POV: Prudence Georgina Chapman — Tahimik ang conference room. Mataas ang kisame, malalaking bintana ang nakaharap sa skyline ng Maynila, ngunit sa loob ng silid, parang nag-isa kami ni Edison—walang ibang tao, walang iba kundi ang bigat ng mga taon, lihim, at mga bagay na hindi namin piniling banggitin. Si Edison ay nakatayo sa kabilang dulo ng mesa, navy blue suit niya ay tila nakakasalamin sa lamig ng ekspresyon. Ngunit alam ko—alam kong may presensya siyang hindi na matakpan ng anumang suit, anumang titig, anumang control. May bahagyang pag-uga sa balikat, mabilis ang mga pulso, at may tensyon sa bawat galaw ng kamay. Ako naman, nakatayo, mga kamay nakatapat sa harap, pinipigil ang sarili na manginig, na mawala sa sarili sa gitna ng damdaming matagal nang nakatago. Limang taon ng pagtakas, limang taon ng paglaban, lahat ay humahantong sa gabing ito—isang gabing magbubunyag ng lahat ng hindi nasabi. “Edison,” simula ko, boses ko’y mahinahon ngunit may bigat, “kailangan nating
Last Updated : 2026-02-20 Read more