Alle Kapitel von เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4: Kapitel 121 – Kapitel 130

“จะมานั่งดูให้เสียเวลาทำไมกันแอน คุณขาพลิกและก็อยู่โรงพยาบาลพอดี ผมจะไปเอารถเข็นพาคุณไปห้องสแกนตรวจดูให้รู้ผลกันไปเลย คุณเป็นหมอน่าจะรู้ดีว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่าต่อชีวิตและสุขภาพแค่ไหน”น้ำเสียงห้าวเอ่ยเป็นเชิงตำหนิและสั่งสอนทางอ้อม แอนนาหน้าเสียนิดหนึ่งที่เขาไม่ยอมหลงกลหล่อน แซมไม่มีโอกาสรู้ว่าด้านหลังตู้อีกฟากนั้นเพื่อนซึ่งเป็นนางพยาบาลของแอนนาได้ซ่อนอยู่และกำลังถ่ายภาพเอาไว้อยู่ตามแผนการของแอนนา“คุณรออยู่ตรงนี้แหละ ผมจะไปเอารถเข็นที่หน้าห้อง” แซมเอ่ย แอนนารีบคว้าแขนเขามากอด“แซมขา อย่าเพิ่งไปซิคะ คุณพยุงแอนออกไปด้วยกันดีกว่าค่ะจะได้ไม่เสียเวลา”หล่อนเอ่ยแล้วลุกขึ้นยืนทำท่าเดินกะเผลก แซมยอมปล่อยให้หล่อนเกาะแขนเดินออกมาหน้าห้อง“อ้าว แอนนาเป็นอะไรเหรอ”พริมโรสเดินมาพอดีเห็นแอนนาเกาะแขนแซมเดินกะเผลกออกมาจากห้อง พริมโรสหยุดยืนก่อนจะหันซ้ายหันขวาเห็นรถเข็นจอดอยู่จึงรีบไปดึงมา“ฉันเจ็บข้อเท้า เมื่อกี้สะดุด”แอนนาตอบอย่างเสียไม่ได้ น้ำเสียงสะบัดบ่งความไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ พริมโรสพยักหน้ารับรู้“เอ้านี่รถเข็น นั่งลงสิ และก็ปล่อยแขนแซมได้แล้ว เกาะเป็นปลิงแบบนั้น ดีที่เมียเขาไม่อยู่แถวนี้ ไม

“ฮัลโหล ไวน์ โซวได้โทรหาไวน์บ้างหรือเปล่า”เขาโทรหาวีรตาเป็นคนแรกตามที่โซเฟียได้คาดคะเนเอาไว้ เขานิ่งฟังทางโน้นแล้ววางสาย“ไปไหนของเขานะ”เขาพึมพำแล้วลุกขึ้นยืน เดินเข้าห้องนอนแล้วล้มตัวลงไปนอนแผ่ขวางเตียง โซเฟียรีบวิ่งไปยังประตูแฟลตแล้วทำเสียงเปิดปิดเหมือนเพิ่งกลับเข้ามา ร่างสูงเด้งลุกจากเตียงและเดินลิ่วออกจากห้องนอนตรงมาหาทันที ใบหน้าบอกถึงความโล่งอกโล่งใจ โซเฟียแกล้งทำหน้านิ่งเรียบ แซมเดินไปรวบร่างระหงเข้ามากอดไว้แน่น“โซว พระเจ้า แซมตกใจหมดเลย โซวไปไหนมาทำไมทำแบบนี้ ไอ้รูปพวกนั้นมันไม่มีอะไรนะ โซวอย่าทำอย่างนี้กับแซมได้ไหม แซมทนไม่ได้”เขาเอ่ยเสียงสะท้านและซบหน้ากับไหล่บาง โซเฟียแอบรู้สึกผิดที่เล่นแรงไปหน่อย แต่อีกใจหนึ่งก็ถือเป็นการสอนบทเรียนให้แก่เขา ว่าหากมันเกิดขึ้นจริงๆ ผลจะเป็นอะไรประมาณนี้“อธิบายมา”หล่อนแกล้งเอ่ยเสียงเรียบออกมา แซมเงยหน้าขึ้นจากไหล่ของหญิงสาว ดึงหล่อนมานั่งบนโซฟาแล้วโอบกอดไว้กับอก“แอนนาเขาสะดุดขาล้มแล้วเจ็บข้อเท้า แซมแค่ช่วยพยุงเขาเท่านั้นเอง ถามพริมดูได้เลย”เขาเล่าออกมาข้อมูลตรงกับพริมโรส โซเฟียพยักหน้ารับง่ายๆ“โอเค หิวหรือยัง โซวหิวมากเลย หิ้วท้องรอแ

“พริมละคะ มาหรือยัง โซวยังไม่เห็นเลยเขาเลย”โซเฟียเอ่ยถามวิคเตอร์กับเวส มองไปรอบห้องโถงที่คนเริ่มหนาตาขึ้น ทุกคนยืนคุยกันบ้าง นั่งโต๊ะบ้าง เครื่องดื่มและอาหารถูกเสิร์ฟอย่างทั่วถึง เสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ เป็นแบ็กกราวนด์ในเวลานี้ เป็นงานเลี้ยงที่หรูหราอลังการสมกับผู้ร่วมงานเป็นคุณหมอและไฮโซของสังคมลอนดอน“ตอนผมออกมาจากแฟลตเห็นคุณอาพอลล่าบอกว่าเขาออกมาแล้ว”เสียงทุ้มของวิคเตอร์เอ่ยขึ้น ดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงเต้นรำ มีหนุ่มสาวหลายคู่จูงมือกันออกไปตรงกลางฟลอร์ มีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาหาเวส ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นพาเธอผู้นั้นไปเต้นรำ แซมก้มไปหาโซเฟีย“ไปเต้นรำกันเถอะ” เขาเอ่ยชวน“แต่โซวยังไม่เห็นพริมเลย”“เดี๋ยวเขาก็มาน่า ไอ้หมอวิคบอกว่าเขาออกมาแล้วนี่”แซมเอ่ยพร้อมกับดึงมือโซเฟีย พอดีโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้นเสียก่อน“พริมอยู่ไหน พวกเราอยู่ในงานแล้วนะ” โซเฟียกรอกเสียงลงไป“พริมติดโคลนอยู่ตรงสวนสาธารณะก่อนถึงโรงแรมน่ะ เปื้อนหมดเลย”เสียงพริมโรสตอบอ่อยๆ โซเฟียขมวดคิ้วมุ่นทันที วันนี้ฝนตกพรำตลอดช่วงบ่าย เวลานี้บางแห่งก็ยังคงตกอยู่ ฝนในลอนดอนถือเป็นเรื่องปกติจนลืมนึกถึงไปเลย แต่คำว่าติดโคลนทำให้โซเฟ

“เธอคนนี้คือเบื้องหลังความสำเร็จทุกอย่างของผมครับ โซเฟีย แบรดดี้ เพื่อนรัก เพื่อนคู่ใจ เพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขและเพื่อนคู่ชีวิตของผม เราสองคนจะตั้งมูลนิธิการกุศลเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยไร้ญาติและขาดแคลนค่ารักษาพยาบาลทั่วโลกชื่อมูลนิธิ แซม-โซเฟีย แม็คเคนซี่ ทุนจะมาจากทุนทรัพย์ส่วนตัวของเราสองคน ถือเป็นของขวัญแต่งงานที่เราสองคนตั้งใจจะมอบคืนให้แก่เพื่อนร่วมสังคมที่ด้อยโอกาสกว่า ขอบคุณสำหรับรางวัลอันทรงเกียรตินี้อีกครั้งครับ”แซมกล่าวจบก็หันไปหอมแก้มโซเฟีย เสียงปรบมือดังกึกก้อง ทุกคนรู้ดีว่าแซมได้ทุ่มเททุนทรัพย์ส่วนตัวไม่น้อยตั้งแต่มาเรียนแพทย์ที่นี่ สายตาทุกคู่มองดูหนุ่มสาวทั้งสองอย่างชื่นชม สองคนนี้ถือเป็นตัวอย่างของคนรวยที่ทำประโยชน์ต่อชาวโลกโดยไม่เสียดายทรัพย์สิน พวกเขาใช้ชีวิตปกติเหมือนคนทั่วไป ไม่ได้ใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยเหมือนลูกเศรษฐีทั้งหลาย แต่เงินทองมากมายกลับเอาไปใช้บริจาคให้เกิดประโยชน์แก่สังคมส่วนรวมแทน ช่างเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมยิ่งนัก“ตายแล้วดูหมอแอนสิหน้าแหกแตกยับเลยนะแก ตอนนี้หน้าถมึงทึงเหมือนนางผีเสื้อสมุทร หมอแซมเขาประกาศเปิดตัวเมียชัดเจนขนาดนี้ อยากรู้จริงๆ ว่าหมอแอนจะแก

“คุณเข้าไปหลบฝนในรถก่อนเถอะเดี๋ยวผมจะหามันเอง เปียกซ่กแบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบายเป็นปอดบวมเอา”ชายหนุ่มกล่าวบอกด้วยความเป็นห่วงสภาพของหล่อนพลางเดินไปหยิบร่มที่เขาโยนทิ้งเมื่อครู่มายื่นให้พริมโรสหันมาดูร่างสูงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เต็มไปด้วยโคลนโดยเฉพาะด้านหลังเพราะเพิ่งหงายเก๋งลงไปกับพื้นเปียกแฉะเมื่อครู่ก่อน เวลานี้ตัวเขาเองก็เปียกพอกันกับหล่อน ผมสั้นที่มักใส่เจลตั้งด้านหน้าบัดนี้เปียกลู่แนบหน้าผาก ใบหน้าเรียวได้เหลี่ยมกำลังพอดีเหมือนนายแบบ คิ้วหนาโค้งตามรูปดวงตายาวรีมีหยดน้ำฝนเกาะอยู่ ตรงจมูกโด่งสวยมีฝนหยดเหมือนกัน ปากบางหยักได้รูปตามลักษณะผู้ชายรูปงามนามเพราะแต่สุดแสนเจ้าชู้เวลานี้ยังคงเป็นสีสดอย่างน่าแปลกใจ ปากเขาสวยกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก แต่อย่าได้ริอ่านต่อปากต่อคำด้วยเชียว เพราะปากเขาร้ายมากหากเขาไม่อยากแพ้ มีเพียงแซมเท่านั้นที่วิคเตอร์ยอมให้ เพราะแซมเอาความสุขุมเยือกเย็นเข้าสู้นั่นเอง หากแซมเปรียบดั่งสายน้ำเย็นฉ่ำชื่นหัวใจ วิคเตอร์ในสายตาของพริมโรสแล้วก็เปรียบเหมือนสายลาวาร้อนที่ควรอพยพหนีอยู่ห่างให้มากที่สุด โชคดีที่หล่อนไม่ได้คิดอะไรกับเขาในทางชู้สาว ส่วนเขาเองก็เห็นหล่อนเป็นเพีย