Semua Bab Contracted To Break The Billionaire's Heart: Bab 111 - Bab 120

“I’ll take care of it! Just don’t stress yourself. Makakasama 'yan sa baby natin…”Sandali akong napatigil nang marinig ko ang sunod na sinabi niya sa Video.Baby natin?Parang may malakas na bombang sumabog sa loob ng utak ko. Tumigil ang pag-ikot ng paligid. Dumilim sa galit ang paningin ko!Para akong naistatwa, para akong binuhusan ng malamig na tubig! Pakiramdam ko’y pinaglaruan na naman ang kahinaan ko! Pakiramdam ko’y paborito akong paglaruan ng tadhana.And Veronica!“Get her.” Malamig, deretso kong sabi.Tumango si Spencer sa isa pang gwardya. Ilang saglit lang, narinig ko na ang mga pamilyar na pagmamaktol, pag-iinarte, at pagtili mula sa hagdan. Kumukulo ang dugo ko!“Bitiwan niyo ako! Ano ba?! Masasaktan ang baby ko! Niro! Niro, tulungan mo ako! Sinasaktan nila ako!” tili ni Veronica.Kinaladkad siya ng dalawang gwardya papasok sa sala. Marahas siyang binitawan sa gitna, eksaktong sa tabi ng lalaki.Pagkakita ni Veronica sa lalaking nakagapos na nakabulagta sa sahig, biglan

“Niro, umuwi ka na muna rito,” seryosong boses ni Nigel sa kabilang linya.“Hindi ako uuwi hangga't hindi ko siya nakikita! May gustong pum*tay sa kan’ya kaya hindi ako pwed—” sigaw ko.“Kaya nga kailangan mong bumalik rito!” sagot ni Nigel, mas malakas ang boses. “Aries is also not here. Wala siya sa kwarto niya. Pati ang sasakyan na ginagamit niya, nawawala rin. I think I know kung nasaan sila, Niro.”Natigilan ako. Si Aries? Ang personal assistant ni Nigel na dating guard ni Sylviea? Magkasama sila? Bakit? Paano?“Papunta na ako,” mabilis kong ibinaba ang tawag.Muling umarangkada ang sasakyan ko pabalik sa mansyon. Umaga na. Unti-unti nang sumisikat ang araw. Halata sa mukha ko ang matinding puyat, pagod, at pag-aalala. Tuyong-tuyo na ang lalamunan ko at ramdam ko ang sakit ng ulo ko dahil sa mga nangyari, pero hindi ko pwedeng tigilan ito. Kailangan kong makita si Sylviea.Pagkarating ko sa mansyon, nakaabang na si Nigel sa labas ng gate. Agad itong lumapit at pumasok sa loob ng

Sylviea’s Point of ViewNaririnig ko ang malalakas na boses at kalabog sa labas ng mansyon ni Aries. Anong nangyayari? Bakit nagkakagulo na naman?Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Mabilis akong tumakbo palabas ng pinto. Halos matumba ako nang makita ko ang eksena sa harap ko.Si Niro.Duguang ang labi, at si Aries na parang handang pumatay.Isang malakas na suntok ang pinakawalan ni Niro na tumama sa panga ni Aries, at mabilis na gumanti si Aries ng isang diretsong suntok sa mukha ni Niro.“Stop it! Tama na 'yan!” sigaw ko habang tumatakbo patungo sa gitna nila.Natigil ang kamao ni Niro sa ere. Ang galit sa mga mata niya ay biglang napalitan ng isang emosyong hindi ko pa nakikita sa kaniya kailanman. Takot. Purong takot.Bago pa ako makapagsalita, mabilis siyang lumapit sa akin at hinila ako sa isang napakahigpit na yakap. Nanginginig ang buong katawan niya. Ibinuwal niya ang mukha niya sa balikat ko, at naramdaman ko ang higpit ng yakap niya.Napalunok ako! Mabilis ang tibok ng p

Sylviea’s Point Of View Balot ng nakakabinging katahimikan ang buong master’s bedroom. Pagkatapos ng mga salitang binitawan niya, na alam kong puno ng sinsiredad at lambot. Wala akong nagawa kundi tumitig lang sa kan’ya. Napapalunok.He’s eyes are back! The way he looked at me right now. Kagaya nung mga panahong okay pa kami. Mga panahong hindi ko pa siya nasaktan.Napakagatp- labi ako Nagkukumahog ang pagtibok ng puso ko. Parang hinahaplos, nanlalambot.Wala ni isa sa amin ang nagsasalita. Tanging ang malalalim at mabibigat na paghinga lang namin ang naririnig sa loob ng apat na sulok ng kwartong ito. Hindi ko alam kung anong dapat kong sabihin. Paano ba ako magsisimula?? Pero bago ko pa man mabuksan ang mga labi ko para magsalita, bigla siyang gumalaw. Walang pasabing inilapit ni Niro ang mukha niya sa akin. Naramdaman ko ang mabilis na pagdampi ng kaniyang mainit na hininga sa aking mukha bago niya tuluyang sinakop ang aking mga labi. Napapikit ako nang mariin. It wasn

Napapikit si Niro, napatingala habang isang malalim na ungol ang pinakawalan niya. “F*ck, Viea... you feel so damn good...” Hindi siya agad gumalaw. Hinayaan niya munang masanay ang katawan ko sa laki at init niya. Nakadikit ang aming mga dibdib, at ang pagtibok ng aming mga puso ay tila nagsasabay. Nang magsimula siyang gumalaw, mabagal, malalim, at punong-puno ng emosyon. Bawat paghugot at pagbayo niya ay tila isang pag-angkin na hindi pisikal lamang, kundi pati ang aking kaluluwa. Emotionally, it felt incredibly beautiful. Wala iyong galit. Wala iyong pananakit. Ang bawat pag-ulos niya ay may kasamang malalambot na halik sa aking mukha, sa aking mga mata, sa aking mga labi. “I love you...” bulong niya sa bawat pagbayo. “I love you so much, Sylviea...” Tuluyang nanlambot ang puso ko.Sumabay ako sa indayog niya. Ibinuka ko nang mas maluwang ang aking mga binti at ipinulupot ito sa kaniyang baywang upang mas lalong mabaon ang kaniyang pagkalalaki sa aking kaloob-looban.