Todos os capítulos de My Zillionaire Husband begs for a Second Chance: Capítulo 201 - Capítulo 210

Tumaas ang isang kilay ni Kasumi. Pilit niyang itinatago ang kaba sa likod ng isang matapang at mapanuksong ngiti."Sincerity?" malamig niyang tanong. "Ano ba ang gusto mong klase ng sincerity, Mr. Anderson? Baka naman gusto mong lumuhod pa ako at magmakaawa sa harap mo para lang umattend ka sa isang simpleng anniversary event?"Sa halip na sumagot, isang madilim at mapanganib na ngisi ang sumilay sa labi ni Aslan.Bago pa man makapag-react si Kasumi, hinablot ng lalaki ang pulso niya. Isang malakas na hila at nawalan ng balanse si Kasumi."What the—”Bumagsak siya, hindi sa sahig, kundi direkta sa matigas at mainit na hita ni Aslan. Nakakulong siya ngayon sa pagitan ng mga hita nito at ng executive desk.Ang malalaki at maiinit na daliri ni Aslan ay dahan-dahang gumapang sa kanyang pisngi, tinatahak ang linya ng kanyang panga. "Sincerity? Simple lang, Teacher Kasumi," malalim at paos na bulong nito. "Bakit hindi mo subukang akitin ako?"Nanlaki ang mga mata ni Kasumi. Pilit siyang na

Pagmulat ni Kasumi, bumungad sa kanya ang pamilyar na mukha ni Aslan. Nakahiga ito sa tabi niya, hubad ang pang-itaas at tinititigan siya nang may kakaibang lambing. Sa isang iglap, bumalik ang alaala ng gabing iyon sa kanya. Ang sake, ang halik at ang…"Good morning, Mrs. Anderson," boses ni Aslan iyon, sobrang lalim at paos pa dahil sa antok.Napabalikwas si Kasumi. Nang maramdaman niyang wala siyang saplot, muntik na siyang himatayin sa hiya. "A-Aslan! Bakit… bakit tayo nandito?! Anong nangyari?!"Imbes na sumagot, muling lumapit ang lalaki at niyakap siya mula sa likod. "Sabi mo sa akin, I love you, Aslan. At sabi mo pa, magiging responsable na ako sa’yo. Kaya heto, nagpapaka-responsable ako.""Sinungaling!" sigaw ni Kasumi. Nilabas ng lalaki ang phone niya at ipinlay ang isang video. Doon, nakita ni Kasumi ang sarili niya na lasing na lasing, nakapulupot sa leeg ni Aslan at paulit-ulit na sinasabing, "Responsable ka sa akin, ah? Huwag kang aalis."Naramdaman ni Kasumi na parang

Nabalot ng nakakabinging katahimikan ang malamig na basement ng Sierra Madre Estate. Tanging ang mabigat na paghinga ni Margareth at ang mahinang pag-ugong ng air conditioning unit ang naririnig.Tinitigan ni Kasumi ang babaeng nasa harap niya. Mula sa magagarbong damit at aroganteng ngiti noon, isa na lamang itong basang sisiw na halos hindi makagulapay sa wheelchair. Ngunit ang kumuha ng buong atensyon ni Kasumi ay ang mga braso ni Margareth.Puno ito ng mga pasa at sa gitna ng mga nangingitim na balat ay ang hindi mabilang na butas ng karayom.Nanlamig ang buong katawan ni Kasumi nang mapagtanto kung ano ang ibig sabihin nito. Kilala niya kung paano magparusa ang isang bilyonaryong katulad ni Aslan. Mata sa mata at ngipin sa ngipin. Kung anong kinuha mo sa kanya, kukunin niya rin sa'yo nang pabalik, nang mas malala pa.Mula sa mga marka ng karayom, malinaw na paulit-ulit na kinukuhanan ng dugo si Margareth.Kung ganun… ang taong nag-donate ng dugo kay Aslan noon hindi talaga ang da

Gustong sumabog ni Margareth. Gusto niyang mamatay sa inggit. Ang buong plano niyang sirain ang utak ni Kasumi para hiwalayan nito si Aslan at pareho silang magdusa ay tuluyang naglaho. Imbes na mag-away ang dalawa, heto at naghaharutan pa ang mga ito sa mismong harapan niya!"Aslan! Mga hayop kayo!" tili ni Margareth, "Hindi pa ba sapat 'to?! Nabaliw na ang nanay ko! Baldado na ang tatay ko dahil sa mga pinadala mong gago para gulpihin siya! Tapos ako? Inubos mo pa ang dugo ko! Tinanggalan mo ako ng karapatang makalakad muli! Ano pa bang gusto mo ha?!"Isang malamig na ngisi ang pinakawalan ni Aslan. "Kulang pa 'yan sa ginawa mo sa asawa ko. Karma mo na 'yan, Margareth. Wag kang maghanap ng sisisihin dito dahil lahat ng nangyayari sa’yo ay kagagawan mo!"Nang marinig iyon, ibinaling ni Margareth ang tingin kay Kasumi."Kasumi! Tanga ka ba talaga?!" asik ni Margareth sa babae. "Tingin mo papakasalan ka niyan dahil mahal ka niya?! Wag kang magpaka-ilusyunada! Ginawa ka lang niyang panan

Nang marinig ni Aslan ang sagot ng asawa, agad siyang nakahinga ng maluwag. Nang malaman niyang sumugod si Kasumi sa Antipolo, pakiramdam niya ay luluwa na ang puso niya sa kaba. Akala niya, itatakas nito ang mga bata at hindi na magpapakita pa. Kahit paano ngayon, kahit imposibleng mangyari ang kondisyon, may rason pa rin siya para manatili sa buhay nito.“Kasumi, pwede ba kitang halikan? Kahit isang beses lang?” paos niyang pakiusap.Pero hindi na niya hinintay ang sagot. Bago pa man makaiwas si Kasumi, mariin na niyang inangkin ang mga labi nito.Mainit, marahas at punong-puno ng desperasyon. Ginamit ni Aslan ang pagkakataon para ipasok ang dila niya’t ninanakaw ang lahat ng hangin ni Kasumi habang kinakabisa ang bawat sulok ng bibig nito. Wala siyang ibinigay na pagkakataong makahinga ang dalaga. Para bang kapag binitawan niya ito, tuluyan na itong maglalaho na parang bula.Akmang itutulak sana siya ni Kasumi, ngunit sa sobrang tindi at lalim ng halik niya nanlambot ang mga tuho