All Chapters of หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง: Chapter 51 - Chapter 60

เหยียนซู่มองตู้หลานเจินด้วยสายตาผิดหวัง “แม่ แม่กลายเป็นนางมารร้ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”ตู้หลานเจินช็อคไปแล้ว “นี่ลูกพูดอะไร? ว่าแม่ร้ายเหรอ นี่ลูก…”หลังได้ยินเหยียนซู่ตำหนิตน สีหน้าเธอเปลี่ยนไปทันที “ที่แม่ทำกับพี่สะใภ้รอง มันเลวร้ายจริง ๆ” เหยียนซู่พูดอย่างไม่เกรงใจ “แม่ดูถูกชาติกำเนิดของเธอ จับผิดเธอ แถมยังย่ำยีเธออีก”คำตำหนิจากลูกสาวแท้ ๆ ทำเอาเธอจุกจนพูดไม่ออก ตู้หลานเจินโกรธจนตัวสั่น “ลูก ลูกบอกว่าร้าย งั้นลูกก็ดูซะบ้างว่ามันทำอะไรไว้?”“พี่สะใภ้ลูกเพิ่งคลอดลูก แผลที่ท้องตั้งใหญ่ขนาดนั้น แต่นังนั่นทำจนแผลปริตั้งกี่ครั้งแล้ว!”เหยียนซู่ “พี่เขาทำอะไร พี่รองไปเฝ้าพี่สะใภ้ใหญ่คลอดลูก แต่ลูกของเธอเสียไปแล้ว ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ จะให้นั่งรอพวกแม่มาด่าซ้ำรึไง?”“ครึ่งปีที่ผ่านมาพวกแม่ทำกับเธอขนาดนั้น ถ้าเป็นหนู หนูแทงพวกแม่ตายไปนานแล้ว！”“ลูก นี่ลูก…” ตู้หลานเจินโกรธจนหน้ามืดตาลาย “แม่บอกว่า…” “แม่บอกว่าแท้งปลอมงั้นเหรอ เหอะ โกหกเหรอ！”“เมื่อวานซืนตอนอยู่ที่โรงพยาบาลเธอหน้าซีดขนาดไหนพวกแม่ไม่เห็นกันรึไง?”ตู้หลานเจิน “……”ลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงแล้วเหยียนซู่สะบัดมือ

ถาพถ่ายถูกบันทึกไว้เมื่อสามปีก่อนช่วงเดือนตุลา เป็นช่วงที่ใบไม้ร่วงสวยที่สุดภาพที่ชัดเจนขนาดนี้ เขาเอามาได้ยังไง…แถมภาพถัดจากนั้น คือภาพจากกล้องวงจรปิดที่จับได้ว่าเซี่ยอวี่อิงถือแบบร่างของเธอเข้าไปในสำนักงานการท่องเที่ยวเป็นภาพซูมจากกล้องแถมยังมีเวลากำกับชัดเจน…เดิมทีโหลวซิงอิ๋นคิดว่าหลักฐานที่เฝิงเฮ่อหมายถึง คือพวกไฟล์เสียงอะไรแบบนั้นคิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นหลักฐานที่มัดตัวแน่นแบบนี้แถมยังมีจุดสำคัญอีกมากด้วย！โหลวซิงอิ๋นเก็บเอกสารกลับเข้าไปในซอง “คุณเฝิงล่ะ?”“ไม่ทราบค่ะ คนที่นำเอกสามาส่งคือเลขาจง” ซ่งเจิงส่ายหน้าโหลวซิงอิ๋นครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะหยิบเอกสารออกมา ถ่ายรูปเก็บไว้ทีละหน้า แล้วส่งเข้าอีเมลตัวเอง“เธอเลิกงานเถอะ”โหลวซิงอิ๋นหยัดตัวขึ้นพอเดินถึงหน้าประตู ก็เอียงหน้ากลับไปบอกซ่งเจิง “ส่งเบอร์ติดต่อคุณเฝิงให้ฉันด้วย”เอกสารสำคัญขนาดนี้ เธอควรต้องขอบคุณเฝิงเฮ่อสักหน่อย……ออกมาจากบริษัทวิจัยทางชีวภาพเมื่อเดินถึงลานกว้าง เธอเห็นรถหรูของเหยียนเฟยฝานจอดอยู่ไกล ๆ ！รถของเกอหลัวก็มาถึงแล้วเช่นเดียวกันแถมจอดอยู่ไม่ไกลจากรถของเหยียนเฟยฝานพอเห็นโหลวซิงอิ๋น

เหยียนเฟยฝานหงุดหงิดจนทนไม่ไหว เขาคว้าขวดเหล้าขึ้นมา แล้วรินน้ำสีอำพันลงแก้วอีกครั้งโหลวซิงอิ๋น“เมื่อสองปีที่แล้ว ไม่ว่าเธอจะตั้งใจหรือไม่ แต่ฉันเสียลูกไปก็เพราะเธอ！”“วันนั้น ตอนที่อยู่ที่บ้านใหญ่คนที่ผลักฉันก็คือเธอ เหยียนเฟยฝาน เรื่องนี้มัน…！”เหยียนเฟยฝานตัดบท “คุณจะบอกว่าเธอตั้งใจผลักคุณ เพราะตั้งใจให้คุณแท้งเหรอ?”น้ำเสียงเรียบเฉย…แต่แฝงไปด้วยความไม่แยแสและประชดประชันเดิมทีโหลวซิงอิ๋นอยากจะถามต่อ ว่าเรื่องแบบแปลนโครงการนั่น เซี่ยอวี่อิงคิดมันขึ้นมาด้วยตัวเองงั้นเหรอ กับเรื่องนี้เธอจะไม่รู้ได้ยังไง?แต่พอต้องเจอกับน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อใจจากเขา ความคิดทั้งหมดก็สลายไปในพริบตา พูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นแล้วกลับเป็นเหยียนเฟยฝานที่ยังคงครองบทสนทนาต่อ “เรื่องแบบแปลนนั่น ไม่ใช่ความผิดเธอ”โหลวซิงอิ๋น “……”“ตอนนั้นเธอต้องทำเรื่องกรอกเอกสารฉบับหนึ่ง มันจำเป็นต้องใช้แบบแปลนประกอบด้วย ผมเลยให้เธอไป”“คุณเอาไปให้เธอ คุณมีสิทธิ์อะไรถึงเอาไปให้เธอ คุณออกแบบมันเองรึไง?”โหลวซิงอิ๋นโกรธขึ้นมาอีกครั้ง “มันก็แค่โครงร่างออกแบบเอง สำคัญกับคุณขนาดนั้นเลยรึไง?”“อีกอย่าง ตอนนั

ทางหนีทีไล่ที่เตรียมไว้หลังจากหย่าโดยทำลายไม่เหลือ ป่านนี้คงนั่งร้องไห้อยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังแล้วล่ะมั้ง?ยิ่งคิด เซี่ยอวี่อิงก็ยิ่งสะใจ ราวกับได้ระบายความแค้นที่สะสมมานานในที่สุด“แล้วก็เรื่องเฟยฝาน แม่คะ หนู…”พอพูดถึงเหยียนเฟยฝาน ความสุขที่ก่อนหน้านี้ก่อตัวขึ้นก็มลายหายไปตลอดครึ่งปีมานี้ เหยียนเฟยฝานคอยอยู่เคียงข้างเธอตลอดเธอคิดมาตลอดว่า อย่างน้อยเขาคงมีความรู้สึกพิเศษให้เธอบ้าง แต่ว่าท่าทีที่เขามีต่อโหลวซิงอิ๋นตลอดหลายวันมานี้ ทำให้เธอเริ่มไม่มั่นใจแววตาของเซี่ยหงหยางเย็นเยียบลงถนัดตา “ตอนนี้ยังไม่ต้องคิดเรื่องเฟยฝานหรอก จัดการโหลวซิงอิ๋นก่อนเถอะ”เซี่ยอวี่อิงพยักหน้ารับ “ค่ะ เอาอย่างที่แม่ว่าเลย จัดการยัยโหลวซิงอิ๋นก่อน”มีแม่คอยอยู่ข้าง ๆ เซี่ยอวี่อิงรู้สึกเหมือนมีที่พักใจในตอนที่เธอกำลังปล่อยใจอยู่นั้นโทรศัพท์ในกระเป๋าเซี่ยหงหยางแผดเสียงขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา ดูเบอร์ที่โทรเข้าก่อนจะกดรับ“เลขาเซี่ย”ปลายสายคือเลขาของเธอเองน้ำเสียงเต็มไปด้วยความจริงจัง “คุณผู้หญิงครับ อินเตอร์เนชันแนลเบย์เกิดไฟไหม้ครับ”“ว่าไงนะ?”เซี่ยหงหยางลุกพรวดขึ้นทันทีแรงจนเก

ทางฝั่งโรงพยาบาลเมื่อเซี่ยหงหยางสืบจนรู้ความจริง เธอแทบคลั่งโดยเฉพาะตอนที่เลขาเซี่ยโทรมารายงานว่าทางอินเตอร์เนชันแนลเบย์ ถูกเผาจนเหลือแต่ซากของทั้งหมดภายในบ้านตอนนี้ถูกเผาวอดวายไปหมดเครื่องประดับล้ำค่า เงินสดจำนวนมาก โดนเผาไม่เหลือแล้ว เซี่ยหงหยางตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ เธอมองตู้หลานเจินด้วยสายตาเย็นเยียบ “คุณผู้หญิงเหยียนคะ เรื่องนี้ตระกูลเหยียนต้องให้คำอธิบายกันสักหน่อยไหม?”“ลูกสาวฉันอุตส่าห์คลอดลูกแฝดให้ตระกูลคุณ แต่คุณกลับปล่อยให้สะใภ้รองบ้านคุณก่อเรื่องแบบนี้เหรอคะ?”“ตอนนี้ถึงขั้นเผาคฤหาสน์ใหญ่ กับคฤหาสน์ย่อยไปสองหลัง คุณจะชดใช้ยังไงคะ?”ตู้หลานเจินโกรธจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนยัยโหลวซิงอิ๋นคนนี้ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเกินไปแล้ว…เธอกล้าดียังไงกัน?ตู้หลานเจินหายใจเข้าลึกเพื่อระงับโทสะก่อนจะตอบเซี่ยหงหยาง “วางใจเถอะค่ะ เรื่องนี้ทางเราจะจัดการให้แน่นอน”เซี่ยหงหยางหัวเราะประชด “ฉันนี่มันมีตาหามีแววไม่จริง ๆ ที่ยกลูกสาวให้ตระกูลคุณ”แม้หลายปีมานี้ เธอจะได้ประโยชน์จากการที่ลูกสาวแต่งเข้าตระกูลเหยียนไม่น้อยแต่ตอนนี้ เซี่ยหงหยางไม่ไว้หน้าพวกเขาสักนิดสีหน้าของต