All Chapters of Contracted To Break The Billionaire's Heart: Chapter 11 - Chapter 20

“Throw that!” mabagsik na saad nito, “P-pero sir, i-ikaw po ang nagpa—”Humugot ng malalim na paghinga si Niro at tinignan ng malagkit ang babae na ikinatango nito.“Cancel my 2:00 PM meeting. I'll be having lunch in my office. No one disturbs us unless it's a matter of life and death," malamig pang utos ni Niro habang dire-diretsong naglalakad patungo sa isang malaking pinto.Ni hindi siya lumingon sa kanila.So. this is Niro Figarlan, A ruthless businessman, I’m not wondering why even Marcus is intimidated with him.Pagkapasok na pagkapasok sa loob ng office niya ay agad itong ngumiti ng kaunti na siyang ikinabigla ko, shift mode again.“K-kain ka na, Niro. Alam kong hindi ka pa nag-aalmusal nang maayos kanina,” halos nauutal kong saad ko habang inaayos ang mga lalagyan ng dala kong pagkain na inilagay niya sa coffee table.Sandaling lumapit si Niro sa may table niya, tinanggal ang kanyang suit jacket, isinabit iyong sa isang wood coat rack. Pagkatapos, tinupi ang manggas ng kanyang

Tahimik ang 50th floor ng mismong Sky Island Paradise Project, isang 100 floor building, ang pinakamalaking project ni Niro, at sa gitna ng katahimikang iyon, rinig na rinig ko ang malalakas na tibok ng puso ko.Kinakabahan ako, nanalalamig ang mga palad ko. Malakas ang pakiramdam kong may mangyayaring masama. Hindi! Sigurado akong may mangyayaring masama dahil ibinigay ko kay Marcus ang blueprint ng project na ‘to.“Are you okay, Viea? Alam kong hindi ka pa sanay sa ganito but just stay near me.” Rinig kong mahinang saad ni Niro habang naglalakad sa tabi ko.Gusto ko ng sumigaw. Gusto ko ng sabihin ang lahat. Pero hindi mawala wala sa isip ko ang pagbabanta ni Marcus sa akin. Na alam kung kaya niyang gawin. Na alam kung hindi isang biro.Sinnubukan kong ikalma ang sarili sa pamamagitan ng pagtingin-tingin, kita ko ang pagkamangha sa mga mata ng investor ni Niro— tatlong malalaking businessman na nagmula sa iba’t-ibang bansa. Isa American, isang Chinese at isang Europian businessman— k

Sylviea’s Point Of View“Ugh~” impit na ungol ko pagkuwa’y dahan dahang iminulat ang aking mga mata. Ramdam ko parin ang bigat ng katawan ko at ang kakaibang sakit ng ulo.Ano bang nangyari sakin? Dala ba ‘to ng sobrang takot na nararamdaman ko? Sa sobrang damig bagay na iniisip ko?“You’re awake,” dahan-dahan akong napabaling sa pinanggalingan ng nagsalita, si Niro. He is here? S’ya ba ang nagdala sa akin dito?Naka-upo ito sa isang upuan sa gilid ng kama na kinahihigaan ko, katapat ng isang maliit na table, pero imbes na mga gamit sa opisina ang nakalapag doon, isang puting bowl na may lamang binalatang mansanas.Ang mga mata nito ay nanatiling nakatitig sa hawak nitong mansanas, habang ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang maliit na kutsilyong ginagamit niya pang balat.Muli akong inakyat ng kaba, parang kakaiba ang eksperyon ng mukha niya ngayon. Parang sobrang dilim ng aura niya.“N-niro…” halos nauutal kong saad, “A-anong nangyari?” saad ko, sinubukang sumandal sa hea

Pagkatapos ng ilang oras kong pagpapanggap na natutulog sa malambot na kama ni Niro, habang siya ay nasa couch sa loob ng mismong master’s bedroom nakahiga, ay bahagya akong gumalaw para silipin siya.He’s there, parang casual lang sa kan’ya ang mahiga sa couch, wearing his white silk pajama na nakabukas ang dalawang butones sa ibabaw.Habang ako, comportableng nakahiga sa mismong kama niya. It’s all his idea, wanting me in the same room pero sa couch siya matutulog.Humugot ako ng malalim na paghinga, hindi kasi talaga ako makatulog. Masyado paring in shock ang utak ko sa lahat ng mga nangyayari.Utak lang ba, Viea?Marami akong iniisip, inisip kung paano ko malulusutan ang gulong ‘to ng hindi napapahamak ang pamilya ko, pati si Niro.Kung sasabihin ko ba sa kan’ya? Kung matutulungan niya ba ako? Kung hindi ba magiging alanganin ang pamilya ko? Pero hindi pwede, dahil alam ni Marcus ang lahat ng galaw ko, he attached a device on my phone knowing everything, every move I made, every wo

“The clock is ticking, Sylviea. Get me that bypass, or prepare for a funeral.” Nakakalokong saad ni Marcus. Isang malagkit na titig ang pinukol ko sa kan'ya bago pinilit kumawala sa mga humaharang sa akin.Gustong-gusto kong puntahan ang kapatid ko. Pero sadyang malalakas ang mga ito kumpara sa kakarampot na lakas na meron ako. Hanggang sa hindi ko namalayang napaupo na ako sa sahig dahil sa panlalambot ng katawan ko.Yumukod si Marcus habang ang mga kamay ay nasa bulsa niya, pilit na ipinapantay ang sarili sa mukha ko.“Simple lang naman ang pinagagawa ko, Sylviea, ano bang pumipigil sa ‘yo? Nakukunsensya ka?” agaw nito sa atensyon ko.Dahan-dahan kong inilipat ang tingin ko sa kan’ya pagkuwa’y walang pasabing pinadapo sa pisngi niya ang palad ko. Sinampal ko siya gamit ang natitirang lakas na meron ako.He deserves it! He deserved more than that!Sandaling napahawak si Marcus sa kaniyang pisngi, ang kaniyang ulo ay bahagyang nakatagilid pa dahil sa lakas ng sampal ko. Ang kaniyang mg