Todos los capítulos de A Love To Remember : Capítulo 11 - Capítulo 20

Nakabalik na ng condo si Julia nang hindi parin niya alam kung nasaan ang asawang si Robbie. Sinubukan niya itong tawagan ngunit hindi ito sumasagot. Hindi maalis sa kanya ang mag alala at mag isip ng kung ano ano sa kanyang asawa. "Hindi kaya kasama nanaman niya si Melissa?" tanong nito sa kanyang sarili at hindi niya maiwasang mainis sa isiping iyon. Nang buksan sana ni Julia ang pintuan ng kanilang kwarto ay nagulat siya sa pagbungad ni Robbie. Lasing ito at hilong hilo. "Saan ka galing? Si Melissa nanaman ba ang kasama mo buong araw?galing ako sa insurance company at wala ka roon?" " Honey, pagod ako gusto ko nang matulog." ani ni Robbie at domeretso na ito sa kanilang higaan. Habang mataimtim na natutulog si Robbie ay hindi mapakali si Julia. Gusto niyang makatiyak na hindi nga kasama ng asawa si Melissa. Hinanap nito ang telepono ng kanyang asawa at kinuha iyon bago lumabas ng kanilang kwarto. Sinubukan niyang tawagan si Melissa dahil naka phone book parin iyon sa telep

Dumating na ang araw ng muling pagpapakasal nina Julia at Robbie, At sa subrang bilis ng mga pangyayari ay hindi makapaniwala si Julia na tototohanin nga ni Robbie ang kanyang pangako. Nagpakasal sila ni Julia sa isang simbahan. Ang anak naman nila ang kanilang ring bearer na syang naghatid ng kanilang wedding ring. Hindi na napigilan pa ni Julia ang mapaluha dahil sa sobrang saya na nararamdaman nito dahil finally ay totoong kasal na siya sa taong matagal na niyang mahal. Hindi na siya matatakot na baka bumalik pa ito kay Melissa. Nang matapus ang seremonya ng kanilang kasal ay hindi na nahintay pa ni Robbie na sabihin ng pari na maari na nitong halikan ang kanyang asawa. Kaagad na niya itong hinalikan na siya namang ikinatawa ni Julia. Lahat ng kaibigan at kapatid ni Julia ay dumalo sa kanilang kasal. Pati narin ang kanilang mga staff ay dumalo rin. "Congratulations to Mr. & Mrs. Illustre," saad ng kapatid niyang si Jess at nag cheers ang mga ito. Julia had known Robbie since

"Hindi ko dapat ginawa iyon, Hindi ko dapat pinayagang mangyari iyon sa amin." sa isip isip ni Robbie. Tila nawawala sa isip si Robbie nang mapag isip isip niyang mali ang nangyaring iyon sa kanila ni Melissa. "Robbie! what's bothering you? kanina kapa wala sa sarili na naka upo jan, may mga tanong akong dapat mong ipaliwanag sa akin." saad ni Jess. "A-Ah, ano bang kailangan kong ipaliwanag?" "Tell me Robbie, are you and Melissa are in relationship?" "W-what? come on Jess, paano mo naman nasabi yan? I'm married to your sister remember? "I know Robbie, but I'm warn you kapag sinaktan mo ang kapatid ko ako ang makakaharap mo. Hindi nakapag salita si Robbie sa mga salitang binitawan ni Jess. Nakaramdam ito ng pangamba na baka may alam ito sa nangyari sa kanila ni Melissa. Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin lakad dito lakad doon. "Hey, bakit ba para kang pusang hindi mapakali diyan? May problema ba? tanong ni Julia sa kanyang asawa ng makitang hindi ito mapalagay

8:30 am nang biglang mapatayo si Robbie sa pagkakahiga mula sa kama ni Melissa. Kaagad itong nagsuot ng kanyang damit at nagmamadaling lumabas ng silid. "Shit, It's already 8:40 am!, I need to go." sunod sunod niyang sabi nang mapagtantong baka pumasok ang asawa sa trabaho. Nagmamadaling umalis ng condo si Robbie at iniwanang mahimbing ang tulog na si Melissa. Ni hindi na ito nakapag paalam pa dahil sa taranta nito. Tinapik tapik ni Robbie ang manibela ng kanyang sasakyan habang binabarurut ito at sunod sunod itong napapamura sa kanyang nagawa."Hindi ito dapat malaman ni Julia, hindi niya ako dapat maunahan na makapasok sa aking opisina dahil kung hindi.."Natigilan si Robbie ng makitang pababa ang kanyang asawa sa sasakyan nito at patungo ito sa loob ng kompanya. Nasa parking area ito sa kasalukuyan at nagmamadaling lumabas. Patakbong nagtungo si Robbie sa loob ng kompanya at nagmamadaling pumasok ito sa kanyang opisina nang hindi napapansin ni Julia."Thanks God, nauna akong pum

Tahimik ang silid, ngunit ang isip ni Robbie ay parang digmaan. Ang kisame na kanyang tinititigan ay tila ba unti-unting bumabagsak, kasabay ng bawat pintig ng kanyang dibdib. Sa kanyang palad, nanginginig ang telepono—parang may sariling buhay, parang alam nitong hindi na niya kayang tumakas pa. Isang mahinang vibration. Napapikit siya. Ayaw niyang buksan. Ayaw niyang basahin. Dahil alam niya—anumang laman ng mensaheng iyon ay sisira sa huling piraso ng katahimikang natitira sa kanya. Ngunit dumating ang ikalawa. At ang ikatlo. Sa huli, parang pagod na ring lumaban ang kanyang konsensya. Dahan-dahan niyang binuksan ang screen. Unknown Number: “Robbie… nanganak na ako.” Parang may humampas sa kanyang dibdib. Bigla siyang napaupo, pilit hinahabol ang hininga. Ang mga salitang ilang beses niyang kinatatakutan ay naroon na—hubad, malinaw, at walang atrasan. “Isang lalaki. Kamukha mo.” Napakapit siya sa kumot. Ang mundo niya ay parang huminto, habang sa likuran niya, mahimbing na