Tous les chapitres de : Chapitre 171 - Chapitre 180

Huminga ng malalim si Kasumi, napatingin siya sa mga mata ni Aslan bago tipid na nagsalita."Sige. Papayag ako." Kahit alam ni Aslan na napipilitan lang ang dalaga, hindi niya mapigilan ang pagguhit ng isang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. “Okay lang,” naisip niya. “Kahit hindi totoo ngayon, gagawin kong totoo sa susunod na mga araw. I will make you love me again, Kasumi.”Dahan-dahan niyang isinuot ang dyamanteng singsing sa nanginginig na daliri ni Kasumi. Pagkatapos ay iniangat niya ito at marahang hinalikan ang likod ng palad ng dalaga. Kinuha ni Aslan ang isa pang singsing mula sa velvet box at inabot iyon kay Kasumi. "Your turn, Love."Walang pag-aatubiling kinuha ito ni Kasumi. Hindi na siya nag-abala pang salubungin ang tingin ng binata habang isinusuot ang singsing sa ring finger nito. Para sa kanya, isa lang itong transaction, isang deal o kontrata na kailangan niyang tapusin. Dahan-dahan namang tumayo si Aslan, marahang hinaplos niya ang ang maliit na mukha ni Ka

"Ano ka ba, Cohen? Pinalalaki mo ang isyu!" Umalingawngaw ang boses ng matanda sa tahimik na kwarto. Sumimsim ito ng kape bago nagpatuloy. "Kung hindi ko pineke ang coma ko at ang aksidente, sa tingin mo ba mapapapayag mong magpakasal sa'yo si Kasumi? Kilala ko ang babaeng 'yan. Masyadong malambot ang puso. Gagamitin lang natin ang utang na loob niya sa pamilya natin para makuha mo siya at matali ang pera ng pamilya Tan sa kumpanya natin. Win-win 'to, anak, ano ka ba!"Sa kabilang linya, narinig ni Kasumi ang boses ng lalaking tinuring niyang pamilya. Ang boses ni Cohen na puno ng frustration. "Pero Pa, mali 'to! Pwede niyo akong tulungan nang hindi pinagsisinungalingan si Kasumi! Paano kung malaman niya ito? May severe depression siya, Pa! Hindi niya kakayanin kapag nalaman niyang pati tayo, na itinuturing niyang pamilya ay niloko siya!""Kaya nga wag mong sasabihin!" inis na sagot ng matanda. "Wag kang tanga, Cohen! Nasa sa'yo na ang babaeng gusto mo, aarte ka pa ba? Isa pa, kailan

Nang lumabas si Kasumi mula sa banyo, agad siyang dinala ni Henry sa silid ng matandang Pari. Nang makita niyang sasama si Aslan ay agad niya itong pinigilan. "Gusto kong mapag-isa, Aslan. Huwag mo muna akong sundan."Naiwang mag-isa si Aslan sa corridor habang nanghihina pa rin ang mga tuhod. Nilapitan siya muli ni Henry at iniabot ang isang makapal na notebook. Ito ang mga scriptures na kinopya ni Kasumi apat na taon na ang nakakalipas."Baka ito ang kailangan mo para maintindihan siya," sabi ni Henry bago ito lumakad palayo.Nanginginig ang mga kamay ni Aslan habang binubuklat ang mga pahina. Sa unang bahagi, maayos ang sulat, may mga dasal at bersikulo roon. Pero habang tumatagal, tila nagiging magulo ang tinta at may bahid ng patak ng luhang natuyo sa papel. Sa isang pahina may nakasulat na personal na hinaing ni Kasumi na nagpaguho sa mundo ni Aslan…"Panginoon, tanggap ko naman na kinuha mo ng maaga ang magulang ko pero bakit kailangan pati ang taong pinakamahal ko? Sinaktan n

Kinuha ni Aslan ang digital thermometer sa gilid ng mesa at itinapat iyon sa noo ni Kasumi. Nang tumunog ito at makita ang numerong nag-flash sa screen, halos magkasalubong ang kilay ng binata. 39.8°C ang temperatura ni Kasumi. Matalim na tiningnan ni Aslan ang kaibigan niyang doktor. "Mike, anong klaseng gamot ba 'yang nilagay mo? Bakit hindi man lang bumababa ang lagnat niya? Doctor ka ba talaga o nagpapanggap ka lang?!"Napabuntong-hininga si Mike habang inaayos ang pagkakakabit ng IV line. Inirapan nito ang kaibigan. "Gago, tao 'yang asawa mo, hindi makina. Hindi magic 'tong gamot ko na isang turok lang, bababa agad ang lagnat! Bugbog ang katawan niya sa lamig at ulan kagabi, tapos isama mo pa 'yung matinding mental and emotional stress niya. She's completely exhausted, Aslan. The fever is her body's way of shutting down."Hindi na nakasagot pa ang binata. Parang sinampal siya ng mga salitang mental and emotional stress na sinabi ng kaibigan. Alam nilang dalawa kung sino ang puno

Imbes na mainis, mahinang tumawa si Aslan at pinisil ang dulo ng ilong ng dalaga. "Ang sungit naman. Kagabi lang halos ayaw mo akong bitawan tapos ngayon tinataboy mo na ako?"Kumunot ang noo ni Kasumi, walang lakas na sumagot pero ramdam ang pagkabanas sa boses. "Wag kang mag-imbento. Kailan kita niyakap?""Sige, ganyan ka naman," mapaglarong sabi ni Aslan habang inaayos ang kumot nito. "Kamusta ang pakiramdam mo? Gutom ka na ba? Halos buong araw kang walang kain. Anong gusto mong ipaghanda ko? O gusto mo magluto na lang ako?"Sa hindi inaasahang pagkakataon, napatingin si Kasumi sa mga mata ni Aslan. "Pwede bang… instant noodles na lang na may itlog?"Lumawak ang ngiti ng binata. "Noodles at egg. Noted. Dito ka lang ba o gusto mong sumama sa akin sa kitchen? Manood ka lang habang nagluluto ako."Natigilan si Kasumi. Ang simpleng aya na iyon ay nagbalik sa kanya sa isang alaalang matagal na niyang ibinaon. Apat na taon na ang nakakalipas, hatinggabi noon. Pareho silang lasing at gut