Todos os capítulos de ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+: Capítulo 161 - Capítulo 170

“พี่ซันนับด้วยเหรอคะ” เรนเดียร์ถามเสียงแผ่วท่าทางเขินอาย“นับสิ พี่อยากรู้ ว่าพี่จะทำให้เมียมีความสุขได้มากแค่ไหน” พันแสงพูดพลางดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอก แล้วกดจูบลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอื้อมมือผ่านตัวเธอไปหยิบแหวนที่อยู่หัวเตียงมาสวมเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายที่ยังว่างอยู่ของภรรยา “แหวนวงนี้เป็นแหวนแต่งงานที่พี่เตรียมไว้ให้เดียร์แทนวงใหญ่ที่คุณแม่ให้ ใส่ไว้ แล้วห้ามถอดเด็ดขาด”“ค่ะ เดียร์จะใส่ไว้ตลอดเวลาเลย” หญิงสาวมองแหวนเพชรวงเล็กน่ารักบนนิ้วมือของตัวเอง แล้วยิ้มออกมาอย่างตื้นตันใจ กับความน่ารักและใส่ใจของพันแสง“ชอบมั้ย”“ชอบมากค่ะ ขอบคุณนะคะ” เรนเดียร์หอมแก้มสามีฟอดใหญ่เป็นการขอบคุณเขาจากใจจริง “ใส่ได้พอดีเลย พี่ซันรู้ไซส์นิ้วเดียร์ได้ยังไง”“ไม่ได้รู้แต่ไซส์นิ้วนะ ไซส์อย่างอื่นพี่ก็รู้” พันแสงคว้าหมับเข้าที่ทรวงอกเปลือยเปล่าข้างหนึ่งของคนในอ้อมกอด แล้วนวดคลึงอย่างอ่อนโยน“พี่ซันอย่าเริ่มนะ” หญิงสาวพูดปรามด้วยน้ำเสียงแผ่วหวิวอ่อนหวาน“ทำไมล่ะ?”“เดี๋ยวก็ไม่ได้นอนกันพอดี” เรนเดียร์ตอบพลางเงยหน้าขึ้นมองสบตากับสามีด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความต้องการใน

“พี่พลอยถอดจีน่าออกจากละครทั้งที่ถ่ายไปแล้วตั้งสี่คิวเนี่ยนะ” นางเอกดาวรุ่ง ที่กำลังจะเป็นดาวร่วงย้อนถามผู้จัดการส่วนตัวอย่างคาดไม่ถึง ว่าผู้จัดละครเจ้าประจำที่ทำงานด้วยกันมาหลายเรื่องจะกล้าปลดเธอกลางอากาศอย่างนี้“ใช่! เค้ายอมเสียเงิน เสียเวลาถ่ายใหม่ ดีกว่าให้จีน่าเล่นเรื่องนี้ต่อไป แล้วสปอนเซอร์ถอนโฆษณาออกหมด” โมจิ บอกสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการชวดงานของนางเอกสาว มีผลกระทบต่อรายได้ของเจ้าหล่อนโดยตรง“อยากปลดก็ปลดไปเลย ผู้จัดไม่ได้มีแต่พี่พลอยเจ้าเดียว จีน่าไปเล่นเรื่องอื่นของคนอื่นก็ได้” นางเอกสาวเชิดหน้าบอกอย่างมั่นใจในชื่อเสียงของตัวเอง “ละครสี่ห้าเรื่องที่มีคนติดต่อมา พี่โมจิเลือกรับให้จีน่าสักเรื่องก็แล้วกัน จีน่าไม่อยากเสียหน้า เวลานักข่าวถาม จีน่าจะได้บอกว่าถอนตัวจากเรื่องนั้น เพื่อไปเล่นเรื่องใหม่เอง”โมจิแอบเบ้ปากมองบน ก่อนจะบอกข้อมูลบางอย่างที่ทำให้จีน่าต้องหงายเงิบอีกครั้ง “ไม่มีผู้จัดคนไหนกล้าให้งานจีน่าแล้ว เพราะตอนนี้ช่องไม่เอาจีน่าแล้ว ที่พี่พลอยปลดจีน่าก็เพราะคำสั่งช่อง”“ช่องทำกับจีน่าอย่างนี้ได้ยังไง จีนาเป็นนางเอกเบอร์หนึ่งของช่อง ทำรายได้ให้ช่องมาตั้งเท่าไหร่แล้ว

นิดหน่อยวิ่งหน้าตั้งเข้ามารายงานพิมพ์ผกาที่กำลังนั่งดูกราฟหุ้นผ่านแอปพลิเคชันในไอแพดอยู่ในห้องรับแขกในบ้านใหญ่ ซึ่งอยู่ในรั้วเดียวกันกับบ้านของบุตรชาย“แย่แล้วค่ะคุณท่าน แย่แล้ว!!!”“เกิดอะไรขึ้นแม่นิดหน่อย ใครเป็นอะไร” ผู้เป็นนายตกใจลุกพรวดพราดขึ้นจากโซฟาสีหน้าตื่นตระหนกตามไปด้วย“คุณเดียร์ค่ะ” สาวใช้ที่วิ่งลัดสนามมาด้วยความเร็วสูง เหนื่อยหอบจนพูดต่อไม่ออก ต้องหยุดสูดลมหายใจเข้าลึก“หนูเดียร์เป็นอะไร รีบพูดมาสิแม่นิดหน่อย” พิมพ์ผการ้อนใจ เป็นห่วงลูกสะใภ้คนโปรด“คุณจีน่ามาหาคุณเดียร์ที่บ้านค่ะ”“ห๊ะ! มันมาทำไม” พิมพ์ผกากระชากเสียงถามอย่างไม่พอใจ “นี่ฉันอุตส่าห์ขอให้เพื่อนที่เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์เฉดหัวมันออกจากช่อง มันยังไม่รู้สำนึก ยังตามมารังควานลูกสะใภ้ฉันถึงที่บ้านอีกเหรอ!”พิมพ์ผกาเดินจ้ำมาที่บ้านของลูกสะใภ้ด้วยความรวดเร็ว และเมื่อเข้ามาถึงในห้องรับแขกก็เห็นว่า เรนเดียร์กำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างจากไอแพดอยู่คนเดียวด้วยสีหน้าไม่ค่อยสบายใจนัก“ไหน...แม่จีน่าอยู่ไหน” ผู้สูงวัยกวาดตามองหาคนที่เธอรังเกียจและจงเกลียดจงชังไปทั่วห้อง“กลับไปแล้วค่ะ”“มันทำอะไรหนูหรือเปล่าลูก” พิมพ์ผกาถา

พันแสงมองตามร่างเปลือยเปล่าของภรรยาไปทุกย่างก้าวด้วยความงุนงง วันนี้เธอทำตัวน่ารักผิดปกติ ทั้งที่ก่อนขึ้นมาบนห้องนอน นิดหน่อยกระซิบบอกเขาแล้วว่า จีน่ามาหาเธอเมื่อตอนกลางวันและคุยกันอยู่นาน เขายังนึกหวั่นใจอยู่เลยว่า เธออาจจะกำลังโกรธ กำลังเสียใจ หรืออาจจะกำลังงอนเขาอยู่ก็ได้ แต่ผิดคาด เธอกลับเอาอกเอาใจเขามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ“พี่ซันมาลงอ่างสิคะ น้ำเต็มแล้วค่ะ” หญิงสาวพูดเชื้อเชิญเสียงหวาน นัยน์ตาวาวฉ่ำอย่างเย้ายวนแบบที่ตัวเธอเองอาจจะไม่ได้ตั้งใจ หากแต่เป็นไปตามธรรมชาติของเด็กสาวผู้ไม่เคยปิดบังความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองรัก...เธอก็กล้าบอกว่ารัก โกรธ...เธอก็กล้าทำหน้าปั้นปึ่งใส่เขาอย่างเปิดเผย เวลาเศร้า แววตาก็จะฉายแววหม่นหมองอย่างเห็นอย่างเด่นชัดเช่นกัน“ถ้าพี่ซันไม่รีบมา เดียร์จะไปแต่งตัวแล้วนะคะ เดียร์หนาว”“ไปแล้วครับ...ไปแล้ว” พันแสงรีบก้าวยาวๆ ไปช้อนร่างคนที่นั่งอยู่บนขอบอ่างขึ้นมาอุ้ม แล้วพาลงไปแช่น้ำอุ่นด้วยกันทันที “ทำไมวันนี้เมียพี่น่ารักจัง”“แล้ววันอื่นไม่น่ารักเหรอคะ” เรนเดียร์ขยับตัวขึ้นนั่งคร่อมบนหน้าตักของคนตัวโต ในท่าหันหน้าเข้าหากัน แล้วใช้ปลายนิ้วกดนวดที่ขมับทั้งสองข

พันแสงได้ยินคำถามของภรรยาแล้วถึงกลับหลุดขำออกมาด้วยความเอ็นดู “ได้ทุกที่ที่เดียร์ต้องการนั่นแหละ เสร็จจากในอ่างอาบน้ำแล้วจะไปต่อที่ระเบียงด้วยก็ได้ ในรถก็เร้าใจดีนะ วันหลังพี่จะพาไปลอง”“ในรถก็พอไหว แต่ที่ระเบียงไม่เอานะคะ เดี๋ยวคนเห็น เดียร์อายเค้า” หญิงสาวยิ้มทะเล้นอย่างที่พันแสงไม่เคยเห็นมาก่อน“ชักจะหื่นขึ้นทุกวันแล้วนะเรา” เขาว่าอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะงับเข้าที่ปลายจมูกของเธอเบาๆ ในขณะที่สองมือก็รั้งสะโพกกลมกลึงให้บดเบียดเข้าหาแก่นกายที่เริ่มเหยียดขยายอยู่ใต้น้ำ“ติดเชื้อมาจากพี่ซันนั่นแหละ”“พี่ชอบนะที่เดียร์กล้าปลดปล่อยตัวเองกับพี่แบบนี้” พันแสงเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นมานวดคลึงทรวงอกขนาดพอดีมืออย่างนุ่มนวล สลับกับการใช้ปลายนิ้วบดขยี้ที่ยอดดอก “การร่วมรักไม่ใช่เรื่องน่าอายสำหรับคนเป็นสามีภรรยากัน ชีวิตคู่จะยืนยาวอยู่ได้ด้วยความรักและความเข้าใจก็จริง แต่มันก็ต้องมีเรื่องพวกนี้เป็นน้ำหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื่นหัวใจด้วย...รู้มั้ย”“รู้แล้วค่ะ...อื้อ...” เรนเดียร์สูดลมหายใจเข้าลึก พร้อมกับแอ่นหน้าอกเข้าหามือด้วยสัญชาตญาณส่วนลึก ยิ่งเขาบดขยี้ที่ปลายยอดแรงเท่าไร เธอก็ยิ่งบดเบียดสะโพกเข้าหาเขา