One Night with the Ruthless Billionaire의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View And just like that, we ate our breakfast in our room. Paglabas ko pa lang kasi ng banyo, dumating na ang breakfast namin. Wala pa man din akong suot talaga maliban sa roba. Balak ko kasi sanang magpatuyo ng buhok, pero nang marinig ko ang pagkatok ni Killian sa pinto, napilitan akong lumabas. Nakabalot pa nga ng tuwalya ang aking buhok, eh. Kaya hindi ko maiwasang mapahugot nang malalim na hininga, dahil medyo mabigat ang tuwalya. Mukhang napansin yata ‘yon ni Killian, dahil napasulyap siya sa aking ulo. Naririnig yata kasi niya ang mabibigat kong hininga. Kaya natigilan siya sa pagnguya. Inabot niya naman ang tuwalya sa aking ulo na siyang nagpatigil naman sa akin sa pagnguya. Dahan-dahan niya ‘yong tinanggal. Kaya medyo nakahinga nang maayos ang aking anit, pero kapalit naman no’n ang pagkabog ng aking puso. Dahan-dahan niya ‘yong sinuklay gamit ang kaniyang mga daliri, bago niya muli pinatuyo ang aking buhok gamit ang tuwalya.

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View  Matapos kong ayusin ang aking sarili, sabay kaming lumabas ng room namin ni Killian. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita, pero hindi man lang ako nakaramdam nang pagkailang matapos ang naging usapan namin kanina. Ewan ko ba kung bakit, pero pakiramdam ko ay unti-unti na talaga akong nasasanay na pag-usapan ang ganoong bagay, at ‘yon ang ayaw ko. Ayaw ko kasi sanang malaman niyang na-attach ako sa kaniya, dahil lang sa ginagawa namin ang bagay na ‘yon. Kung balak ko man kasi ulit na pumasok sa isang relasyon, hindi ‘yong tumatakbo lang sa sex. Gusto ko ay ‘yong natural lang ang lahat, at hindi pilit.

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View “Didn’t know you liked talking to kids.”Napatingin naman ako sa kaniya, at napansin na kanina pa pala siya nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung nagawa ba niyang tingnan ang bata kanina, pero mukhang hindi, dahil ang atensyon niya ay nanatili sa akin.Talagang hindi man lang niya sinulyapan ang bata na umalis sa harapan namin para lapitan ang kaniyang Mommy na kasalukuyang nakahawak ang ice cream.Mukhang nagpabili yata ang bata sa Mommy niya, at hindi man lang sumunod dito. Kaya nang masiguro kong nakalapit na siya sa Mommy ay saka ako lumingon kay Killian.Nakita ko ang naglalarong kislap sa kaniyang mga mata, at hindi ko lang masiguro kung para saan ‘yon. Kaya tinaasan ko siya saglit ng kilay, at bahagyang napailing lalo pa’t hindi man lang talaga niya inilihis ang kaniyang atensyon sa ibang bagay.“May charity kasi ang parents ko,” sagot ko, dahil ‘yon naman ang totoo. “Magmula nang itayo nila ‘yon, madalas akong isama ng mga magulang ko ro

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Napangisi siya, habang ako ay pilit nilulunok ang aking kinakain. Hirap na hirap kasi akong lumunok. Ni hindi ko man lang siya magawang tingnan lalo pa’t ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga na tumatama sa aking balat. Since nasa gilid pa naman ako ng pool, at ang tubig ay hanggang sa aking dibdib, parang hindi ko na ramdam ang lamig, dahil kay Killian. Ang hirap aminin, pero talagang uminit ang paligid ko, dahil sa kaniya. Nakapagtataka nga, eh. Sa tuwing lumalapit siya, pakiramdam ko ay napaliligiran ako ng apoy. ‘Yong tipong yumayakap ito sa akin, pero hindi naman ako napapaso. Na para bang si Killian mismo ang apoy, habang ako naman ay isang alitaptap na gustong magpay

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View  “My decision is final, Yana,” aniya ni Mommy, at hindi man lag ipinaliwanag sa akin kung paano. “Magbo-book na ako ng plane ticket mo for next week.”“Saan naman po ako pupunta?” tanong ko, at hindi na napansin pa si Killian, dahil ang buong atensyon ko ay nasa kaniya na. “Wala naman po akong balak puntahan na bansa.”“Spain!” mabilis na sagot ni Mommy na siyang nagpatigil sa akin.Hindi ko maiwasang mapakunot na lamang ng aking noo, dahil hindi ko naman ‘yon inaasahan kung tutuusin.Wala naman akong balak magpunta sa Spain, eh. Ano naman ang gagawin ko roon, hindi ba?Naiintindihan ko naman na gusto akong magpahinga saglit ni Mommy nang sa gayon ay makapag-isip naman ako nang maayos. Pero paano ko ‘yon gagawin kung alam ko namang parang hindi ko deserve nang pahinga lao pa’t iiwan ko