All Chapters of พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥: Chapter 21 - Chapter 30

@แผนกศัลยกรรม (SUR) “อาจารย์เรียกเค้กมา มีอะไรหรือเปล่าคะ?”หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ที่ณาลัลน์กับเขาไม่เคยได้ติดต่อกัน หลังจากที่กลับจากเชียงใหม่เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา เขาคงโกรธเธอมาก ที่ทำให้เขาเสียหน้าเพราะการกระทำอันบุ่มบ่ามใจร้อนของเธอครั้งก่อน วันนี้ พี่พยาบาลเลขาของเขา บอกเธอว่า เขาต้องการพบเธอด่วน ‘เขามีเรื่องจะคุยอะไรกับเธอหรือเปล่านะ’ “ถ้าเธอยังต้องฝึกงานที่โรงพยาบาลของฉันต่อ ฉันเรียกเธอมา ก็คงไม่แปลกอะไร...ทำไม? เธอไม่อยากเจอหน้าฉันงั้นเหรอ”น้ำเสียงของเขาขรึมลงเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องเธอเขม็ง “ปะ-เปล่าค่ะ เอ่อ เค้กแค่สงสัยก็เท่านั้นเองค่ะ ไม่ได้มีอะไร เชิญอาจารย์พูดต่อเลยค่ะ” “ได้สิ”“...”เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างช้าๆ ไม่พูดอะไร เสียงขาเก้าอี้เสียดกับพื้นดังครืดเดียวก็ทำให้ณาลัลน์สะดุ้งตกใจ เธอเผลอกำมือแน่น รู้สึกได้ถึงความเย็นวาบที่ไหล่ลงสันหลัง เพียงแค่เขาเดินผ่าน ทุกย่างก้าวหนักแน่นราวกับตั้งใจให้เธอได้ยิน เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นดังชัดเจนในความเงียบที่อึดอัดปึ่ง!เสียงประตูถูกปิดลงในทันใด ก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมไปกดล็อกลงกลอน เสียงคลิกเ

“ใช่สิ ฉันเลือกเธอ เพราะเธอเหมาะสมที่สุดแล้ว” “เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนนะคะ นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราเจอกันค่ะ และดิฉันกับท่าน ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะต้องเอาเรื่องแบบนี้มาคุยกันโดยไม่รู้สึกอะไรนะคะ” “เอาเป็นว่า เธอกลับเอาไปคิดก่อนก็แล้วกันนะ เงินที่ฉันเสนอสูงมาก สิบล้าน แลกกับทำภารกิจกับฉัน ในระยะเวลาสองปี” “ไม่ค่ะ ดิฉันตอบท่านตอนนี้ได้เลยค่ะ” “เธอบังคับให้ฉันต้องเลือกสินะ ความจริงเรื่องนี้ ฉันไม่อยากเปิดเผยเลย แต่ในเมื่อฉันบอกให้เธอกลับไปคิดทบทวน แต่เธอดันมาปฏิเสธฉันเสียงแข็งแบบนี้ จะดูไม่เป็นคนอกตัญญูไปหน่อยเหรอ...ภัคนันท์!” “ท่านผู้อำนวยการต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ค่ะ เราสองคนพึ่งเจอกันวันนี้วันแรก และดิฉันจะไปทำภารกิจกับท่านผู้อำนวยการได้ยังไง และคำว่าอกตัญญู มันคืออะไรคะ? หรือว่า ท่านผู้อำนวยการจะเป็นผู้อุปการะดิฉันใช่ไหมคะ?” “เธอก็ฉลาดไม่เบานะ ที่คิดและสรุปทุกอย่างได้รวดเร็ว โดยที่ฉันไม่ต้องอธิบายอะไรมาก เอาเป็นว่า ฉันคือผู้ที่อุปการะเธอมาตลอดสามปี และบุญคุณที่ฉันช่วยเธอ ฉันขอแลกเปลี่ยน โดยการให้เธอทำภารกิจนี้ เป็นการตอบแทน!”

“แล้วตอนนี้แกเป็นยังไงบ้าง เจ็บหรือเปล่า” “ก็นิดหน่อย ฉันกินยาแก้ปวดไปแล้ว” “ห๊ะ! ถึงขั้นต้องพึ่งยาแก้ปวดเลยเหรอ...Oh my God! แล้วอาจารย์เขาได้ป้องกันหรือเปล่า” “ไม่ได้ป้องกันเลยสักครั้ง แต่โชคดีที่ฉันมียาคุมฉุกเฉินติดอยู่ในกระเป๋าตั้งแต่ไปเชียงใหม่ ก็เลยกินทันที ไม่รู้จะเป็นยังไง แต่ก็ไม่น่าจะเป็นอะไรหรอกนะ เพราะอีกสองสามวัน ประจำเดือนฉันก็น่าจะมาแล้ว” “เฮ้อ...โล่งอกไปที...อาจารย์คิณณ์ทำไมได้เป็นคนแบบนี้ไปได้นะ ภายนอกดูไม่ออกเลย อาจารย์ผู้เคร่งขรึม มีเบื้องหลังอันดำมืดน่ากลัวจริงๆ อืม...แต่ว่าแก ก็อย่าลืมเตรียมป้องกันไว้ด้วยนะ” “ป้องกัน?” “ก็อาจจะกินยาคุมแบบถาวร หรือทำอะไรก็ได้ ป้องกันความผิดพลาดที่อาจจะเกิดขึ้นอีกก็ได้นะ อย่างครั้งนี้ แกดูสิ อาจารย์คิณณ์ตั้งใจที่จะไม่ป้องกันเลยนะ ฉันว่า จะต้องมีเบื้องหลังอะไรแน่นอน”ภัคนันท์เชื่อว่า ‘ภารกิจสร้างทายาท’ ที่พี่ชายของอาจารย์คิณณ์พูดมา มันก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกันบ้างแหละ “อืม...ฉันก็สงสัยเหมือนกัน ว่าคนแบบอาจารย์คิณณ์ ไม่น่าจะพลาดเรื่องอะไรแบบนี้เลยนะ” “เรื่

@แผนกศัลยกรรม (SUR) “เค้ก...หมอคิณณ์เรียกให้ไปพบน่ะ” “เค้กไม่ว่างค่ะพี่เอิง” “หืม? ไม่ว่าง?” “ใช่ค่ะ เค้กไม่ว่างจะพบอาจารย์คิณณ์ตอนนี้ค่ะ” “นี่หล่อน มีสิทธิ์ปฏิเสธหมอคิณณ์ด้วยเหรอ? ท่านเรียก หล่อนก็ต้องไปนะ ไม่อย่างนั้น หล่อนจะมีปัญหาเอานะ” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่เอิง เรื่องนี้เค้กรับผิดชอบเองค่ะ” “ยัยเค้ก...คนที่เรียกเธอ เขาเป็นคนกำหนดชะตาชีวิตการฝึกงานของเธอนะ เธอจะไม่ไปได้ยังไง เธอต้องบ้าไปแล้ว” “พี่แค่บอกว่าเค้กยังไม่ว่างพบอาจารย์คิณณ์ก็พอค่ะ ส่วนเรื่องที่เขาจะไล่เค้กออก หรือว่าประเมินเค้กไม่ผ่าน ก็แล้วแต่เขาเลยค่ะ เค้กไม่สนใจหรอกค่ะ”ณาลัลน์จะทำให้เขารู้ว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะบงการชีวิตของเธอ ไม่ว่าเขาจะข่มขู่เธอแบบไหน เธอก็จะไม่สนใจเขา ณาลัลน์จะเอาคืนเขาบ้าง หลังจากที่เธอรู้เจตนาของเขา มันยิ่งทำให้เธอโกรธแค้นเขาขึ้นไปอีก “พี่ว่าวันนี้ เธอไม่สบายหรือเปล่าเค้ก ทำไมอยู่ดีๆ เธอถึงเป็นแบบนี้ล่ะ” “ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่” “...” 5 นาทีต่อมา...

@โรงแรมสุดหรูใจกลางเมืองกรุง...แกร๊ก! เสียงประตูถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา ซึ่งภายในห้องสวีท (Suite) นั้นเต็มไปด้วยความเงียบและแสงไฟโทนอบอุ่น ร่างสูงก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีนิ่งสงบเขาหยุดยืนชั่วครู่ ราวกับปรับลมหายใจ ก่อนสายตาจะกวาดมองไปรอบห้อง จนไปหยุดอยู่ที่ร่างของเด็กสาวที่นั่งรออยู่ตรงโซฟาใกล้หน้าต่าง แสงจากเมืองยามค่ำคืนสะท้อนเงาเธอเป็นเส้นบางๆ บนพื้นพรม“ต้องขอโทษด้วย ที่ฉันมาช้า”เหตุผลความช้าของคุณานนท์ก็คือ เขากำลังคิดทบทวนอย่างหนัก ถึงเรื่องที่เขากำลังจะทำต่อจากนี้ ‘หุ้น50% มันทำให้เขาจะต้องทำขนาดนี้เลยใช่มั้ย’“อ่อ...ค่ะ”หัวใจของภัคนันท์เต้นแรงขึ้นมาทันที เมื่อเสียงฝีเท้าของเขากำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ ภัคนันท์นั่งอยู่ตรงโซฟา มือทั้งสองประสานกันแน่นจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ ลมหายใจเข้าออกไม่สม่ำเสมอ ความตื่นเต้นแล่นวาบขึ้นมาเป็นระยะ ราวกับไฟอ่อนๆ ที่กำลังลุกอยู่ในอก“เดี๋ยวฉันขออาบน้ำก่อนแล้วกัน พึ่งเลิกงานน่ะ แล้วเธอล่ะเรียบร้อยหรือยัง”“ท่านจะถามว่า ดิฉันอาบน้ำแล้วหรือยังใช่มั้ยคะ”“อืม...”“เรียบร้อยแล้วค่ะ...เอ่อ...ตอนนี้เวลาเกือบสองทุ่มแล้ว ท่านผู้อำนวยการ...จะ...ใช้เวลานานหรือเ