Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Naalala ni Clarisse na sobrang ayaw ni Lucas ng ampalaya. Isa ito sa mga pagkain na hindi talaga pasok sa taste buds niya. Kaya noong minsan na pinaghainan niya ito, galit ang natamo niya sa dating asawa. Simula noon, patago na siyang kumakain ng ampalaya.“Kailangan mo rin iron and fiber kaya ito, mag-ampalaya ka.” Dinamihan ni Clarisse ng sandok. Alam niyang hindi ito tatanggihan ni Lucas dahil sa dalawang bata na nakatanaw sa kanya.“Thank you. This is actually my favorite,” ngiti na sagot ni Lucas sa kan’ya.Nagulat si Clarisse dahil inubos talaga ni Lucas ang nilagay niya. Sa isip niya, baka umaarte lamang ito na nasasarapan, pero hindi iyon makikita sa itsura.Pagkatapos kumain ay ayaw pa rin umuwi ng dalawang bata. Gusto pa nilang maglaro doon.“Mama, weekend naman bukas, wala kaming pasok. Hindi ba puwedeng magplay muna kami dito?” Kapit na kapit si Andrei sa telescope at ayaw na bitawan iyon.Si Lia naman ay nakahiga sa ball pit na parang nasa swimming pool. Inilunod ang sari

Nagsimila ng magbulong-bulungan ang mga tao sa paligid. Ramdan na ng paligid na seryoso si Clarisse. “Tingnan mo nga nang maigi. ‘Yong shoeprint sa sapatos ng anak mo ay imposibleng galing sa anak ko.” Agad naman iniangat ni Andrei ang paa niya para makita ng lahat. “May horizontal lines po ang marks doon sa sapatos niya, pero sa akin po wala.Namula ang mukha ng babae sa hiya. Imbes na humingi ng tawad, hinila niya ng malakas ang anak niya na kamuntiukan na nitong matumba sa sahig. “Mamaya ka sa akin sa bahay!” banta nito.Habang papalayo ang mag-ina, napakunot ng noo si Clarisse. “Mama, okay ka lang po?” tanong ni Lia na kanina pa naka-obserba sa kanila. “It’s nothing, baby.” Imbes na pumunta sa mga rides, sinundan niya ang mag-ina sa kung saan na direksyon.Sa di kalayuan, nakamasid lamang sina Lucas at Sandro dala ang CCTV footage. Gusto sana nila na tulungan sina Clarisse, pero hinayaan nila ito. “Alam na ni Dr. Claire ang tungkol doon sa shoeprints. Bakit pa niya hinintay

Umiiling si Clarisse at hindi alam ang gagawin. Nang tumingin siya kay Lucas, halong galit, inis, at pagka-miss ang namayani sa kan’yang puso.Lumipat ang atensyon ni Lucas sa babaeng nagmumura kanina pa.“Over 18 na ‘yang anak mo. He can be sentenced in prison for intentional assault. Also, he’s clearly a graduating student. Nagsisimula pa lang ang anak mo. Gusto mo bang sirain ang pinaghirapan niyo ng apat na taon?”Kanina pa nakatayo si Lucas sa pinto at kitang-kita niya mismo kung paano sinenyasan ng ina ang anak para gawan ng masama si Clarisse. “Labag sa batas ang ginawa niya kanina. Kapag hindi niyo maayos, magkakaroon ng record ‘yang anak mo at mahihirapan na siya makakuha ng trabaho,” paliwanag ni Lucas. Natahimik ang babae. Doon pa lamang niya na-realize kung gaano kabigat ang sitwasyon. She grabbed her kid beside her.“P-Pero muntik ng mamatay ang asawa ko dahil sa kanya,” rebut naman ng ina. “Paano namin pababayaan ‘yon? Puwede naman sigurong tabla nalang. Pero kailangan

Nakatanggap ng mensahe si Clarisse mula kay Nurse Vera. May bago daw na hospital director and it was Professor Zaballero.. Bahagyang kumunot ang noo niya.“Baka hindi naman totoo.”“Hindi ko rin alam, Doc. Narinig ko lang sa ibang nurses sa break room.”Napaisip si Clarisse. With Professor Zaballero’s credentials, hindi malabong siya ang magiging susunod na hospital director. Hindi alam ni Clarisse pero kakaiba ang pakiramdam niya rito.Paglabas niya ng ospital, sinalubong siya ng malamig na simoy ng hangin. Mas mahigpit niyang niyakap ang jacket at naglakad sa parking lot. “Get off work like that?”Napatalon si Clarisse sa gulat. “Kaya ko naman umuwi mag-isa,” irita niyang sagot. “Hindi mo na ako kailangan ihatid.”Nakatayo lang pala si Lucas sa may poste. Hindi lang niya napansin sa pagmamadali niya. Tumango lamang si Lucas, saka binuksan ang kotse at umupo sa passenger seat.“Sakto. Wala akong dalang kotse.”Napatingin si Clarisse sa kan’ya. Nakasuot na ito ng seatbelt. Para ma

Alam ni Lucas kung paano hindi makatanggi si Clarisse sa regalo. Alam din ni Clarisse na kahit anong mangyari, mga apo pa rin ‘yon ng matanda at ayaw niya itong ipagdamot, maliban na lang kay Lucas at sa ina nito. “Pero next time, huwag na gano’n kamahal. They’re just kids. They don’t know the prices. Kahit toys lang sa mga department store or sa street stalls, masaya na ang mga ‘yon,” paliwanag ni Clarisse habang ibinabalik ang kahon sa mesa.“I think you’re late. Hiningi ni Andrei sa akin kahapon ang susi ng Lexus ko.” Napapikit na lamang sa Clarisse. Parang ayaw na niyang harapin si Lucas sa kahihiyan.“He surely inherits your hobby. Sinulyapan niya si Lucas at nagrereklamo.Pinigilan ni Lucas ang kan’yang tawa. “Walang duda. Anak ko nga ‘yan.”Nang bumaba sila para sa agahan, masigla si Senior Grandma. Mas may buhay ito kesa noong nakaraang araw, mula noong makilala sina Andrei at Lia.“Ang tatalino ng dalawang ito. They are just four, right?” masayang komento ng matanda. Agad