登入ชาติก่อนโดนทอดทิ้ง ชาตินี้ก็ไม่ต่างกันนัก ขณะที่ใช้ชีวิตอย่างสงบที่ชายป่าเขตม่อยวน ร่างที่โดนลูกธนูจิ้มก้นก็ปรากฏตรงหน้า พร้อมกับความวุ่นวายหลังจากลากเด็กหนุ่มผู้นั้นกลับมา
查看更多“องค์หญิงสาม ห้ามให้ผู้ใดเห็นสูตรขนมนี้เด็ดขาด เป็นสูตรลับและทำให้ขนมอร่อยกว่าคนทั่วไป ส่วนวัตถุดิบท่านสั่งซื้อมาได้เลย ข้าจะจัดหาให้ครบส่งไปให้ท่านไม่ต้องห่วง” ไป๋หลานพูดอย่างมีไมตรี แต่นอกจากขายอาวุธนางยังได้ขายวัตถุดิบทำขนมอีกด้วย ดูอย่างไรก็ได้เปรียบทุกประตู แบบนี้ไม่ขาดดุลการค้าแน่นอน
เมื่อมาถึงพวกเขาทำความเคารพแล้วก็นั่งลง แต่หลงฉีเห็นไหเหล้าที่โต๊ะองค์ชายรองมีมากกว่าผู้อื่นไม่พอ ยังหันมองเขายิ้ม ๆ อีกด้วย “นี่ท่าน!” หลงฉีตรากตรำหลายวันกว่าจะได้เหล้าชั้นดีมา แต่องค์ชายรองกลับดื่มคนเดียวขนาดนั้น เหล้าของเขาไม่หมดแล้วหรือ “หลงฉีมาแล้วรึ ขนมนี้อร่อยยิ่งนัก กินกับส
ในตำหนักรับรองราชทูตต่างแคว้น แม้ว่าองค์ชายใหญ่ของแคว้นไห่หยางที่มีตำแหน่งเป็นถึงไท่จื่อหรือองค์รัชทายาทคนต่อไป แต่ทว่ายังไม่ได้อภิเษกกับผู้ใดจึงสนอกสนใจเป่ยหนิงเป็นพิเศษ แต่เท่าที่รู้ข่าวคือเขารับรู้ว่าองค์หญิงของแคว้นเป่ยหนิงแทบสิ้นไปเมื่อครั้งอดีตฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ไปแล้ว จึงได้แต่เศร้าใจที่ไม่อ
“เจ้าใส่ยาในไหเหล้าหรือไม่ เหตุใดยิ่งดื่มก็อยากจะดื่มอีกเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่มันรสหอมหวานดื่มมากควรจะเลี่ยน” หลงฉีคิดไว้แล้วไหเดียวไม่เคยพอ เพราะเขาก็ทดลองแล้วดื่มไม่เมาดื่มได้เรื่อย ๆ แบบนี้ทำกำไรดีนักเพราะเรียกหาได้บ่อย ๆ “นี่เป็นเหล้าท้อจักรพรรดิทำจากลูกท้อและเกสรดอกท้อตัวผู้ รสชา
เมื่อมองสีหน้าของคุณชายเฉินผู้นี้นางก็คิดว่าน่าจะไว้ใจเขาได้ จึงเข้าไปอาบน้ำแล้วเอาหมั่นโถวนึ่งเอาไว้กินระหว่างทาง “หลานเอ๋อร์ลูกรัก ไม่กินข้าวก่อนรึ” อวี๋หรงทำอาหารเอาไว้เผื่อทุกคน นางเห็นว่าลูกสาวเอาหมั่นโถวนึ่งก็คิดว่าน่าจะรีบ จึงถามอย่างเป็นห่วง “ไม่ต้องเป็นห่วงท่านแม่ เจ้าหลงฉ
“เจ้าหาฟืนแถวไหน” “ก็ใกล้ ๆ ที่พบเจ้า” ไป๋หลานตอบ เฉินจื่อเซียวเห็นท่าทางของเจ้าเยียนอ๋องแล้วก็อมยิ้ม คิดจะจับจองนางตั้งแต่แปดหนาวหรืออย่างไร ยังเร็วไปหน่อยกระมัง นี่เขาคิดว่ามากับนางสองคนหรือลืมพวกเขาแล้วใช่หรือไม่ เขาจึงกระซิบให้เจ้าอ้วนหลงฉีไปแยกสองคนนั้นออก หลงฉีพยักหน
วันถัดมาไป๋หลานที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับรู้สึกว่าที่บ้านของนางคล้ายตลาดสดเข้าไปทุกที นอกจากจะมีหลัวอวิ๋นที่พักกับจูเฟยห้องข้าง ๆ ติดกับห้องของนางและท่านแม่ ยังมีหลงฉีที่ตื่นแต่เช้ามาหา เท่านั้นยังไม่พอคุณชายเฉินที่ฐานะไม่ธรรมดาก็มาพร้อมกับฉู่เกอ นอกจากพูดคุยกันแล้วยังใช้ลานบ้านของนางยืดเส้นยืดสาย โดยมีห
“เขาไม่ได้รักแม่ เขาแค่ต้องแต่งงานตอบแทนบุญคุณ แม่หนีมาเช่นนี้เขาก็คงแก้ไขได้ไม่ยากเท่าไหร่นัก” และนางคิดว่าเขาไม่ตามหานางแน่นอน เขาต้องดีใจที่สลัดนางหลุดเสียได้โดยไม่ต้องออกแรงเลยสักนิด ส่วนคนรักนางที่ไปรบ นางทำใจแล้วเขาคงไม่รอดชีวิต ถือว่าหลังจากนี้นางอยู่กับลูกก็พอ ใช้ชีวิตที่ชายแดนอย่าง












評論