Todos os capítulos de Contracted To Break The Billionaire's Heart: Capítulo 11 - Capítulo 20

Sylviea De Guzman's Point of ViewTahimik ang 50th floor ng mismong Sky Island Paradise Project, isang 100 floor building, ang pinakamalaking project ni Niro, at sa gitna ng katahimikang iyon, rinig na rinig ko ang malalakas na tibok ng puso ko.Kinakabahan ako, nanalalamig ang mga palad ko. Malakas ang pakiramdam kong may mangyayaring masama. Hindi! Sigurado akong may mangyayaring masama dahil ibinigay ko kay Marcus ang blueprint ng project na ‘to.“Are you okay, Viea? Alam kong hindi ka pa sanay sa ganito but just stay near me.” Rinig kong mahinang saad ni Niro habang naglalakad sa tabi ko.Gusto ko ng sumigaw. Gusto ko ng sabihin ang lahat. Pero hindi mawala wala sa isip ko ang pagbabanta ni Marcus sa akin. Na alam kung kaya niyang gawin. Na alam kung hindi isang biro.Sinnubukan kong ikalma ang sarili sa pamamagitan ng pagtingin-tingin, kita ko ang pagkamangha sa mga mata ng investor ni Niro— tatlong malalaking businessman na nagmula sa iba’t-ibang bansa. Isa American, isang Chines

Sylviea’s Point of ViewFigarlan Tower.Halos dalawang lingo na matapos ang nangyaring insedente sa Sky Island Paradise project. Isa sa tatlong major investors ang umatras kahit pa hindi pa natatapos ang ginagawang investigation sa nangyari.Ang totoo, halo halo na ang mga dahilan ng kaba at takot ko. Takot dahil mas lalong lumalala ang pinagagawa ni Marcus sa akin. Takot na baka paglabas ng resulta ng imbestigasyon ay lumabas din ang katotohanang ako ang nag leak ng confidential blueprint. At takot, dahil sa isang videong ipinadala ni Marcus sa akin kung saan sinusubukan niyang galawin sa harap ng camera ang kapatid kong babae. Kasama ng video na iyon palagi ang paalalang isang maling sumbong ko lang, wala pang ilang segundo ay uubusin niya ang buong pamilya ko. He’s literally insane.Samantalang si Niro, walang nagbago sa pakikitungo niya sa akin maliban sa pagiging busy nito sa trabaho, halos hindi na ito lumalabas ng kan’yang opisina.Sa mansion naman ay palagi itong dumeretso sa

Sylviea’s Point Of View“Ugh~” impit na ungol ko pagkuwa’y dahan dahang iminulat ang aking mga mata. Ramdam ko parin ang bigat ng katawan ko at ang kakaibang sakit ng ulo.Ano bang nangyari sakin? Dala ba ‘to ng sobrang takot na nararamdaman ko? Sa sobrang damig bagay na iniisip ko?“You’re awake,” dahan-dahan akong napabaling sa pinanggalingan ng nagsalita, si Niro. He is here? S’ya ba ang nagdala sa akin dito?Naka-upo ito sa isang upuan sa gilid ng kama na kinahihigaan ko, katapat ng isang maliit na table, pero imbes na mga gamit sa opisina ang nakalapag doon, isang puting bowl na may lamang binalatang mansanas.Ang mga mata nito ay nanatiling nakatitig sa hawak nitong mansanas, habang ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang maliit na kutsilyong ginagamit niya pang balat.Muli akong inakyat ng kaba, parang kakaiba ang eksperyon ng mukha niya ngayon. Parang sobrang dilim ng aura niya.“N-niro…” halos nauutal kong saad, “A-anong nangyari?” saad ko, sinubukang sumandal sa hea

Pagkatapos ng ilang oras kong pagpapanggap na natutulog sa malambot na kama ni Niro, habang siya ay nasa couch sa loob ng mismong master’s bedroom nakahiga, ay bahagya akong gumalaw para silipin siya.He’s there, parang casual lang sa kan’ya ang mahiga sa couch, wearing his white silk pajama na nakabukas ang dalawang butones sa ibabaw.Habang ako, comportableng nakahiga sa mismong kama niya. It’s all his idea, wanting me in the same room pero sa couch siya matutulog.Humugot ako ng malalim na paghinga, hindi kasi talaga ako makatulog. Masyado paring in shock ang utak ko sa lahat ng mga nangyayari.Utak lang ba, Viea?Marami akong iniisip, inisip kung paano ko malulusutan ang gulong ‘to ng hindi napapahamak ang pamilya ko, pati si Niro.Kung sasabihin ko ba sa kan’ya? Kung matutulungan niya ba ako? Kung hindi ba magiging alanganin ang pamilya ko? Pero hindi pwede, dahil alam ni Marcus ang lahat ng galaw ko, he attached a device on my phone knowing everything, every move I made, every wo

“The clock is ticking, Sylviea. Get me that bypass, or prepare for a funeral.” Nakakalokong saad ni Marcus. Isang malagkit na titig ang pinukol ko sa kan'ya bago pinilit kumawala sa mga humaharang sa akin.Gustong-gusto kong puntahan ang kapatid ko. Pero sadyang malalakas ang mga ito kumpara sa kakarampot na lakas na meron ako. Hanggang sa hindi ko namalayang napaupo na ako sa sahig dahil sa panlalambot ng katawan ko.Yumukod si Marcus habang ang mga kamay ay nasa bulsa niya, pilit na ipinapantay ang sarili sa mukha ko.“Simple lang naman ang pinagagawa ko, Sylviea, ano bang pumipigil sa ‘yo? Nakukunsensya ka?” agaw nito sa atensyon ko.Dahan-dahan kong inilipat ang tingin ko sa kan’ya pagkuwa’y walang pasabing pinadapo sa pisngi niya ang palad ko. Sinampal ko siya gamit ang natitirang lakas na meron ako.He deserves it! He deserved more than that!Sandaling napahawak si Marcus sa kaniyang pisngi, ang kaniyang ulo ay bahagyang nakatagilid pa dahil sa lakas ng sampal ko. Ang kaniyang mg