พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥

พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥

last updateLast Updated : 2026-02-10
By:  ทรายแมวCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
54Chapters
676views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

คำโปรย เขา คืออาจารย์หมอหนุ่มผู้หล่อเหลา เยือกเย็น และอันตรายต่อหัวใจ เบื้องหน้า เขาคือ บุรุษในฝันของนักศึกษาทั้งคณะ แต่ เบื้องหลัง คือข่าวฉาวและความลับที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง ณาลัลน์ นักศึกษาแพทย์วัย 20 ปี รู้ดีว่าเขาไม่ควรเอื้อมถึง แต่ยิ่งถูกห้าม…หัวใจก็ยิ่งถลำลึก จากความหลงใหล กลายเป็นความต้องการ จากการแอบมอง กลายเป็นเกมเสี่ยงที่เธอเป็นฝ่ายเริ่ม เมื่อพรที่อยากขอ ไม่ใช่ความสำเร็จหรือเกียรติยศ แต่คือ ‘การได้เขามาเป็นของเธอ’ และเธอยอมแลกทุกอย่าง…แม้ต้องเดินเข้าไปในเงามืดของหมอผู้มีความลับมากมายก็ตาม...

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 อาจารย์หมอ

柊真帆(ひいらぎ まほ)が鷹宮龍司(たかみや りゅうじ)に離婚を切り出したその日、彼女は世間の非難を一斉に浴び、炎上の中心に立たされていた。

——【星嶺市の有名弁護士、良心なき弁護で障害のある夫を捨てる】

——【薄情な妻、その正体は義妹を死へ追いやった女】

車椅子に座った龍司は、眉をひそめながら手元の離婚協議書をめくっていた。

しかし、龍司はこの離婚を、彼女の一時的な感情のもつれだとしか受け取っていなかった。

「離婚なんてあり得ない。真帆、そんな子供じみたことを言うな」

龍司はどこまでも穏やかで、彼女を包み込むように優しい声で言った。

それは五年前、あの激しい雨の夜、原形を留めないほど潰れたタクシーの中から、命がけで彼女を救い出してくれたときと、何ひとつ変わらないものだった。

自分の脚はすでに血と傷にまみれ、目を背けたくなるほどの惨状だったというのに、彼が最初に口にしたのは、「怪我はないか?」という、彼女を気遣う言葉だった。

それなのに——

そんな温厚で誠実に見えた男が彼女を五年もの間、欺き続けていたのだ。

三日前、龍司の祖父が急病で倒れたという知らせを受け、真帆は手にしていた案件を放り出し、友人宅で商談中だと聞いていた龍司を探しに向かった。

そしてその家の玄関先で、彼女は信じられない光景を目にした。

三年間車椅子生活を送っているはずの夫が、何事もなかったかのように自分の足で立っていたのだ。

室内では龍司の友人たちが数人集まり、冗談交じりに囃し立てている。

「龍司、もう三年も前に完治してるのに、いつまで家族に隠すつもりなんだ?」

「特に奥さんの真帆さんなんて、誰よりも龍司の脚が治ることを願ってたはずだろ」

龍司は脚を組み、長年肌身離さず使っていた車椅子を、まるでガラクタのように部屋の隅へと放り投げた。

穏やかな表情の奥にわずかな複雑さを滲ませながら、低く言った。

「……そうでもしなければ、彼女と別々の部屋で暮らす理由がなくなる」

「は?」

友人の一人が思わず声を荒らした。

「五年も献身的に世話をしてくれた人にそんな仕打ち、よくできるな!」

その言葉を聞いた隣の男が慌てて彼の足を蹴った。

そして、龍司に赤ワインのグラスを差し出しながら、探るような目で問いかける。

「そういえば、江口波(えぐち なみ)の離婚裁判、勝たせたのは真帆さんだったよな。……龍司、お前、まだ彼女に未練があるんじゃないのか?」

龍司は答えなかった。

ただ、視線だけが静かに沈んでいくのを見て、皆が察した。

「彼女にはもう子どももいる。五年前ですら家に反対されたのに、今さら無理だろ」

「それに真帆さんとは、もう結婚して五年だ。あれほど尽くしてくれた人を、他の女のために捨てるのか?」

「……この五年間、彼女に不自由はさせていない。捨てる、という言い方は……」

龍司は言葉を濁したまま、グラスの中身を一気に飲み干した。

彼をよく知る者たちは、こうして曖昧な態度を取る彼の心は、もうすでに別の場所にあるのだと分かっていた。

その会話を、扉の外で立ち尽くした真帆はすべて聞いていた。

五年か。

五年という月日。

彼の脚は、とっくに治っていて、彼はずっと自分を騙していた。

真帆は一歩、また一歩と後ずさりし、逃げるように外へ出た。

唇に伝わったのは、苦くしょっぱい味。

頬に手を当てると、涙で濡れていた。

義母の鷹宮敏子(たかみや としこ)からは、

【龍司は見つかった?】

【道中気をつけなさい】

【ひとまず容体は落ち着いたから】

というメッセージが立て続けに届いていた。

暖かい室内を出ると、冬の寒風が容赦なく吹きつけた。

だが、その冷たい温度でさえ、胸の奥に広がる虚無には及ばなかった。

人命に関わることだから、どれほど顔を合わせたくなくても、彼に知らせないわけにはいかない。

何度も電話をかけたが、龍司は出なかった。

仕方なく、義母のメッセージを転送した。

なぜ、彼女はいつも息子本人ではなく、自分に連絡をさせるのだろう。

「龍司の脚は真帆を助けたせいで傷ついた」

そう信じさせられてきたこの五年間、真帆は幾度も責められてきた。

真冬の寒空の下に彼女を呼び出したのも、きっと息子の代わりに彼女を凍えさせていのだろう。

タクシーで病院へ向かう途中も、友人のあの一言が、頭から離れなかった。

「波に、まだ未練がある」

耐えきれず、弁護士仲間の友人に電話をかけた。

「……波が海外へ行く前のこと、少し調べてもらえない?」

「波?もう離婚裁判は終わったんじゃなかった?」

相手は不思議そうだったが、真帆は詳しく説明せず、調査を頼んだ。

病院に着いたとき、すべてはもう手遅れだった。

病棟の前は、嗚咽と慟哭が渦巻いていた。

——龍司の祖父は、既に亡くなっていた。

真帆は、その場に釘付けになったように立ち尽くし、しばらく何も理解できなかった。

やがて、涙を拭いながら敏子が人混みをかき分けて来た。

「龍司は?」

「連絡は入れました。でも——」

パァン!

言葉を言い終える前に、頬に鋭い痛みが走った。

身体がよろめくのも構わず、憎悪のこもった罵声が、頭上から降り注いだ。

「この疫病神が!」

夫を失い、悲嘆に暮れる龍司の祖母は、腫れ上がった目で真帆を睨みつけた。

「三年前、あんたが現れてから龍司は脚を失った!今度は夫と孫を、最後に会わせもしなかった……あの人は、息を引き取る間際まで孫の名を呼んでいたのに……」

言葉はやがて嗚咽へと変わり、龍司の祖母は泣き崩れた。

周囲の親族たちも、それに合わせるように真帆を責め立てた。

真帆は、頭が割れるように痛かった。

「龍司が彼女を庇って脚を失った」その罪悪感から、彼女は彼との結婚を選んだ。

五年間。

どれほど責められても、彼女は耐えてきた。

唯一、龍司の祖父だけが、彼女を庇ってくれていた。

「天災人災は、人の力ではどうにもならない」と、そう言ってくれた。

——その人が、もういない。

家で唯一、彼女を守ってくれる存在がいなくなった。

それはまるで、ずっと昔と同じだ。

守ってくれる人を失い、自分は不要なものとして、ごみのように追い出される。

真帆は瞬きすら忘れ、乾ききった目で立ち尽くしていた。

一滴の涙も流さない彼女を見て、龍司の祖母の怒りはさらに激しくなった。

「薄情な女め!」

杖を振り上げ、彼女の肩へ叩きつけようとした、その時——

「やめろ!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
54 Chapters
ตอนที่ 1 อาจารย์หมอ
ภายในห้องเรียนที่มีบรรยากาศเงียบสงบและเปี่ยมด้วยสมาธิ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ลอยปะปนกับกลิ่นกระดานไวท์บอร์ดและเอกสารเรียนที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะไม้ยาวเสียงปากกาไวท์บอร์ดกำลังขีดลากบนกระดานเป็นจังหวะเบาๆ ของ ‘อาจารย์คิณณ์ณภัทร’ หมอหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ที่ยืนอยู่หน้าห้องด้วยท่วงท่าสงบนิ่งแต่เต็มไปด้วยทักษะทางความรู้...เขาสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดทับเสื้อเชิ้ตเรียบ ๆ สีฟ้าอ่อน ปลดกระดุมคอไว้หนึ่งเม็ด แว่นตากรอบบางบนสันจมูกช่วยขับให้ดวงตาคมเข้มดูยิ่งน่ามองทุกถ้อยคำที่เขาอธิบายเต็มไปด้วยความมั่นใจและความรู้ในศาสตร์การแพทย์ เสียงทุ้มต่ำของเขาดังชัดไปทั่วห้อง ราวกับทุกถ้อยคำนั้นสามารถสะกดให้ทุกสายตาต้องหันมาจับจ้อง...ในแถวสุดท้ายของห้อง ‘ณาลัลน์’ นักศึกษาแพทย์ปีสาม นั่งนิ่งอยู่กับไอแพดที่เปิดค้างไว้ แต่ปลายปากกาของเธอกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย...ดวงตากลมโตจ้องมองอาจารย์หนุ่มหล่อตรงหน้าอย่างเงียบงัน ริมฝีปากบางขยับเล็กน้อย ราวกับกำลังท่องตามคำอธิบายของเขา แต่ในความเป็นจริง หัวใจของเธอนั้นกำลังกระเพื่อมไหวระลอกแล้วระลอกเล่ายากจะสงบ...“เค้ก...”“หือ...?”“ไอ้เค้ก...”“อะไร! เรียกอยู่นั่นแหละ มีอ
Read more
ตอนที่ 2 หุ้นโรงพยาบาล 50%
@คฤหาสน์วราเจริญภิวัฒน์... ห้องอาหารขนาดใหญ่ภายในคฤหาสน์ของตระกูลอันเก่าแก่ ภายใต้บรรยากาศที่เต็มไปด้วยด้วยความหรูหรา บนโต๊ะอาหารมีสมาชิกในครอบครัวทั้งหมดห้าชีวิต นั่งล้อมรอบโต๊ะรับประทานมื้อค่ำในวันหยุดสุดสัปดาห์ “เรื่องปรับปรุงโรงอาหารของพนักงานเป็นยังไงบ้างตาเคน”‘คณาเดช’ หันไปถามบุตรชายคนโต ที่เขามอบหมายให้บริหารงานแทนเขาในตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลของตระกูลวราเจริญภิวัฒน์ ซึ่งเป็นกิจการของครอบครัวคณาเดชเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลนี้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเอง ตอนนี้ มันถึงเวลาแล้ว ที่เขาจะได้พักผ่อน ให้ลูกๆ ทั้งสามของเขาสานต่อกิจการของครอบครัวไป “เรียบร้อยครับป๊า ฝ่ายตรวจงานรายงานผมเมื่อวานครับ ป๊าจะดูรายละเอียดหรือเปล่าครับ”‘คุณานนท์’ ในนามผู้อำนวยการโรงพยาบาล เขาพึ่งจะสืบทอดตำแหน่งจากบิดาได้เพียงไม่นาน หลังจากที่เขาได้ทำงานอยู่ในโรงพยาบาล และเป็นหมอมาแล้ว 12ปี ตอนนี้ในวัย 38 ปีของเขาก็สมควรที่จะรับตำแหน่งบริหารแบบเต็มตัวซะที “ป๊าจะดูทำไม ลูกของป๊าเก่งขนาดนี้ ไม่ต้องให้ป๊าลงไปแล้ว อีกอย่าง ตาคิมม์ก็เป็นผู้ช่วยลูกอยู่แล้ว ตอนนี้ป๊าวางงานทุก
Read more
ตอนที่ 3 เหตุเกิดจากความเหงา
@บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น... “โห่...ยายคะ เค้กพึ่งจะอายุ 20 เองนะคะ อีกอย่างเค้กก็เรียนหนักขนาดนี้ จะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟนคะ” “งั้น ก็หลานยายสมใจข้างบ้านเรานี่ล่ะ ยายกับสมใจเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว อีกอย่างหลานก็เป็นเพื่อนกันพอดี ยายว่าหมั้นกันไว้ก่อนดีมั้ย”เพราะความเป็นห่วงหลานสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวของ ‘แวววิไล’ เธอเลยอยากให้หลานตัวเองรีบเป็นฝังเป็นฝาให้เร็วที่สุด อย่างน้อยเธอก็อาจจะได้มีโอกาสเห็นเหลนตัวน้อยๆ ของเธอเช่นกัน “ห๊ะ! ไอ้กอล์ฟเนี่ยนะยาย” “ก็จะใครซะอีกล่ะ หลานยัยสมใจหน้าตาดี หล่อ สูงขาวดีนะลูก คนกันเอง บ้านก็อยู่ใกล้กันด้วย ยายว่า คบกันไว้ก็ดีนะ” “ไอ้กอล์ฟกับเค้กเป็นเพื่อนกันนะคะยาย จะไปหมั้นกันได้ยังไงคะ...แม่คะ...แม่ดูยายสิคะ ทำไมจะต้องรีบให้เค้กมีแฟนคะเนี่ย” “ความจริง เรื่องที่ยายหนูพูด แม่ก็เห็นด้วยนะเค้ก คบกันไปก่อนก็ได้ สมัยนี้ แต่งงานกันแล้วก็ยังเรียนหนังสือได้นี่ลูก”‘ณฤดี’ เห็นด้วยกับผู้เป็นแม่ของเธอ ตั้งแต่สามีของเธอเสียชีวิตไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว มันทำให้ตัวเธอรู้สึกไม่ค่อยมั่นคง อยู่กันสามคน ถ้ามีสมาชิกเพิ
Read more
ตอนที่ 4 ปัญหาของหมอ
“หมอสูฯ(สตินรีแพทย์) บอกมายด์ว่า มายด์เป็นภาวะฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน (Progesterone) อยู่ในระดับต่ำค่ะพี่คิณณ์” “หนึ่งในล้านเลยนะที่เป็น” “ก็ใช่น่ะสิคะ ภาวะฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนต่ำ มันเกิดขึ้นกับผู้หญิงวัยทองนะคะพี่คิณณ์ แล้วนี่มายด์อายุแค่ 28 เองนะคะ จะเป็นเรื่องของกรรมพันธุ์ก็ไม่ใช่ ครอบครัวมายด์ไม่มีใครเป็นเลยค่ะ...เฮ้อ...จะทำยังไงดีคะพี่คิณณ์” “พี่ว่า เราลองตรวจละเอียดอีกทีมั้ย มันไม่น่าจะเกิดขึ้นนะ แล้วสภาพร่างกาย อารมณ์ความรู้สึกของเราปกติมั้ย” “ไม่ปกติค่ะ เรื่องนี้แหละค่ะพี่คิณณ์ที่มายด์เครียดมาก ป๊ากับม๊าจะให้มายด์แต่งงาน มายด์ไม่ติดเลยนะคะ แต่มาติดตรงสภาพร่างกายของตัวเองนี่แหละค่ะ” “เธอจะบอกพี่ว่า เธอไม่มีอารมณ์ทางเพศด้วยงั้นเหรอ?” “ใช่ค่ะ น่าอายจัง” “แน่ใจนะ ว่าเราทดสอบตัวเองแล้ว” “แน่ใจสิคะ ขนาดมายด์นั่งใกล้กับพี่คิณณ์ขนาดนี้ มายด์ยังไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ” “เธอไม่มีอารมณ์กับพี่ ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่ เราเป็นพี่น้องกัน เธอจะคิดอะไรกับพี่ได้ยังไง” “แต่ว่าพี่คิณณ์หล่อ และมีเสน่ห์ขนาดนี้
Read more
ตอนที่ 5 ปัญหานี้ปล่อยไว้ไม่ได้
“สรุปคือเรื่องจริงใช่มั้ยคะ?” “ใช่ เรื่องจริง แต่ก็แค่บางส่วนเท่านั้น ส่วนไอ้เรื่องที่พี่ซาดิสม์ มันไม่ใช่เรื่องจริง” “อ่อ...อย่างนี้นี่เอง ที่พี่ใบข้าวเลิกกับพี่ก็เพราะเรื่องนี้ใช่มั้ยคะ ตอนที่พี่กำลังจะมีอะไรกันเหรอคะ หรือพี่ข้าวกลัวพี่ ก็เลยหนีพี่ไปงั้นเหรอคะ จากนั้นอีกสามเดือนพี่ก็เลิกกัน” “ตอนแรกพี่ก็คิดว่าเธอกลัวพี่นะ ใบข้าวกับพี่ไม่ได้มีอะไรกันเลย อยู่ดีๆ เธอก็หนีพี่ไป แต่พี่มารู้ทีหลัง ว่าจริงๆ แล้วใบข้าวก็มีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว แต่ที่ยอมแต่งงานกับพี่ ก็เพราะพ่อแม่เขาบังคับ วันที่ใบข้าวหนีพี่ไป ก็มีหนุ่มมารอรับ” “โห...พี่ใบข้าวนี่โคตร Toxic เลยอ่ะ ทำไมเป็นคนแบบนี้ไปได้คะ ก่อนจะแต่งก็น่าจะปฏิเสธพ่อกับแม่ตั้งแต่แรก ก็สิ้นเรื่อง ปล่อยให้จัดงานใหญ่โตจนเป็นข่าวหน้าสื่ออยู่หลายวัน สุดท้ายยังหนีพี่คิณณ์ไปอีก พี่คิณณ์นี่ น่าสงสารนะ มายด์ไม่คิดว่ามันจะแรงขนาดนี้ พี่เงียบมาตลอด เกือบปีมานี้ พี่คงทรมานน่าดูเลยนะคะ” “เรื่องนี้ พี่ไม่โกรธใบข้าวหรอก มันเป็นเพราะพี่เอง พี่ไม่ปฏิเสธป๊าม๊าพี่ ตอนแรกพี่ก็คิดแค่ว่า แต่งงานมีครอบครัวมีลูก ทุกอย่างก็
Read more
ตอนที่ 6 เป้าหมายฉันคือเธอ!
@ ห้องปฏิบัติการ... “เค้ก...แกได้โรงพยาบาลที่ฝึกปฏิบัติหรือยัง?”นักศึกษาแพทย์มีเวลาเรียนภาควิชาพื้นฐาน 3 ปี ส่วนปีที่ 4-5 (Clinic) ก็จะฝึกปฏิบัติอยู่ภายในโรงพยาบาล ฝึกการเรียนรู้จากแผนกต่างๆ และในปีที่ 6 (Extern) ก็เป็นการฝึกปฏิบัติเต็มรูปแบบในโรงพยาบาลก่อนการสอบใบประกอบวิชาชีพเวชกรรม “อือ ได้แล้ว” “ห๊ะ! ได้แล้วเหรอ? เมื่อวันก่อนแกยังวิ่งวุ่นหาอยู่เลย ตอนนี้ได้แล้ว?” “อือหือ...” “ที่ไหนล่ะเค้ก?” “โรงพยาบาลอาจารย์คิณณ์ไง ^^” “อ่ะ...ว่าแล้วเชียว แกจะต้องเลือกที่นั่น” “ไอ้กอล์ฟ กับไอ้นิริน ก็เลือกที่เดียวกับฉัน เหลือแกคนเดียวนะโย ไปด้วยกันดิ” “ฉันก็อยากไปนะ แต่ว่ามันไกลจากบ้านฉันอ่ะ ถ้าฉันเลือกที่เดียวกับแกสองคน ฉันก็ต้องเช่าห้องอยู่ ไม่ไหวหรอก”เพราะว่าฐานะทางบ้านของภัคนันท์ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาก เธอจะต้องประหยัดค่าใช้จ่าย เพื่อช่วยแม่ของเธอ “งั้น ไปพักบ้านฉันสิ จะไปเช่าทำไมอีก” “ไม่อ่ะ ฉันไม่อยากรบกวนแก” “ไม่รบกวนหรอก ไปเถอะ บ้านฉันมีหลายห้อง แกไปพักได้สบาย แม่กับยายฉ
Read more
ตอนที่ 7 เกมช่วงชิง
3 ชั่วโมงต่อมา... “งานที่อาจารย์สั่งไป ถ้าใครไม่เข้าใจ ทิ้งคำถามไว้ในกลุ่ม เดี๋ยวอาจารย์จะมาตอบ เอาล่ะ เลิกคลาสได้”คิณณ์ณภัทรเก็บเอกสารการสอนของเขา สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่อยู่ตรงหน้าเขา เธอจ้องมองเขาตลอดเวลา ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำ ปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย แค่ได้เห็นหน้า หัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร “อาจารย์คะ”เด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา ในมือของเธอถือกล่องสีชมพู คาดว่าข้างในอาจเป็นขนมเหมือนอย่างเคยแน่นอน “อืม...ว่าไงครับ...มีอะไรจะถามอาจารย์หรือเปล่า”สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวอีกคนอัตโนมัติ ราวกับว่า กลัวใครคนนั้นเข้าใจผิด “หนูเอาขนมมาฝากอาจารย์ค่ะ”ใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะความเขินอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เธอทำ เธอหลงรักอาจารย์สุดหล่อคนนี้มานาน เธออยากให้รักแรกของเธอ สมหวังกับคนๆ นี้เสียจริง ‘คนอะไรหล่อมาก มีเสน่ห์สุดๆ’ “ทำไมเราจะต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้อาจารย์ด้วยล่ะ ความจริงอาจารย์ไม่ค่อยชอบทานขนมหรอกนะครับ”คิณณ์ณภัทรพูดออกไปแบบตรงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขาเลย คิณณ์ณภัทรเจอแทบ
Read more
ตอนที่ 8 กล้าๆ หน่อยถ้าใจอยากลอง
ร้าน Im Oun restaurant...เสียงดนตรีบรรเลงจังหวะช้าๆ คลอเบาๆ ภายในร้านอาหารสุดหรูย่านใจกลางเมืองกรุง โต๊ะอาหารตั้งอยู่ริมกระจกใสบานใหญ่ มองเห็นทัศนียภาพของถนนด้านนอกที่มีแสงไฟจากรถแล่นผ่านเป็นเส้นยาวพร่า เพิ่มความเป็นส่วนตัวในมุมเล็กๆ นี้“นัดพี่มา จะรายงานผลเรื่องของวันนี้เหรอ”คิณณ์ณภัทรนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม แขนเสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นนาฬิกาหรูบนข้อมือ เขาเอนหลังพิงพนัก สายตาคมเข้มทอดมองเพื่อนรุ่นน้องตรงหน้าอย่างตั้งใจ“ถ้าไม่มารายงาน วันนี้มายด์คงอกแตกตายแน่นอนค่ะพี่คิณณ์...ร่างกายของมายด์ ดันไปสปาร์คกับนักศึกษาของพี่เข้าอ่ะดิ มายด์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยค่ะ”“คนไหนล่ะ หรือคนที่นั่งข้างๆ เราหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ ไม่รู้ว่าชื่ออะไร มายด์ไม่กล้าถามเลยค่ะ”แค่นั่งข้างๆ รมย์นลินก็ตื่นเต้น จนแทบทำอะไรไม่ถูกแล้ว“แสดงว่าคนนี้ใช่”“ค่ะ...มายด์ใจเต้นแรงมากค่ะพี่คิณณ์ เกือบจะหลุดโป๊ะแล้วค่ะ น่าอายจริงๆ ไม่รู้ร่างกายของมายด์มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไม ต้องมีปฏิกิริยากับเด็กก็ไม่รู้”“งั้น เด็กคนนี้ ก็เป็นยารักษาเราแล้วใช่มั้ย”“จะรักษายังไงคะพี่คิณณ์ เขายังเป็นเด็กอยู่เลยนะคะ อายุห่
Read more
ตอนที่ 9 สัญญาณบางอย่าง
1 เดือนต่อมา...ณ โรงพยาบาลวราเจริญภิวัฒน์ บรรยากาศห้องทำงานในตึกศูนย์ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอกเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงกระดาษโน้ตที่ถูกพลิกเบา ๆ ณาลัลน์นั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่ สมุดบันทึกถูกเปิดค้างไว้แต่ปลายปากกากลับหยุดนิ่ง ดวงตาของเธอไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวอักษร หากแต่เป็นร่างของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์สีขาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอต่างหาก “รายละเอียดของการฝึกปฏิบัติของนักศึกษาแพทย์ก็มีคร่าวๆ อย่างเช่น การซักประวัติคนไข้ ตรวจร่างกาย วินิจฉัยโรค และให้แนวทางการรักษาเบื้องต้น อาจารย์จะเป็นคนคอยควบคุมดูแลเราอีกที”น้ำเสียงทุ้ม สุขุม จริงจัง ทุกถ้อยคำชัดเจนและมั่นคง ในขณะที่อธิบายรายละเอียดงานให้กับนักศึกษาแพทย์สาวสวยตรงหน้า สายตาคมกริบกวาดมองไปใบหน้าเนียนเป็นระยะ จนมาหยุดที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มเพียงเสี้ยววินาที “เอ่อ...อาจารย์คะ”มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างชั่งใจ ณาลัลน์รู้สึกว่าระหว่างเธอกับเขามันค่อนข้างอึดอัด ณาลัลน์ไม่อยากให้เขาพูดกับเธอดูเป็นทางการจนเกินไป ‘พูดแบบนี้ เมื่อไหร่เธอจะได้เข้าใกล้เขาสักทีล่ะ’ “ครับ”สีหน้าของเขายังค
Read more
ตอนที่ 10 อยากรู้ อยากลอง อยากจีบ
“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย” “ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’ “อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว “...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย “ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”คำพูดท้ายประโยคคิณณ์
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status