Se connecterPartager
บทที่ 17
Date de publication:
2026-01-01 20:48:42
Dernier chapitre
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 84
“องค์หญิงสาม ห้ามให้ผู้ใดเห็นสูตรขนมนี้เด็ดขาด เป็นสูตรลับและทำให้ขนมอร่อยกว่าคนทั่วไป ส่วนวัตถุดิบท่านสั่งซื้อมาได้เลย ข้าจะจัดหาให้ครบส่งไปให้ท่านไม่ต้องห่วง” ไป๋หลานพูดอย่างมีไมตรี แต่นอกจากขายอาวุธนางยังได้ขายวัตถุดิบทำขนมอีกด้วย ดูอย่างไรก็ได้เปรียบทุกประตู แบบนี้ไม่ขาดดุลการค้าแน่นอน
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 83
เมื่อมาถึงพวกเขาทำความเคารพแล้วก็นั่งลง แต่หลงฉีเห็นไหเหล้าที่โต๊ะองค์ชายรองมีมากกว่าผู้อื่นไม่พอ ยังหันมองเขายิ้ม ๆ อีกด้วย “นี่ท่าน!” หลงฉีตรากตรำหลายวันกว่าจะได้เหล้าชั้นดีมา แต่องค์ชายรองกลับดื่มคนเดียวขนาดนั้น เหล้าของเขาไม่หมดแล้วหรือ “หลงฉีมาแล้วรึ ขนมนี้อร่อยยิ่งนัก กินกับส
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 82
ในตำหนักรับรองราชทูตต่างแคว้น แม้ว่าองค์ชายใหญ่ของแคว้นไห่หยางที่มีตำแหน่งเป็นถึงไท่จื่อหรือองค์รัชทายาทคนต่อไป แต่ทว่ายังไม่ได้อภิเษกกับผู้ใดจึงสนอกสนใจเป่ยหนิงเป็นพิเศษ แต่เท่าที่รู้ข่าวคือเขารับรู้ว่าองค์หญิงของแคว้นเป่ยหนิงแทบสิ้นไปเมื่อครั้งอดีตฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ไปแล้ว จึงได้แต่เศร้าใจที่ไม่อ
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 81
“เจ้าใส่ยาในไหเหล้าหรือไม่ เหตุใดยิ่งดื่มก็อยากจะดื่มอีกเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่มันรสหอมหวานดื่มมากควรจะเลี่ยน” หลงฉีคิดไว้แล้วไหเดียวไม่เคยพอ เพราะเขาก็ทดลองแล้วดื่มไม่เมาดื่มได้เรื่อย ๆ แบบนี้ทำกำไรดีนักเพราะเรียกหาได้บ่อย ๆ “นี่เป็นเหล้าท้อจักรพรรดิทำจากลูกท้อและเกสรดอกท้อตัวผู้ รสชา
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 80
หลังจากเดาได้ราง ๆ ว่าพี่ไป๋หลานยืมมือเขาเพื่อกระตุ้นให้เหล่าขุนนางที่มีอันจะกินออกมาบริจาคทานบ้าง แจกของบ้าง แจกอาหารบ้างเพื่อช่วยเหลือเหล่าคนยากไร้ที่กำลังจะถูกจัดระเบียบในอีกไม่ช้า และด้วยการดำเนินการที่ต้องมีหลายขั้นตอนทำให้ไม่อาจรีรอได้ เพราะท้องของคนเหล่านี้ยังคงหิวอยู่ทุกวัน และไม่แปลกที่ระยะ
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 79
“สั่งการลงไป ให้เบิกอาหารในคลังไปส่งยังบ้านหลงฉีเอาไว้สำหรับทำทานแจกชาวบ้าน” “เอ่อ...ฝ่าบาทแต่อาหารบ้านจิ้งอันโหวเป็นคนทำนะพ่ะย่ะค่ะ” จูเฟยเอ่ยเตือน เพราะเจ้าหนูน้อยนั้นก็คงจะไปแจกอย่างเดียว “จริงสินะ...เช่นนั้นก็ส่งไปบ้านท่านน้าหรงเถอะ” ขณะสั่งการจูเฟย คนที่เขาคิดถึงอยู่ท
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 48
อวี๋หรงหน้าซีด แต่กลับเปลี่ยนเป็นยิ้มเมื่อเขาโดนเหล่าสหายทั้งหลายหยอกล้อ พาให้นึกถึงเมื่อตอนสามปีที่นางถูกบังคับแต่งงาน เขาก็สมควรถูกตราหน้าว่าไร้น้ำยา แต่งงานมาสามปีกว่าจะได้ลูกชาย ฮิฮิ! เมื่อภรรยายังหัวเราะเยาะเขา คนเป็นสามีรึจะยอม เขาจึงรวบภรรยาขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงนอนก่อนจะจัด
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 33
เมื่อหนีมาได้ต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบกับลูกสาว คนรักเก่ากลับมาทวงรัก สามีใหม่กลับมาทวงคืน แต่กลับต้องท้องกับคนที่ถูกบังคับให้แต่งงาน เรื่องราวมันอีลุงตุงนังมาก จนนางก็ปวดหัวแทนมารดา “ห้ามรบกวนท่านแม่ นางอยากอยู่คนเดียว พวกท่านกินข้าวอิ่มแล้วก็แยกย้ายเถอะ” ไป๋หลานเข้าไปในครัวต้มข้าวข
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 32
ท่านแม่วิ่งไปอ้วกที่ริมรั้วทำให้ไป๋หลานวิ่งตามไป จากนั้นสองบุรุษที่เป็นทั้งคนรักเก่า และสามีใหม่ก็วิ่งตามมาเช่นกัน “ท่านแม่...ไม่สบายใช่หรือไม่” ไป๋หลานลูบหลังมารดา นางสังเกตมาสักพักแล้วว่าเห็นท่านแม่อ่อนเพลีย แต่ถามเมื่อไหร่ก็บอกว่าไม่เป็นอะไร พักผ่อนสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว แต่วันนี้ไม่รู้ว่า
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 31
“นี่แค่สั่งสอน หากท่านไม่ยอมเขียนหนังสือปลดภรรยา ข้าจะทำให้ท่านมีชีวิตก็เหมือนตายไปแล้วคอยดู ไม่เชื่อท่านก็ถามเยียนอ๋องดูว่าข้าพูดจริงหรือพูดเล่น เพราะข้าเก็บเขาได้ที่ชายป่า” ไป๋หลานเอาเท้าเหยียบที่ต้นขาของจิ้งอันโหวแล้วก็ก้มลงไปข่มขู่เขา มารดาของนางเจ็บช้ำมามากแล้ว ช่วงนี้ยิ่งเหมือนคนไม่ค่
Vous vous intéresseriez aussi à
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.8K Vuesบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.4K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ75.7K Vuesพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์446.2K Vuesหมดแรงรัก
ปกแดง728 Vuesไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ
จันทร์ส่องแสง291 Vuesเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล201 Vuesนางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม
ภัสสพิชชา771 Vues
