Kara’s POVKagigising ko lang dahil tumawag si Papa sa akin. “Kara, kumain na kayo. Kailangan sabay-sabay tayo kasi umuwi na ang paborito ninyong anak, si Kiara,” ang boses niya mula sa sala, malinaw at may kasamang pagkaudyok.Kahit labag sa loob ko ang makita ang babaeng laging inuuna sa kanila, lumabas pa rin ako. Gutom na gutom na rin kasi ako. Alam kong kapag hindi ako kakain ngayon, magiging irritable lang ako sa gabi at baka mas lalong kumalat ang sama ng loob ko.Habang bumababa ako sa hagdan, bigla kong naalala ang nakita ko kahapon sa silid ni Kiara. Ang larawang magkahawak kamay sila ni Uncle Chase. Hindi ko mapigilang ngumiti nang mapag-isip-isip. Ito na ang puwedeng pag-ibahin ng araw ko, kahit papaano, may kakaibang saya sa pag-iisip na may lihim akong alam na hindi nila alam na alam ko.Pagdating ko sa dining table, nakatingin na ang pamilya sa akin. Si Kiara nakaupo na sa tapat ng plate niya, tahimik at maayos, parang wala lang nangyari. Laging ganito si Kiara—mahinaho
Read more