Todos os capítulos de หลังแท้งสามครั้ง ฉันโค่นคนเลวทั้งเมือง: Capítulo 31 - Capítulo 40

ตั้งแต่โหลวซิงอิ๋นย้ายมาอยู่ที่เขาซิงโม่ เธอเริ่มเจริญอาหารมากขึ้น พอถึงมื้อเย็นเจียงถังก็แวะมาหา“เห็นแกกินดีอยู่ดี มีคนดูแลแบบนี้ ฉันค่อยโล่งใจหน่อย”ช่วงนี้ฝั่งบริษัทของเจียงถังยุ่งมากเธอกำลังจะรับช่วงต่อกิจการจากพ่อ งานเลยแน่นสุด ๆก่อนหน้านี้ ตอนที่ยังไม่รู้ว่าโหลวซิงอิ๋นมีพี่ชายแท้ ๆ คอยดูแล เธอเตรียมจัดแจงคนไว้ให้หมดแล้วแต่พอตอนนี้พอเห็นว่าอีกฝ่ายได้รับการดูแลอย่างดี ก็เบาใจไปได้เยอะโหลวซิงอิ๋น “วันนี้ฉันกินมาทั้งวันแล้ว ไม่หิวจริง ๆ ”“ไม่หิวก็ต้องกิน แกอยู่ในช่วงพักฟื้นนะ ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญที่ต้องบำรุง บางคนอยากจะบำรุงยังไม่มีโอกาสเลยด้วยซ้ำ” บางคนที่ว่านั่น จะเป็นใครได้นอกจากเซี่ยอวี่อิงวันนี้ทั้งวัน เซี่ยอวี่อิงยังไม่ได้กินอะไรเลยสักอย่าง เพราะคนที่คอยประคบประหงมเธออย่างตู้หลานเจิน ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะมาจัดการเรื่องอาหารให้แล้วเพราะตอนนี้เธอกำลังวุ่นอยู่กับการหาวิธีกลบกระแสดราม่าเพราะไม่ว่ายังไง ตอนนี้เซี่ยอวี่อิงก็ถูกมองว่าเป็นเมียน้อยไปแล้ว…แม้แต่ตระกูลเหยียนที่เคยปกป้องเธอ ตอนนี้ก็โดนโจมตีหนักไม่แพ้กันโหลวซิงอิ๋นชวนเจียงถังมานั่งกินมื้อเย็นด้วยกัน

ทางด้านโหลวซิงอิ๋น หลังกินมื้อเย็นกับเจียงถังเสร็จไม่นานก็ได้รับสายจากเซี่ยหงหยาง ปลายสายเซี่ยหงหยางแค่นเสียงเยือกเย็น“ยัยเด็กนี่ ฉันประเมินแกต่ำไปจริง ๆ ”เป็นแค่เด็กกำพร้า แต่วันนี้กล้าก่อเรื่องขนาดนี้กระแสข่าวรุนแรงจนต่อให้เธอกับตระกูลเหยียนร่วมมือกัน ก็ยังกลบไม่ลงพอได้ยินน้ำเสียงของเซี่ยหงหยางโหลวซิงอิ๋นหัวเราะเยาะเบา ๆ “ทำให้คุณเซี่ยคิดแบบนั้นได้ แสดงว่าฉันคงทำสำเร็จสินะคะ？”น้ำเสียงดูแคลนของเธอ เหมือนมีดที่กรีดแทงเข้าไปตรงใจของเซี่ยหงหยางเซี่ยหงหยาง “มีคนรู้จักอยู่คนหนึ่ง ฉันว่าเธอน่าจะรู้จักดี”โหลวซิงอิ๋น “……”เซี่ยหงหยางพูดต่อ “รับคำขอเป็นเพื่อนสิ แล้วจะส่งคลิปอะไรให้”พูดจบ เซี่ยหงหยางตัดสายไปทันทีไม่นาน โทรศัพท์ของโหลวซิงอิ๋นมีคำขอเพิ่มเพื่อนเข้ามา เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่สุดท้ายก็กดรับทันทีที่รับมีแจ้งเตือนวิดีโอส่งเข้ามา พอเปิดดู ภาพความรุนแรงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า“เธอรับเลี้ยงแต่ไม่ได้สั่งสอนให้ดี พอเด็กไปก่อเรื่องข้างนอก เธอก็ต้องรับผิดชอบใช่ไหมล่ะ？”ภาพในคลิป ผู้หญิงคนหนึ่งถูกมัดไว้กับเก้าอี้ในสภาพเลือดโชกไปทั้งตัวเลือดในกายของโหลวซิงอิ๋นเดือดพล่า

โหลวซิงอิ๋นพยักหน้า ก่อนจะละสายตาจากเหยียนเฟยฝานหันไปเห็นเกอหลัวที่อยู่ข้าง ๆ เขาเองก็ละสายตาจากเหยียนเฟยฝานเช่นกัน “ไปครับ คุณหนู”โหลวซิงอิ๋นพยักหน้ารับทั้งสามคนเดินตรงไปที่รถ ขณะที่เหยียนเฟยฝานเองก็ยินพิงประตูรถอยู่ที่เดิมสายฝนกระหน่ำลงมาบนร่างของเขา หยดน้ำไหลผ่านเส้นผมลงมาตามใบหน้าคมคายโหลวซิงอินเดินผ่านไปเขาไป เกอหลัวเปิดประตูรถให้เธอ เธอเหลือบมองเขาแวบเดียว ก่อนจะก้มหน้าขึ้นรถแต่เหยียนเฟยฝานกลับคว้าข้อมือของเธอไว้โหลวซิงอิ๋น “……”บรรยากาศรอบตัวพวกเขาดูตึงเครียดขึ้นทันทีตอนที่เหยียนเฟยฝานคว้าข้อมือของโหลวซิงอิ๋นไว้ เกอหลัวก็รั้งข้อมืออีกข้างของเธอไว้เช่นกันทั้งสองคนแผ่แรงกดดันออกมาอย่างไม่ยอมกัน เหยียนเฟยฝานมองเกอหลัวด้วยสายตาเชือดเฉือนส่วนเกอหลัวก็ตอบโต้ด้วยแววตาเย็นชาไม่แพ้กันบรรยากาศรอบตัวสองคนนั้น ราวกับคมมีดที่พร้อมจะเฉือนอีกฝ่ายได้ทุกเมื่อเกอหลัวเอ่ยเสียงเรียบ “คุณชายรองเหยียน อยากให้เรื่องมันเลวร้ายกว่านี้เหรอครับ？”สำเนียงภาษาจีนของเกอหลัวดีมากจริง ๆ แม้แต่น้ำเสียงยังอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันเมื่อได้ยินอีกฝ่ายเรียกขานตนได้อย่างถูกต้อง แววตาของเหยี

เหยียนเฟยฝานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย…แต่ยังพยายามกดน้ำเสียงให้คงที่ “ครึ่งปีที่ผ่านมา ผมแค่อยากให้ลูกของพี่ชายคลอดออกมาอย่างปลอดภัย ผมรู้ว่าคุณโกรธผม แต่…”พูดยังไม่ทันจบ โทรศัพท์ก็แผดเสียงดังขึ้นสายเรียกเข้าจากตู้หลานเจินไม่ต้องเดาก็รู้ ต้องเป็นเรื่องของเซี่ยอวี่อิงอีกแน่ เหยียนเฟยฝานขมวดคิ้วอย่างรำคาญ ก่อนจะกดตัดสายไปทันทีแต่เพียงครู่เดียว โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก ราวกับจะไม่ยอมเลิกราจนกว่าเขาจะรับสายรอยยิ้มมุมปากของโหลวซิงอิ๋นเต็มไปด้วยความประชด “คุณรับสิ ไม่แน่ว่าตอนนี้เธอคงยืนอยู่บนดาดฟ้าโรงพยาบาล งอแงจะหาเหยียนเฟยฝานอยู่ก็ได้”“มีแค่คนอย่างคุณที่หน้าตาเหมือนเหยียนเฟยหยวน ที่จะทำให้เธอยอมสงบได้”โรคซึมเศร้า ช่างเป็นข้ออ้างที่ดีจริง ๆ ทั้งทำให้คนเชื่อสนิทใจ แล้วยังเรียกคะแนนสงสารได้อย่างง่ายดายทุกครั้งที่คนตระกูลเหยียนกลัวว่าเธอจะอาละวาดจนมีผลกับครรภ์ ก็จะรีบเรียกเหยียนเฟยฝานไปทันทีเหยียนเฟยฝานสูดหายใจลึก ก่อนจะยกมือลูบผมเธอเบา ๆราวกับปลอบแมวตัวเล็กที่กำลังตื่นกลัวเขารับสาย แล้วกรอกเสียงลงไปอย่างเย็นชา “ว่า”“ลูกรีบมานะเฟยฝาน หนูเซี่ยอวี่อิงอยู่บนดาดฟ้า เธอ เธอบ

หลังกลับมาถึงเขาซิงโม่โหลวซิงอิ๋นเพิ่งแช่น้ำร้อนเสร็จ นอนเล่นอยู่บนเตียงได้สักพัก ก็มีข้อความจากเบอร์แปลกส่งเข้ามาเป็นรูปถ่าย！ภาพของเหยียนเฟยฝานกำลังอุ้มเซี่ยอวี่อิงลงมาจากดาดฟ้าโรงพยาบาล เบอร์นี่เป็นเซี่ยอวี่อิงไม่ผิดแน่…คงได้ใจมากสินะ… ตอนนี้ยิ่งได้ใจมากเท่าไหร่ สภาพเธอวันพรุ่งนี้ก็คงน่าอดสูเท่านั้น……ที่โรงพยาบาลหลังจากเหตุการณ์บนดาดฟ้า เซี่ยอวี่อิงถูกช่วยลงมาได้อย่างปลอดภัย แต่สภาพร่างกายเธอย่ำแย่จากอาการปวดบาดแผลตู้หลานเจินและเหยียนเซียงคอยดูอยู่ไม่ห่างตู้หลานเจินได้แต่ซับน้ำตา “อวี่อิงลูก หนูรู้ไหมว่าทำอะไรลงไป？”“หนูต้องคิดถึงลูกตังเองให้มากกว่านี้นะ พวกเขายังเด็กอยู่เลย”เหตุการณ์คืนนี้ทำเอาตกใจกันไปหมดยืนอยู่ตรงขอบตึกสูงขนาดนั้น ถ้าเกิดพลัดตกลงไปจริงคงไม่มีทางรอดใบหน้าเซี่ยอวี่อิงในตอนนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตา “หนู หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ““หนูไม่รู้จริง ๆ หนูก็แค่ แค่อยากไปหาพี่เฟยหยวน หนู…”แค่ได้ฟังน้ำเสียงสั่นเครือของเซี่ยอวี่อิง ตู้หลายเจินก็สงสารเธอจนเจ็บหัวใจเหยียนเซียง “ต้องโทษยัยโหลวซิงอิ๋นแหละ แม่ดูสิคะว่าสองวันมานี้ยัยนั่นรังแกพี่สะใภ้หนักข