หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

ทุกอย่างเป็นไปตามที่โหลวซิงอิ๋นคาดการณ์ไว้ในขณะที่เธอสามารถนั่งละเลียดมื้ออาหารได้อย่างสงบและผ่อนคลาย แต่คนทั้งตระกูลเหยียนกลับเหมือนถูกดึงเข้าสู่พายุที่บ้าคลั่ง อารมณ์ของทุกคนกำลังพุ่งพล่านจนถึงขีดสุดและพร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อโดยเฉพาะทางด้านของเหยียนเฟยฝาน...หลังจากที่กระแสข่าวของเซี่ยอวี่อิงระเบิดรุนแรงมาตลอดทั้งช่วงเช้าจัวกวางก็ก้าวเข้ามารายงานข่าวร้ายว่า “คุณชายครับ ตอนนี้รายงานข่าวที่เกี่ยวกับคุณนายใหญ่ พวกเราไม่สามารถแทรกแซงได้เลยครับ”ใบหน้าของเหยียนเฟยฝานมืดครึ้มลงในทันทีดวงตาคมดุจเหยี่ยวที่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลตวัดมองจัวกวาง “นายว่าอะไรนะ?”น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นแผ่ซ่านไปด้วยรังสีอำมหิตอย่างเห็นได้ชัดคำว่า ไม่สามารถแทรกแซง หมายความว่าอย่างไร? ในเมืองกั่งเฉิงแห่งนี้ ยังมีเรื่องอะไรที่ตระกูลเหยียนของเขาจัดการไม่ได้อีกงั้นหรือ?จัวกวางเข้าใจความคิดของผู้เป็นนาย จึงรีบอธิบายต่อว่า “ตอนนี้บัญชีโซเชียลทั้งหมดในเมืองกั่งเฉิงถูกเราควบคุมไว้ได้แล้วครับ แต่ปัญหาคือบัญชีที่กำลังปั่นกระแสให้ร้อนแรงอยู่นี้ เป็นเลข IP มาจากต่างประเทศทั้งหมดครับ”“ทางเราพยายามติดต่อเจรจา

หรือจะเป็นเขา ที่ส่งคนไปรับโหลวซิงอิ๋น?เมื่อย้อนคิดดู ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา เวลาเกือบสองในสามของเขาหมดไปกับการอยู่ที่บ้านใหญ่หากโหลวซิงอิ๋นจะแอบติดต่อหรือมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับเฝิงเฮ่อในช่วงเวลานั้น มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ลมหายใจของเหยียนเฟยฝานเริ่มหอบกระชั้น “สืบมาเดี๋ยวนี้ว่าคนสัญชาติ Y คนนั้นพาเธอไปที่ไหน! แล้วก็...”พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเหยียนเฟยฝานก็เย็นเยียบจนไร้ความรู้สึก“ช่างเถอะ นายไปสืบเรื่องนั้นก่อน”จัวกวางพยักหน้า “รับทราบครับ”ก่อนจะถอยออกไปเมื่อเหลือตัวคนเดียว เหยียนเฟยฝานก็ต่อสายตรงถึงเฝิงเฮ่อทันทีไม่นานนัก ปลายสายก็กดรับเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังขึ้น “มีอะไร?”เพียงสามคำที่สั้น เย็นชา และเหินห่างเมื่อได้ยินน้ำเสียงแบบนั้น ไฟโทสะของเหยียนเฟยฝานก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันทีเมื่อก่อนเขาเคยมองว่านิสัยของเฝิงเฮ่อนั้นแค่จืดชืดและเฉยเมยแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่ามันคือการแสดงความเป็นศัตรูต่อเขาอย่างชัดเจน...“เฮียอยู่ที่บริษัทไหม? จะไปหา”เฝิงเฮ่อสวนกลับ “นายมีเวลามาหาฉันด้วยเหรอ?”เหยียนเฟยฝานชะงัก “หมายความว่ายังไง?”อะไรคือการตอบกลับมาว่า มีเวลาไปห

โหลวซิงอิ๋นคนนี้ เติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวและไร้ที่พึ่งมาโดยตลอด!ไม่ว่าเธอจะถูกรังแกจนบอบช้ำเพียงใด เธอทำได้เพียงต้องทวงความยุติธรรมกลับมาด้วยตัวเองเท่านั้น ดังนั้นเธอไม่ใช่คนประเภทที่ใครมาตบหน้าแล้วจะยอมอยู่นิ่ง ๆ ไม่โต้ตอบเมื่อก่อนที่เซี่ยอวี่อิงทำเรื่องเลวร้ายไว้ แต่เธอยังหาหลักฐานมามัดตัวไม่ได้ว่าอีกฝ่ายจงใจ เธอจึงยังไม่วู่วามกล้าทำอะไรสักเท่าไหร่!แต่ตอนนี้หลักฐานทุกอย่างมันมัดตัวจนดิ้นไม่หลุดแล้ว...เหยียนเฟยฝานยังกล้าหวังจะให้เธอปล่อยเซี่ยอวี่อิงไปงั้นเหรอ?แต่สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือการที่เหยียนเฟยฝานกล้าลากชื่อเธอไปพัวพันกับเฝิงเฮ่อ“ออกห่างจากคุณเฝิงเดี๋ยวนี้”โหลวซิงอิ๋นสั่งเสียงเย็นเหยียนเฟยฝานหัวเราะหึในลำคอ “ทำไม กลัวผมจะทำอะไรเขาเหรอ? โหลวซิงอิ๋น อย่าลืมนะว่าเรายังไม่ได้หย่ากัน”พริบตานั้น อารมณ์โกรธของเหยียนเฟยฝานพลุ่งพล่านจนคุมไม่อยู่ธรรมชาติของมนุษย์เราก็เป็นแบบนี้ เมื่อเมล็ดพันธุ์แห่งความระแวงถูกฝังลงไป มันย่อมแตกกิ่งก้านสาขาจนบดบังความจริงเวลานี้เหยียนเฟยฝานสูญเสียสติสัมปชัญญะไปหมดสิ้น เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเฝิงเฮ่อกับโหลวซิงอิ๋นจะไม่มีอะไรลึกซึ้ง

แค่บริษัทวิจัย ไม่ใช่ที่ขายเครื่องสำอาง แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่?จัวกวางรายงานต่อ “อีกบริษัทวิจัยทางชีวภาพในย่านนี้ เป็นของระบบเครือข่ายธุรกิจคุณเฝิงครับ”เหยียนเฟยฝาน “...”บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัดลงอีกครั้ง!ของเฝิงเฮ่อ...แถมเธอยังออกมากับคนสัญชาติ Y อีก สรุปว่าเธอมาที่นี่เพื่อหา... เฝิงเฮ่องั้นเหรอ?เหยียนเฟยฝานจุดบุหรี่ขึ้นสูบเพื่อระงับอารมณ์จัวกวางจึงเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “งั้นเราจะไปกันเลยไหมครับ หรือว่า?”เหยียนเฟยฝานตอบสั้น ๆ “รอ”...โหลวซิงอิ๋นเดินเข้าไปในบริษัทวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพแห่งหนึ่งพร้อมกับเกอหลัวเกอหลัวเดินตามหลังเธอด้วยท่าทีนอบน้อม “นึกไม่ถึงเลยครับว่าคุณหนูจะมีทรัพย์สินในเมืองกั่งเฉิงมากมายขนาดนี้ คุณชายรองเหยียนเขาทราบเรื่องพวกนี้บ้างไหมครับ?”“เขาจะไปรู้อะไรล่ะ?”วัน ๆ ในหัวของเขามีแต่เรื่องของเซี่ยอวี่อิงเท่านั้นแหละโหลวซิงอิ๋นเปลี่ยนมาสวมชุดกาวน์ปลอดเชื้อสีขาว เมื่อครู่ทางแล็บโทรมาแจ้งเธอว่า ผลงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่ทำต่อเนื่องมานานถึงสามปี ประสบความสำเร็จแล้ว“ที่นี่คือสาขาที่ใหญ่ที่สุด”โหลวซิงอิ๋นเอ่ยผู้หญิงทุกคนรักสวยรักงาม เธอเองก็เช่

ภาพของคนสัญชาติ Y คนนั้นผุดขึ้นมาในหัว เขาเหมือนจะเคยเห็นชายคนนี้อยู่ข้างกายเฝิงเฮ่อมาก่อนคงเป็นคนของเฝิงเฮ่อไม่ผิดแน่เฝิงเฮ่อถึงขั้นส่งคนมาคอยคุ้มกันเธอเลยงั้นเหรอ ทำไม? คิดว่าคนตระกูลเหยียนจะจับเธอไปกินหรือไง?เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเฝิงเฮ่อกับโหลวซิงอิ๋น เหยียนเฟยฝานก็ยิ่งโกรธจนปอดแทบฉีก...ขณะที่โหลวซิงอิ๋นกำลังเดินทางกลับถึงหมู่บ้านซีซานจวีเบอร์แปลกเบอร์หนึ่งโทรเข้ามา เธอเลื่อนรับสาย “ฮัลโหล”“ฉันเอง”เสียงแหลมสูงของเหยียนเซียงดังมาจากปลายสายโหลวซิงอิ๋นขมวดคิ้ว เธอไม่ชอบเหยียนเซียง น้ำเสียงของยัยนี่ฟังดูไม่รื่นหู แถมทุกครั้งที่พูดก็มักจะติดนิสัยจิกกัดและประชดประชันโดยเฉพาะท่าทีโอหังอวดดีในตอนนี้โหลวซิงอิ๋นเอ่ยเรียบ ๆ “มีอะไร?”เหยียนเซียงถามเสียงเขียว “นี่แกบล็อกเบอร์ฉันงั้นเหรอ?”โหลวซิงอิ๋นย้อนถาม “แล้วมันจะทำไม?”น้ำเสียงของเธอไม่มีความอดทนอดกลั้นเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป จะว่าไป... ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา เธอก็ไม่เคยยอมก้มหัวให้คนตระกูลเหยียนอยู่แล้วเมื่อก่อนตอนที่เธอกับเหยียนเฟยฝานยังรักกันดี หากมีคนในตระกูลเหยียนที่ทำให้เธออึดอัด เธอก็มักจะเลือกมองข้