All Chapters of One Night with the Ruthless Billionaire: Chapter 161 - Chapter 169

169 Chapters

Kabanata 161

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHindi ko na alam kung ilang oras na ba ang lumipas. Basta pagmulat ko ng aking mga mata, medyo maliwanag na ang paligid. Hindi na sa puwesto ko ang may ilaw. Buong sulok na ng silid.Kaya nagulat ako nang magkaroon ng mesa sa saking harapan. Parang ang hirap kasing paniwalaan, at hindi na rin makatali ang mga kamay ko. Napatitig ako sa pagkaing nasa harapan ko. Pakiramdam ko ay kanina pa ‘to nakahain. Kaya kumalam ang aking sikmura, kahit na hindi ko naman tipo ang pagkain.Mabilis akong kumain. Hindi ko na ininda pa kung ilang beses akong nabulunan, dahil ang mahalaga sa akin ay ang makakain ako nang maayos.Ayaw kong sayangin ang pagkatataong ‘to. Gutom na gutom ako, at nauuhaw. Pakiramdam ko ay mawawalan ulit ako ng malay kung hindi ko ‘to itinuloy.Kaya naging mabilis ang lahat. Hindi ko man lang namalayan na naubos ko na ‘yon, at uminom ako kaagad ng tubig.“Patay gutom ka pala?” puna nang isang boses.Doon ako napasulyap sa gawi niya, at n

Kabanata 162

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewIsang araw na ang lumipas magmula nang dalhin nila ako rito. Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin, pero naniniwala naman ako na darating si Killian.Naniniwala ako na magagawa nila akong hanapin, at magagawa nilang pabagsakin ang mga ‘to. Pero bakit sa tuwing lumilipas ang oras ay aminado akong nawawalan na ako ng pag-asa?Hindi ko alam kung dahil ba sa lalaking madalas akong pagsalitaan ng kung ano, o dahil pakiramdam ko ay wala talaga akong laban sa kanila?Sabihin na nating namatay na nga si Dexter, pero hindi naman ‘yon sapat para maging kalmado ako, hindi ba? Kaya hindi ko maiwasang mapatulala na lang, at pilit nagdadasal para tanggalin ang kabang nararamdaman ko magmula pa kanina.“Kumain ka na.”Napasulyap ako sa lalaking nagdala ng pagkain para sa akin, at kung hindi ako nagkamamali ay siya ‘yong madalas na hindi nagkokomento sa tuwing nasa paligid ‘yong isa.Kung hindi ako nagkamamali ay Simon ang pangalan no’n, pero ‘tong isa, hindi

Kabanata 163

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Ano ba ang pakialam mo?” singhal ni Simon sa kaniya.Napansin ko naman ang pagsulyap nito sa akin, at ang pagkunot ng kaniyang noo na hindi ko alam kung para saan nga ba.Bumigat din ang kaniyang awra, pero hindi ko matukoy kung bakit. Basta ang alam ko lang ay tumalim ang kaniyang mga mata nang lingunin niyang muli si Simon.“Naatasan lang tayo para bantayan ‘yan, hindi para bugbugin!”Doon naman natawa si Simon, at kaagad akong itinuro na para bang may nagawa akong kasalanan.“Ito! Itong babaeng ‘to! Sinabi ba naman na wala talaga silang pakialam sa kaniya! Na kaya ganoon ang nangyari ay dahil pinaglalaruan lang tayo ng mga ‘yon!”Dumako muli ang mga mata sa akin ng lalaki, ngunit kaagad din naman niyang ibinalik muli ang kaniyang atensyon kay Simon na ilang beses napamura nang malutong.“Tang ina! Kung patayin na lang natin ‘to?”“Tapos ano? Tayo ang malalagot kina boss?” iritadong wika naman niya, at napailing na lamang. “Kaya mo ba sinuntok

Kabanata 164

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHumugot ako nang malalim na hininga. Hindi ko na namalayan kung ilang oras na ba ang lumipas. Basta ang alam ko lang ay kakain na ulit ako, pero dinner na.Hindi na ako binantayan ng lalaki. Kaya nakapagtataka kung bakit pinili niyang lumabas.Hindi na rin naman pumasok pa si Simon dito sa loob. Kung may papason man, ‘yong isang lalaki na madalas akong tulungan.Hindi ko alam kung bakit medyo natulala pa ako. Pakiramdam ko kasi ay parang may tunog akong naririnig na hindi ko alam kung saan nanggagaling.Nasa matinong pag-iisip pa naman ako, pero bakit parang matinis na tunog sa kung saan?Napahawak na lamang ako sa aking tainga, at kinagat nang mariin ang aking labi, hanggang sa may magsalita.“Baby.”Napaawang ang aking labi, at kaagad na natantong ang boses na ‘yon ay nanggagaling mismo sa aking earrings.“Are you there?”“Killian?”“Tone down your voice, baby,” wika nito na siyang nagpasinghap na lang sa akin.Bakit ngayon niya lang ako kinaus

Kabanata 165

Killian Adler Rivanov’s Point of View“Dad!”Malalaki ang aking hakbang nang makarating ako sa mansion. Puwede namang kausapin ko na lang si Daddy thru earpiece namin, pero mas magandang sa personal lalo na’t ilang oras nang nawawala si Ylianna!Damn it! Sa ilang oras na ‘yon ay halos masiraan ako nang bait. Imagine, ilang beses naming hinalughog ang mall? Maging ang CCTV footage ay nagawa na rin naming i-check.Good thing, nagawa kong ibigay, at ipasuot sa kaniya ‘yong earpiece. Ang problema lang ay kung aware ba ang mga ‘yon tungkol sa mga ganoong klaseng gadget.“Where’s my dad?” tanong ko sa isang katulong na siyang nakasalubong ko.Maging ang butler namin ay hindi ko mahanap, at ‘yon ang nakaiinis! Kung kailan na kailangan ko sila, saka naman sila wala ngayon.Kapag naman hindi ko sila kailangan, kung saan-saan sila lumilitaw! Fuck!“Sir?”Umigting ang aking panga, at tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya.Kaya napayuko siya, at parang nakaramdam ng takot.“Are y

Kabanata 166

Killian Adler Rivanov’s Point of View“News, Dad?” bungad ko nang makapasok ako ng kaniyang study roon.Sumunod naman sa akin si Malachi, habang si Mommy naman ay kanina pa nandoon sa loob, at mukhang hinihintay kami.Sumimsim si Mommy sa kaniyang tasa ng kaniyang tsaa, habang si Daddy naman ay bahagyang pinaglalaruan ang kaniyang iniinom na alak.Umigting ang aking panga, dahil sa katahimikang namayani sa amin. Nakarating na ako sa sofa, at naupo sa harapan ni Mommy, pero hanggang ngayon ay hindi pa rin nasasalita si Daddy.“We shouldn’t waste our time,” basag ko sa katahimikan, dahil hindi ko na talaga kayang maghintay pa. “She’s in danger. Ano? Tutunganga na lang ba tayo, Dad? Bawat minuto, mahalaga ‘yon! Hindi natin alam kung ano ang nangyayari roon kasi hindi natin ikino-connect ang signal natin sa kaniya!”“Nagawa naman na niyang i-hack ang signal nila. So far, wala naman silang security. Wala rin silang CCTV, kaya ang tanging cellphone lang ang na-hack niya.”“How did that happ

Kabanata 167

Wala kaming maayos na tulog magmula kagabi, dahil sa meeting na nangyari. Lahat kami ay nag-iisip kung paano namin maisasagawa ang pagligtas kay Ylianna lalo pa’t buhay niya ang nakasalalay rito.Natawa ako nang mahina, at bahagya pang napailing. Sa sobrang daming naglalaro sa aking isipan, parang nawawala na ako sa aking sarili.Hangga’t hindi namin nagagawang iligtas si Ylianna, hindi ako matatahimik nang maayos.“Can I talk to her?” tanong ko kay Daddy.Nandito pa rin kami ngayon sa study room niya. Ultimo ang pagkain namin, dinala na rin dito ng butler. Kaya mas lalo lang bumigat ang tensyon dito sa silid ni Daddy.“Go on.”Kaagad kong binuksan ang aking signal, at hinanap ang signal niya nang sa gayon ay mai-connect ko na. Hindi naman ako nahirapan doon, dahil maging sina Mommy, Daddy, at Malachi ay kaagad din nilang ni-connect ang signal nila sa kaniya.“Baby,” I whispered, trying to get her attention.Walang tao ngayon sa silid niya, ayon sa tauhan ni Daddy na nandoon. Nalaman

Kabanata 168

Killian Adler Rivanov’s Point of View“Susugudin namin mamaya ang mga dumukot kay Ylianna,” pahayag ni Mommy nang paupuin na ako nang tuluyan ni Mommy sa sofa.Hindi ako nagsalita. Nanatili lamang akong tahimik, at handang tanggapin ang mga pang-iinsulto ng Mommy ni Ylianna, dahil tanggap ko naman ‘yon na sa una pa lang talaga ay kasalanan ko naman.Kaya nga balak ko sanang ituwid ang pagkamamali ko, pero paano ‘yon mangyayari kung tuluyan na talagang nasira ang tiwala nila sa akin?“We already found her location. Actually, may naibigay si Adler na earpiece bago nila dukutin si Ylianna. Good thing, wala silang gadget o security na kayang i-block ang signal niya. Kaya hanggang ngayon ay nakikita pa rin namin ang kaniyang location,” paliwanag ni Daddy na siyang nagpatalim ng mga mata ng Mommy ni Ylianna. “May tauhan ako roon, at sinisiguradong hindi masasaktan si Ylianna.”“Paanong hindi siya sasaktan? Imposible ‘yon—”“Kilala ko ang mga kalaban ko. Kapag alam nilang mali sila ng babaen

Wakas

Nang makarating kami roon, kaagad naman kaming pumuwesto sa napag-usapan namin kanina. Si Daddy ang nasa mismong entrance, habang kami naman ni Malachi ay sa likod mismo.May mga kasama rin kami rito, at nagawa na rin nilang patayin ang mga kalaban na nagbabantay sa mga ‘to. Kaya ang problema na lamang namin ay ang mga nagkalat ngayon dito sa building na ‘to.Humigpit ang pagkahahawak ko sa aking baril, at pinakiramdaman ang paligid lalo na’t naririnig pa rin naman namin ang tawanan nila mula sa second floor.Nagawa ko ring lingunin si Malachi na nasa likod ko lamang, at napansin na inililibot din pala niya ang kaniyang mga mata sa buong paligid.“Nasa taas yata sila lahat, sir,” wika nang isang boses sa kabilang linya.Tumango naman ako, at sinenyasan ang nasa harapan namin na mauna ng maglakad.Mabilis naman silang gumalaw, pero nandoon pa rin naman ang pag-iingat lalo pa’t may mga tuyong dahon dito.Kinailangan ko pa ngang pigilan ang aking hininga sa tuwing hahakbang kami, dahil ay

...

12 13 14 15 16 17

SCAN CODE TO READ ON APP