" โอ๊ยยย!!!!" ผมร้องขึ้นทันทีที่ถูกแซมมี่กัดเข้าที่ข้อมืออย่างจังและฝังคมเขี้ยวของเธอลงไปแบบไม่มียับยั้ง" แซมมี่!! "ผมพยายามอดทนและปล่อยให้เธอกัดต่อไปเพราะนั้นเหมือนจะเป็นวิธีเดียวที่ทำให้คนอย่างเธอหยุดทำร้ายตัวเองได้บ้างแซมมี่หลับตาและร้องไห้ แต่ยังคงกัดที่ข้อมือของผมอย่างระบายความเจ็บปวดของเธอออกมาฟุ๊บบบ ผมกระชากตัวของแซมมี่เข้ามาโอบรัดจากทางด้านหลัง ก่อนจะเปลี่ยนจากข้อมือเป็นท่อนแขนอีกข้างเพราะว่า เธอกัดจนข้อมือผมมันเป็นแผลไปแล้วผมยอมอดทนให้เธอระบายออกมาจนหมด ภายใต้ฝักบัวที่สาดน้ำเปียกชะโลมกายของเราทั้งคู่" ทำไมฉันต้องทนกับคนอย่างเธอ" ผมพูดออกไปอย่างไม่เข้าใจตัวเองเพียงไม่นานหนัก ก็เหมือนว่าการกัดจะผ่อนแรงกำลังลงในอ้อมแขนของผม" ฉันเหนื่อย จนจะไม่ทนกับคนประสาทแบบเธอแล้วนะ "ผมโอบตัวของแซมมี่ๆเบา และวางปลายคางลงบนหัวของเธออย่างอ่อนล้าจากการอดหลับอดนอน และพูดออกไปเพื่อให้คนฟังได้สติสักทีแซมมี่ยืนนิ่งไปและปล่อยให้ผมกอดเธอไว้แบบนั้นก่อนที่เธอจะหันหน้ามามองผมอีกครั้ง" ไม่แล้ว ฉันเหนื่อย." ผมส่ายหน้าทันทีอย่างรู้ว่าเธอต้องการอะไรแซมมี่ไม่รอช้า เธอกระชากกางเกงที่เปียกๆของผมลงต่ำ
Baca selengkapnya