All Chapters of Contracted To Break The Billionaire's Heart: Chapter 91 - Chapter 100

“Your heart is racing, Sylviea. It’s beating for me, isn’t it?”Hindi ako makasagot. I could only gasp as his hands moved to the thin strings of my bikini top. Isa-isa niyang kinalas ang mga buhol niyon nang hindi inaalis ang tingin sa akin.Nang tuluyan nang mawala ang harang sa itaas na bahagi ng katawan ko, naramdaman ko ang malamig na simoy ng hangin, pero agad iyong napalitan ng init nang muling sumakop ang kaniyang mga kamay sa aking dibdib. Hinimas niya ang mga iyon, soft pero ang init ng palad niya ay gumagatong sa sensayong nararamdaman ko.God! I’m feeling wet. Pakiramdam ko’y basang basa na ang sa pagitan ng hita ko.“N-Niro... ah!” napasandal ako sa mesa, ang aking likod ay bahagyang umigtad nang simulang s******n ng kaniyang labi ang aking u***g.Ang bawat hagod ng kaniyang dila ay tila ba nagpapalambot sa ng tuhod ko. Literal akong nanginginig sa sarap at kilit. I felt so liquid, so helpless under his touch.Ang kamay niya ay bumaba pa, patungo sa huling tela na natitira

“We’re going home already, tita…” nalulungkot nitong saad kaya hinimas ko ang ulo nito. Bahagyang kumawala sa yakap niya at ngumiti sa kan’ya, “Pwede pa naman tayong bumalik, anytime.”“Yeah!” he yelled at tumakbo na palabas. Bata nga talaga.Sumunod na rin ako sa kan’ya, sa dining room ng villa nakahanda na ang mga almusal na siguro ay inorder ni Niro.Tinulungan kong maupo si Lexus at umupo na rin.Humugot ako ng malalim na paghinga, finally. Hindi ko na nararamdaman na parang pinagtatabuyan ako ni Niro. Sana talaga ay magtuloy tuloy na ito.“Daddy, can we go back here soon?” masayang tanong ni Lexus habang hinihila ang laylayan ng shirt ni Niro.“We’ll see, buddy. For now, we really need to go home,” sagot ni Niro.Sa pagkakataong iyon, nakita ko ang bahagyang paglungkot ng kanyang mga mata. Maya maya lang ay bumalik din sa seryoso.Matapos kaming mag-agahan ay agad na kaming nagbyahe pauwi. Si Lexus ay muling nakatulog sa backseat habang si Niro ay muling tahimik.“Niro…” nasaad ko

Ano na naman kaya ang problema ng batang ito na kung bumuntong hininga ay daig pa kami ni Niro.Napakunot ang noo ko. “Oh, what’s with that face? Don’t you want to go home to your mom's place yet?” natatawa kong tanong habang inaayos ang pagkakasarado ng bag niya.Umiling siya. “I want to go home to Mommy and Daddy. But... I will miss Daddy Niro. And you, Tita Viea.”Parang hinaplos ang dibdib ko.Lumapit ako at umupo sa tabi niya. Hinaplos ko ang likod niya. “We can always see each other again. You can visit here, or we can visit you too,”Lumingon siya sa akin, ang kaniyang inosenteng mga mata ay may kakaibang seryosong ekspresyon. Too serious for an early 6 years old baby boy. “Tita Viea... Daddy Niro is always sad.”Natigilan ako. Ang mga salitang iyon mula sa isang bata ay parang isang malamig na tubig na ibinuhos sa akin. “W-what makes you say that, baby?” tanong ko at tumingin sa mga mata nito.“Because he doesn't smile a lot when you are not there,” inosenteng patuloy nito. “Be

“Sir, si Veronica...”Umigting ang mga panga ko. Ang babaeng iyon. Ano na naman ang ginawa ng babaeng ito? “I don’t care about her Spencer!” sigaw ko. Akmang ibaba na ang tawag nang muling magsalita ang kausap ko.“Papunta siya jan, Sir. She’s claiming she’s—”Bago pa man matapos ni Spencer ang sasabihin niya, isang malakas na sigaw ang narinig naming mula sa labas ng gate na kakasara lang.Napatingin kami kaagad ni Sylviea, kita ko rin ang pagtataka sa mga mata nito.“Niro lumabas ka d’yan. Please, we need to talk!”Isang malakas na sigaw ang bumasag sa katahimikan mula sa labas ng malalaking gate ng mansion. Boses ni Veronica.Naningkit ang mga mata ko. Ang lakas ng loob niyang magpakita at mang-gulo dito mismo sa bahay ko pagkatapos ng ginawa niya sa akin sa opisina.“Ano ba Niro! Lumabas ka!” sigaw pa nito na nag pa-igting lalo ng panga ko.“Fuck her!” malamig kong saad bago ko pinatay ang tawag at tuluyan ng binaba ang phone ko.Hinarap ko ang isa sa mga security guard na nakatayo

Sylviea’s Point Of View “Sylviea and I will take care of the baby.” Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng malamig na tubig. Ako? Bakit? Bakit sinasabi ni Niro ang mga bagay na ito ngayon? Ano ba ang gusto niyang maramdaman ko?Hindi ko alam kung nasasaktan ba ako o natutuwa. Nasasaktan na kailangan ko pang maging ina sa anak ng iba knowing I had mine once, but I failed to protect. O magiging masaya na kahit papano hindi ako mawawala sa buhay ni Niro. Hindi niya ako itataboy at higit sa lahat he started to trust me again. “No! Hindi ako papayag!” bulyaw ni Veronica. Akma itong tatayo pero nanatiling madiin ang pagkakahawak ni Niro sa panga nito.“Anak ko ito, Niro! Hindi ko hahayaang hawakan o palakihin ng babaeng iyan ang anak ko! Kung kukunin mo lang din ang bata sa akin, mas mabuti pang umalis na lang ako! Ilalayo ko ang bata sa’yo! Hinding-hindi mo siya makikita!”Nagpumiglas si Veronica, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik sa galit habang nakatingin sa akin.Napalunok ako, ramdam