เมื่อฉันกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่เขียน 70s のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

กลับมาพร้อมสามีเวลานี้คนในหมู่บ้านได้ยินข่าวลือเรื่องที่หลี่เหมยไม่กลับบ้านและหายไปตั้งแต่เมื่อวาน เลยมีคนจำนวนหนึ่งรีบมาที่บ้านรองหลี่แล้วถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น“รุ่ยเมิ่ง หลี่กวง พวกเธออยู่ในบ้านใช่ไหม ออกมาหาพวกเราหน่อย”เสียงเรียกที่หน้าบ้านดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ทำให้ทุกคนในบ้านต่างก็รู้แล้วว่าไม่สามารถปิดบังเรื่องที่หลี่เหมยหายไปได้อีกแล้ว จึงตัดสินใจลุกขึ้นเดินออกมาหน้าบ้านตามเสียงเรียก“พวกเธอมากันทำไมตั้งเยอะแยะ มีเรื่องอะไรกันเหรอ”หลี่กวงเป็นคนถามขึ้นมา ทั้งที่รู้คำตอบของชาวบ้านกลุ่มนี้แล้วก็ตาม“พวกเราได้ข่าวว่าหลี่เหมยหายไปจากบ้านตั้งแต่เมื่อวาน นี่มันเรื่องจริงหรือเปล่า”“จริงไม่จริง มันก็เป็นเรื่องในครอบครัวเรา ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ แยกย้ายกันกลับเถอะ พวกเราพ่อแม่ลูกมีเรื่องที่ต้องคุยกันอีก”หลี่กวงเลือกที่จะไม่ตอบตรง ๆ ใจก็หวังว่าลูกจะกลับมาด้วยความปลอดภัย แต่ถ้าหากประกาศไปตอนนี้ว่าหลี่เหมยหายไป คงมีเพียงสองกรณีที่ชาวบ้านจะคิด นั่นคือเธอเกิดอุบัติเหตุหรือถูกใครฉุดกระชากไป แต่ด้วยความคิดของคนในหมู่บ้าน น่าจะชื่อว่าเกิดเรื่องไม่งามกับหลี่เหมยเสียมากกว่า “พูดแบบนี้ก็แสดงว่าล

บอกตัวตนกับพี่ภรรยาหลี่เหมยไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีคนกำลังโต้เถียงเรื่องของเธอ นั่นเพราะหญิงสาวมัวแต่ทำอาหารให้ครอบครัวและสามีหมาด ๆ กินอย่างไรล่ะ ซึ่งขณะนั้นเองคนของหยางอี้ข่ายก็เข้ามาพอดี“พี่เขย สหายของพี่มาหาน่ะ รออยู่หน้าบ้าน” หลี่ลู่หรานเดินเข้ามาบอก เพราะตอนนี้หยางอี้ข่ายกำลังช่วยภรรยาเตรียมวัตถุดิบ“ขอบใจมากนะเสี่ยวหราน สงสัยจะมาบอกเรื่องสามคนนั้น”ชายหนุ่มยิ้มให้ทั้งที่ปกติเขามักจะมีความเย็นชาอยู่เสมอ“ถ้าอย่างนั้นก็ชวนสหายของพี่กินอาหารด้วยกันสิคะ นี่ก็จะบ่ายแล้วพวกเรายังไม่ได้กินข้าวกันเลย” หลี่เหมยส่งเสียงบอกในตอนที่กำลังจัดเตรียมวัตถุดิบทำอาหาร “อืม ถ้าอย่างนั้นพี่ออกไปหาพวกเขาก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมาช่วย” ชายหนุ่มพยักหน้ารับแล้วตอบกลับ“ไม่เป็นไรหรอก เสี่ยวหรานก็อยู่ พี่ไปหาสหายเถอะ จะได้มีหลักฐานในการเอาผิดคนที่ทำร้ายฉันเมื่อวาน”หญิงสาวบอกอย่างใจดี แม้จะเพิ่งรู้จักเขาวันนี้ เธอกลับรู้สึกไว้วางใจเขาอย่างบอกไม่ถูก ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะลี่ลี่บอกว่าสามีคนนี้ไว้ใจได้ อีกส่วนก็เกิดจากความรู้สึกของตัวเองที่คิดว่าเขาเป็นคนดีหยางอี้ข่ายยิ้มให้หญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของตนเอง คิ

จัดการถังชุนเป้ยหร่วนเจินฮ่าวไม่คิดเลยว่าเขาจะรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้ ทั้งที่เคยพูดกับตัวเองแล้วว่าไม่คิดจะรักหลี่เหมย เขาต้องการหลอกเอาของและเอาเงินของเธอมาเท่านั้น แต่ทำไมเมื่อถูกพูดตัดขาดคราวนี้ถึงได้เจ็บปวดใจเหลือเกิน“ไม่นะหลี่เหมย ฉันไม่เชื่อว่าเธอหมดรักฉันแล้ว ตอนนี้ฉันต้องการมีเธอไว้ข้างกาย เราสองคนกลับมารักกันอีกครั้งได้ไหม” เขาพยายามพูดเพื่อให้เธอเห็นใจ และหวังว่าหลี่เหมยจะเอนเอียงกลับมาหาตนเอง“ฉันพูดภาษาคน ฉันไม่ได้พูดภาษาหมาแมวที่ไหน ทำไมคุณถึงฟังไม่รู้เรื่อง แล้วดูนี่ซะ นี่คือหนังสือรับรองการแต่งงานของฉันกับพี่อี้ข่าย เราสองคนไม่ได้แสดงหรือแกล้งเล่นเป็นสามีภรรยากัน แต่เราสองคนคือสามีภรรยากันจริงๆ หวังว่าคุณจะเข้าใจนะ” หลี่เหมยพูดเสียงดังฟังชัด‘เจ้านาย ดูเหมือนพระเอกเรื่องนี้จะหลงรักนางร้ายจริง ๆ เสียแล้ว’ ลี่ลี่รับรู้ถึงความรู้สึกของหร่านเจินฮ่าวได้เลยบอกออกมา‘แล้วอย่างไร ตอนนี้นางร้ายต้วจริงตายไปแล้ว ฉันไม่ต้องการพระเอกเรื่องนี้ ให้พระเอกคู่กับนางเอกเถอะ หรือตัวประกอบที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่กับฉัน’เธอตอบออกมาในใจ พระเอกควรจะคู่กับนางเอก นางร้ายอย่างเธอตอนนี้มีคู่ที่แท้จริง

หร่วนเจินฮ่าวไม่ยอมจบส่วนทางด้านบ้านรองหลี่ ตอนนี้ทุกคนตื่นขึ้นมาแล้ว หลี่เหมยก็เข้าครัวทำอาหารเหมือนเดิม แต่วันนี้กลับมีสามีเข้ามาช่วยด้วย เธอจึงได้รีบห้าม“พี่ไปนอนต่อเถอะ เดี๋ยวฉันทำอาหารเอง นี่ไม่ใช่งานของผู้ชายหรอกนะ” เธอบอกด้วยความเกรงใจ เพราะเรื่องงานครัวส่วนมากจะเป็นงานผู้หญิงที่ทำ“ระหว่างเราจำเป็นต้องไม่มีการแบ่งแยกหรอก การที่พี่เข้ามาช่วยภรรยาทำอาหารมันไม่ได้มีอะไรผิด แล้วจะบอกพี่ได้หรือยังว่าไปที่บ้านหลังนั้นทำไม” ที่ถามไม่ได้ต้องการคาดคั้น แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา เขาจะได้ช่วยเหลือเธอทันอย่างไรล่ะ“มันไม่ได้มีอะไรน่าสนใจหรอกค่ะ ฉันก็แค่ไปจัดการสะสางเรื่องราวกับคนที่ทำร้ายฉันก็แค่นั้นเอง ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นกล้าทำเรื่องร้ายแรงกับฉัน พี่คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปหรือคะ”เธอจ้องตา เขาไม่หลบเพื่อดูบางอย่างที่อยู่ด้านใน ก่อนจะพูดประโยคต่อมา“พี่คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงเลวร้ายหรือเปล่า”“ไม่เลย แต่กลับชอบเสียมากกว่าที่อาเหมยสู้คน และรู้จักโต้กลับ ไม่ยอมถูกรังแกอยู่ฝ่ายเดียว หากวันนั้นพี่ไม่ได้ช่วยไว้ เหตุการณ์ในวันนั้นคงเลวร้ายกว่านี้แน่นอน พี่กล้าการันตีเลยล่ะ”ชายหนุ่มไม่สนใจหรอกว่าภรรย

ไม่เคยโทษตัวเองหลังจากกินมื้อเช้าเรียบร้อยแล้ว หลี่เหมยไม่สนใจว่าเรื่องของถังชุนเป้ยจะกลายเป็นความสนใจของคนในหมู่บ้านมากกว่าแค่ไหน เพราะเมื่อทุกคนออกไปทำงานกันหมดแล้ว เธอก็ตัดสินใจเดินเข้าป่า เพื่อไปหาของมาแลกเปลี่ยนกับระบบ เหมือนอย่างที่ทำเป็นประจำแต่ก็มีเสียงของชาวบ้านพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ ทว่านั่นก็ไม่ได้สร้างความสนใจอะไรให้เธอ‘เจ้านาย ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้น จะมั่นใจว่าเจ้านายมีส่วนเกี่ยวข้อง กับใบหน้าของเธอที่อัปลักษณ์อยู่ในตอนนี้’ ‘ต่อให้ถังชุนเป้ยคิด แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่จะมาเอาผิดฉัน ถึงแม้ว่าหล่อนจะมั่นใจ แต่แล้วอย่างไรล่ะ’ ขณะที่เธอกำลังสนทนาพูดคุยอยู่กับลี่ลี่ ป้าสะใภ้ใหญ่อย่างซือถัวได้เดินผ่านมาทางนี้พอดี พอเห็นว่าหลานสาวจากบ้านรองยืนอยู่ตรงหน้า ก็รีบเดินเข้ามาหาเรื่อง“อย่าคิดว่าสิ่งที่เธอทำจะไม่มีใครรู้ ฉันคนนึงล่ะที่เชื่อว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับโจรพวกนั้น แกเอาเงินของพวกเราไป เอากลับคืนมาเดี๋ยวนี้นะ”ซือถัวเริ่มพูดเสียงดัง ต้องการให้ชาวบ้านบริเวณนี้ได้ยิน เธอเชื่อเหลือเกินว่าครั้งนี้หลี่เหมยจะไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้อีก“พี่ป้าสะใภ้เป็นบ้าอีกแล้วเหรอ คิดได้อย่างไรว