" เธอได้บอกอะไรเขาบ้างรึเปล่าก่อนจะไป " คุณหญิงเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"ไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ" ฉันตอบไปปอย่างอ่อนน้อม" ก็ดีแล้ว ฉันอยากให้เธอหายไปแบบเงียบๆ"ท่านพูดขึ้นนิ่งๆ" ฉันไม่อยากให้มอร์ฟินรู้สึกอะไรกับเธอมากไปกว่านี้มาร์คัสก็ด้วย " ก่อนที่คุณหญิงพูดอย่างไม่อ้อมค้อมใดๆอีกครั้ง" แค่ห้าปีที่ผ่านมา ฉันก็รู้สึกว่ามันยากเกินไปที่จะแยกพวกเธอออกจากกันแล้วด้วยซ้ำ" คุณหญิงถอนหายใจเล็กน้อย" แต่ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจหัวอกของคนเป็นแม่...ที่รักลูกว่า " เธอหันมาเน้นย้ำกับฉัน" ฉันอยากเลือกสิ่งที่ดีและเหมาะสมที่สุดให้กับมอร์ฟินและมาร์คัส"เธอเลือกที่จะพูดออกมาแบบผู้ดีแต่มันเจ็บอย่างรับรู้ได้" ในอนาคตหลังจากที่ฉันและพ่อของเขาวางมือในเรื่องธุรกิจต่างๆ เขาจะขึ้นเป็นประธาน คนมากมายจะนับถือและยอมก้มหัวให้กับเขา อย่างไม่มีข้อกังขาใดๆถ้าคนข้างกายของเขา เป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมในทุกๆเรื่อง อย่างพริบพราว" เธอพูดย้ำอย่างชัดเจน" บางทีแค่คำว่ารัก ...มันไม่พอหรอกนะ" เธอพูดและจับที่ไหล่ของฉันเบาๆ" ทุกเรื่องในอดีต มันส่งผลถึงปัจจุบันเสมอ" เธอพูดและมองฉันนิ่งๆ" จริงๆ คุณหญิงพูดกับหนูแค่
Baca selengkapnya