เหลียงโย่วสบเข้ากับแววตาลุ่มลึกของลู่ยวี่ชวน ลมหายใจพลันสะดุดอย่างแรง ครั้งนี้เขากำลังอึดอัดแทนเหยียนเฟยฝานแค่เห็นสายตาของลู่ยวี่ชวน ก็ราวกับมองเห็นอนาคตของตระกูลเหยียนแล้ว!"ไม่ใช่สิ นายไปรู้อะไรมา?"ลู่ยวี่ชวน: "ฉันรู้อะไรมานายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก สรุปก็คือความร่วมมือระหว่างนายกับตระกูลเหยียน ตอนนี้ทางที่ดีควรถอนตัวออกมาซะ""ไม่ใช่ พวกเรากับพี่รอง...""ตอนนี้พวกเราไม่มีใครช่วยเขาได้ทั้งนั้น!"เหลียงโย่วยังพูดไม่ทันจบ ลู่ยวี่ชวนก็พูดแทรกขึ้นมาทันทีเหลียงโย่ว: "..."ประโยคที่ว่า 'ไม่มีใครช่วยเขาได้ทั้งนั้น' ก็เพียงพอจะบ่งบอกถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ในตอนนี้แล้วเหลียงโย่วยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าลู่ยวี่ชวนต้องไปรู้อะไรบางอย่างมาแน่นอนเป็นเรื่องบางอย่างที่พวกเขาทุกคนไม่รู้และเรื่องนี้คงไม่ได้เป็นเพียงแค่การที่เฟิงเฮ่อเล่นงานเหยียนเฟยฝานเพราะโหลวซิงอิ๋นเท่านั้น!!......ตอนที่เหยียนเซียงมาถึงเฟิงซื่อเธอก็รู้สึกราวกับขาทั้งสองข้างไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป เหนื่อยจนทรุดลงไปทันทีโหลวซิงอิ๋นช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!ตอนนี้เธอรู้สึกว่าเพราะเดินมากเกินไป เท้าจึงพองขึ้นมาหลายจุดเจ็
Read More