Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 17

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNatahimik ako matapos ang naging usapan namin. Wala rin ni isa sa amin ang nagsasalita, pero ramdam kong hindi niya inalis ang kaniyang mga mata sa akin.“Steak,” simpleng saad ko nang tanungin ng waiter ang aking order.Humugot ako nang malalim na hininga para lang pakalmahin ang aking puso. Bahagya kasi ‘tong naghaharumento, dahil hindi talaga inililihis ni Killian ang kaniyang mga mata.Medyo naiilang kasi ako, at hindi ko alam kung tama bang makaramdam ako nang ganito. We just had a conversation a while back. Pero dahil yata sa naging usapan namin, parang tumatak talaga sa isipan ko, at medyo hindi ako kumportable, dahil doon.“May order pa po ba kayo, ma’am?”Tumingin muli ako sa menu, at naghanap pa ng pagkain na matitipuhan ko. Kasi sa totoo lang, wala talaga akong ganang kumain. Sadyang kailangan ko lang kumain, dahil nga kay Killian na masama ang tingin ngayon.Mukhang binabantayan niya ako, at parang nagkaroon siya ng ideya na ayaw ko t

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewPasimple kong kinagat ang aking ibabang labi nang mapansin na nakatingin pa rin sa akin si Killian. Nasa harapan ko kasi siya, at hindi man lang niya inililihis ang kaniyang mga mata magmula nang umupo siya sa bakanteng upuan na nasa aking harapan.Kahit siguro ibaling ko ang aking atensyon sa ibang bagay, hindi pa rin talaga ako makakakalma, dahil ramdam ko pa rin ang kaniyang mga mata.Bakit kasi kailangang magtagpo muli ang landas namin? Hindi ko alam kung sadyang maliit lang ba ang mundo, o pinaglalaruan lang talaga kami ng tadhana ngayon.“Bakit ‘yon ang sinabi mo?” nagtataka kong tanong nang hindi na talaga ako makapagpigil. “Really? Mrs. Rivanov?”Ang daming puwedeng sabihin na pangalan. Puwede nga ring pangalan ko na lang, pero apelyido niya ang gusto niyang sabihin? Kung ‘yon lang naman pala ang gagawin niya, sana ako na lang ang nagbayad.Sana hindi ko na siya hinayaan na siya ang magbayad ng order ko. Ganoon din naman pala ang kapalit,

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Bodyguard ba kita?” tanong ko sa kaniya, naghihina, at parang unti-unti na talagang natutunaw ang aking inis. “Bakit mo naman ako babantayan?”He smirked. Gumalaw siya, at parang itinapon ang kaniyang sigarilyo, habang ako ay nanatili lamang nakatitig sa kaniya. Hindi inaalis ang aking mga mata sa kaniya para lang subukang titigan siya, kagaya ng pagtitig niya sa akin.“No, but it feels like I need to protect you from those assholes,” he mumbled, enough for me to hear it.Tumama sa akin ang pinaghalong usok ng sigarilyo, at mint sa kaniyang hininga. Kaya nanuyo ang aking lalamunan. Ni hindi alam kung bakit iba ang naging epekto nito sa akin.Humugot ako nang malalim na hininga, tinanggal ang nakabara sa aking lalamunan, at nakadagan na mabigat na bagay sa aking dibdib. Matapang ko siyang nginisihan, at hindi ipinahalata sa kaniya kung ano nga ba talaga ang epekto niya sa akin.Hindi sa natatakot ako, pero gusto ko lang namang ipakita sa kaniya n

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNang hindi na ako mapakali, kaagad akong sumunod sa kaniya sa bathroom. Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas para sumunod sa kaniya, pero isa lang ang masasabi ko, para akong binuhusan nang malamig na tubig lalo na nang makita kong bumabakat ang muscles niya mula sa kaniyang suot na damit.Napakurap ako, at nanuyo ang aking lalamunan. Parang hindi ako makapaniwala sa aking nasaksihan lalo na nang mag-init ang aking mga pisngi. Paniguradong namula na ang aking mukha lalo na nang lumingon siya sa aking gawi.Seryoso ang kaniyang mga mata, at tila alam na nitong sumunod ako sa kaniya. Parang nagsisi tuloy ako, at hindi maiwasang mapasinghap na lang.Sa sobrang dami kong nakitang kagaya ng kaniyang katawan, bakit iba pa rin ang epekto niya sa akin? Bakit sa kaniya lang ako naging ganito?“Ayos na,” aniya.Tumikhim naman ako, at umayos ng pakatatayo. Pinanood ko rin siyang patayin ang shower, at bahagyang lumapit sa aking puwesto.Gumilid naman