas na magsalita pa. Basta, gusto ko na lang na makasama siya. Iyon ang unang beses niyang pumasok sa kuwarto ko. Inalagaan niya ako buong magdamag at kapag may darating na nanny—nandoon lang siya. My nanny knew everything, and they got along. Kaya hindi ako sinusumbong ni nanny kina daddy. Art was too caring to me the whole week that I caught a fever. Ganoon kasi ako kapag may lagnat. Matagal bago mawala. Kaya sensitibo ako sa ulan dahil mabilis akong madapuan ng sakit. Nagmo-m

Elizabeth's Pov Sa kakaiwas ko kay Arthur, mukhang nahalata na iyon ni Giovanni. Kaya pinuntahan niya ako dito sa aking puwesto kung saan ako nagpapahinga. Sa may bandang likod kung nasaan nandoon ang magandang tanawin at matatayog na kabundukan. I was sipping my coffee while my son kept looking at me."What?" I asked him, but he just shrugged off. "Hijo, ano 'yon?" Huminga siya nang malalim bago siya nagtanong. "Are you and Daddy Arthur not on good terms?" Tumawa ako, "Ano'ng nag-away? Bakit naman kami mag-aaway?""Ma, alam ko na ang totoo."Napalunok ako ng sarili kong laway. "Arabella told me that when Tito Arthur was laughing, he kept on calling your name until he slept." Mahigpit akong napahawak sa tasa na may kape. Ang lakas ng tibok ng aking puso, ngunit pinilit kong maging kalmado lamang dahil ayokong isipin ni Giovanni na may epekto pa sa akin iyon, kahit ang totoo ay

Elizabeth’s Pov Ang usapan dapat namin ni Arthur ay hindi nangyari dahil kailangan niyang umuwi sa Pilipinas dahil may nangyari raw na hindi inaasahan. Nag-aalala naman ako sa posibleng mangyari sa kanya kaya hindi ako mapakali ngayon na naglalakad nang back and forth sa aking silid. Sina Giovanni at Arabella ay abala sa kanilang mga anak. Tumawag kasi si Nathan, something big raw ang nangyayari sa kanilang kumpanya kaya nagpa-panic kami. Hindi puwedeng may mangyaring, hindi maganda. Hindi ko hahayaan iyon dahil alam ko kung gaano kahirap iyon para sa amin at isa pa…hindi ko makalimutan ang kanyang sinabi. Isa rin iyon sa mga bumabagabag sa aking isipan. Bakit nagawa ni Daddy iyon? Knowing that a Madrigal was a powerful family as well. Bakit sa mga Russo niya gustong mapunta? Hindi ko maintindihan. Ang totoo ay wala talaga akong naiintindihan. Everything was just too much for me. Kasi bakit ngayon ko pa nalaman ang lahat nang ito? Knocking on the door woke m