All Chapters of อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า: Chapter 11 - Chapter 20

ไป๋หลานไม่ได้พูดแต่ลุกขึ้นแล้วให้เขานั่งที่ม้าตัวเล็ก ๆ จากนั้นก็ไปหั่นผัก วันนี้นางคิดว่าจะทำไข่ตุ๋นอีกสักอย่าง กินคู่กับหมูตุ๋นที่ท่านลุงหลงซ่งให้เนื้อหมูมา มันเป็นเนื้อหมูส่วนที่มีเอ็นติด ทำให้เคี้ยวกรุบ ๆ จึงคิดจะทำหมูตุ๋น เพราะเครื่องพะโล้ก็มีอยู่แล้ว นางซื้อเก็บไว้เมื่อครั้งก่อนที่ได้ตำลึงจากก

“เจ้าพูดอะไร ข้างกายอะไร” “คนเก่งอย่างเจ้า หากอยู่ข้างกายข้าจะดีเพียงใด” เมื่อรู้สึกว่าตัวเองพูดอะไรผิดออกไปจึงแก้ให้ถูกต้อง แต่หัวใจของเด็กหนุ่มวัยสิบสามหนาวเต้นตุบ ๆ ชอบกล ทั้งยังรู้สึกทำตัวไม่ถูกเอามือเกาศีรษะแก้เก้อ “ข้าจะไปอยู่ข้างกายเจ้าทำไม ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” ไป๋หลาน

“เสร็จแล้ว ชานี้ชั้นเลิศมากจากหยางโจวแคว้นทางเหนือ กลิ่นหอมราวกับดอกหอมหมื่นลี้ มักเรียกชานี้ว่าชาหอมหมื่นลี้” หลัวอวิ๋นอธิบายให้นางฟัง ทั้งส่งถุงใบชาตากแห้งให้นางได้ดมกลิ่น “อื้ม...หอมมาก” ไป๋หลานไม่เคยได้พินิจว่ามีชาดีแบบนี้อยู่ด้วย หากเป็นนางซื้อก็คงชาธรรมดาเท่านั้น สมแล้วที่เขาเป็นถึงเย

เมื่อพบกับบุรุษที่มากับไป๋หลานอีกครั้ง ทำให้เขาคิดถึงความหลังครั้งเก่ายามมาเยือนหนิงโจว และให้ฉู่เกอติดตามเด็กพวกนี้จนรับรู้ว่ามีเรื่องกับแม่ค้าในตลาด “เด็ก ๆ เสียเปรียบหรือไม่” “ไม่พ่ะย่ะค่ะองค์ชาย” ฉู่เกอ ยามอยู่ลำพังกับองค์ชายรองจี้เฟิงมักใช้คำราชาศัพท์ แต่ก็โดนคนฟังถลึงตาใส่

“ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ไม่มีใครต้องการ” สิ้นเสียงของนางทำให้บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันทันที หลงฉีไม่รู้จะกล่าวอันใดออกมาได้แต่จับมือพี่สาวเอาไว้ ส่วนหลัวอวิ๋นนั้นอยากโอบกอดนางเหลือเกิน “ไม่เป็นไรนะพี่ไป๋หลานยังไงก็มีข้าอยู่ทั้งคน ข้าไม่ทิ้งพี่ไปไหนแน่” ไป๋หลานหันมายิ้มให้กับ