Hiding The Billionaire CEO'S Quintuplets のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

“Sobrang ... sakit pala talaga.” sabi nito at napabuga ako at ininom ko ang alak na nasa harapan ko. Uminom din ito na tila nanghihiram siya ng lakas ng loob sa alak na nasa harapan niya. Time seems slow down as his lips curve into a bitter smile. “Yeah... Yeah, I think I finally figured it out.” sabi nito saka tumingin muli saakin, pagkatapos punasan ang luhang pumatak sa pisngi niya. “Coleen, mahal kita.”Tila naistatwa ako at di makapaniwala sa narinig. “Nagbibiro kalang di ba?” tanong ko at umiling ito.“Kailan ba ako nagsinungaling sa’yo, Coleen? At saka alam mong big deal saakin ang pagmamahal na ito.” sabi niya kaya tumango ako. “Mahal kita, sobrang mahal na mahal kita, pero hindi ko kayang ibigay ang gusto mo. Gusto mo ng kasal, but I don’t, I...can’t. Gusto ko lang aminin sayo na mahal din kita.” sabi nito at nakatingin na ito sa iba.“Tyler ... alam ko, alam ko ang takot sa dibdib mo, pero hindi mo kailangan ―”Umiling ito. “No, I can’t. I don’t think I can be a good dad, bu

Pagkatapos ko ngang makipagusap kina kuya ay nagmadali na akong magligpit ng gamit ko, at pumunta sa airport at naghanap ng first flight na mahahanap ko agad.16 hours later.Pagdating ko sa airport ay nakita ko agad sina Kuya at Megan na susundo saakin. Bakit wala si Tyler? Napailing ako, alangan andon yon kay Tito at nagbabantay.Parang sobrang bilis ng mga nangyayari, lumapit sila saakin at parang mga namatayan ang itsura nila kaya kinakabahan akong nagtanong. “Nasaan si Tyler ngayon?” tanong ko at huminga ng malalim si Megan.“Nasa ospital at binabantayan si Tito. Comatose ang Daddy ni Tyler ngayon, at hindi alam ng mga doctor na tumingin dito kung kailan ito magigising. Pero alam kong ayos lang si Tyler, nahahandle naman nito, alam kong kaya niya.” pagpapagaan nito ng loob ko. Umiling ako, kahit anong sabihin nila ay di ako mapanatag, para akong mababaliw sa pagaalala para dito. Hindi pa nga ito nakakalimot sa pagkawala ng Mommy niya tas ganito pa ang mangyayari sa Daddy nito.“S

Nakaupo lang kami sa sofa habang nakasandal ang ulo nito sa balikat ko, at pinagmamasdan ang kaniyang ama.I always knew him as a stern, haughty old man... But now he’s tied up in tubes and deadly pale.“I never thought I would see my dad like this, looking so...vulnerable. Fragile.” Tyler speaks in a whisper I can barely hear above the beeping machines.“He always pretends to live so successfully and happily with those women all around him, treating like him a god. Alam kong hindi padin siya nakakalimot sa pagkamatay ni Mommy. Nagpapanggap lang siya, pero ang totoo sobra itong nasasaktan.” saad nito at hinayaan ko lang siyang magsalita.“Nagagalit ako sakaniya dahil don... Ayokong magaya sakaniya, Coleen. Kaya ayokong magmahal o mag-commit kahit na kanino.” sabi pa niya kaya hinawakan ko ang kamay nito.“Alam ko, Tyler.” Matagal ko ng alam ang takot ni Tyler na magmahal, dahil natatakot siya na magaya sa ama nito na kahit ilang taon ng nawala ang asawa ay nagdurusa padin ito sa pagk

.Maxine Angeles's POV."What?!! Are you out of your mind? Bakit mo naman pakakasalanan ang 'dakilang playboy' na si Ivan Monteverde, ha, aber? Saan ka ba nanggaling kahapon at mukha yatang nakalog yang utak mo!!" bulyaw ni Megan, pinsan ko.."Hindi ka naman nakikinig ehh, inuuna mo yang pagiging mataray mo, ang sabi ko, 'tinanong niya ako kung pwede ko daw ba siyang pakasalan', pero-" hindi na ako pinatapos ni Meg magsalita at nagsimula na naman siya sa drama niya.."Yun nga ang narinig ko. Malinaw na malinaw. Malinaw pa sa sikat ng araw, pakakasalan mo si Ivan!! Pero bakit? Bakit ikaw? Bakit hindi na lang ako?" sabi ni Megan. Yung kanina lang ay kulang ng kainin ako, ngayon naman ay para mong negosyanteng nalugi.."Ayun, lumabas din. Nagseselos ang paborito kong pinsan." pang-aasar ko.."Naman kasi, bakit ba sa dinami-rami ng babae na lumiligid sa kanya ay ikaw pa ang napili niya? Ano bang meron ka na wala kami?" - Meg."Una sa lahat, hindi ako kasama sa mga babaeng lumiligid

Maxine's POV"Miss, may nagpapabigay po sa inyo." sabi ng batang babae. Nandito ako ngayon sa coffee shop na mina-manage ko. Iniabot niya sa akin ang isang bouqet ng red roses."Salamat, kanino galing ang mga ito?" tanong ko sa bata."Doon po sa mamang nakasakay sa itim na kotse." sagot ng bata at itinuro ang kotse sa labas ng shop."Ganoon ba? Nagpakilala ba sayo?" tanong ko. "Hindi po eh, basta po ang sabi ay iabot ko daw po iyan sa inyo. May card daw po diyan, basahin niyo daw po." sabi ng bata. "Meron nga, salamat. Gusto mo bang kumain muna?" tanong ko sa bata. "Salamat na lang po, binigyan na po ako ng pagkain ng nagpapabigay niyan. Alis na po ako." sabi ng bata at umalis na. "Sige, salamat ulit." Agad kong binasa ang naka-sulat sa card ng maka-alis ang bata.'Nice seeing your smile this morning, Miss Beautiful'Iyan ang nakasulat sa card. Tumingin ako sa itim na kotse na nasa labas ng shop. Nagbaba ito ng bintana. Iniisip ko kung lalapitan ko ba o hindi ang kotse. Naisip kon