ยี่สิบนาทีต่อมา…อังคณาก็ขึ้นมาหาชลธิชาที่ห้องพร้อมกับถุงอาหารที่เธอซื้อมาฝากเพื่อนสาว ก่อนจะมองเพื่อนสาวอย่างจดจ้อง แล้วก็เดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยแซวออกไปอย่างอดไม่ได้“นี่แกไม่สบายไม่ใช่เหรอธิชา ทำไมแกยังมีใจลุกมาแต่งหน้าแต่งตาอีกเนี่ย…สรุปว่าแกไม่สบายจริงๆไหมเนี่ย” อังคณาพูดไปแล้วก็เอาอาหารไปวางที่เคาน์เตอร์อาหาร“ฉันไม่สบายจริงๆ แต่แกมาหาทั้งทีจะให้ฉันอยู่ในสภาะโทรมๆได้ยังไงล่ะ…อือ…เห็นไหมเนี่ย เดินแค่นี้ขาฉันก็แทบจะก้าวไม่ออกละอ่ะ” ชลธิชาพูดตอบเพื่อนสาวไปแล้วพยายามเดินไปหาอังคณาอย่างช้าๆ“นี่แกไปทำอีท่าไหนถึงไม่สบายจนเดินแทบไม่ไหวแบบนี้เนี่ย หรือว่าเมื่อคืนก่อนๆแกเต้นผิดท่าอ่ะ ฮ่าๆ…” อังคณาพูดแซวไปแบบขำๆ“เต้นผิดท่าบ้าบออะไรล่ะ แกไม่ต้องมาแซวฉันเลย ฉันหิวจะแย่แล้วเนี่ย…” ชลธิชาพูดไปก็เอามือจับที่เคาน์เตอร์แล้วมองเธออาหารที่เพื่อนสาวหยิบออกมาอย่างชอบใจ“งั้นแกก็นั่งเลย เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง…นั่งๆ…” อังคณาพูดไปก็เอาจานชามมาใส่อาหารที่เธอซื้อมาอย่างบริการให้เพื่อนสาว เพราะเห็นว่าเพื่อนสาวไม่ค่อยสบายชลธิชาก็นั่งลงแล้วก็ยิ้มตอบเพื่อนสาวไป จากนั้นเธอก็เอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแลวกดถ่ายวีด
Terakhir Diperbarui : 2026-02-03 Baca selengkapnya