All Chapters of คุณผู้หญิงวิศวะ: Chapter 11 - Chapter 20

46 Chapters

บทที่ 11 อยากรับผิดชอบ

เกือบ 20 นาทีต่อมา โซเฟียขึ้นลิฟต์มาที่ชั้น 4 ของอาคารซึ่งโชนนัดไว้ เมื่อถึงแล้วก็เดินไปบริเวณหน้าห้องน้ำ เธอมองซ้ายขวาดูคนโดยรอบ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงรีบชะเง้อเข้าไปในห้องน้ำชาย ทว่าก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่ ประตูห้องย่อยก็เปิดหมดทุกห้อง“สุดท้ายก็ไม่รอสินะ เหอะ จะให้มาหาทำไมก็ไม่รู้ ดีนะเนี่ยไม่มีใครยืนฉี่อยู่ งั้นฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เขาได้นึกว่าโรคจิตแน่ ๆ” พูดพึมพำกับตนเองแล้วก็หมุนตัวเดินไปทางห้องน้ำหญิงต่อ“เฮ้อ” โซเฟียถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเข้ามาในห้องสุขาแล้ว เธอเพิ่งเห็นว่ามีห้องหนึ่งที่ประตูปิดอยู่จึงปิดปากตัวเอง ก่อนจะเข้าไปยังห้องที่ว่าง ทว่ากำลังจะปิดประตูก็ได้ยินเสียงคนในห้องนั้นเปิดประตู ก่อนจะมีคนหนึ่งมาดันประตูขณะที่เธอกำลังจะล็อก แล้วใครคนนั้นก็เข้ามาพลันรีบปิดปากคนกำลังจะส่งเสียงร้อง พร้อมกับทำนิ้วให้เธอเงียบเสียงโซเฟียมองคนตรงหน้านิ่ง ดวงตาค่อย ๆ ลดขนาดลงจากการเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเมื่อครู่ หลังจากเห็นชัดแล้วว่าคนที่ปิดปากตนเองอยู่ตอนนี้คือใครโชนยื่นมืออีกข้างไปล็อกประตู จากนั้นก็นำมือที่ปิดปากอีกคนอยู่ออก“นายมารออยู่ในห้องน้ำหญิงเหรอ” ตอนนี้พูดถามได้ เพราะยั
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 12 รู้กันสองคน

เพียงไม่นานโชนก็กดให้เพลงหยุดเล่น ก่อนจะบอกให้รุ่นน้องที่ยืนอยู่นั่งลงได้เมื่อโซเฟียนั่งแล้วก็คิดในใจ ว่ากิจกรรมนี้มันมีเพื่ออะไร แค่ให้เต้น ๆ แล้วก็นั่ง แบบนี้คนที่ไม่ชอบเต้น ขี้อาย ก็คงจะลำบากใจน่าดู มันเป็นกิจกรรมสำหรับคนกล้าแสดงออก ไม่เห็นจะช่วยให้ทุกคนละลายพฤติกรรมตรงไหน..แต่บางที ก็อาจจะทำให้บางคนได้ปลดล็อกอะไรบางอย่างในระยะเวลาสั้น ๆ นี้ก็ได้ ใครจะไปรู้และอย่างน้อย แค่มีเสียงเพลงครึกครื้นดังในห้องใหญ่นี้ ก็ช่วยลดบรรยากาศตึงเครียดไปได้มากแล้วหลังจากจบการเข้าประชุมเชียร์ในวันนี้ โซเฟียก็เดินช้า ๆ ด้วยความตึงขาออกมาจากห้องประชุมใหญ่“โอ๊ย.. ไอ้โชนบ้า สั่งให้ย่อยืดตั้ง 50 ที แค่นี้ขาฉันก็จะฉีกตายอยู่แล้ว” เธอบ่นอุบหลังจากดูแล้วไม่มีใครเดินอยู่รอบตัว สีหน้าแสดงความเจ็บปวดตามอาการ ก้าวเท้าต่อไปไม่นานก็เจอม้านั่งยาวตั้งอยู่ริมทางเดิน จึงเดินไปนั่งพักบนนั้น“ตาย ๆ ๆ หาลายเซ็นรุ่นพี่ 999 คนได้แล้วก็ต้องมาทนโดนลงโทษแบบนี้อีก แล้วต้องโดนแบบนี้ไปอีกเท่าไรก็ไม่รู้ ..อ้อ หนึ่งเทอม เฮ้ออ”นั่งทนเจ็บอยู่คนเดียวอย่างนั้น เพียงครู่เดียวก็ได้ยินเสียงมือถือสั่นดังขึ้น เธอจึงล้วงหยิบจากกระเป๋า
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 13 ลัคกี้มองอยู่

ณ ทางเดินหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ โซเฟียกำลังเดินอยู่คนเดียวหลังจากการประชุมเชียร์เสร็จสิ้นแล้ว วันนี้เธอรู้สึกสบายตัวกว่าวันอื่นเป็นไหน ๆ เพราะแกล้งเป็นลมแล้วไม่ต้องโดนลงโทษเหมือนคนอื่น“รู้สึกผิดเหมือนกัน แต่เราก็ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อนนี่นา” หญิงสาวเดินก้มหน้าพูดพึมพำ ทว่าเดินอีกเพียงไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเท้าหยุดลง เมื่อมีรถคันหรูคันหนึ่งมาจอดเทียบด้านข้างตนโซเฟียมองรถคันดังกล่าวนิ่ง อย่างสงสัยว่ามาจอดข้างเธอทำไม เพียงครู่เดียวกระจกรถของประตูฝั่งข้างคนขับก็ถูกลดลง“โซเฟีย! ฉันเอง!”ได้ยินแล้วเจ้าของชื่อก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะก้มตัวลงไปมองผู้ที่พูดจากด้านในรถ“โชน?”“ขึ้นรถมา”“อะไร ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องพาฉันไปส่งแล้ว เดี๋ยวคนอื่นเห็นก็สงสัยกันหมดหรอก”“ไม่มีใครรู้ว่านี่รถฉัน ฉันเพิ่งเอาออกมาขับครั้งแรก”“ฮะ? นี่นายมีรถกี่คันเนี่ย เปลี่ยนทุกวันเลยหรือไง”“เออน่า ขึ้นมาเถอะ”“ไม่เอาอะ ฉันกลับเองนี่แหละ” หญิงสาวพูดแล้วก็หยัดตัวยืนตรงก่อนจะก้าวเท้าเดินไปต่อปี้น!“ว้าย! ไอ้บ้า! บีบแตรทำไมเนี่ย!”“ขึ้นรถ”“..โอ๊ย!” ยืนนิ่งพลางเลิ่กลั่กมองดูรอบตัวอย่างตัดสินใจ สุดท้ายก็ยอมเปิดประตูขึ้นร
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 14 อยากไหม

ทันทีที่ได้เข้ามาในห้องของชายหนุ่มแล้ว เจ้าของร่างบางก็สะบัดตัวออกจากสัมผัสของเขาแล้วเดินลึกเข้ามาในห้องให้ห่างจากคนตัวสูงทันทีตอนแรกมัวแต่นึกอยากหนีให้ไกลจากโชน จึงไม่ทันได้สังเกตดูภายในห้องส่วนตัวของเขาที่มีขนาดใหญ่ สวย หรู และดูสะอาดตานี้จากที่หน้าบึ้งตึงตอนแรก กลับกลายเป็นตื่นตาตื่นใจ เธอหันหน้ามองดูรอบห้องที่มีแต่สิ่งน่ามอง ไม่มีอะไรรกหูรกตาเลยแม้แต่น้อย ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าห้องนี้เป็นห้องของเขา เธอคงเอ่ยปากชมไปแล้ว“มานั่งตรงนี้” โชนซึ่งเดินไปนั่งที่โต๊ะกลมตรงมุมห้องก่อนแล้วพูดขึ้น เรียกให้คนกำลังเพลิดเพลินสายตาต้องเปลี่ยนความสนใจหันไปมองเขา เมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มแล้วเธอก็หุบรอยยิ้มบาง ๆ ที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าลง ก่อนจะกอดอกแล้วเดินไปหาเขา“ทำไม”“นั่งลง”หญิงสาวระบายลมหายใจเบา ๆ ยอมนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามชายหนุ่มตามที่เขาบอกโชนหยิบมือถือของตนขึ้นมา เปิดรูปภาพพี่ว้ากให้เธอดู โดยเป็นรูปเดี่ยวของแต่ละคน“อะไร”“พี่ว้ากไง” พูดแล้วก็เลื่อนรูปให้อีกคนดูไปคร่าว ๆ“หุ้ย นายมีรูปทุกคนเลยเหรอ”“ฉันเป็นเฮดว้าก ก็เลยมีรูปพวกนั้นเก็บไว้ เผื่อมีเหตุจำเป็นอะไรต้องใช้ รูปพวกนี้พวกนั้นก็ส
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 15 เงาะถอดรูป

ชายหนุ่มนั่งรออีกคนอยู่ที่โซฟาภายในห้อง เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงหญิงสาวก็ยังไม่ออกมา เขาจึงตัดสินใจเดินไปที่หน้าประตูห้องน้ำ เมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลกระทบพื้นก็รู้ได้ทันทีว่าคนด้านในกำลังอาบน้ำอยู่โชนระบายลมหายใจเบา ๆ บอกให้เปลี่ยนชุด แต่เธอดันอาบน้ำเสียอย่างนั้น ทำตัวสบายอย่างกับเป็นเจ้าของบ้านเชียวคนตัวสูงอมยิ้มบาง ๆ พลางเดินกลับมาที่โซฟา นั่งไขว่ห้างแล้วนำมือถือมาเล่นฆ่าเวลาไม่นานนักก็ได้ยินเสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากในห้องน้ำ“โชน!!”เจ้าของชื่อละสายตาจากหน้าจอ หันไปมองทางต้นเสียง“โชนอยู่ไหม!!”“อยู่!!”“อยู่แล้วทำไมไม่ตอบตั้งแต่แรกเล่า!!”“เอ๊า! แล้วมีอะไรล่ะ!! พูดมาสิ!!”“หลับตา!!”“ฮะ?!!”“หลับตาไง!! ฉันออกไปนายห้ามมอง!!”“ทำไม!!”“เออน่า!! ก็แค่หลับตา!!”“…”“หลับยัง!!”“หลับแล้ว!!”“ถ้าโกหกขอให้โคนผมดำขึ้น!!”“เฮ้อ”“ฉันจะออกไปละนะ!!”“เร็ว ๆ !!”“อย่ามาเร่ง!!”“…”“หลับตานะ!!”“หลับอยู่!!”“ดี!!”“เลิกพูดมากแล้วออกมาสักที!!”แกรก!เสียงเปิดประตูดังขึ้น ปรากฏให้เห็นเจ้าของร่างเพรียวบางในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเว้าหลัง ชายกระโปรงยาว แผ่นหลังสีขาวเนียนมีสิ่งปกปิดเพียงแค่กลุ่ม
last updateLast Updated : 2026-02-01
Read more

บทที่ 16 เอาเข้ามา NC++❤️‍🔥🔥

ผ้าสีขาวผืนใหญ่ถูกมือเล็กจับกระตุกให้หลุดออกจากการพันปกปิดกายท่อนล่างของคนตัวสูง ก่อนจะลงไปกองที่พื้นในเวลาต่อมา ดุ้นใหญ่ที่กำลังหลับใหลถูกดวงตาเป็นประกายของคนตรงหน้าจ้องมองด้วยความตื่นตาตื่นใจ“รีบจับ ก่อนมันจะตื่น”“มันจะตื่นได้ไง ยังไม่ทำอะไรเลย”“…” ไม่ต้องทำอะไรหรอก แค่เห็นเธอแบบนี้มันก็จะตื่นอยู่รอมร่อแล้ว ไหนก่อนหน้านี้เธอจะใช้นิ้วจิ้มตัวเขาอยู่หลายครั้งอีก ตอนนี้เขาพยายามข่มตัวเองแบบสุด ๆโซเฟียอมยิ้ม ค่อย ๆ ยื่นมือไปจับที่แก่นกายอวบยาว เมื่อสัมผัสโดนความนิ่ม เธอก็เบิกตาโตขึ้นเล็กน้อย เงยหน้ามองเจ้าของสิ่งในมือแล้วมีรอยยิ้มกว้างขึ้นด้วยความชอบใจ จากนั้นก็ออกแรงบีบเบา ๆ ก้มหน้ากลับมามองด้วยแววตาเอ็นดูเจ้าโลกของชายหนุ่มนั้น“นิ่มมากเลยอะ น่ารักจัง”“พอแล้ว”“ไม่เอา ยังมันส์มืออยู่เลย ขอจับอีกนิด- …” พูดยังไม่ทันจบก็ต้องหยุดเสียงลงก่อน เมื่อรู้สึกได้ว่าความเป็นชายเริ่มตื่นตัว แข็งสู้มือเธอขึ้นมาในพริบตา“รับผิดชอบด้วย” เขาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ สายตาคมดูอันตรายจดจ้องมาที่เธอ ราวกับเสือเจอเหยื่อชิ้นโปรดอยู่ตรงหน้าโดยบังเอิญ“…”“ลุกขึ้นยืน”“แววตาเปลี่ยนเลยนะนาย หื่นใช่เล่น อ๊ะ!..”ไ
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 17 ชอบอันไหนมากกว่า NC+++❤️‍🔥🔥🔥

นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเหลือกลอยขึ้นเมื่อถูกความเป็นชายขนาดใหญ่กว่าแขนของตนกระหน่ำกระแทกเข้าออกในช่องทางอ่อนโยนเร็วแรง จนบานกระจกที่แผ่นหลังเธอพิงอยู่สั่นสะท้านเสียงดังราวกับจะพังทลายแตกเป็นเสี่ยง ๆ ลงมาเสียให้ได้เส้นเลือดที่ปูดนูนรอบท่อนลำอวบทำให้สัมผัสที่สิ่งซ่อนเร้นมีให้กันไม่ได้เรียบสนิท แต่มีพื้นผิวให้รู้สึกวาบหวามได้มากขึ้น แม้จะเป็นการขยับเคลื่อนอาวุธร้ายในช่องทางสวาทสนองความต้องการของกันและกันเพียงอย่างเดียวปากทางที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำหล่อลื่นมีโคนเอ็นใหญ่โผล่พ้นออกมาสลับกับหายกลับเข้าไปในร่องอ่อนนุ่มถี่เร็ว กระซวกแทงเข้าออกครูดกับสัมผัสนุ่มที่โอบกอดตอดรัดรอบลำใหญ่ไม่คลาย ราวกับหิวกระหายในรสกามราคะเสียงเนื้อกลมกลึงสองลูกใหญ่กระทบกับรอยแยกหว่างขาสาวดังขึ้นถี่หนักตามจังหวะที่โชนกระแทกเอวเข้า จนเกิดเป็นรอยแดงจาง ๆ ประดับผิวสีขาวเนียนของหญิงสาว“อ๊ะ.. โชน~ อ๊า! เอาแรงมากเลย หิวมาจากไหนเนี่ย”“ชอบไหม เจ็บหรือเปล่า”“ชอบ ทั้งใหญ่ทั้งยาว.. ลึกมาก อ๊ะ เสียวว”คนได้คำตอบยกยิ้มมุมปากพอใจ ก่อนจะดันหญิงสาวให้หลังแนบสนิทกับบานกระจก สะบัดเอวแทงท่อนลำใส่ร่องสาวในจังหวะที่ไม่ช้าลงจากเก่า เสียบเ
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 18 มองกระจก NC+++❤️‍🔥🔥🔥

“อ๊ะ! เสียวโชนน ลึกไปแล้ว~”“อ่าห์.. อย่าทำหน้าแบบนั้น มันน่าเ_ด”“โอ๊ย.. จะได้เล่าไหมเนี่ย จุกมากก อ๊ะ..”“ยิ่งเห็นในกระจกแบบนี้ ฉันก็ยิ่งอยากเ_ดเธอแรง ๆ โซเฟีย” เพราะภาพจากบานสะท้อนที่แท่งอัศจรรย์ของเขาฝังลึกอยู่ในกลางกลีบกุหลาบอ่อนโยนของเธอ ผลุบโผล่ส่วนโคนใหญ่เข้าออกต่อเนื่อง ทำให้ใจสั่นไหวและรู้สึกซาบซ่านมากขึ้นโซเฟียก้มหน้ากัดปากตัวเอง ก่อนจะสะบัดเงยขึ้นในเวลาต่อมา เมื่อความกระสันพุ่งสูงในร่างกายจนไม่รู้ว่าควรจะทำตัวอย่างไร“ไม่ไหว ไม่ไหวแล้วโชน อ๊ะ.. ขอท่าอื่น งั้นฉันได้แตกอีกแน่”“ก็แตกสิ”“ไม่เอาแล้วมันเขินน ปล่อยฉันลง ไม่เอาท่านี้แล้ว”ชายหนุ่มไม่ได้ทำตามที่เธอต้องการแล้วพรมจูบบริเวณบ่าด้านหลังของหญิงสาวแทน ความเป็นชายยังคงได้รับการชักพาให้เสียดสีในความนุ่มลึกดังเดิม“โชน~~” ร้องเรียกชื่ออีกคนพลางครางกระเส่า มือที่จับแขนแกร่งอยู่ก็ตีเข้าเบา ๆ ก่อนจะกำแน่นในเวลาต่อมาเมื่อเขาทำให้เธอรัญจวนใจเกินต้านไหวคนตัวใหญ่ยอมย่อตัววางร่างอรชรให้ยืนพื้นในที่สุด โซเฟียขาอ่อนแรงเกือบล้มลง โชนจึงรีบเข้าประคองไว้อย่างรวดเร็ว“โอเคไหม”“โอเค.. กระแทกฉันต่อสิ”“หึ ชอบให้ฉันทำขนาดนั้นเลยเหรอ”“
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 19 โชนน่ารัก

วันต่อมา..ในลานเกียร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา บางกลุ่มแวะมานั่งบนโต๊ะหินอ่อนเพื่อพูดคุยกัน ทว่าที่โต๊ะตัวหนึ่งกลับมีเพียงหญิงสาวคนเดียว เธอกำลังนั่งก้มหน้าอยู่ด้วยท่าทีเหนื่อยล้า ไร้ชีวิตชีวา ผิดจากปกติที่ชอบสอดส่ายสายตามองดูผู้คนโดยรอบไม่นานก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมานั่งร่วมโต๊ะกับเธอ“เฟีย ทำอะไรอยู่เหรอ”คนถูกทักเงยหน้าขึ้นมองคนมาใหม่ เมื่อเห็นว่าเป็นปิ่น เพื่อนสาวคนสนิทก็คลี่ยิ้มให้ไปเล็กน้อยเพื่อทักทายตอบ“ดูเพลีย ๆ นะ เป็นอะไรหรือเปล่า”“เมื่อคืนเรานอนน้อยน่ะ นี่เพิ่งมาถึงมอด้วย ยังไม่มีเอเนอร์จี้กระตุ้นเท่าไร เดี๋ยวอีกสักพักคงดีขึ้น”ปิ่นฟังแล้วก็พยักหน้าพร้อมอมยิ้มอย่างเข้าใจ จากนั้นก็นำมือไปพัด พอให้เกิดลมแผ่วเบากับโซเฟียไปพลาง ๆ“เรายังจำเพลงคณะฯ ไม่ได้เลยอะ เย็นนี้จะขิตไหมเนี่ย” โซเฟียเอ่ยขึ้น สีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย“เขาให้จำเนื้อให้ได้ก่อนเข้าเชียร์วันพรุ่งนี้นะ ยังมีเวลาอยู่”“อ้าว พรุ่งนี้หรอกเหรอ.. ฉันจำผิดเหรอเนี่ย”“หึ ..แล้วนี่เอาเสื้อเชียร์มาหรือเปล่า”“ฮะ?”“..นี่อย่าบอกนะ ว่าลืมเอามา”“เขาให้เอามาวันนี้เหรอ”“เฟีย~ แสดงว่าเฟียจำวันสลับเรื่อ
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 20 เผลอตัว

โชนเดินอุ้มหญิงสาวจะไปยังที่จอดรถยนต์ของตนเอง ทว่าเมื่อผ่านบริเวณซึ่งมีผู้คนพลุกพล่าน คนที่รู้จักเขาเห็นแล้วก็ต่างตกใจ หันไปพูดคุยกับเพื่อนของตนด้วยความประหลาดใจกับสิ่งที่ตาเห็น“เฮ้ยโชน เดี๋ยว ๆ เกิดอะไรขึ้น ..นี่น้องปีหนึ่งหนิ ที่ชื่อโซเฟียใช่ป้ะ เขาเป็นอะไรอะ ทำไมมึงอุ้มมาแบบนี้” เปปเปอร์ซึ่งกำลังจะเข้าอาคารเรียน เห็นโชนแล้วก็รีบเดินมาถามทันที“น้องเขาเป็นลม ตัวร้อนด้วย กูจะพาไปโรงบาล” ตอบทั้ง ๆ ที่เท้ายังก้าวเดินเร็วอยู่“โรงบาลเลยเหรอ เข้าห้องพยาบาลคณะฯ ก็พอมั้ง แค่เป็นลม ตัวร้อนเอง”“มึงใช้คำว่าแค่เหรอ” หยุดการก้าวเดินแล้วตวัดสายตามามองเพื่อนหนุ่มซึ่งเพิ่งหยุดเดินตามตนเอง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงดุดัน“เอ๊า.. ก็มันแค่จริง ๆ ไหม ให้นอนพักสักหน่อยเดี๋ยวน้องก็คงดีขึ้นแล้ว ไม่ได้โดนอะไรจนเลือดออด ร้ายแรงสักหน่อย”“…” โชนฟังแล้วก็คิดตามอีกครู่หนึ่ง ตระหนักได้ว่าตนเองเป็นห่วงโซเฟียมากเกินเหตุจริง ๆ ความจริงไม่จำเป็นต้องไปถึงโรงพยาบาลด้วยซ้ำ..คิดจบก็พลิกตัวเดินไปอีกทาง มุ่งตรงไปยังห้องพยาบาลของคณะฯ โดยไม่พูดอะไรต่อ เปปเปอร์มองตามหลังโชนแล้วก็ระบายลมหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินตามเขาไป“มึงไปเจอน้
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status