All Chapters of One Night with the Ruthless Billionaire: Chapter 121 - Chapter 130

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewPinanood ko si Killian na ngayon ay nagluluto ng aming hapunan. Ang sabi niya ay hindi na kami kakain sa labas, dahil ang gusto niya ay kumain dito.Ang original kasi talaga naming plano ay ang kakain kami sa labas, pero nagbago ang isip niya. Kaya heto, nagluluto siya ngayon ng sinigang, dahil ‘yon ang gusto kong kainin ngayon.Sakto kasing umuulan kanina, at kahit hindi na kami mag-air conditioner ni Killian ay ayos lang, dahil malamig naman.May electric fan din naman si Killian, eh. Kaya ayos lang talaga sa akin. Ang kaso lang ay mahilig yata sa malamig si Killian.Pagpasok ko pa lang kasi rito kanina sa loob ay nakabukas na ang mga air conditioner, at ilaw, eh. Parang automatic ang lahat, at talagang hindi na kailangan pang buksan gamit ang remote.“Tulungan kita?” tanong ko sa kaniya, dahil baka mamaya ay hindi na naman niya ako payagan, at basta na lang kunin ang mga madadampot ko.Napatingin siya sa akin, habang naghahati ng mga gulay, pe

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Good morning,” bati sa akin ni Killian nang magmulat ako ng aking mga mata.Walang bumungad sa amin na alarm clock, dahil hindi naman siya papasok sa company niya. Medyo naninibago nga ako kung tutuusin, dahil nasanay ako na gigisingin ako palagi ng alarm clock.Pero ang sarap din naman sa pakiramdam ng ganito. ‘Yong wala kang iniisip na trabaho, o document kapag imumulat mo ang mga mata mo.Nakangiti nang tipid sa akin si Killian nang magsalubong ang aking mga mata. Medyo nahiya pa nga ako, dahil bakit tila hindi siya mukhang bagong gising?Ang guwapo pa rin naman kasi niya. Parang normal na araw lang niya, at hindi man lang natulog.Magulo nga ang buhok, pero ang guwapo pa rin sa paningin ko.“Good morning,” bati ko naman pabalik.Kaya naman lumapit siya sa akin, at kaagad na hinalikan ang aking pisngi. Napangiti na lang ako lalo na nang isunod naman niya ang aking noo na halikan.“How’s your sleep?” tanong nito sa akin.“Good,” sagot ko naman

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Mahilig ba ang kapatid mo sa black and white?” tanong ko sa kaniya, dahil mostly ng mga sapatos na limited edition nila ay ganoon ang kulay.Hindi ko naman kasi alam kung ano ang gusto ng kapatid niya, eh. Mabuti na lang talaga, dahil nagawa akong samahan ni Killian ngayon.“Black and white, minsan pure black, o kaya pure white,” sagot naman niya kaagad.Napatango ako bilang sagot. Medyo hindi nga ako makapili, pero parang mas maganda yata na kumuha na lamang ako nang tag-iisa sila, ‘no?“Tag-iisang color na lang siguro,” saad ko sa kaniya.“Are you sure?” paninigurado nito sa akin na siyang nagpatango naman kaagad sa akin.Tiningala ko siya, at kaagad ko namang nahanap ang kaniyang mga mata na ngayon ay nakatingin pala sa akin.“Kunin na natin. Magdagdag na lang tayo ng relo kung sakali.”Natawa siya sa aking sinabi, at napatango na lamang sa huli. Wala rin naman siyang nagawa, dahil ako nga ang masusunod.Kaya lang ay hindi ko naman inaasahan

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMatapos ang naging usapan namin sa living room, nagtungo na rin kami kaagad sa dining area.Kami lang din talaga ang nandoon, at wala silang ibang bisita kung hindi ay ako lang.Hindi ko tuloy alam kung bakit na kami lang ang nandito kung gayon na puwede namang magtawag ang magkapatid ng kanilang mga kaibigan.“Hindi kami nagtawag ng mga bisita, dahil biglaan lang naman ‘to,” wika ni Tita na para bang narinig niya ang mga katanungan sa aking isipan. “Ayaw rin kasi talaga ng bunso ko ang magkaroon ng birthday celebration, dahil pagod nga siya galing trabaho.”Kung sabagay nga naman, kahit sino rin sa amin ay magpapahinga na lang kaysa ang magkaroon pa ng party.Nasa medical field kasi talaga si Aziel. Kaya talagang ayaw niyang masiyadong mapagod. Mas gugustuhin niyang alagaan din ang kaniyang sarili para sa makatulong siya sa mga nangangailangan talaga ng tulong.Hindi niya puwedeng pabayaan ang sarili niya, dahil ito rin ang pinili niyang profess

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNapahawak ako sa aking noo. Hindi maiwasang isipin ang mga binitawang salita ni Killian sa akin kagabi.Hanggang ngayon kasi ay naglalaro pa rin sa aking isipan ‘yon, kahit na may trabaho naman akong dapat gawin ngayon.Nakatutok lang kasi ang aking atensyon ngayon sa binabasa kong document, pero lumilitaw kasi talaga sa isipan ko si Killian, eh.Though, busy naman siya ngayon sa meeting niya. Kaya mag-isa ako ngayon dito sa kaniyang opisina.Pero siyempre ay ramdam ko ang kaniyang mga mata sa aking gawi. Paniguradong pinanonood na naman niya ako sa kaniyang cellphone, dahil may mga CCTV camera nga naman dito sa kaniyang office.Wala naman akong magawa kung hindi ay manahimik na lang, at umakto na parang nagbabasa ng document.Kanina pa siya roon sa conference hall, pero ramdam kong nasa akin ang atensyon niya. Talagang binabantayan pa rin ako kahit na busy siya sa kaniyang trabaho.Kaya naman kinuha ko na lamang ang aking cellphone para magtipa