All Chapters of Betrayed by the Billionaire, Wedded to the Tycoon: Chapter 161 - Chapter 170

Elizabeth's Pov I tried my best not to let any emotions towards him show. Like everything was nothing to me yet here I am...ending suck. Dahil bakit naman ako mag-aayos nang bongga dahil lang sa lalaking iyon? I removed my lipstick and put on nothing. I just let my hair flow and wear an elegant dress that makes me look even more stunning with my bare face. Nang makarating na ako sa kanyang kumpanya, everyone was staring at me like they saw a Goddess, and I couldn't just blame them. I went to the saleslady. "Can you lead the office of Mr. Madrigal?" "May appointment po kayo ma'am?" Ramdam ko ang panginginig sa kanyang boses, pero tinaasan ko lang siya ng kilay. "Don't you know who I am?" Tanong ko, hindi siya sumagot, kaya lalong nagngitngit ang aking mga ngipin. "I am his in-law, so sabihin mo na sa akin bago ka pa mawalan ng trabaho." Napalunok ito bago tul

Elizabeth's Pov My heart dropped when I saw my husband’s only thing that was left. Our wedding ring is in his bulsa, daw. “Siya ba talaga ito?” Tanong ko ang lalaking nakabantay doon. Looking at his body and face, I couldn’t tell if it was really him. Sobrang basag na ang kanyang mukha. “Pasensya na po, ma’am, pero iyan po ang tanging nakikita naming identity ng bangkay.” He replied politely, and I could do nothing but sob. Hindi ko akalain na sa labintatlo naming paghihiwalay ay sa ganitong sitwasyon pa kami magkikita. Naramdaman naman ni Arthur at ng lalaki na kailangan kong mag-isa, kaya lumabas silang dalawa. At nang makalabas na sila, saka ko tiningnan ang mukha ni Alexander na halos hindi na makilala. Ang sakit-sakit na makita ang kanyang kalagayan. But he's built, and body—sigurado akong siya iyon. I held

Elizabeth's Pov "Hey," Gracey snapped her fingers in my face. Niyaya ko siyang magkape, malapit sa kanyang ospital, pero hindi naman siya agad pumayag. Kaso lang ay pinilit ko siya, kaya wala siyang nagawa, at minsan lang naman. "Elizabeth, ang lalim ng iniisip mo." Puna niya, lumapit siya lalo sa aking luha. "May problema ka ba?" I looked at the ceiling before I let out a heavy sigh and turned my gaze towards her. "Hindi ko alam, grace," I whispered beneath my breath. "Hindi ko na alam." Napahilamos ako sa aking mukha gamit ang aking palad na wala namang tubig, at napailing. "I honestly didn't know what was going on in my life." "Bakit? Something wrong?" Pinaglapat ko ang aking mga labi, mahigpit. Iniisip ko pa lang iyong mga sinabi ni Eliza; hindi na mabura sa isip ko kahit anong pilit ko. "Grace," she grabbed

Elizabeth's Pov The party ended; nagpasya na rin akong umuwi dahil ano pa bang gagawin ko? Sinasaktan ko lang ang sarili ko. Nagpaalam na ako sa kanila at nagtungo sa garahe ng bahay nina Giovanni nang may naghihintay doong isang bulto na pamilyar sa akin. Nasa unahan ng aking sasakyan, nakasandal habang ang mga kamay ay nasa loob ng bulsa ng kanyang slack. Kaya pala wala siya sa loob; nandito pala siya. Mula dito, kita ko ang maganda niyang mukha na hindi maipagkakailang nahumali ako dahil doon. Pati na ang kanyang kakaibang aura, mahuhulog ka talaga kapag hindi mo pipigilan ang sarili mo na mahulog sa kanya kahit wala pa man siyang ginagawa. Pinatunog ko Ang aking kotse. Doon niya ako napansin at inayos ang tindig. “Elizabeth,” tawag niya sa aking pangalan nang makalapit na ako. Huminto ak

Elizabeth’s Pov I looked straight into his eyes. “If sasabihin ko ba na ikaw, valid ba ‘yon?” Mapaglaro kong tanong, pero hindi na siya nagsalita at agad na sinunggaban ang aking labi. Ang lakas ng tibok nang aking puso. Parang hindi ko na maintindihan kung bakit tila may kakaibang kiliti ang naghari sa aking katawan. Darn it! Pero agad ding siyang kumawala sa paghalik nang may kumatok. Mukhang si Merry iyon. Nilayo ko ang aking distansya sa kanya at tumikhim. “Yes, pasok.” I said, keeping my voice steady. Nagpaalam na si Arthur, pero ramdam ko sa kanyang titig ang kakaibang tingin na tila binabantaan ako. At hindi ko maintindihan kung bakit excited naman ako doon. “Ma’am, may mga kailangan po kayong puntahan.” Isinalaysay ni Merry ang lahat ng aking schedule. Nakinig naman ako, pero kinagat ko ang aking pang-ibabang labi at lihim na napangiti. *** Hindi ko akalain na pagbaba ko ng aking sasakyan dito sa aking garahe ay mayroong hihila agad sa akin patungo sa