Masukชาติก่อนโดนทอดทิ้ง ชาตินี้ก็ไม่ต่างกันนัก ขณะที่ใช้ชีวิตอย่างสงบที่ชายป่าเขตม่อยวน ร่างที่โดนลูกธนูจิ้มก้นก็ปรากฏตรงหน้า พร้อมกับความวุ่นวายหลังจากลากเด็กหนุ่มผู้นั้นกลับมา
Lihat lebih banyak“องค์หญิงสาม ห้ามให้ผู้ใดเห็นสูตรขนมนี้เด็ดขาด เป็นสูตรลับและทำให้ขนมอร่อยกว่าคนทั่วไป ส่วนวัตถุดิบท่านสั่งซื้อมาได้เลย ข้าจะจัดหาให้ครบส่งไปให้ท่านไม่ต้องห่วง” ไป๋หลานพูดอย่างมีไมตรี แต่นอกจากขายอาวุธนางยังได้ขายวัตถุดิบทำขนมอีกด้วย ดูอย่างไรก็ได้เปรียบทุกประตู แบบนี้ไม่ขาดดุลการค้าแน่นอน
เมื่อมาถึงพวกเขาทำความเคารพแล้วก็นั่งลง แต่หลงฉีเห็นไหเหล้าที่โต๊ะองค์ชายรองมีมากกว่าผู้อื่นไม่พอ ยังหันมองเขายิ้ม ๆ อีกด้วย “นี่ท่าน!” หลงฉีตรากตรำหลายวันกว่าจะได้เหล้าชั้นดีมา แต่องค์ชายรองกลับดื่มคนเดียวขนาดนั้น เหล้าของเขาไม่หมดแล้วหรือ “หลงฉีมาแล้วรึ ขนมนี้อร่อยยิ่งนัก กินกับส
ในตำหนักรับรองราชทูตต่างแคว้น แม้ว่าองค์ชายใหญ่ของแคว้นไห่หยางที่มีตำแหน่งเป็นถึงไท่จื่อหรือองค์รัชทายาทคนต่อไป แต่ทว่ายังไม่ได้อภิเษกกับผู้ใดจึงสนอกสนใจเป่ยหนิงเป็นพิเศษ แต่เท่าที่รู้ข่าวคือเขารับรู้ว่าองค์หญิงของแคว้นเป่ยหนิงแทบสิ้นไปเมื่อครั้งอดีตฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ไปแล้ว จึงได้แต่เศร้าใจที่ไม่อ
“เจ้าใส่ยาในไหเหล้าหรือไม่ เหตุใดยิ่งดื่มก็อยากจะดื่มอีกเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่มันรสหอมหวานดื่มมากควรจะเลี่ยน” หลงฉีคิดไว้แล้วไหเดียวไม่เคยพอ เพราะเขาก็ทดลองแล้วดื่มไม่เมาดื่มได้เรื่อย ๆ แบบนี้ทำกำไรดีนักเพราะเรียกหาได้บ่อย ๆ “นี่เป็นเหล้าท้อจักรพรรดิทำจากลูกท้อและเกสรดอกท้อตัวผู้ รสชา
อวี๋หรงหน้าซีด แต่กลับเปลี่ยนเป็นยิ้มเมื่อเขาโดนเหล่าสหายทั้งหลายหยอกล้อ พาให้นึกถึงเมื่อตอนสามปีที่นางถูกบังคับแต่งงาน เขาก็สมควรถูกตราหน้าว่าไร้น้ำยา แต่งงานมาสามปีกว่าจะได้ลูกชาย ฮิฮิ! เมื่อภรรยายังหัวเราะเยาะเขา คนเป็นสามีรึจะยอม เขาจึงรวบภรรยาขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงนอนก่อนจะจัด
ไป๋หลานแปลกใจที่เห็นองค์ชายรองจี้เฟิง แต่หลังจากกินอาหารกันเรียบร้อยแล้ว เหล่าบุรุษก็เดินข้ามไปอีกฝั่งที่เป็นเรือนขนาดใหญ่หรือเรียกว่า ‘คฤหาสน์’ ก็ไม่ผิดนัก เพราะว่ามันใหญ่โตกว่าเรือนของนางและท่านแม่มาก แม้ว่าจะต่อเติมเพิ่มแล้วก็ตาม “เหล่าบุรุษไปที่ใดกัน” หลังจากให้หนานรุ่ยดื่มนมจากอกแล้ว อ
เมื่อหนีมาได้ต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบกับลูกสาว คนรักเก่ากลับมาทวงรัก สามีใหม่กลับมาทวงคืน แต่กลับต้องท้องกับคนที่ถูกบังคับให้แต่งงาน เรื่องราวมันอีลุงตุงนังมาก จนนางก็ปวดหัวแทนมารดา “ห้ามรบกวนท่านแม่ นางอยากอยู่คนเดียว พวกท่านกินข้าวอิ่มแล้วก็แยกย้ายเถอะ” ไป๋หลานเข้าไปในครัวต้มข้าวข
ท่านแม่วิ่งไปอ้วกที่ริมรั้วทำให้ไป๋หลานวิ่งตามไป จากนั้นสองบุรุษที่เป็นทั้งคนรักเก่า และสามีใหม่ก็วิ่งตามมาเช่นกัน “ท่านแม่...ไม่สบายใช่หรือไม่” ไป๋หลานลูบหลังมารดา นางสังเกตมาสักพักแล้วว่าเห็นท่านแม่อ่อนเพลีย แต่ถามเมื่อไหร่ก็บอกว่าไม่เป็นอะไร พักผ่อนสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว แต่วันนี้ไม่รู้ว่า






Ulasan-ulasan