Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

จากนั้นสาวสามก็พากันเดินกอดกันออกมาหน้าคลับ โดยมีคีรินและเนวินนั้นเดินตามสามสาวออกมาด้วยสายตาที่มองอย่างลุ้นๆว่าสาวๆจะล้มไหม แต่จนแล้วจนรอดสาวๆก็เดินออกมาจนถึงหน้าคลับ แล้วชลธิชาก็ถอนตัวกอดกับเพื่อนสาวหันมาหาคีริน แล้วเธอก็เดินเซจนคีรินต้องรีบเข้าไปประคองเธอไว้“อื้อ…พี่คีรินกลับเลยค่ะ เดี๋ยวธิชาก็จะกลับแล้ว…” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วก็มองคีรินแล้วยิ้มหน้าบานใส่แบบเมาๆ“แล้วธิชากับเพื่อนๆจะกลับยังไง เมาแบบนี้จะขับรถไหวเหรอ เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง….” คีรินเอ่ยถามออกไป เพราะแน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้ชลธิชาหลุดมือเขาไปแน่คืนนี้“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวธิชากับเพื่อนๆจะนั่งแท็กซี่กันกลับเองค่ะ พี่คีรินกับคุณผู้กองกลับเถอะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา พวกเราเมาแบบนี้ประจำอยู่แล้วค่ะ สบายมาก” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วก็ทำไม้ทำมือปฎิเสธไป เพราะเธอไม่อยากจะรบกวนพี่เขยของเธอ “ไม่ได้ ดึกขนาดนี้แล้วจะนั่งแท็กซี่กลับกันยังไง ถึงจะไปกันหลายคนแต่ก็เมากันทั้งนั้น เดี๋ยวพี่จะไปส่งธิชาเอง ส่วนส้มโอกับเนยเดี๋ยวให้เนวินมันไปส่ง…” คีรินพูดบอกไปเสียงเข้มแบบจริงจัง“ห้ะ ฉันอีกแล้วเหรอวะ” เนวินที่ยืนอยู่เงียบๆถึงกับทำหน้างงเลยทันทีที่เพ

คีรินก็เอามือของเขาไปรวบจับมือของชลธิชาเอาไว้ ไม่งั้นเขาคงได้โดนเธอฟาดไปอีกหลายทีแน่ๆ ตัวเล็กแค่นี้แต่มือนี่หนักจริงๆ แต่ให้ตายเถอะ ตอนนี้ชลธิชาอยู่ในท่าที่โคตรเซ็กซี่เลยเพราะขาที่อ้าออกทำให้เห็นกางเกงชั้นในของเธอ และมันก็ทำให้เขานั้นจินตการไปถึงหอยน้อยๆของเธอว่ามันจะเป็นยังไง เพราะเธอสาวปาร์ตี้ขนาดนี้ก็คงจะผ่านการใช้งานมาไม่น้อยแล้วล่ะ เขาจึงอยากรู้ว่ามันพอจะยังทำให้เขาเสียวได้ไหม“พี่จะแตะแล้วธิชาจะทำอะไรพี่หึ….พี่จะแตะ จะจับ..แล้วก็จะขย้ำแบบนี้…อืม….ตัวเล็กแค่นี้ทำไมนมใหญ่จังหึ….เต็มไม้เต็มมือไปหมดเลย….พรึบ….หึ เป็นเต้าสวยจริงๆ….ไม่น่าเอาไอ้นี่มาปิดเลย ขอสวยๆก็ต้องโชว์กันหน่อยสิ พรึบ!....” คีรินพูดบอกไปก็เอามือข้างหนึ่งรวบจับมือของชลธิชาไว้ แล้วเขาก็ใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้ที่ขาเธอแล้วเลื่อนขึ้นไปช้าจนถึงหน้าอกของเธอ เขาก็เอามือบีบขย้ำมันอย่างเบาๆเพื่อสัมผัสกับขนาดของมัน ซึ่งมันก็ใหญ่เต็มไม้เต็มมือเขามากๆ เขาจึงดึงชุดเดรสของเธอลงมา แล้วก็เห็นหน้าอกของเธอเต็มๆแต่ว่าที่หัวนมมีที่ปิดจุกปิดอยู่ เขาก็ดึงออกให้เธอซะเลย แล้วยอดถันสีชมพูแต่งตึงเป็นเม็ดบัวมันก็โชว์แก่สายตาของเขา“อื้อ…พี่คีริน

“โอว์….ซี๊ด….เพี๊ยะ! เอามันส์เป็นบ้าเลย….เพี๊ยะ! อ่าส์….ธิชา….พี่จะเอาธิชาทุกวันเลย…จากนี้พี่จะไม่ให้หอยฟิตๆของธิชาต้องเหงาอีกต่อไป…พี่จะมากระแทกมันทุกวันเลยแม่ง….” คีรินพูดพร่ำออกไปก็ตบก้นงอนของเธอแล้วบีบขย้ำอย่างหมั่นเขี้ยว“โอ๊ย….อ้ะ อ้ะ อ้ะ….ธิชาไม่ให้พี่เอาอีกหรอกค่ะ…อ้ะ…ฝันไปเถอะ…โอ๊ย….ซี๊ด….” ชลธิชาพูดจบก็ถูกคีรินนั้นกระแทกใส่แบบแรงๆ จนเธอนั้นก้มหน้าฟุบลงกับหมอนเลย ก่อนจะครางออกมาไม่หยุดเมื่อเขานั้นรัวกระหน่ำกระแทกใส่เธอไม่หยุดหย่อน“โอว์….ซี๊ด….อย่ามาปากเก่งตอนที่ดุ้นของพี่ยังอยู่ในหอยของธิชาอย่างนี้ เพราะมันจะทำให้พี่อยากจะกระแทกหอยคนปากเก่งอย่างธิชาให้จุกๆไปเลย อ่าส์….ปึก….อ่าส์…ปึก….อื้อ….จำไว้ว่าอย่ามาปากเก่งกับผัว….พรึบ….เข้าใจไหม….” คีรินจงใจกระแทกใส่เธอแรงๆ แล้วเขาก็เอามือดึงผมของเธอให้เงยหน้าขึ้นมาตอบเขา“อ้ะ…อ้ะ….” ชลธิชาที่ถูกดึงผมก็หันหน้ามามองเขาแล้วทำหน้าเสียวออกไป ทำให้คีรินนั้นโคตรชอบท่าที่เขาดึงผมเธอในตอนนี้เลย เพราะมันโคตรได้อารมณ์เลยโดยเฉพาะสีหน้าของเธอที่ทำออกมาอย่างเสียวซ่านแบบนี้“พี่ถามว่าเข้าใจไหม….ตับ…ตับ…ตับ….ถ้ายังไม่ตอบพี่จะกระแทกแรงกว่านี้แล้วนะธิชา

ส่วนคีรินที่กำลังหลงใหลกับความสดใหม่ของชลธิชานั้นก็ไม่สามารถหักห้ามใจที่จะหยุดเพียงเท่านี้ได้ ทำให้เขานั้นจับเธอเอาในท่วงท่าต่างๆที่เขาอยากจะทำกับเธอไปอย่างสะใจ และตอนนี้เขาพูดได้เต็มปากเลยว่าชลธิชานั้นกำลังทำให้เขาติดใจร่างกายของเธอ ที่มันตอบสนองความต้องการของเขาได้อย่างสุขสมเช้าวันใหม่….ชลธิชาตื่นมาก็เกือบจะสิบโมงแล้ว และตอนนี้ร่างกายของเธอก็อ่อนแรงและระบมจากการมีเซ็กส์กับคีรินเมื่อคืน จนชลธิชานั้นก้าวขาลงจากเตียงแบบขาสั่นเลย และเธอก็รู้สึกเจ็บและแสบที่ใจกลางความสาวของเธอมากๆ ยิ่งตอนที่เธอนั้นก้าวขาจะเดินเธอก็เกือบจะล้มเลย ทำให้เธอนั้นต้องเอามือจับที่เสาเตียงเอาไว้ไม่ให้ตัวเองล้ม…“ให้พี่ช่วยอุ้มไปอาบน้ำไหมล่ะ สภาพนี้ไม่น่าจะเดินไปไหวนะ…” คีรินที่นั่งเอนพิงหัวเตียงอยู่นั้นก็เอ่ยถามเธอไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก เพราะเมื่อคืนเขาเอาเธอทั้งคืนเลย พึ่งจะนอนหลับก็ตอนตีสองและตื่นมาตอนเช้าเขาก็จับเธอเอาอีก ทำให้เขาและเธอนั้นพากันหลับอีกรอบจนเวลาล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้“ธิชาเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่คีรินนั่นแหละค่ะ…ไม่ต้องมายิ้มเลยนะคะ…คนใจร้าย…” ชลธิชาได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็หันตัวไปต่อว่าเขาทันที เธอเป็นแ

ณ คอนโดของเนวิน…“กริ้งๆ….กริ้งๆ….” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นรัวๆทำให้อังคณาที่นอนหลับอยู่นั้นต้องตื่นขึ้นมาแล้วเอามือลูบคลำหาโทรศัพท์ของเธอไปนิสัยที่เธอนั้นชอบเอาโทรศัพท์วางไว้ใกล้ตัว แต่มือปัดป่ายไปทั่วแล้วก็ไม่เจอทำให้เธอลุกขึ้นมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดเลยทันที ก่อนจะลืมตาตื่นมามองหาโทรศัพท์เจ้าปัญหาที่มันดังรบกวนการนอนของเธอ“อือ…เห้ย! นี่ไม่ใช่ห้องเรานิ หรือว่าจะเป็นห้องของอีตาผู้กองนั่น…” อังคณาพูดออกไปแล้วเธอก็มองไปรอบๆอย่างตกใจ เพราะที่เธอนอนอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ห้องนอนของเธอและมันก็ไม่ใช่ห้องนอนของเพื่อนๆเธอที่เธอเคยไปนอนด้วย และเมื่อคืนเธอจำได้ว่าเธอกลับมากับชวพรและผู้กองหนุ่มที่มาส่งพวกเธอ แต่เธอก็จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว ทำให้อังคณานั้นรีบเปิดผ้าห่มมองสำรวจตัวเองทันที“เมื่อคืนเราไม่ใส่ชุดนี้นิ….หรือว่าเราจะมีอะไรกับเขาเมื่อคืน…” อังคณาพูดออกไปด้วยสีหน้าเครียดเลย จนเธอไม่ได้สนใจเสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในตอนนี้เลยจนมันดับไปอังคณาก็รีบลุกลงจากเตียงแบบรนรานแล้วเธอก็ไปหยิบกระเป๋าและโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาดู ก็เห็นว่าเป็นพ่อของเธอที่โทรเข้ามาหา แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะโทรกลับในตอนนี้เพราะเธอยังไม่รู้