Todos os capítulos de ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์: Capítulo 181 - Capítulo 190

บทที่ 60   เรื่องวุ่นวายในท้องพระโรง1 “ข้าไม่ได้มาถามความเห็นพวกท่าน  แต่ข้ามาเพื่อบอกว่าต่อแต่นี้ไปบัลลังก์แคว้นหนานคือของข้าหนานมู่กวง!!!”“ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า  ช่างน่าขันนัก  ท่านชายหนานมู่กวงเช่นนั้นหรือ  ตัวเจ้าเองเป็นใครยังไม่รู้เลย  มีสิทธิ์อันใดมาเป็นฮ่องเต้แคว้นหนานกัน”  ซูเม่ยก้าวเท้าลงมาจากข้างบัลลังก์ทอง ก่อนจะหยุดลงเบื้องหน้าของบุรุษที่กล่าวอ้างว่าตนเองเป็นท่านชายสายเลือดตระกูลหนาน“นี่เจ้าจะตายอยู่แล้วยังทำเป็นองค์หญิงสูงศักดิ์  ช่างไม่เจียมตัว!!!!”  ท่านหญิงหนานเลี่ยงหลิงเอ่ยเหยียดหยามสตรีที่ยังกระทำตนเป็นหงส์ทั้งที่กำลังจะกลายเป็นหงส์ปีกหักให้นางเหยียบเล่น“โอ้วววว  นี่หรือท่านหญิงหนานเลี่ยงหลิง”  ซูเม่ยมองไปยังสตรีหน้าตาธรรมดาที่เชิดปลายคางขึ้น และพยายามแต่งแต้มใบหน้าให้ดูงดงามสูงศักดิ์  แต่ช่างเหมือน...ไก่ป่านัก“ที่กู้หลุนกงจู่พูดถึงบุรุษที่กล่า

บทที่ 60   เรื่องวุ่นวายในท้องพระโรง3 สิ้นเสียงของฮ่องเต้หนานเฉียนหลงก็มีเสียงกรีดร้องแหลมจากสตรีผู้หนึ่งดังขึ้น  ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นท่านหญิงหนานเลี่ยงหลิงที่โดนบิดาแท้ๆหลอกลวงเช่นกัน“ไม่จริงใช่ไหมเพคะท่านพ่อ  ท่านไม่ได้เป็นคนชั้นต่ำเช่นพวกชาวบ้านร้านตลาดใช่หรือไม่”  ท่านหญิงเลี่ยงหลิงเขย่าแขนบิดาเร่งเร้าเอาคำตอบ  แต่แววตาของบุรุษที่นางเรียกว่าพ่อกลับคล้ายยอมรับสิ่งที่ฮ่องเต้หนานเฉียนหลงกล่าวมาแม้ไม่อยากจะยอมรับก็ตามที“ไม่  ไม่  ไม่  ข้าไม่เชื่อ  ข้าเป็นท่านหญิง ข้าเป็นสายเลือดเชื้อพระวงศ์  ข้าไม่ใช่ชนชั้นสามัญ”  ท่านหญิงหนานเลี่ยงหลิงส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับ  น้ำตาใสไหลรินด้วยความไม่ยินยอม ‘นางไม่ยอม  นางไม่ยอมต่ำชั้นกว่านังกงจู่ซูเม่ย  นางไม่ยอม!!!!’ ท่านหญิงหนานเลี่ยงหลิงได้แต่กรีดร้องในใจอย่างไม่ยินยอมราวกับสตรีสติวิปลาส  ก่อนจะส่งสายตาอาฆาตแค้นไปยังสตรีที่นางชิงชังมือเรียวบางของท่านหญิงหนาน

บทที่ 61  ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย2 “เช่นนั้นหรือ...น่าแปลกยิ่งนัก”  พระชายาเหลียงหวังลี่ที่ไม่เคยเห็นการกระทำเช่นนี้ของบุตรชายมานาน เพราะปกติจะไม่ได้ลงไปดูด้วยตนเอง“และดูเหมือนว่า...ชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงจะพาองครักษ์มาจำนวนมากด้วยนะเพคะ”  มามากระเถิบเข้าไปใกล้บรรดาเจ้านายทั้งสามพระองค์ก่อนจะกระซิบบอกเบาๆ“เกิดเรื่องอันใดกันแน่  ปิดบังกันดีนักคอยดูเถิด”  พระชายาเหลียงหวังลี่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก่อนจะตบพนักเก้าอี้หนักๆสองสามครั้งส่วนพระชายาลูกสะใภ้ทั้งสองคนก็มองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจในสถานการณ์เท่าไหร่นัก  เพราะในใจมัวแต่พะว้าพะวงกับอาการของบุตรชายแต่แล้ว.........“ซินอี๋!!!!  ซินอี๋!!!!!”  ท่านชายรองหนานลู่ฉีหอบบุตรสาวถือดาบเข้ามาหน้าตาตื่น  สร้างความตื่นตระหนกให้กับบรรดาพระชายาทั้งสามและนางกำนัลขันทีบริเวณนั้น“ลู่ฉี!!!!/น้องรอง!!!!/ท่านพี่!!!!”  พระชายาทั้งสามต่างเอ่ยเรียกผู้ที่วิ่งพรวดพราดเข้ามาพร้อ

บทที่ 62  เรื่องร้ายที่ปิดฉากลง1จวิ้นอ๋องหนานจ้านเฉิงและบรรดาหลานชายหญิงทั้งสี่ตะบึงม้ามาจากวังหลวง  เมื่อมาถึงวังจวิ้นอ๋องก็พบว่าภายในยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด  เหล่าองครักษ์พยัคฆ์เงาที่ตามเจ้านายทั้งห้ากลับมาด้วยบางส่วนก็พุ่งเข้าไปในวังที่กำลังห้ำหั่นกันช่วยเหลือสหายองครักษ์ด้วยกันทันทีซูเม่ยไม่รอช้าเหวี่ยงกายลงจากม้าศึกตัวใหญ่ ไม่ต่างกับบุรุษทั้งสี่คนที่กระชับอาวุธในมือก่อนจะเข้าปะทะกับนักฆ่าฝ่ายกบฏที่ทุ่มหมดหน้าตักเพื่อการใหญ่นี้จวิ้นอ๋องหนานจ้านเฉิงและท่านชายใหญ่หนานลู่เจ๋อมุ่งหน้าไปทางตำหนักใหญ่  ในระหว่างทางก็ฟาดฟันศัตรูจนตกตายไปหลายคน   เมื่อใกล้ถึงตำหนักใหญ่ก็พบซื่อจื่อหนานหลี่จิ้งกับท่านชายรองหนานลู่ฉีที่กำลังอยู่ในอาการเหนื่อยอ่อนอย่างเห็นได้ชัด“หลี่จิ้ง!!!!ลู่ฉี!!!!”  จวิ้นอ๋องเข้าปะทะกับนักฆ่าที่กำลังรุมล้อมบุตรชายทั้งสอง  ก่อนที่ท่านชายหนานลู่เจ๋อจะปราดเข้าดูบิดาและท่านอาที่มีร่องรอยบาดแผลหลายจุด   เหล่าองครักษ์ที่มาใหม่เข้าไปปะทะกับนักฆ่าแทน

บทที่ 62  เรื่องร้ายที่ปิดฉากลง3 ซูเม่ยเข้าไปดูอาการของท่านลุงทั้งสองก็พบว่าอาการดีขึ้นมากแล้ว  แต่เมื่อหันไปเห็นป้าสะใภ้รองก็เห็นใบหน้าซีดเซียวของนางจึงปราดเข้าไปดูอาการทันที“ท่านป้าสะใภ้รองเป็นเช่นไรบ้าง”  ซูเม่ยประคองร่างบางที่ซีดเซียวให้นั่งลง“ป้าไม่เป็นไรหรอก  มีแผลแค่นิดหน่อยเท่านั้น” พระชายาเซี่ยซินอี๋เอ่ยตอบหลานสาว แต่ซูเม่ยคล้ายไม่คิดเช่นนั้น เพราะอาการท่านป้าดูเหมือนจะมีอะไรมากกว่านั้น  จึงเอ่ยขอมือบางของท่านป้าเพื่อตรวจชีพจรซูเม่ยตรวจชีพจรของท่านป้าสะใภ้รองก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น  ซึ่งสร้างความประหวั่นใจให้กับคนในครอบครัวที่รายล้อม  โดยเฉพาะท่านชายหนานลู่เสียน ท่านชายหนานหลี่เฉียง  และหลินเฟยที่มานั่งอยู่ข้างเตียงบิดา“พี่หญิงสี่  ท่านแม่เป็นอันใดหรือไม่เพคะ” หลินเฟยที่มองท่าทางของพี่สาวก็ใจไม่ดีจึงถามออกมา“มามาเตรียมเตียงให้พระชายาเซี่ยซินอี๋หน่อย”  ซูเม่ยไม่ได้ตอบน้องสาว แต่กลับสั่งให้นางกำนัลอาวุโสที่ย