Todos os capítulos de ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์: Capítulo 201 - Capítulo 210

บทที่ 66  งานแต่งที่ยิ่งใหญ่3 “แงๆๆๆๆๆ  แงๆๆๆๆๆ  แงๆๆๆๆๆ”โฮกกกกกกกกกก   โฮกกกกกกกกกกกกเจ้าพยัคฆ์ตัวเขื่องเมื่อได้ยินเสียงเจ้านายตัวน้อยส่งเสียงร้องดังก็หลุดจากความดูแลของเหล่าทหาร  พุ่งทะยานมาทางปะรำพิธี“ว้ายยยยยยย   เสือ!!!!”“กรี้ด!!!!!!!   กรี้ด!!!!!!!”“เฮ้ย!!!!!!”เสียงความวุ่นวายดังขึ้นจากด้านล่างปะรำพิธีทำให้เหล่าองครักษ์ในวังหลวงขยับตัวอย่างรวดเร็ว  แต่กลับได้รับสัญญาณห้ามปรามจากชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงให้หยุดมือพยัคฆ์วิ่งขึ้นมาบนปะรำพิธี  แต่กลับไม่ได้สร้างความตกใจให้กับคนของแคว้นหนานและแคว้นโจวแม้แต่คนเดียว    ผิดกับไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นที่แทบจะเป็นลมเมื่อเห็นเจ้าพยัคฆ์สองตัวนั้นเข้าไปหาหลานชายหลานสาวทั้งสามคนของพระนาง“นะ...หนิงเฉิงไปช่วยหลานเร็ว  เจ้าตัวนั้นมันจะกินหลานแม่แล้ว!!”ไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นเดินเข้าไปหาบุตรชายก่อนจะเขย่าแขนนั้นอย่างตก

บทที่ 67  คืนเข้าหอมีค่าดั่งทองพันชั่ง2 กลิ่นหอมอบอวลของดอกเหมยกุ้ยสีแดงที่ถูกโปรยลงในบ่อน้ำอุ่น ผสมกับวารีมรกตที่ซูเม่ยแอบใส่ลงไปเพื่อชะล้างความเหนียวเหนอะบนร่างกาย ทำให้ร่างสูงรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาอยากเข้าไปดอมดมกลิ่นหอมนั้นใกล้ๆเสียทีจ๋อม!!!เสียงบางอย่างกระทบผิวน้ำทำให้ร่างบางที่กำลังเพลิดเพลินกับความผ่อนคลายลืมตาโพลงก่อนจะผุดลุกขึ้นอย่างลืมตัว ร่างบางขาวผ่องจึงตกอยู่ในสายตาคมปลาบที่คล้ายจะมีกองไฟลุกโชนขึ้นเสียแล้ว“พี่ขออาบด้วยคนเถิด  จะได้ไม่เสียเวลาของเราคืนนี้” เสียงนุ่มทุ้มแต่สั่นพร่าด้วยอารมณ์บางอย่างที่ระอุขึ้นมาจนร่างกายบางส่วนร้อนผ่าวไปหมด“ว้าย!!!!  พี่หนิงเฉิง”  ชินอ๋องหนุ่มไม่รอให้เจ้าสาวของเขาตอบรับ  ก็ปราดเข้าไปหาร่างบางที่รู้สึกกายว่าตนนั้นเปลือยเปล่าก็สายไปเสียแล้ว  เพราะถูกคนตัวโตเห็นไปแล้วทุกซอกทุกมุมและจดจำภาพนั้นไม่มีวันลืมร่างบางถูกโอบรัดจากเจ้าบ่าวหนุ่ม  จนตัวเกร็งไม่กล้าขยับกายไปไหน ด้วยเกรงกลัวว่าจะปลุกบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาโ

บทที่ 68  คล้ายกลิ่นความรัก และแม่สามีกับลูกสะใภ้1 ตำหนักรับรองวังหลวงแคว้นซ่ง“หลินเฟยน้องอยู่ไหน!!!  หลินเฟย!!!  เฟยเฟย!!!!”  ร่างบางของสตรีที่กำลังจะถึงวัยปักปิ่นในอีกไม่ถึง 2  เดือน กำลังร้องเรียกหาน้องหญิงแปดที่หายไปเกือบเค่อแล้วอย่างร้อนใจ  นางแค่ไปขอขนมจากห้องเครื่องแค่ครู่เดียวกลับมาก็หายไปเสียแล้ว  ทั้งนางกำนัลทั้งเจ้านายน้อย “ท่านหญิงลี่มี่เพคะ  อาจจะไปแถวสระบัวในอุทยานหลวงหรือไม่  นู๋ปี้ได้ยินท่านหญิงหลินเฟยกล่าวกับนางกำนัลว่าอยากกินเม็ดบัวสด”  นางกำนัลรับใช้ของท่านหญิงหนานลี่มี่เอ่ยตอบเจ้านายสาวเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเคยได้ยินเช่นนั้น“ไปดูที่สระบัวในอุทยานหลวง”  ท่านหญิงหนานลี่มี่กล่าวก่อนจะก้าวเดินออกจากตำหนักรับรองมุ่งไปยังอุทยานหลวงซึ่งอยู่บริเวณวังส่วนหน้าซึ่งเป็นที่ประทับของฮ่องเต้โอวหยางหนิงหลงเมื่อมาถึงอุทยานหลวงที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์มากเสียยิ่งกว่าท

บทที่ 68  คล้ายกลิ่นความรัก และแม่สามีกับลูกสะใภ้3 “โอ้วโย่ว  หลานย่ามากันแล้ว” ไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลานตัวเล็กๆกำลังวิ่งเข้ามา  ใบหน้าที่เริ่มเหี่ยวย่นตามกาลเวลาแย้มยิ้มจนสุดเมื่อได้พบเจอหลานน้อยอีกครั้ง  เพราะเมื่อวานพระนางก็พาพวกเขามาเล่นที่ตำหนักใน  ปล่อยให้บิดามารดาของพวกเขาได้......เข้าหออย่างสบายใจ‘อ่า  ไม่รู้ว่าคราวนี้พระนางจะได้หลานสาวหรือหลานชายอีก หุหุ’“ลูกสะใภ้ถวายพระพรเสด็จแม่เพคะ”  ซูเม่ยเมื่อเข้ามาถึงทำความเคารพแม่สามีตามกฎระเบียบทันที  ก่อนที่พระนางจะเข้ามาประคองรับการเคารพจากลูกสะใภ้อย่างเอื้อเอ็นดู ส่วนบุตรชายหน้าเหม็น...ช่างเถอะ“ไม่ต้องมากพิธี  ยกน้ำชาเถิดจะได้นั่งสบายๆ”ไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นกล่าวอย่างอารมณ์ดี  ซูเม่ยจึงคุกเข่าลงรับน้ำชาจากนางกำนัลก่อนจะยื่นให้มารดาของสามี พระนางรับจอกไว้ด้วยรอยยิ้มก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดจอกในคราวเดียว ก่อนจะประคองลูกสะใภ้ให้ลุกขึ้นน

บทที่ 69  ครอบครัวใหญ่และเรื่องราวดีๆ2 “แม่ไปด้วย  หลานแม่ไปไหนแม่ก็จะตามไปด้วย” ไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นไม่พูดพร่ำทำเพลงก้าวขึ้นรถม้าคันใหญ่ของบุตรชายตามด้วยมามาคนสนิท  ทิ้งให้ทั้งบุตรชายและลูสะใภ้ได้แต่มองหน้ากันก่อนจะยกยิ้มออกมาอย่างอ่อนใจในความเห่อหลานของมารดาและแล้วการเดินทางครั้งนี้ก็มีคนเพิ่มมากขึ้น  เจ้าสามแฝดเมื่อเห็นว่าผู้ใดขึ้นรถม้ามาก็หวีดร้องอย่างดีใจ  ก่อนจะเข้าไปประจบอย่างรู้ความ  ทำเอาไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นที่หลงหลานอยู่แล้ว  ก็ถึงกับถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้วการเดินทางเป็นไปอย่างเรียบง่ายไทเฮาเยี่ยเจียวซิ่นที่ไม่ได้ออกจากพระราชวังมานานก็ตื่นตาตื่นใจไปกับการเดินทางครั้งนี้เป็นอย่างมากโดยไม่บ่นแม้แต่ครึ่งคำ  เพราะรถม้าของซูเม่ยนั้นสะดวกสบายแตกต่างจากรถม้าทั่วไปมากนักและไม่ถึงสองสัปดาห์การเดินทางก็สิ้นสุดลง  ประตูใหญ่ของจวนตระกูลตวนมู่เปิดออกต้อนรับผู้ที่มาถึง  หลังจากที่เปิดออกต้อนรับขบวนใหญ่เมื่อสัปดาห์ก่อน“บรรยากาศที่นี่ช่างดีจริงๆ”